สื่อวรรณกรรม

ตะวันพันธการ ของขวัญ

User Rating: / 2
แย่ดีที่สุด 

 

ตะวันพันธการ ของขวัญ

 

อดีตของกรวินท์ทำให้ไม่ควรที่เธอจะคิดรักใครอยู่แล้ว แต่หัวใจที่คิดว่าจะแข็งแกร่งพอจะต้านทานคำว่ารักก็กลับพ่ายแพ้ให้กับมัน และเธอก็กล้าพอจะหวังว่าเขาจะเป็นที่รักและจริงใจกับเธอ หากความฝันก็ย่อมเป็นเพียงความฝัน แต่มันยิ่งทำให้กรวินท์เจ็บปวดเจียนตายเพราะธัญเทพคือฝันร้ายที่หลอกหลอนเธอเนิ่นนาน และเมื่อเธอตื่นจากทุกอย่างที่หลอกตัวเอง กรวินท์จะไม่ปล่อยตัวเองให้ตัวเองอ่อนแออีกต่อไป

 

ไม่ใช่เพียงแค่คนอื่นที่ทำให้ธัญเทพทำในสิ่งที่โง่เขลาที่สุดไป จะโทษใครก็คงต้องโทษตัวเองที่ปล่อยให้ถูกหลอกเช่นนี้ เขาไม่อาจลืมวันที่ทำร้ายเธอเจ็บปวดเจียนตายด้วยการกระทำเช่นนั้น และต่อให้อยากไถ่โทษในความเลวทรามของตัวเองสักเท่าไร แต่กรวินท์เธอกลับไม่อยู่ให้เขาได้ทำในสิ่งที่ควรทำอีกแล้ว

 

กรวินท์กลับมาพร้อมความเข้มแข็ง แต่เธอไม่เลือกจะเดินเข้าไปหาคนที่ทำร้ายเธอเพราะสำหรับเธอแล้ว ไม่มีวันจะเข้าไปข้องเกี่ยวกับพวกเขา แต่มันเป็นข้อยกเว้นถ้าธัญเทพบังเอิญผ่านเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง และการเอาคืนที่คุ้มค่ากับการรอคอยได้รอเธออยู่

 

ถึงแม้ไม่อยากเชื่อแต่ธัญเทพก็ปฏิเสธไม่ได้ว่านี้คือกรวินท์ที่เขาเคยทำสิ่งใดไว้กับเธอ และไม่ใช่แค่เพียงตัวเธอเท่านั้นที่เขาได้ผิดพลาดไป เพราะเรื่องเลวร้ายได้วันนั้นได้ทิ้งตัวแทนเอาไว้ให้เขาต้องเจ็บปวดกับความชั่วของตัวเอง  ลูกสาวที่ไม่รับรู้ว่าเธอมีตัวตนบนโลกใบนี้ แต่ไม่ใช่ว่าในยามที่ธัญเทพยอมรับความผิดทุกอย่าง กรวินท์จะรับในสิ่งที่เขาต้องการชดใช้

 

นี้คงเป็นการเอาคืนที่กรวินท์ต้องการที่สุด แม้ธัญเทพต้องการสถานะที่มีความหมายแค่ไหนในสายตาของลูกสาวเธอ เขาเป็นได้เพียงแค่คนอื่นเท่านั้น แต่ความมั่นใจว่าเธอถือไพ่เหนือกว่าก็เริ่มสั่นคลอน เมื่อสายสัมพันธ์ของสายเลือดจะเข้มข้นจนเธอเองจะยอมรับหรือให้อภัยกับสิ่งที่ธัญเทพทำได้หรือหากเขาต้องการสถานะที่แท้จริงกลับคืนเพราะเขาคือพ่อไม่ใช่คุณลุงตัวปลอม

 

เพราะเขารู้ว่าเขาทำในสิ่งที่ผิดลงไป ต่อให้ต้องพยายามแค่ไหน ลำบากเพียงใดธัญเทพจะอดทนเพื่อได้ในสิ่งที่เขาเคยทำให้แตกหักไปด้วยความโง่เขลาของตัวเอง แต่แล้วความพยายามที่อาจจะใกล้สิ่งที่เขาต้องการกลับถูกคนในอดีตที่ทำให้ความรักของเขาต้องแตกสลายไปกำลังจะมาทำเช่นเดิมอีก ครั้งนี้ธัญเทพไม่ใช่คนโง่คนเดิมอีกแล้วที่จะให้ใครก็ตามทำลายครอบครัวของเขาอีก

