philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

ดอกไม้ใต้ปีกรัก กานต์สิรี

 

 

 

ดอกไม้ใต้ปีกรัก  กานต์สิรี

 

หากเจ้าของช่อดอกไม้ในความทรงจำจะเป็นสิ่งที่ทำให้มุกมารตียืนหยัดอยู่ได้ในโลกที่เจ็บปวด เขาอีกเช่นกันที่ทำให้เธออยู่ในความรู้สึกที่ชิงชังเช่นกัน เพราะเขาคนเดียวที่ทำให้เธอไม่ได้รับความยุติธรรมอย่างที่ควรเป็น เมื่อเขาเป็นเพียงแค่ความฝันของเธอเพียงคนเดียว นับจากสิ่งที่มุกมารตีก็ควรละทิ้งสิ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจเธอเสียทีเพราะเขาควรเป็นได้แค่ศัตรูที่เธอไม่อาจให้อภัย

 

แม้จะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ถูกต้องนักหากแต่มันเป็นสิ่งที่นนทัชควรทำ และสิ่งที่มุกมารตีปฏิบัติกับเขาจึงไม่เคยทำให้เขารู้สึกเช่นเดียวกับที่เธอเป็น ลึกๆ เป็นเช่นไรมันมีเหตุผลมากกว่าการไถ่โทษที่แม้เขาเองไม่ก่อ แต่ก็มีส่วนร่วมที่พรากคนรักเพียงหนึ่งเดียวจากมุกมารตีไป นับจากนี้ต่อให้เธอไม่ต้องการ นนทัชก็ถือว่าชีวิตของมุกมารตีเขาจะต้องมีส่วนรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่าง

 

เพราะความเกลียดและต่อต้านทุกอย่างที่นนทัชทำให้กับเธอมันทำให้มุกมารตีได้รับบทเรียนสำคัญ แต่เธอผิดตรงไหนที่ทั้งรักทั้งแค้นในตัวเขา หากแต่เมื่อยามสิ้นไร้หนทางที่แม้ว่าเธออาจจะได้แก้แค้นนนทัช ในส่วนลึกเธอก็กลับทำไม่ได้ และใจไม่เข้มแข็งพอจะทำลายเขาให้ย่อยยับไปกับตา เมื่อศัตรูก็กลับกลายมาเป็นผู้มีพระคุณที่มุกมารตีไม่อาจขัดขืนต่อสิ่งที่นนทัชต้องการ

 

ถึงมุกมารตีจะนำเรื่องเดือดร้อนมาให้เขาแค่ไหน แต่นนทัชก็รู้ว่าเนื้อแท้ของเธอไม่ใช่หญิงสาวที่ร้ายกาจที่พยายามจะต่อต้านเขา และเมื่อเขาผ่านโลก ผ่านความเจ็บปวดไม่ต่างจากที่มุกมารตีได้รับ การเฝ้ามองคนที่รักจากไปโดยที่ไม่อาจช่วยอะไรคงมีแต่เขาที่จะเข้าใจหัวอกของมุกมารตี และสิ่งที่ซุกซ่อนไว้ในหัวใจที่นนทัชไม่อยากจะยอมรับก็คือเขาหลงรักมุกมารตีมาตั้งแต่เธอยังเป็นสาวน้อยแรกรุ่นที่เขาเอื้อมไปไม่ถึงเธอได้

 

ทำไมโลกจึงโหดร้ายกับเธอเสียเหลือเกิน ทั้งๆที่มุกมารตีกำลังให้อภัยในสิ่งที่นนทัชทำ แล้วทำไมผู้หญิงคนนั้น คนที่แย่งทุกอย่างไปจากเธอครั้งหนึ่งแล้ว ยังคิดจะยื้อแย่งกำลังใจเดียวที่เหลืออยู่บนโลกใบนี้ของเธอไปอีก หากมุกมารตีจะไม่ยอมให้ความหวังเดียวของหัวใจที่พรากไป ต่อให้ต้องเอาตัวเข้าแลกเธอก็จะรั้งนนทัชไว้ข้างกายเธอให้ได้

