philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

อาจารย์ยอดรัก หูเตี๋ย

อาจารย์ยอดรัก หูเตี๋ย

 

กุลสตรีในห้องหอคือสิ่งที่บุตรีของสกุลหลินพึงเป็น หากแต่สติปัญญาอันเลิศล้ำทำให้หลินลี่ผิงไม่อาจปล่อยให้ความรู้อันทรงคุณค่าของเธอถูกปิดกั้นอยู่เพียงแต่หลังกำแพง  หากสตรีอาจมีค่าน้อยกว่าบุรุษจึงจำต้องปิดบังเรือนกายและชื่อแซ่แฝงตัวเป็นอาจารย์ผิงจงผู้ลุ่มลึก ทั่วทั้งแผ่นดินล้วนแต่ยอมรับนับถือในความทรงภูมิ ความลับก็ควรเป็นความลับแต่เพราะน้ำใจอันมากล้นไม่ต่างจากสติปัญญาหลินลี่ผิงจึงกล้าจะยื่นมือเข้าไปช่วยผู้ชายที่งดงามจนเรียกได้ว่าล่มเมือง หากแต่ผู้มากความรู้เช่นเธอย่อมรู้ดีว่า โฉมงามมากเท่าไรก็นำเภทภัยมาเร็วเท่านั้น

 

ในชีวิตอันแสนบัดซบของโม่หยาง เขาไม่เคยเป็นที่ต้องการของใครอย่างแท้จริง ชีวิตที่ถูกเลือกให้เกิดมาเพื่อเป็นเพียงแค่บันไดก้าวไปสู่อำนาจอันล้นเหลือ และเมื่อไม่เคยเป็นที่รักเขาจึงดำรงชีวิตไม่ต่างจากน้ำแข็งที่แสนหนาวเหน็บ ไร้หัวใจต่อทุกสรรพสิ่งแม้แต่ชีวิตของตัวเอง โม่หยางก็ไม่เคยต้องการที่จะมีลมหายต่อไป แต่ในเส้นทางที่เขาไร้อาลัยกลับมีสตรีที่โง่งมผู้หนึ่งกลับทุ่มเทเพื่อให้โม่หยางผู้ได้ชื่อว่าเป็นปีศาจเลือดเย็นมีชีวิตต่อไป

 

เพราะทุกชีวิตล้วนแต่มีคุณค่าหากแม้น้อยนิดที่จะช่วยต่อชีวิตหลินลี่ผิงก็จะทำแม้จะต้องเสียสละเลือดเนื้อในกายตนหรือว่าสิ่งใดก็ทำได้ทั้งสิ้น หากชีวิตอันคุ้นเคยกับความเงียบสงัดและแวดล้อมไปด้วยกลิ่นอายของผู้รู้ ภัยแห่งราชสำนักกำลังกล้ำกลายหลินลี่ผิงอย่างไม่ทันตั้งตัว แม้จะรู้ดีว่าความจริงเป็นเช่นไร หากแต่เมื่อถูกโยงเข้าสู่อำนาจแห่งบัลลังก์มังกรอย่างไม่ทันตั้งตัวหลินลี่ผิงก็พร้อมจะรับความจริงว่าหนทางสุดท้ายในชีวิตคงเป็นร่างที่ไร้ลมหายใจ

 

เมื่อชีวิตได้คืนมาเพราะหลินลี่ผิง เธอก็ไม่มีสิทธิ์จะถูกพรากไปจากเขา โม่หยางเคยสงบลงด้วยความอ่อนโยนของหลินลี่ผิง แต่เมื่อถูกปลุกสัญชาตญาณของปีศาจร้ายขึ้นมา หน้าไหนก็ไม่อาจห้ามปรามความบ้าคลั่งที่เขาพยายามเปลี่ยนแปลงมันเพื่อผู้หญิงอีกคนที่ปรารถนาดีกับเขาอย่างแท้จริง จนโม่หยางเองไม่รู้เลยว่าความผูกพันที่ได้รับจะกลายเป็นความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ที่เรียกว่าความรัก