 

และเหมือนว่าฝันร้ายมันจะกลับมาหลอกหลอนกรวินท์อีกครั้ง อดีตที่เธอไม่อาจแก้ไขอาจทำให้เธอไม่ใช่กรวินท์ แต่เป็นแค่ผู้หญิงที่ไม่คู่ควรกับธัญเทพ สิ่งเดียวที่เธอคิดออกก็คือการหนี หากเธอประมาทความรักของผู้ชายอย่างเขาน้อยเกินไป ความรักของเขาเป็นสิ่งฉุดรั้งเธอไว้จากทุกอย่างที่จะทำลายเธอและลูกสาวตัวน้อย

 

มันไม่ได้สำคัญว่ากรวินท์จะเป็นใคร มาจากที่ไหน หากแต่เป็นตัวเธอต่างหากที่ทำให้ปัจจุบันมีคุณค่า ทั้งที่เธอต้องอยู่กับหัวใจที่แตกสลายและภาระที่เขาทิ้งให้ให้ หากแต่ผู้หญิงหัวใจเพชรเช่นเธอกลับยืนหยัดและกลับมาเอาคืนเขาได้อย่างสาสมใจ ตอนนี้เขาจะไม่ยอมให้พันธนาการที่มีกับผู้หญิงที่รักทั้งสองหลุดลอยไปอีกแล้ว  อดีตจะผ่านไปและจะมีเพียงปัจจุบันและอนาคตที่สดใสดั่งดวงตะวันรอคอยอยู่

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

สำหรับเรื่องนี้ตัวฟีน่าไม่ใช่คนที่อ่านนิยายออนไลน์ก็เลยไม่รู้หรอกว่ากระแสเป็นอย่างไร แต่เห็นจากตอนที่มีคนมาถามหาเรื่องนี้ค่อนข้างเยอะ ก็เลยอยากรู้ว่าเป็นยังไง พลิกดูจากคำโปรย นี้แนวซิงเกิลมัมกันนี้น่า พล็อตอมตะนิรันดร์กาลกันอีกพล็อต เดิมทีก็ตั้งใจไว้ว่าจะดองๆ ไว้ก่อน ก็เลยเปิดผ่านๆ ดูว่าเป็นไง แต่ดันกลายเป็นว่าเปิดช่วงกลางมานั่งดู มันชวนให้เราต้องอ่านก็เลยกลายเป็นความตลกส่วนตัวที่อ่านกลางเรื่องไป แล้ววกมาอ่านหัวเรื่องใหม่ แต่ก็ยังเข้าใจเนื้อเรื่องแค่อาจจะต้องลำดับช่วงความคิดใหม่นิดหนึ่ง ซึ่งคนอ่านทั่วไปเขาคงไม่ทำแบบฟีน่ากันนะคะ อ่านอะไรตลกจริง

 

ใจความเนื้อเรื่องมันคือนิยายแนวพล็อตที่เราคุ้นชินกันเลยทีเดียว นางเอกมีอดีตที่ไม่ได้งดงามนัก พ่อแม่ก็ตายจาก คนที่อุปการะนางเอกก็คือคนที่พ่อนางเอกดันไปสร้างเรื่องสร้างราวไว้ให้ แต่กลับถูกชะตากับนางเอกจนเอามาเลี้ยงดู นางเอกเป็นเด็กสู้ชีวิต เรียนเก่ง อาจจะดูแข็งๆ ไปบ้าง แต่ก็เจียมเนื้อเจียมตัว เรื่องมันก็ไม่มีอะไรจนความรักกำลังจะเดินเข้ามาหาเธอ ผู้ชายคนแรกที่เธอคิดว่าเขาจะทำให้ความฝันในการเป็นคนที่มีความหมายสำหรับเขาและรักเธออย่างแท้จริง หากความจริงเขากลับทำร้ายเธออย่างสาหัส หลอกให้รักแล้วจากไป กว่าจะมารู้อีกทีเธอก็ท้อง และเมื่อเป็นเช่นนี้เธอต้องเข้มแข็งเพื่ออนาคต แน่นอนว่านิยายจะเดินตามขนบเมื่อนางเอกประสบความสำเร็จในด้านการงาน และความบังเอิญทำให้ต้องกลับมาเจอกับพระเอก เธอก็พร้อมจะประหัตประหารเขาด้วยความจริงว่า เธอยังมีความสุข เรียนจบอย่างภาคภูมิใจ มีลูกสาวที่แสนดี เขาที่เคยทำให้เธอเสียใจไม่ใช่คนสำคัญอีกแล้ว และครั้งนี้พระเอกต้องเป็นทำทุกอย่างเพื่อลบล้างความผิดที่เขาทำเอาไว้ หากอยากได้ผู้หญิงที่เขารู้ตัวมาตลอดว่ารักกลับคืน ก็ต้องผ่านอุปสรรคสำคัญที่สุดก็คือนางเอกไปให้ได้