 

สำหรับนนทัชถ้าไม่ใช่เพราะเธอคือมุกมารตี ก็ไม่มีวันที่เขาจะยอมให้ผู้หญิงคนไหนมาวางแผนจับเขาได้ง่ายๆ แต่ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ที่แสนลึกซึ้งจะเป็นสิ่งที่ยึดโยงระหว่างกันไว้ได้ หากหัวใจที่หวั่นไหวของมุกมารตีและการปองร้ายของใครบางคนกำลังสั่นคลอนความรักที่เพิ่งก่อร่างสร้างฐานให้พังพินาศลงได้ในสักวันหนึ่ง และคงต้องเป็นเขาที่ต้องมั่นคงต่อทุกสิ่งและเป็นหลักให้กับหัวใจที่อ่อนแออย่างเหลือแสนของมุกมารตี

 

ในวันที่ต้องการอ้อมกอดของคนที่เธอรักกลับไม่ได้รับและถูกทรยศอย่างเลือดเย็น การปฏิเสธและผลักไสในวันนี้คือสิ่งที่มุกมารตีตอบแทนในสิ่งที่เขาคนนั้นพยายามยัดเยียดให้เธอ แต่จริงหรือที่เธอไม่ต้องการเพียงเพราะมีนนทัชเป็นโลกใบใหม่ที่เธอยึดเขาไว้เป็นหลัก หรือเพราะทิฐิที่แบกไว้ทำให้มุกมารตีไม่ยอมให้ให้อภัย แต่ดูเหมือนชีวิตของเธอไม่เคยง่ายดายนัก บททดสอบมากมายยังถาโถมเข้ามาให้ซวนเซจนเกือบบอกตัวเองแล้วว่าเธอคงไม่เหมาะกับความรักของใครสักคนหนึ่ง ไม่เว้นแม้แต่นนทัช

 

เพราะรักที่มากมายและอุปสรรคที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างไม่เคยหยุดยั้ง ความเจ็บปวดที่ผ่านมาได้ทำให้นนทัชไม่ท้อใจที่จะทำให้มุกมารตีเชื่อว่าความรักที่แท้จริงนั้นคู่ควรกับเธอ ขอเพียงแค่เธอเปิดใจและยอมให้อภัยความเจ็บปวดในอดีตและจับมือคนที่รักเธอก้าวผ่านมันไปด้วยกัน ในยามนั้น ยามที่ช่อดอกไม้ไร้ค่าถูกหยิบยื่นให้กับมือคู่น้อยคู่นั้น มุกมารตีอาจไม่มีเงาแห่งรักให้คุ้มภัย หากในยามนี้เธอมีเขา ที่จะโอบอุ้มให้เธอเติบโตและผ่านพ้นไปด้วยปีกแห่งรักของเขา

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

ก็สองจิตสองใจว่าจะทำรีวิวดีไหม ก็อ่านจบไปสักระยะแล้ว แต่คิดว่าไหนๆ เราก็ชอบรีวิวนิยายใหม่ๆ แปลกตา แปลกนักเขียนดู  เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ย่ำแย่จนอ่านไม่จบ และแท้จริงมันก็มีมุม มีประเด็นอะไรให้เราได้เก็บเอาไปคิดไม่น้อยค่ะ ก็เลยหยิบเอามาทำรีวิวแล้วกันนะคะ

 