 

ในยามที่ไม่อาจพึงพาใครได้ ต้องหนีตายอย่างไร้ทิศทางหากไม่มีมือของโม่หยางคอยช่วยเหลือ ร่างกายที่จวนดับแสงคงไม่อาจมีชีวิต มีลมหายใจได้จนถึงตอนนี้ ความรักคือสิ่งที่ล้ำค่าหากแต่ไม่เท่ากับคำว่าคู่ทุกข์คู่ยาก เพราะเธอชีวิตของโม่หยางจึงต้องเป็นดั่งเช่นที่เขาเคยหลบหนีมา แต่หลินลี่ผิงจะตอบแทนความเสียสละของเขาไม่น้อยไปกว่าที่เขาได้มอบให้เธอเลย

 

แม้รู้ดีว่าไม่คู่ควรหากแต่โม่หยางไม่อาจตัดใจ ต่อให้ใครจะมาแยกเขาไปจากหลินลี่ผิงเขาก็ไม่อาจยอมให้มันเป็นไป เขาอาจเป็นโม่หยางปีศาจที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความชั่วร้าย ต่างไปจากหลินลี่ผิงโดยสิ้นเชิงแต่เขาไม่สนใจ เพราะเมื่อเขาได้รับสิ่งที่ทำให้สามารถมีชีวิตอยู่ในทุกวันนี้เพราะเธอ เขาก็จะยืนกรานที่จะจับมือคู่นี้ตลอดไปจนกว่าลมหายใจของเขาจะดับสูญลง

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

เล่มที่สองของชุดมาแล้วค่ะ ใครที่อ่านไล่เล่มมาในเล่มจอมโจรพยศรัก เชื่อเลยว่าหลายคนจะเกิดอาการที่เรียกว่าตัวละครอื่นเด่นเกินหน้าพระเอกนางเอก ตัวโม่หยางนี้ละคะ ตัวละครที่มีปมมาก ชื่อมีแง่มุมมากมายย่อมดึงดูดใจคนได้มากและยิ่งตอนจบที่ดูเหมือนไม่จบในเล่มแรก มันค้างคาใจมากว่าโม่หยางต้องมีอะไรมากกว่าที่จบไปในเล่มแรก ตอนแรกคิดว่าจะค่อยๆ อ่านวันละเล่ม อดรนทนไม่ไหวหยิบเล่มสองอย่างอาจารย์ยอดรักมาเปิดแนะนำตัวละครเลยทีเดียว พอเห็นชื่อโม่หยาง ปุ๊บ ควรวางใช่ไหมเพราะมีเนื้อเรื่องต่อ เปล่าเลยค่ะ อ่านต่อซิคะ งานนี้คิดผิดหรือถูกไม่รู้จริงๆ

 

เนื้อเรื่องต่อจากเล่มแรกเลยค่ะ ธีมหลักของเรื่องของสี่สาวพี่น้องสกุลหลินที่มีความสามารถต่างกันไป ลูกสาวคนรองที่ฉลาดมากชนิดที่สามารถทำให้ทุกคนล้วนแต่นับถือในความรอบรู้ของอาจารย์ท่านนี้ แต่ใครจะไปรู้ว่าใต้พัดจีบจะเป็นสตรีสาวไม่ใช่บุรุษ และเหมือนพรหมลิขิตมันขีดไว้ให้ชีวิตต้องโดนทดสอบ ความมีน้ำใจงามไม่อาจทอดทิ้งคนเดือดร้อน เธอจึงเดือดร้อนแทน แต่ก็ไม่เท่าการถูกลากเข้าไปยุ่งในเรื่องบัลลังก์อย่างไม่ทันรู้ตัว งานนี้นางเอกสะบักสะบอมมากชนิดที่นางทนได้อย่างไรกัน อึดตัวแม่ไม่ต่างจากน้องสาวในเล่มจอมโจรพยศรัก แต่อาจจะหนักกว่าด้วยซ้ำไป ถ้าไม่มีพระเอกคอยช่วยคงได้ตายไปนานแล้ว  งานนี้ก็เลยไม่รู้ว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด รักแท้แพ้ความเสียสละ หรือรักแท้แพ้รูปโฉมกันแน่ แต่ก็คงคละเคล้ากันไป

