มากกว่ารัก

เพียงหนึ่งใจ เซินไป๋เช่อ

User Rating: / 17
แย่ดีที่สุด 

 

เพียงหนึ่งใจ เซินไป๋เช่อ

 

ฐานะสูงส่งเช่นนั้นหรือ ได้รับความรักใคร่เช่นนั้นหรือ งดงามหากโหดร้ายเช่นนั้นหรือ ทั้งหมดนี้คือเมิ่งซังอวี๋ เต๋อเฟยราชชายาผู้เลื่องชื่อ หากความจริงเป็นเช่นไรมีเพียงใจของเมิ่งซังอวี๋เท่านั้นที่รู้ดี เพราะเกียรติยศที่ได้รับมิใช่ความโปรดปรานแต่คือความชิงชังทั้งหมดที่ผู้ที่ได้ชื่อว่าฮ่องเต้ผู้สูงส่งมอบให้แด่เธอ หากมันไม่ได้ทำให้เมิ่งซังอวี๋ทุกข์ทนเพราะเธอก็ไม่เคยปรารถนาความรักจากสามีผู้สูงศักดิ์เช่นกู่เซ่าเจ๋อเลยแม้แต่น้อย และรักเดียวที่เธอมีให้ตอนนี้ก็เป็นเพียงอาเป่าลูกสุนัขตัวน้อยเท่านั้น

 

เคราะห์กรรมอันใดส่งให้โอรสสวรรค์เช่นกู่เซ่าเจ๋อต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในร่างลูกสุนัขตัวน้อย อับจนหนทางเอาชีวิตให้รอดพ้น และเหมือนเคราะห์ซ้ำที่เขาต้องมาเป็นสัตว์เลี้ยงของเต๋อเฟย เมิ่งซังอวี๋ที่เขาเกลียดชังจับใจเช่นนี้ ความโหดร้ายของราชชายาผู้นี้มีแต่เขาเท่านั้นที่เข้าใจ แต่สิ่งที่กู่เซ่าเจ๋อเคยเชื่อมาตลอดกำลังสั่นคลอน ตัวตนที่แท้จริงของหญิงที่เขามองว่ามีแค่เพียงแค่เป็นโล่มนุษย์ให้กับชายาสุดที่รักกลับต่างไปจากที่เคยรู้จัก นี้หรือคือเต๋อเฟยที่แสนโหดเหี้ยม ถ้าเช่นนั้นแล้วอ้อมกอดที่แสนอ่อนโยน วาจาอันแสนอ่อนหวานจะมีให้สัตว์ตัวน้อยในนามอาเป๋าที่เขาสิงสู่ร่างเช่นนั้นได้หรือ

 

ในวังหลังอันแสนยิ่งใหญ่หากโหดร้าย ผู้ที่จะยืนหยัดอยู่ได้คือผู้ที่ไม่เคยยอมให้ความอ่อนแอมาเป็นเจ้า สิ่งที่เมิ่งซังอวี๋ต้องการคือการเป็นสตรีที่ทุกคนหวาดกลัวและไม่กล้าต่อกร ถอยไปให้ห่างจากชีวิตโดยเฉพาะสามีที่สูงศักดิ์ผู้นั้น ผู้ที่เธอรู้ดีว่า ณ เวลานี้เขากำลังประสบกับสิ่งใด แต่ถึงแม้ว่าเขาไม่ใช่บุรุษที่เธอรักได้เท่ากับอาเป่าตัวน้อย แต่ความเป็นความตายของเขาก็คือตัวชี้ชะตาหนทางการมีชีวิตอยู่ในวังหลัง

 

ความจริงที่ได้รู้ช่างน่าอดสูยิ่งนัก สตรีที่ควรรักกลับถูกผลักให้อยู่ห่างไกล ให้เผชิญหน้ากับอันตรายทั้งปวง ผู้เป็นสามีเช่นเขากลับเฝ้ามองด้วยความไร้สามารถจะช่วยเหลือสิ่งใด และปณิธานของกู่เซ่าเจ๋อนับจากนี้ก็คือจากนี้เขาจะต้องปกป้องเมิ่งซังอวี๋ ขอเพียงได้กลับคืนสู่ร่างเดิม ไม่ใช่ลูกสุนัขตัวน้อยไร้หนทางเช่นนี้ และความปรารถนาอันแรงกล้านี้กำลังจะเป็นจริง เมิ่งซังอวี๋จากนี้เธอจะเป็นสตรีคนเดียวที่เขาจะรัก

