philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

สุดที่รักของจ้าวอสูร สินา

 

สุดที่รักของจ้าวอสูร  สินา

 

เมื่อเป็นเด็กกำพร้าทางเลือกในการใช้ชีวิตจึงมีไม่มากนัก และสำหรับกานต์กนีย์แม้มันจะยากลำบากแต่เธอจะไม่ยอมย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ การยอมพ่ายแพ้เป็นสิ่งเดียวที่เธอจะไม่ยอมให้เกิดขึ้น ลำบากเพียงใด ต้องอดทนกับงานหนักแค่ไหนเธอก็พร้อม และงานที่ท้าทายความสามารถล่าสุดก็คือการเป็นพี่เลี้ยงเด็กจอมแสบที่แม้ว่าใครๆ ต่างก็พากันระอา หากแต่สิ่งที่เด็กชายพบเจอก็เหมือนกับที่เธอเป็น มีเพียงเด็กกำพร้าเท่านั้นที่จะเข้าใจ

 

คริสตันไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมเขาจึงทำในสิ่งที่บ้าบิ่นที่สุด การขโมยจูบของผู้หญิงที่เขาเพิ่งรู้จัก หากแต่เพราะนี้คือกานต์กนีย์เธอไม่ได้ประทับใจกับมันเลยสักนิดและมองว่าเขาเป็นผู้ร้ายใจทรามที่ควรอยู่ให้ห่าง และผลกรรมก็มาเยือนอย่างทันตาเห็น เมื่อเธออาจจะเป็นความหวังเดียวที่จะทำให้หลานชายกำพร้ายอมรับใครสักคนหนึ่ง แต่ก่อนอื่นเลย เขาจะต้องปิดบังความจริงเสียก่อนว่าคนที่กำลังจะมาเป็นนายจ้างของเธอคือโจรปล้นจูบเช่นเขา

 

งานที่ทำก็ว่ายากอยู่แล้ว แถมนายจ้างผู้ร่ำรวยของเธอก็แสนจะประหลาดเข้าไปใหญ่ แต่เมื่อความยากจนไม่เข้าใครออกใครกานต์กนีย์จึงบอกกับตัวเองว่าให้อดทน แต่ดูเหมือนว่าเจ้านายของเธอจะไม่ยอมให้มันวุ่นวายน้อยลงเลยเมื่อปัญหาที่น่าปวดหัวที่สุดทำให้เขากล้ายื่นข้อเสนอแบบสุดโต่งมาให้เธอเป็นคนตัดสินว่าจะข้ามสถานะจากแค่เพียงพี่เลี้ยงไปเป็นภรรยากำมะลอของเขา

 

ถึงการเลือกที่จะเปลี่ยนสถานะของกานต์กนีย์ให้มาเป็นมาดามคาร์เพนเตอร์จะเสี่ยงกับหลายๆ สิ่ง หากคริสตันก็มั่นใจว่าเขาดูคนไม่ผิด สิ่งที่ทุกคนจะได้รับจากการแต่งงานจอมปลอมนี้ก็คือความสุข ถึงแม้ว่าคริสตันเองก็ไม่อาจให้คำตอบได้ว่าที่เขากล้าทำแบบนี้จะเรียกว่าความรักหรือเปล่า แต่แค่คิดว่าการได้มีกานต์กนีย์อยู่ข้างๆ ก็เป็นสุขใจเสียแล้ว และทุกอย่างที่คิดว่าจะเป็นจริงได้เขาก็ต้องจัดการเรื่องความลับที่ปกปิดต่อกานต์กนีย์ให้ได้ก่อนว่าแท้จริงแล้วนายจ้างผู้ลึกลับกับนายฝรั่งแสนหน้าด้านก็คือคนเดียวกัน

 

ถ้าคริสตันคิดว่าความลับจะเป็นความลับก็ให้เขาคิดแบบนั้นไป เพราะเธอไม่โง่จนไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร และความจริงก็คือส่วนหนึ่งที่ทำให้กานต์กนีย์ทำในสิ่งที่บ้าบิ่นที่สุด และปล่อยใจให้อยู่กับความฝันอันแสนหวาน ที่ไม่รู้เลยว่าบางทีความฝันก็ไม่มีวันเป็นจริง หรือเธอจะไม่คู่ควรกับคำว่ารัก และเมื่อได้รู้ถึงสัจธรรมนี้ นับจากนี้เธอจะใช้ชีวิตที่เข้มแข็งกว่าเดิมที่เคยอยู่ในวิมานที่แตกสลายไปในพริบตา