 

ตัวตนของพระเอกไม่ต้องพูดถึงค่ะ จอมมารสายโหดหาความดีไม่เจอแต่เราไม่เกลียดพระเอกเลย เพราะคนที่เลวที่สุดคือพ่อของพระเอกที่ตั้งใจมีลูกมาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือเพื่อให้ตัวเองเก่งที่สุดในแผ่นดิน ไร้หัวใจที่สุดเด็กที่เป็นผ้าขาวจึงโตมาเป็นแบบโม่หยาง ไม่มีหัวใจเพราะไม่เคยมีใครให้ใจกับเขามาก่อน คดีเลือดในเล่มแรกจะเห็นความโหดของโม่หยาง แต่ภายใต้ความไร้อารมณ์ของเขา เขาเสียใจกับสิ่งที่ทำแต่แสดงออกไม่ได้ รู้สึกไม่ได้ แต่ไม่มีทางหรอกที่ใครจะไร้ความรู้สึกขนาดนั้น มาเล่มนี้จะเห็นความมีอารมณ์ในแง่มุมที่หลากหลาย จากคนที่เย็นชากับทุกอย่างได้ความเอาใจใส่จากนางเอกขนาดนั้น หัวใจน้ำแข็งยังต้องอ่อนไหวและรักใครเป็นสักคนหนึ่ง คนที่ทุ่มเทเพื่อเขาไม่ได้คิดเอาเปรียบ เพื่อใช้ชีวิตเขาแม้แต่ชีวิตตัวเองก็เสียสละให้ได้ ความซาบซึ้งจึงเป็นรักได้ไม่ยากเย็น

 

เคยคิดเล่นๆ มาตั้งแต่เล่มหนึ่งว่าโม่หยางน่าจะมีเล่มของตัวเองนะ แล้วนางเอกของเขาจะเป็นอย่างไรดีนะ สดใส แก่นแก้วดีไหมจะได้เข้ากับคนเย็นชา แต่พอมาเจอบุคลิกของนางเอกในเล่มนี้เข้ากับโม่หยางมากค่ะ ความดีของเธอที่มุ่งหวังให้ทุกคนล้วนแต่มีความสุข ความรู้เป็นสิ่งที่ทำให้สังคมเติบโตได้ นางเอกมีความเป็นครูสูงมาก สมแล้วที่ถูกเรียกขานว่าอาจารย์ผิงจงผู้เก่งกาจ หากความเก่งก็ไม่ต่างจากความงามล่มเมืองที่นำภัยมาให้ นางเอกเลยต้องบอกได้คำว่า ซวยมาก อยู่เฉยๆ เรื่องก็วิ่งมาหาแบบกะเอาชีวิตอีกต่างหาก น่างงไปเลยว่าไปทำอะไรถึงได้ดวงตกขนาดนั้น ชนิดที่ถ้าไม่ชะตาเหนียวจริงคงชะตาขาดไปนานแล้ว

 