 

งานนี้พระเอกเลวแค่ไหน ให้อภัยกันได้ง่ายๆ หรือเปล่า หรือเราจะอยู่ทีมนางเอกและคอยสาปส่งพระเอกใจทรามอะไรแบบนั้น คือจะว่าไปแล้วแม้ตัวพระเอกจะทำอะไรร้ายกาจกับนางเอก คือหลอกให้รักแล้วจากไป ก็ไม่ถึงกับเกลียดพระเอกเข้าไส้นะคะ คงเพราะว่าตัวพระเอกเขาก็ดันถูกบางคนเล่นละครตบตา มารยาหญิงของบางคนน่ากลัวมาก มากชนิดที่ว่าเธอคงเป็นโรคจิตชนิดหนึ่งเลยทีเดียว และตัวพระเอกก็รู้ความจริงอย่างไวว่าเขามันโง่และเลวที่ทำเรื่องแย่ๆ เอาไว้ แต่ตอนนี้นางเอกกลับไม่อยู่ให้เขาไถ่โทษแล้ว แต่เขาจะรอเธอคนเดียว อาจจะเป็นการรอคอยที่ไร้จุดหมาย แต่เขาก็จะรอ พระเอกก็เลยไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่า แกผิดแล้วยังทำตัวเสเพลย์ไปทั่ว อย่างนี้สำนึกผิดจริงหรือ แต่เขากลายเป็นผู้ชายเงียบขรีมและเอาแต่ทำงานแทน  และในยามที่กลับมาเจอกันอีกที เขาก็พร้อมจะรับมือกับนางเอกที่พกความแค้นมาเต็มหัวใจ ใจเย็นและเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเพราะอย่างไรก็ตามคนผิดคือเขา นางเอกจะทำอะไรเขาก็ยอมในแบบที่มีลิมิตเช่นกัน ไม่ใช่ว่ายอมดะไปเสียทุกอย่าง อ่านแล้วรู้เลยว่าพระเอกจะเป็นหลักให้กับครอบครัวได้เป็นอย่างดี หลายๆ ครั้งที่นางเอกก็ต้องยอมรับว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่แม้จะเก่งในสายงานของตัวเองแค่ไหน แต่เธอก็ไม่ได้เป็นหญิงเหล็กจะทนรับกับความทุกข์ที่เข้ามาในชีวิตได้ตลอดเวลา เขาได้ทำหน้าที่พ่อและสามีอย่างดีที่สุด

 