 

ถ้าหากคริสตันคิดว่าเขาคือคนที่ฉลาดที่สุด แต่ความจริงแล้วเขาคือคนที่โง่ที่สุด มองไม่ออกด้วยซ้ำว่าผู้หญิงที่เขารักที่สุดจะไม่มีวันเป็นในสิ่งที่เขาเกลียดชัง แต่เหมือนว่ามันจะสายเกินไปหรือเปล่าที่จะฉุดรั้งเธอกลับมายืนอยู่เคียงข้างเขา แต่เมื่อครั้งหนึ่งเขาเคยได้ใจเธอมาครอบครอง เขาจะไม่ละความพยายามที่จะให้หัวใจเธออ่อนลงอีกครั้ง ความผิดพลาดจะเป็นบทเรียนที่ให้เขาเรียนรู้ว่าทำอะไรลงไป แม้คริสตันเองอาจจะให้คำสัญญาไม่ได้ว่าในอนาคตเขาจะทำให้กานต์กนีย์เสียใจอีกแล้วเปล่า แต่คำมั่นที่ให้ได้ก็คือจะไม่มีวันไหนที่เขาสิ้นรักเธอได้เลย

 

คอมเม้นต์ส่วนตัวนะคะ

 

ยังคงไม่หยุดยั้งที่จะลองหานิยายของนักเขียนที่เราไม่คุ้นเคยมาลองอ่าน เล่มนี้ตอนอ่านคำโปรยก็ยังไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แนวพี่เลี้ยงเด็กของมหาเศรษฐีไง พล็อตเบสิคทั่วไป เห็นจนชินตา แต่ก็เอาสักหน่อยแล้วกัน ลองกันไปเรื่อยๆ เผื่อจะดงจะโดนอะไรบ้าง ไม่ลองไม่รู้ จึงเป็นที่มาของนิยายลองของอีกเช่นเคย

 

ก็อย่างที่บอกว่านิยายไม่มีพล็อตอะไรแปลกใหม่นักค่ะ นางเอกที่เป็นเด็กกำพร้าต้องอาศัยคนรู้จักกันที่คอยเลี้ยงดู แต่เธอก็ต้องเจียมตัวว่าไม่ใช่ลูกเป็นแค่คนอาศัย ความรักอะไรเธอก็คงไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้อง ปากกัดตีนถีบดูแลตัวเองกันไป ก้มหน้าก้มตาทำงานหาเงินเพื่อเรียนให้จบ แล้วโชคชะตาก็บังเอิญให้เธอต้องไปเจอกับพระเอกแบบไม่เต็มใจและตั้งใจเอาเสียเลย แต่ก็ไม่ร้ายเท่า แค่เจอกันครั้งแรก เขาก็ปล้นจูบแรกเธอไป แต่งานนี้เธอไม่ได้เคลิ้มฝัน แต่คิดว่าต้องอยู่ให้ห่างๆ กันจะดีกว่า แต่บุพเพยังไม่เลิกอาละวาด ที่บังเอิญเธอรับงานที่จะเป็นพี่เลี้ยงเด็กสุดแสบของเศรษฐีคนหนึ่งเขา งานที่ให้เงินเดือนมากขนาดนั้นลำบากขนาดไหนนางเอกก็ต้องลองกัดฟันทำงาน  โดยไม่รู้ว่านายจ้างประหลาดๆ ของเธอใคร มันก็อีรุงตุงนังกันไป จนกลายเป็นความยุ่งเหยิงนักขึ้นเมื่อตามสูตรพระเอกร่ำรวยต้องมีสาวมาหมายปอง ซึ่งคนนี้ยังไงก็ไม่ยอมเข้าใจอะไรสักอย่างซ้ำจะทำให้หลานชายพระเอกสติกระเจิดกระเจิง ทางเดียวที่จะตัดปัญหาได้ก็คือแต่งงานมีเมียไปซะ หล่อนคงเลิกบ้าไปเอง แล้วใครละจะไปเหมาะเท่าพี่เลี้ยงของหลานเอง ติดอยู่ที่ว่าขืนให้เธอรู้ว่าเขาคือใครคงจะไม่ยอมแต่งงานด้วย เลยต้องวางแผนหลายชั้นเพื่อให้นางเอกยอมแต่งงานโดยไม่รู้ว่าเจ้าบ่าวคือใคร แล้วคิดว่านางเอกจะยอมแต่งงานไหม ก็ต้องไม่ยอม แต่มันก็มีเหตุให้ตกลงปลงใจกันไป โดยที่เธอรู้ว่าสามีปลอมๆ คนนี้คือใครแต่เก็บงำเอาไว้ไม่เปิดโปงพระเอก ความรักไม่ได้มีแต่มุมหวาน เพราะความขมในตอนท้ายทำให้ได้รู้ว่านางเอกเป็นคนเด็ดขาดมากชนิดที่พระเอกเกือบต้องกลายเป็นพ่อม่ายเมียทิ้ง ถ้าไม่เพราะเข้าตำราตื้อเท่านั้นที่ครองโลก ก็คงได้นอนซดน้ำแห้วตลอดชีวิต