ความรักของคนคู่นี้เป็นรักแบบซาบซึ้งในความดีของอีกฝ่าย เป็นรักที่ๆ ค่อยปรากฏให้เห็น หนึ่งมิตรชิดใกล้ประคับประคองจิตใจกันไป อุดหนุนเกื้อกูล นางเอกเป็นฝ่ายที่เรียกว่าดีจนออกโทนสีขาว ส่วนพระเอกก็นับอดีตอันร้ายกาจก็เรียกว่าเป็นสีดำแบบเฉดที่มืดมิดที่สุด แต่มันคือความลงตัวของคู่ขั้วตรงข้าม อ่านแล้วหวานแบบซึ้งใจมาก ไม่มีใครยอมทอดทิ้งใคร จะตายก็ต้องหอบหิ้วกันให้รอดพ้น และเป็นการยืนยันว่าตัวละครที่ดูลี้ลับ อึมครึมมักมีเนื้อเรื่องน่าสนใจเสมอ  ไม่ได้มาสายขำนิดๆ แบบเล่มแรก เพราะเล่มนี้จะจริงจังขึ้น แต่ไม่ถึงกับเครียดหรือจัดดรามาเกินไปนะคะ แต่ให้ความรู้สึกอึนๆ ได้ว่าทำไมนางเอกมันต้องมาเจอเรื่องทรมานสังขารแบบนี้ไม่ได้เกี่ยวแต่โดนลากไปเฉยๆ เลย ซวยตัวแม่

 

ความหวานชนิดที่บิดหมอนนอนเพ้อไม่ได้มีขนาดนั้น แต่มันซาบซึ้งกว่าที่ได้เห็นพระเอกกับนางเอกอยู่ข้างๆ กัน ช่วยเหลือกัน สุดท้ายลงเอยด้วยการใช้ชีวิตด้วยกันอย่างเงียบๆ ไม่ได้อยากได้อะไรไปกว่าความสงบไม่ต้องหนีหัวซุกหัวซุนอีกต่อไป แต่จะทำได้หรือเปล่าก็ต้องกันไปยาวๆ

 

บอกไม่ได้ว่าเล่มนี้ชอบพระเอกหรือนางเอกมากกว่ากันนะคะ เพราะจริงๆ แล้วชอบพอกันเลย ตัวพระเอกที่มีปมเยอะแต่ล้วนแต่เป็นปมที่ทำร้ายร่างกายและจิตใจเขา ถ้าเขาเป็นคนเลวด้วยเนื้อแท้พี่ท่านคงเป็นจอมมารที่น่ากลัวมาก แต่พอเขาถอยออกมาและอยากเป็นคนใหม่ก็ทำได้ดีเลย เป็นแค่สามีของผู้หญิงธรรมดาไม่หวือหวา ไม่ต้องมีชื่อเสียงให้ใครกล่าวขานเป็นตำนาน แต่ได้อยู่ด้วยกันก็พอใจ อ่านแล้วรู้สึกว่ามันโรแมนติคมากค่ะไม่ต้องปาฉากหวานเจี๊ยบใส่แต่เราฟินเองได้  และความที่อ่านจบแล้วพูดได้เลยว่าชุดนี้ อาจารย์ยอดรักสนุกที่สุดสำหรับฟีน่านะคะ ไม่ได้เทความน่าสนใจไปที่นางเอกคนเดียวด้วย ทั้งสองคนมีบทบาที่สำคัญเท่าๆ กัน แต่ตอนจบของเล่มนี้ทำให้เรามีอาการค้างคาใจเล็กน้อย ว่ามันมีปมอะไรที่รู้สึกว่ามันต้องรอบทสรุปต่อไป  แต่น่าเสียดายที่ต้องบอกตรงนี้เลยว่าอีกสองเรื่องที่เหลือไม่ได้มีเนื้อหาอะไรที่ต่อจากตอนจบของเรื่องนี้มากนักค่ะ พอรู้คร่าวๆ แต่มันก็พอเข้าใจได้ว่าคนที่นางเอกใช้ชีวิตด้วยเป็นใคร เป็นมารร้ายและตัวเธอเองก็เหมือนว่าได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว ไอ้ครั้นจะมีชีวิตต่อไปก็คงไม่ใช่ที่ บทสรุปเลยออกไปไหน ใช้ชีวิตอย่างไรก็ต้องลองหาคำตอบเอาเองค่ะ

 

แก้ไขล่าสุด (วันพฤหัสบดีที่ ๐๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๓:๕๒ น.)