ถ้าคิดว่าจะเจอนางเอกสวยหวาน อ่อนต่อโลกจนถูกหลอกให้รัก ไม่ใช่เลยนะคะ เพราะนางเอกโตมาจากสถานที่ไม่สวยงามนัก นางเอกเลยเป็นคนใจแข็งมากๆ แต่ในความแข็ง เธอก็สำนึกตลอดเวลาว่าตัวเองเป็นใคร มันเหมือนเป็นสิ่งที่นางเอกก็พยายามจะผลักดันตัวเองให้เรียนเก่ง จบสูงๆ เธอไม่ใช่รักใครง่ายๆ แต่บางอย่างกลับประทับใจในตัวพระเอก เรื่องมันก็ดูจะราบรื่น แต่แบบนั้นคงไม่มีตื่นเต้นเลยต้องมีประเด็นขมๆ มาให้ชีวิตต้องต่อสู้กันบ้าง ดังนั้นพูดได้เลยว่าพระเอกทำเธอเจ็บเท่าไร นางเอกก็เอาคืนให้สาสมพอกันค่ะ นิยายบางเล่ม นางเอกใจอ่อนไวมาก มากจนคนอ่านยังหงุดหงิดแทนว่าเธอไม่คิดเลยหรือไงว่าอีตานั่นมันทำอะไรกับเธอไว้ เล่นตัวหน่อย ยังไงเขาก็ต้องง้อ เรามันนางเอก แต่ถ้าแข็งไป เราก็จะรำคาญอีก แต่นางเอกในเล่มนี้ได้ดั่งใจมากค่ะ เพราะเราลุ้นให้เธอเอาคืนให้นาน นางเหมือนรู้ใจ จัดให้ และเมื่อมาถึงจุดหนึ่ง จุดที่เรารู้สึกมันถึงจุดที่นางเอกต้องควรใจอ่อนได้แล้วเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เธอรู้แล้วว่าครอบครัวจะมีแต่แม่ก็ไม่ได้ หรือพ่อคนเดียวก็ไม่สมบูรณ์ ถ้าหากว่าเขาพร้อมจะดูแลเธอและลูกสาวจริงๆ เธอก็ควรลดทิฐิได้แล้ว นางถึงเริ่มผ่อนทุกความแค้นลงไปและเปิดใจกว้างขึ้น เป็นจุดที่ตัวเราเองก็รู้สึกว่าพอแล้ว ถ้าเธอยังวางท่า ตั้งแง่มากกว่านี้ เราจะเริ่มไม่ไหวแล้ว ส่วนประเด็นที่ต่อเข้ามาให้นางเอกต้องหวั่นใจและอยากออกไปจากชีวิตพระเอกอีกครั้ง งวดนี้เราเข้าใจในตัวนางเอกว่าสิ่งที่เธอทำไม่ผิด และชอบที่พระเอกจับทางได้ไวและจัดการได้รวดเร็ว ถึงจะต้องมีผู้ช่วยตัวเล็กมาคอยช่วยก็ตามที แต่เขาเปลี่ยนความผิดในอดีตมาเป็นบทเรียนสอนใจว่าเขาจะไม่ทำผิดอีกแล้ว และมันก็ยิ่งทำให้นางเอกรู้ซึ้งแล้วว่าเธอเลือกจะรักคนไม่ผิด แม้คนคนเดียวกันจะเคยทำให้เสียใจ แต่คนนี้อีกเช่นกันที่ทำให้เธอมีความสุขอย่างที่เคยฝันไว้

 

แล้วนิยายแนวเบสิคพื้นฐานแบบนี้มีอะไรที่น่าสนใจให้ชวนอ่าน ถึงแม้ว่าคนอ่านเองถ้าเป็นคอนิยายอาจจะรู้เลยว่าเปิดมาปุ๊บ อ่านไปปั๊บ เดาเนื้อเรื่องกันได้จนจบแต่ความสนุกมันอยู่ระหว่างทางการดำเนินเรื่องค่ะ ตัวนิยายไม่ ดรามาสุดขีด ชนิดที่นำเสนอพระเอกที่แสนจะเลว ไม่ทันมารยาหญิงบางคนไปบ้าง แต่เป็นเราก็คงโง่โดนหลอกเหมือนกัน เพราะภาพลักษณ์นางคือยอดหญิงแสนดีที่ตบตาทุกคนตลอด ตัวนางเอกอาจจะไม่ได้เป็นสาวอ่อนหวาน แต่ความแข็งแกร่งของเธอคือสิ่งที่เราเอาใจช่วยให้เธอผ่านอุปสรรคในชีวิต และที่ทำให้เรื่องน่าติดตามไปอีกก็คือตัวลูกสาว เป็นหนูน้อยที่เป็นเสน่ห์หลักประจำเรื่อง ไม่ใช่เป็นเด็กน้อยน่ารำคาญ แก่แดดแก่ลมจนเกินไป รู้ความในหลายๆ เรื่อง คือต้องบอกว่านางเอกเป็นแม่ที่ดีมากคนหนึ่งเลยทีเดียว เลี้ยงลูกออกมาได้จนคนรอบข้างต่างก็เอ็นดูแม่หนูน้อยคนนี้ และนี้คือกามเทพตัวจริงที่ทำให้พ่อกับแม่กลับมาคืนดีกันใหม่ได้ เพราะเธอคือโซ่ทองคล้องใจอย่างแท้จริง คือถ้าขาดหนูตะวันวาดไป เรื่องราวอาจจะเปลี่ยนแปลงในอีกทิศทางเลยก็ว่าได้ แต่เธอคือสิ่งที่ทำให้เรื่องราวเป็นแบบนี้ จนจบลงด้วยคำว่าแฮปปี้เอนดิ้งนี้ละ

 