 

ผลจากลองของแปลกใหม่สำหรับฟีน่าในเล่มนี้ เรียกว่าผ่านในระดับที่น่าพอใจเลยนะคะกับการไม่คาดหวังอะไร ไม่รู้จักผลงานของนักเขียนมาก่อนเลย เนื้อเรื่องอาจจะไม่มีอะไรที่แปลกไปจากแนวเดิม แต่เรื่องนี้ชอบนางเอกล้วนๆ เลยค่ะ เธอเป็นผู้หญิงที่สู้ชีวิตดี กัดฟันอดทนทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงินเรียน ไม่ได้แบบว่าปิ๊งพระเอกตั้งแต่แรกโดนจูบด้วย ติดจะระแวงไปอีก  ถ้าไม่เพราะพระเอกมาป้วนเปี้ยน มาให้เห็นบ่อยๆ มากึ่งจีบ กึ่งหยอกอยู่เรื่อยๆ มีหรือนางเอกจะใจอ่อนไปได้ ความรักของนางเอกที่มีต่อพระเอกจึงไม่ใช่แค่หน้าตาดีขั้นเทพ ร่ำรวยล้นฟ้า แต่อะไรหลายๆ อย่างของเขาทำให้ผู้หญิงใจแข็งและไม่อยากรักใคร ยอมรับกับตัวเองว่ารักเขา

 

สำหรับพระเอกถือว่าเป็นพระเอกแนวที่ไม่ได้มาแบบถูกตาต้องใจต้องลากไปเป็นชู้รักอะไรแบบนั้น ตอนแรกไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารัก แต่รู้สึกติดใจเลยมาหยอดๆ เอาตัวมาพัวพันเพราะมีความสุขที่ได้เจอหน้านางเอก แต่อาจจะปวดหัวกับความลับของตัวเองสักนิด จนไม่กล้าบอกความจริง แต่พระเอกก็มีจุดที่ต้องถูกหักคะแนนความประพฤติกันไปสองจุดใหญ่ซึ่งจะเป็นเรื่องอารมณ์ที่ร้อนและหุนหันพลันแล่นทั้งสองครั้งจนเกือบเสียเรื่องเสียราว  แต่นอกนั้นถือว่าพระเอกเป็นพระเอกที่ถือว่านิสัยดีมากคนหนึ่งเลยทีเดียวค่ะ แม้ตอนที่ยังไม่รู้ว่ารักนางเอก เขาก็ค่อนข้างจะทำดีกับนางเอก พอรู้ว่ารักเขาคือสามีที่แสนดี จะมาเพลี่ยงพล้ำเสียคะแนนไปในตอนท้ายนิดหน่อยแต่ก็แก้ตัวได้แบบทุ่มทุนสร้างไม่น้อยเลยทีเดียว

 