ที่เลือกหยิบหนังสือที่ไม่เคยรู้จักนามปากกานี้มาอ่านก็เพราะพลิกๆ ด้านหลังอ่านดูน่าสนใจดี น่าจะดรามาอยู่นะ แต่จะแค่ไหน เพราะคำโปรยบอกเลยว่านางเอกเกลียดพระเอกเป็นที่สุด และพอเปิดข้ามๆ ในตอนแรก พระเอกเป็นแนวโค่แก่เสียด้วย น่าจะปลอดภัยอยู่นะ พระเอกน่าจะมีความเป็นผู้ใหญ่สูงพอจะรับมือกับนางเอกได้ อันนี้ก็คิดเอง เออเอง แต่มันก็จริงค่ะ เพราะในเรื่องนี้นางเอกเรียกพระเอกว่าเสี่ยกันตั้งแต่ต้นแรก ก็สมควรหรอกนะคะเพราะพระเอกอายุก็ไม่ใช่น้อยเข้าไปสี่สิบสองแล้ว แถมเป็นพ่อม่ายเมียตาย ทรงเครื่องเป็นที่สุด ถึงจะอายุมากแต่มาดยังดูดีเป็นที่สุด เจ้าเสน่ห์ในสังคมเอาเรื่องเพราะมีสาวๆ มาหว่านเสน่ห์เสี่ยอ้ายคนนี้อย่างไม่ขาดสาย นางเอกเองลึกๆ แอบหลงรักพระเอกด้วยซ้ำไป ตามประสาเด็กสาวที่ขาดพ่อ พระเอกจึงเป็นตัวแทนความรักที่เธอต้องการและสองคนนี้มีความหลังต่อกันอยู่แล้วด้วย เรื่องก็คงไม่ต้องอยู่ในภาวะอึมครึมถ้าไม่เพราะว่านางเอกโทษพระเอกว่าเขาทำให้แม่เธอไม่ได้รับความยุติธรรมในการตายของแม่เธอ เพราะอุบัติเหตุนั้นมีคนของพระเอกทำให้มันเกิดขึ้น แต่เขากลับช่วยเหลือคนที่ทำให้แม่เธอตายให้รอดพ้นไปได้ จากรักก็เป็นแค้นระคนกันไป นางเอกจึงออกอาการต่อต้านพระเอกอย่างหนักเรียกว่าบางช่วงบางทีนางเอกเป็นคนก้าวร้าวไปเลยก็มี แต่เราเข้าใจในอารมณ์ของนางเอกว่าแค้นใจแค่ไหน จึงทำแบบนั้นลงไป เมื่อรักกลายเป็นผิดหวังมันเลยแสดงออกในด้านที่รุนแรงมากกว่าหลายเท่า

 

แต่แค้นแค่ไหนมันก็ห้ามรักไม่ได้เลย พระเอกเองใจเย็นกับนางเอกมาก ไม่ว่าจะดื้อแค่ไหน หาเรื่องให้เขาแค่ไหนก็ทนได้ เพราะหวังดีล้วนๆ จนได้โอกาสสั่งสอนนางเอกให้หลาบจำว่าความดื้อแบบไร้เหตุผลมันทำร้ายเธอแค่ไหน เพราะเรื่องร้ายๆ นี้ นางเอกเลยยอมสงบลงบ้างและเหมือนดูดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่เพราะคนที่อยากฆ่านางเอก และพี่สาวคนละพ่อที่มาตอกย้ำนางเอกว่าเธอจะถูกแย่งของรักก็คือพระเอกไปอีกครั้งเหมือนที่แม่ของเธอถูกแย่งพ่อไปเมียน้อยที่แอบซุกซ่อนเอาไว้ และความหวาดระแวงในใจของนางเอกเองอีกไม่น้อย ความรักก็เลยเต็มไปด้วยอุปสรรคที่นางเอกจะข้ามผ่านไปได้ไหม หรือจะจบลงด้วยการไม่เข้าใจกันตลอดชีวิต

 