และที่ชอบอีกอย่างก็คือมันไม่ได้หวานหรือขมจนเกินไป มีความพอดีๆ ตัวนางเอกไม่ใช่ลอยไปลอยมา แต่เธอต้องทำงานจริงจัง สายอาชีพของเธอมันทำให้เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอ ติดจะต้องแข็งๆ ด้วยซ้ำไป ไม่ต่างจากพระเอก ถึงแม้จะเป็นนักธุรกิจ (ตามประสาพระเอกนิยายไทย) แต่เขาก็ไม่ได้ว่างชนิดที่คอยมาป้อหญิง ตามรับตามส่ง เอาอกเอาใจได้ตลอดเวลา ก็ต้องทำงานทำการเหมือนกัน แต่เขาพยายามอย่างที่สุดที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสองแม่ลูกนี้ได้มากที่สุดเท่าที่ตัวนางเอกจะยอม แล้วค่อยๆ รุก โดยใช้ลูกสาวเป็นตัวเชื่อม ค่อยๆ ดึงเธอให้รู้จักครอบครัว คุณปู่ คุณย่า จนมันเป็นเครื่องผูกใจลูกสาวว่าคนที่รักเธอไม่ใช่แค่แม่คนเดียว ยังมีคุณลุงที่จริงๆ คือคุณพ่อและคนอื่นๆ ด้วย และชอบที่สุดตอนที่นางเอกต้องรับมือกับการเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่แทบไม่ไหวในยามที่ลูกสาวป่วยหนัก แต่ทุกอย่างมันคลี่คลายไปได้ด้วยคำว่าครอบครัวที่เธอไม่อยากให้ลูกสาวไปคุ้นชินกับการมีพวกเขา หากแต่เธอก็ต้องยอมรับว่า เธอผ่านมันไปได้เพราะคำว่าครอบครัวที่คอยช่วยเหลือกัน

 

ถ้าอยากหานิยายที่มีพล็อตแตกต่างและแปลกใหม่อาจไม่ใช่ แต่ถ้าชอบนิยายแนวครอบครัวที่คนเราก็พลาดพลั้งทำความผิดได้ แต่ก็แก้ไขความผิดได้อย่างดี ตะวันพันธการ เป็นเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจนะคะ ประเด็นที่เราจะรับรู้ได้เลยก็คือว่า การให้อภัยกับความผิดของคน เหมือนที่นางเอกให้อภัยพระเอก รวมทั้งคนที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดจากอดีตและตอนนี้ ยิ่งเธอผูกในเจ็บแค้นเท่าไร เธอก็ไม่มีความสุขหรอก เพราะความทุกข์ที่คนคนนี้พยายามนำมาให้เธอมันผ่านไปหมดแล้ว แต่ถ้าคนนั้นยังไม่มองความจริงว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะตัวเองทำก็คงต้องให้เขาอยู่กับความทุกข์นี้ไปจนวันตาย แต่เธอข้ามพ้นมันแล้วเพราะความรักจากครอบครัว และการที่คนเราจะมีความสุขได้ ไม่ได้เกิดจากความร่ำรวย เพียบพร้อม ชาติกำเนิดที่สูงส่ง แต่มาจากตัวเราทั้งหมด แม้เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกจะมีชีวิตได้ว่าจะเป็นคนดี ใฝ่ดี หรือปล่อยให้ตัวเองเป็นแค่คนที่พ่ายแพ้ตลอดไป  นิยายแนวเดิมๆ ที่ก็ยังทำให้เราสนุกได้ เพราะว่าการดำเนินเรื่องนะคะ ตัวละครในเรื่องทำให้เราสนุกและลุ้นไปกับเนื้อเรื่องว่าจะทำอย่างไร ให้ความแค้นในใจนางเอกผ่อนคลายลง ยอมรับในการแก้ไขของพระเอก ที่เขาอาจไม่เร่งรัดและรอได้ไม่ว่าจะนานแค่ไหน แต่เขาก็ละโมบที่จะไม่ยอมให้เธอเดินหนีไปจากชีวิตเขาได้อีก ต่อให้เธอหมดรักแต่เขายังคงรักเธอตลอดไป และโชคดีที่ลูกสาวที่สมกับคำว่าเลือดย่อมข้นกว่าน้ำ เป็นสื่อกลางที่ทำให้ความรักมีความหมายกว่าความแค้นในหัวใจของนางเอกค่ะ นิยายไม่หวานจัด แต่ทำให้คำว่ารักและครอบครัวเด่นชัดได้ดีอีกเรื่องหนึ่งนะคะ ใครไม่เคยอ่านอยากลองให้อ่าน ใครที่มองเห็นแล้วคิดว่าพล็อตเดิมๆ ลองอ่านแล้วรู้ว่าบางทีเรื่องเดิมๆ ก็ยังคงน่าสนใจได้อยู่นะคะ