ถ้าไม่ได้คาดหวังกับนิยายมากเหมือนที่ฟีน่าอ่าน เรื่องนี้สนุกดีเลยนะคะ อย่างที่บอกว่าฟีน่าชอบนางเอกมากกว่าพระเอก  เธอเป็นคนมีเหตุมีผล กว่าจะเอาชนะใจหลานชายพระเอกได้ก็เจ็บตัวไปไม่น้อยแต่ก็ถือว่าคุ้มค่า เธอได้เข้าใกล้และเข้าใจในสิ่งที่หลานชายพระเอกต้องการ จนเธอเติมเต็มอะไรหลายๆ อย่างให้ผู้ชายทั้งสองคนนี้จนมันเป็นครอบครัวที่งดงามอีกครั้งหนึ่ง เธอไม่โง่ชนิดที่ไม่ได้เอะใจอะไรในความลับของตัวนายจ้างเลย แถมยังไม่มามุกพอรู้ความจริงก็โกรธเกรี้ยวชนิดที่เขากล้าดียังไงมาหลอกเธอ เพราะเธอก็เนียนๆ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไป รอดูว่าเขาจะทำยังไงดีกับความลับที่โดนเธอจับได้มานานแล้ว แต่เพราะความที่นางเอกไม่แสดงออกว่ารู้มาก่อน โกรธก่อนก็เลยมีประเด็นให้พระเอกงี่เง่าเล็กๆ ในตอนท้ายให้มีดรามาบาดใจกันเล็กๆ

 

คนอย่างนางเอกรักคนยาก แต่ถ้ารักแล้วทุ่มสุดตัว แล้วถ้าเจ็บก็พร้อมจะทิ้งมันไว้เป็นแค่อดีต ความเด็ดขาดในตอนท้ายของนางเอกถือว่าหน่วงใจพอประมาณเลยค่ะ ต่างจากความหอมหวานของความรักในกลางเรื่องที่ไม่คิดว่ามีความขมรอคอยอยู่ ชนิดที่ว่าพระเอกพอรู้ตัวก็เหมือนว่าต้องเผื่อใจไว้เจ็บสาหัส แต่ถ้านางเอกมั่นคงในการตัดสินใจ พระเอกก็ไม่ต่างกัน โดนเมียทิ้งได้ ก็ต้องง้อเมียได้ ปรับกลยุทธ์กันไปตามทิศทางลมว่าจะเอาอย่างไรดี เมียไม่ชอบแบบนี้ หลบหน้าเพราะเหตุผลนี้ เขาก็หาทางมาอ้อนใหม่ ดูซิว่าใครจะใจอ่อนก่อนกัน แต่ที่มันจี๊ดใจเล็กๆ จนถูกใจสายไม่ดรามาหนักหน่วงก็คือ นางเอกผู้ยืนกรานให้ทุกอย่างจบลงเพราะเธอไม่กล้าจะรักใครอีกแล้ว  เธอไม่พร้อมจะเสียหัวใจอีก อธิบายให้สามีฟังว่าที่เราจบกันไม่ใช่เพราะเกลียด แต่รักมากและขอบคุณที่ครั้งหนึ่งทำให้เธอได้รักเขาและเธอจะรักตลอดไป เพียงแต่เธอขยาดแล้ว เธอไม่อยากเสี่ยงที่จะเสียใจ ไม่อยากกลายเป็นคนที่เขาไม่รักอีกแล้ว เพราะเธอคงทนรับไม่ได้ วันหนึ่งรักก็เอาใจใส่เธอเหมือนเป็นเจ้าหญิง แต่พอผิดใจกันก็หันหลังให้กันชนิดที่เหมือนคนเกลียดชังกันมากมาย เธอยอมเป็นคนขี้ขลาดที่จะไม่กล้ากลับไปในจุดเดิมอีกแล้ว คือมันเป็นช่วงที่บีบคั้นเล็กๆ ดีนะคะ พระเอกที่คิดว่าสักวันหนึ่งเขาจะได้เธอกับคืนก็รู้แล้วว่าความหวังกำลังจะไม่เหลืออีกแล้ว ถ้าไม่เพราะลูกฮึดลูกสุดท้ายที่เทหมดหน้าตักขนาดนั้นก็คงต้องนอนกินท้อ แห้ว ระกำไปจนวันตายละ

 