การที่พระเอกอายุมากก็มีดีไปอย่างหนึ่ง เพราะพระเอกเรื่องนี้ใจเย็นมากถึงมากที่สุด นางเอกคือคนหัวดื้อที่มีมาพร้อมเหตุผลที่เราออกจะสงสารนางเอก ตัวพระเอกก็คงเช่นกัน แม้เขาจะไม่ได้รู้ทั้งหมดว่าทำไมนางเอกถึงได้ก้าวร้าวมากๆ กับบางคนจนกลายเป็นจุดอ่อนของนางเอกว่าไม่รู้จักแยกเยอะ เป็นเด็กไม่รู้จักโตจะทำงานร่วมกับคนอื่นได้หรือไม่ แต่ถ้าเป็นเราเอง เราก็คงทำไม่ต่างจากนางเอกเพราะการถูกแย่งครอบครัวที่แสนอบอุ่นไป เธอและแม่เป็นคนต้องเดินจากมา ต้องอดทนกับการสูญเสียทุกอย่าง แต่คนที่แย่งครอบครัวเธอไปกลับสุขสบายทุกอย่างไม่รับรู้เลยว่าเธอต้องกัดฟันสู้กับปัญหาแค่ไหน จริงๆ แล้วตัวพระเอกกับนางเอกในเล่มนี้เขาแอบรักกันมานานแล้ว ตั้งแต่นางเอกยังเป็นแค่เด็กม.ปลายคนหนึ่งที่ยังมีโลกของความสดใสหลงเหลืออยู่บ้าง แม้จะรู้ว่ามันไม่ค่อยเหมาะที่พ่อม่ายลูกติดอย่างเขาจะรักเด็กสาวคนหนึ่ง แต่เขาก็เก็บเธอไว้ในใจเสมอมา  เหมือนที่นางเอกก็รู้ว่าเธอผิดที่คิดไปแอบรักสามีของคนอื่น เพราะตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อม่าย แล้วพรหมลิขิตก็เล่นตลกให้กลายมาเป็นศัตรูกันในอนาคตไปได้ นี้ถ้าไม่เพราะพระเอกใจเข้มแข็งพอจะอดทนกับนางเอกทุกอย่างมันคงไม่สมหวัง พระเอกมีความเป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้นำ เป็นพ่อที่ดีมากอีกต่างหาก ไม่งั้นนางเอกที่ขาดพ่อคงไม่รักพระเอกมาตั้งนานเช่นกัน เขามีความอบอุ่น แต่ก็ซ่อนมุมของความเป็นผู้ชายธรรมดาที่เจ้าเล่ห์เพทุบายซึ่งเอาไว้ใช้กับนางเอกคนเดียว

 

พระเอกเองมองรวมๆ แล้วจัดว่าเป็นพระเอกโคแก่ที่สมกับวัยวุฒิมาก ไม่ใจร้อน หุนหันพลันแล่นมากจนเกินไป ไม่งั้นคงปราบเด็กดื้ออย่างนางเอกไม่ได้ แต่ความเป็นผู้ชายของพระเอกในบางครั้งก็น่าโมโห จนบางครั้งไปทำให้นางเอกโกรธได้ ซึ่งตอนท้ายเป็นเราก็โกรธพระเอกที่เหมือนช่วยคนทำผิดให้รอดพ้นจากคดีที่เกี่ยวข้องกับนางเอก คือจะเป็นคนดีที่น่าโมโหไปไหนกันค่ะ ก็มีแอบแช่งพระเอกนิดๆ ว่าอยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องเข้าตัวเอง แต่พระเอกเขาก็มีเหตุผลในผู้ใหญ่ของเขาว่าทำไมถึงทำลงไป และยังไงก็ตามก็ไม่พ้นการถูกดำเนินคดีไปได้หรอก ฟังแล้วดูดี มีความคิด แต่ไม่ถูกใจนางเอกและคนอ่านอยู่นะคะ ลดการเป็นคนดีลงบ้างอาจจะไม่นำพาดรามามาเข้าตัว ยิ่งนางเอกมีปมใหญ่ในใจเรื่องไม่อยากเป็นที่หนึ่ง อยากเป็นเพียงแค่หนึ่งเดียวในหัวใจของพระเอกก็พอ

 

และความที่นางเอกเป็นคนที่มีปมในใจตั้งแต่เด็กๆ เธอเคยมีครอบครัวที่มีความสุข เพียงแต่ความหน้ามืดของผู้เป็นพ่อทำให้โลกที่สวยงามพังทลายในพริบตา จากเด็กน้อยที่ไม่ต้องเจอกับความเจ็บปวดบ่มเพาะให้เปลี่ยนไป และความโชคร้ายต่างๆ นานาก็เข้ามาในชีวิต  แม้แต่พระเอกคนที่เธอยึดไว้เป็นหลักเดียวในชีวิตที่เหลืออยู่ก็กำลังทรยศเธอเช่นกัน เธอจึงแสดงออกในแบบก้าวร้าวกับพระเอก หัวแข็ง หัวดื้อทำตรงข้ามทุกอย่างที่พระเอกสั่ง จนเราเองว่าเข้าข้างนางเอก บางทีก็ยังรู้สึกว่านางเอกมีความไม่น่ารักพอตัว เพราะใจที่เกลียดชังผลักดันให้ทำตัวแย่ๆ ใส่กันไปเลย

 

และคงเพราะเธอมีความหวั่นไหวและหวาดกลัวการถูกหักหลังจากคนที่รักตลอดเวลาแม้ว่าจะรู้แล้วว่าพระเอกรักเธอแค่ไหน มันเลยมีความหวาดระแวงเป็นทุนเดิม มันก็คอยกัดกร่อนในใจนางเอกตลอด จนมีเผลอๆ คิดเลยว่านางเอกก็งี่เง่าได้โล่เลยในบางครั้ง เหตุผลไม่มีเอาอารมณ์เป็นพอ ยังดีว่าพอรับฟังคำเตือนจากคนรอบข้างบ้างไม่งั้นนางเอกอาจได้กินแห้วจริงๆ

 

ในเล่มจะมีตัวละครที่ทำเราเห็นมุมมองกันไปหลากหลาย ทั้งนิสัยและเหตุผลของการกระทำ อย่างครอบครัวของนางเอกเพราะความไม่พอของพ่อนางเอกทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ เสียครอบครัวที่อบอุ่นของตัวเองไป ที่เหลือไว้ก็คือสิ่งที่เขาไม่ได้อยากเลือกแต่มันเป็นหน้าที่ที่ต้องทำเสียแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้รับการให้อภัย และคนที่เคยกระหยิ่มยิ้มย่องว่าชนะที่สุดก็คือผู้แพ้ ได้ครอบครองสิ่งที่แย่งชิงไปแต่กลับไม่เคยมีความสุขใดๆ ในชีวิตเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นไม่ว่าใครจะทำอย่างไรก็คือพ่ายแพ้อย่างหมดรูป ยังดีที่ความสำนึกผิดยังได้รับการให้อภัย เป็นเราก็บอกไม่ได้ว่าจะให้อภัยได้อย่างนางเอกหรือเปล่า เพราะเราก็เป็นคนรักแรงเกลียดแรงมากเช่นกัน หากแต่การเตือนสติของพระเอกและอย่างไรก็ตามทีคนนั้นก็คือพ่อของเธอ ต่อให้เขาทำร้ายจิตใจแค่ไหน แต่ก็ยังมีความรักให้เธอเหมือนเดิม แต่เผลอทำผิดเพราะความมักง่ายผลเลยออกมาเป็นเช่นนี้ ทำให้ทุกคนต้องเสียใจ บทสรุปของเรื่องจะรู้เลยว่าไม่มีใครมีความสุข อย่างพี่สาวคนละพ่อของนางเอก ดูสวยหรูแต่ความจริงมีความผิดพลาดมากมายและที่สำคัญเธออยากให้พ่อรักเธอเท่ากับที่รักนางเอกแต่เหมือนว่าจะมีบางสิ่งกั้นขวางเอาไว้เล็กๆ

 