แม้จะไม่ใช่นิยายสายดรามาพาน้ำตาเป็นสายเลือด แต่ก็ถือว่าให้อารมณ์อึนๆ ซึมๆ ได้อยู่นะคะ มีทั้งช่วงชีวิตวิมานสีชมพู สีหม่นๆ ปะปนกันไป ให้ได้รสชาติ ไม่พาฝันแบบชีวิตไร้หนามแหลมคอยทิ่มแทงอยู่ใต้กลีบกุหลาบ ช่วงหวานๆ ก็ฟินได้อยู่ไม่น้อยเพราะพระเอกแสดงออกมาตั้งแต่ยังไม่ออกปากว่ารัก เขาก็ทำดีกับนางเอกมาตลอด มีหลุดไปบ้างก็แค่สองตอนเท่านั้นเอง ไม่เป็นจ้าวอสูรใจทรามอะไรทั้งนั้นค่ะ เรียกว่ามีดีมากกว่าจุดไม่ดี นางเอกเองก็มีความเข้มแข็งในการใช้ชีวิตแต่เปราะบางในเรื่องการรักใครสักคนหนึ่ง ถ้าเธอไม่มั่นใจเธอจะไม่กล้าเสี่ยงหัวใจ แต่พอรักแล้วก็เหมือนรักจนหมดใจ และเมื่อเจ็บปวดเธอจะหวาดกลัวและไม่กล้าอีกแล้ว เธอกลัวจะถูกทอดทิ้ง ถูกหลอกให้รักแล้วกลายเป็นเกลียด เหมือนที่เธอรู้สึกกับพระเอก ที่ตัดพ้อพระเอกไปไม่น้อย พาให้เรารู้สึกสงสารนางเอกและเห็นใจเธอ ดังนั้นการเอาคืนพระเอกด้วยการไม่ต้องการกลับไปอยู่ด้วยกันอีกแล้วจึงเป็นการแก้แค้นแบบสมน้ำสมเนื้อ เธอไม่ได้เล่นแง่จนน่ารำคาญ แต่ก็ไม่ได้ให้อภัยง่ายจนเหมือนว่าจะไม่ให้บทลงโทษพระเอก กำลังดีเลยค่ะ เพราะยังไงใจก็ยังรักเขา แค่เธอกล้ามากขึ้น และให้อนาคตเป็นตัวตัดสินว่าถ้าวันข้างหน้าต้องเป็นแบบนี้อีก เธอจะรับมือกับมันอย่างไร แต่ตอนนี้เธอยังคงรักเขาอยู่ เมื่อเขาสำนึกผิดแล้ว รู้ตัวแล้วว่าทำอะไรผิด ก็อย่าทำอะไรที่ทำร้ายหัวใจของทั้งเขาและเธอเลย ของใหม่ทดสอบเล่มอ่านเล่มนี้ เรียกว่าโดนใจในระดับที่น่าพอใจจนต้องหาเล่มต่ออีกสองเล่มมาอ่านต่อค่ะว่าจะถูกใจเท่ากับเล่มนี้หรือเปล่า เพราะเป็นเรื่องของหลานชายที่นางเอกมาเป็นพี่เลี้ยงและเรื่องของลูกสาวเธอ ไว้ลองอ่านแล้วเป็นอย่างไร สนุกเท่าเล่มนี้หรือเปล่า รออ่านรีวิวกันได้นะคะ แต่ถ้าใครอ่านรีวิวแล้วอยากลองบ้าง แนะนำค่ะว่าน่าสนใจดีไม่น้อยค่ะ  มีที่มาที่ไปกับความรัก ไม่ได้รักแรกพบแบบแค่เธอสวย เขาหล่อรวยอะไรแบบนั้น แต่เป็นการได้รู้จักตัวตนของอีกฝ่ายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อุปสรรคของความรักไม่หนักไป แต่ไม่เบาจนเกิน อยู่ในขั้นกลางๆ ไม่ทำร้ายใจคนอ่านจนทั้งรักทั้งเกลียดพระเอกค่ะ และไม่ลืมที่จะเอาใจช่วยนางเอกที่มีหลายๆ ที่ถูกใจคนนี้ให้มีความสุข ความรักแบบที่เธอควรได้รับสักที

แก้ไขล่าสุด (วันพุธที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๐:๔๒ น.)