ครอบครัวของพระเอกก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ก็มีคลื่นใต้น้ำลึกๆ ในใจ การถูกละเลยจากคนในครอบครัวจนนำอันตรายมาสู่ชีวิตของคนรอบข้าง การยึดติดกับคำว่าคู่ควรเหมาะสมจนไร้เหตุผลที่จะเปิดใจรับคนอื่น แต่อีกสั่งที่น่าภูมิใจคือตัวลูกสาวของพระเอก พระเอกเป็นพ่อม่ายเมียตายใช่ไหมคะ อย่าคิดว่าลูกสาวพระเอกเป็นแค่เด็กน้อยอ่อนเดียงสา แต่เธออยู่ม.ปลายแล้ว และดูว่าเธอโตกว่าอายุด้วย เป็นคนมีเหตุมีผลไม่ต่างจากพระเอกเลย และดูจะโตเกินอายุด้วยซ้ำไป คำพูดคำจาและการมองโลกคือดีมากจนเป็นความงดงามส่วนหนึ่งในชีวิตพระเอกเลยค่ะ อ่านแล้วชอบลูกสาวพระเอกมากกว่าพระเอกด้วยค่ะ เธอไม่เคยจะยึดพ่อไว้กับตัวเองคนเดียว รักคนที่พ่อรัก มีความคิดที่บอกได้ว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย ชอบเด็กแบบนี้ค่ะ

 

ในแง่ของการซ่อนปมปริศนาฆาตกรเอาไว้ให้เราลุ้นไปอีกอย่างหนึ่งควบคู่กับการเฝ้ามองพัฒนาการของพระเอกกับนางเอกก็ทำได้ดีค่ะ ใส่ตัวหลอกไว้ให้เราไม่น้อยจนเรามีเป๋ไปบ้างแต่เราก็กลับมาตั้งหลักใหม่ได้อยู่ เพราะดูๆ มันจะมีเค้าลางอะไรอยู่ เพียงแต่ยังไม่ฟันธงกันไป จนหลังๆ นี้ละเริ่มชัดขึ้น แต่ก็ยังลากเราให้หลงทางได้อีก

 

ถ้าถามว่าชอบมากไหม สำหรับคนที่ชอบพระเอกโคแก่อาจจะชอบนะคะ เพราะพระเอกเข้าไปสี่สิบสอง ส่วนนางเอกอนุมานว่ายี่สิบต้นๆ เพราะเพิ่งเรียนจบเลยค่ะ ห่างกันสิบเกือบเข้ายี่สิบปีเลยค่ะ  ดังนั้นพระเอกอายุมากกว่าเลยมีความใจเย็นที่ถูกใจเรามากประการหนึ่ง และข้อคิดที่ให้ระหว่างการอ่านก็มีจุดให้คิดได้พอสมควรค่ะ ความรักของพระเอกค่อนข้างจะแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาวางนางเอกไว้ในสถานะพิเศษมากกว่าทุกคนในชีวิตที่ผ่านเข้า   ใครชอบพระเอกรักนางเอกมากๆ และอายุมากกว่าน่าจะชอบอยู่นะคะ

 

ในส่วนที่ทำให้ความฟินลดลงไปก็คือนิสัยหวาดระแวงลึกๆ ของนางเอกจนกลายเป็นเชื่ออะไรง่ายกันไปหลายครั้ง ตรงนี้เราก็ต้องเข้าใจนางเอกว่าเธอเจออะไรมาบ้าง แต่เราเองออกแนวมีความหมั่นไส้นางเอกเล็กน้อยกันอยู่นะคะ ความก้าวร้าวของนางเอกในบางทีก็ทอนเสน่ห์บางอย่างของนางเอกลดไป และสิ่งที่เราเองก็เป็นในยามอยู่กับเพื่อนคือไม่ได้สำรวมมาก จนบางทีมีคำพูดไม่ค่อยเสนาะหูอยู่หนังสือ ตอนแรกคิดว่าอ่านผิดไม่คิดว่านางเอกจะพูดแต่อ่านดีแล้วก็ยืนยันว่านางเอกที่แรงและอยู่ในหมวดหยาบคายกับอาจจะไม่ได้ขึ้นสารพัดสัตว์แต่ก็มีสะดุ้งเล็กน้อยนะคะ เข้าใจว่าพูดกับเพื่อน แต่เราก็ไม่ชอบให้นางเอกพูดจาแนวๆ นี้สักเท่าไรนะคะ

 

ความน่าหมั่นไส้ในความเป็นคนดีของพระเอกก็ประการหนึ่ง อย่างที่บอกว่าตอนท้ายเพราะแบบนี้ไง นางเอกถึงได้เข้าใจผิด พระเอกนี้ไม่จำเลยนะว่าการช่วยคนที่ร้ายนางเอกมันเป็นยังไง ยังจะยื่นมือไปช่วยอีก คนดีพอประมาณและช่วยนึกถึงใจนางเอกนิดหนึ่ง หรือว่าเราเป็นคนใจอาฆาตก็ไม่รู้นะคะ เลยเห็นด้วยกับความไม่ถูกใจประการนี้ที่นางเอกมีให้กับพระเอก และพูดถึงตรงนี้อาจจะข้อสงสัยอยู่ สำหรับประเด็นการตายของแม่นางเอกที่ถูกรถชนตาย คนขับก็คือคนขับรถของพระเอก งานนี้สงสัยว่าคดีอาญาแบบนี้ทำไมคนขับรถพระเอกดูจะไม่โดนการลงโทษอะไรเลยหรือ จะบอกว่าตกลงกันได้ก็ไม่ใช่นางเอกไม่มีทางยอมอยู่แล้ว แม่ตายนะเออ ประเด็นเรื่องคดีเก่าแม่นางเอกจึงเป็นอะไรที่น่าสงสัยอยู่ เข้าใจว่าประกันตัวออกมาได้ แต่ดูเหมือนคดีจะเงียบๆ ไป ก็แบบนี้ไง นางเอกถึงได้รักและเกลียดพระเอก ถามใจเราจะทำไงก็คงเหมือนกัน คนที่เธอแอบรักกลายเป็นคนช่วยคนที่ฆ่าแม่เธอให้ไม่ติดคุก ถึงแม้ว่าคนนั้นก็ได้รับโทษทางร่างกายก็คือบาดเจ็บสาหัส  แต่มันก็ชดเชยความรู้สึกในใจนางเอกได้ยากไป สรุปแล้วเรื่องคดีมันเลยค้างใจเรามากค่ะ

 

 

แต่ถึงจะมีอะไรที่รู้สึกว่ายังไม่ใช่ทั้งหมดสำหรับตัวเองอยู่บ้าง แต่ก็เป็นนิยายใหม่ที่เพิ่งหยิบอ่านแล้วรู้สึกว่ามีประเด็นให้คิดตามไปด้วยว่าถ้าเราเป็นนางเอกเราจะทำอย่างไร จะจัดการกับความรู้สึกสับสนแบบนี้ได้ดีแค่ไหน ส่วนพระเอกก็ไม่ใช่โคแก่ที่ดีไปหมด หรือทันเล่ห์เหลี่ยมของทุกคนจนเหมือนฮีโร่ทุกงาน เป็นคนธรรมดาก็ย่อมมีผิดพลาดเป็นเรื่องปกติ แต่รวมๆ แล้วเล่มนี้ก็ให้ความสนุกและประเด็นเราคิดอีกหลายอย่าง ความน่ารักและความหวานอยู่เป็นระยะ อาจจะไม่มากแต่ถ้าคนที่ชอบนิยายรักที่ไม่ต้องหวานมากๆ เพราะเป็นรักระคนแค้น หากมีมุมดรามาปนสืบสวนมาด้วย ลองหยิบงานของนักเขียนหน้าใหม่มาลองก็อาจจะชอบได้นะคะ

แก้ไขล่าสุด (วันพฤหัสบดีที่ ๐๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๑:๓๔ น.)