 

ความสุขอันน้อยนิดได้ถูกพรากไป แม้เจ็บปวดดั่งถูกใครกรีดดวงใจ หากชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป เกมแห่งราชบัลลังก์กำลังกลับมาให้เมิ่งซังอวี๋ต้องโลดแล่นไปตามบทบาทเต๋อเฟย สตรีงามหากน้ำใจทรามยิ่งนัก  ทว่าสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะต้องรับมือคือความเปลี่ยนแปลงอย่างน่าหวาดหวั่นของฮ่องเต้ จริงหรือนี้คือน้ำใจรักอันแท้จริง หรือเป็นเพียงแผนการผลักเธอไปสู่ความตายโดยใช้ความหวานแห่งรักมาหลอกล่อ หากเธอคือเต๋อเฟยผู้ไม่เชื่อในรักของโอรสสวรรค์ ทุกอย่างที่บรรจงมอบให้คงล้วนมีแต่คำลวง

 

ทั้งหมดคือกรรมที่กู่เซ่าเจ๋อต้องรับ เมื่อเขาเคยใช้ความรักหลอกลวงให้หญิงอีกคนปกป้องหญิงอีกคน แม้จะไม่สายที่ได้รู้น้ำใจของเต๋อเฟยที่เหี้ยมโหด หากใจที่แข็งกระด้างของเธอจะอ่อนลงและเข้าใจในรักของเขาเมื่อใด ไม่อาจรู้ได้ หากจะไม่มีสิ่งใดที่กู่เซ่าเจ๋อจะละทิ้งความพยายาม ตำแหน่งอันสูงส่ง อยู่เหนือสตรีทั้งปวงในแผ่นดินนี้จะเป็นของเธอเพื่อตอบแทนความงดงามของจิตใจ จะนานเท่าไร สิบปีหรือยี่สิบปีเขาก็จะรอคอยความรักในครั้งนี้

 

หากใกล้เพียงสายตามองถึง แต่ไม่รู้ซึ้งถึงน้ำใจรัก ก็เหมือนห่างไกลดั่งสุดขอบฟ้า ความรักจะซาบซึ้งใจเมื่อตกอยู่ในอันตราย ไม่เจอเคราะห์กรรมไม่รู้จักตัวตน  เหมือนเช่นความรัก ผู้ที่รักจริงคือใคร มิใช่ร่วมเพียงแต่สุข หากร่วมอยู่ในทุกข์ด้วยกัน จึงนับว่าเป็นคู่ชีวิตอย่างแท้จริง

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

ลัดคิวอ่าน ลัดคิวรีวิวแบบด่วนๆ ตอนแรกก็คิดว่าจะดองก่อนเพราะมีคิวทำรีวิวค้างคาไว้หลายเล่มเชียว แต่เห็นกระแสว่าเรื่องนี้สนุก กลัวว่าจริตที่แสนจะไม่เหมือนชาวบ้านของเราจะไม่เหมือนใครก็เลยจัดไปอย่าให้เสียเวลา ผลออกมา ตาค้างกันไปเลยทีเดียว บอกได้คำเดียวว่าคิดจะอ่านกรุณาหาเวลาดีๆ ชนิดที่เริ่มต้นอ่านตั้งแต่เช้าดีกว่าไม่งั้นจะตาแพนด้าแบบฟีน่าได้ค่ะ เริ่มสามทุ่มมาจบเอาตีสี่ งานนี้เกือบน็อกแทบไม่ได้นอน

 

ไม่ต้องอะไรมากมายรู้แบล็คกราวน์เรื่องนี้กันดีแล้ว เมื่อฮ่องเต้ที่ยิ่งใหญ่วิญญาณหลุดลอยไปอาศัยในร่างหมาน้อยตัวหนึ่ง ซึ่งชะตากรรมก็ส่งเจ้าหมาน้อยตัวนั้นให้มีเจ้าของคือหนึ่งในเมียของเขา แต่ทำไมไม่ส่งไปอยู่กับเมียรัก เพราะนางเอกคือเมียที่เขาออกจะชิงชังเสียเต็มประดา ถึงใครๆ จะรู้สึกว่าได้รับอะไรมากมายจากฮ่องเต้ แต่มีแค่นางเอกและพระเอกเท่านั้นที่รู้ว่าสิ่งที่มอบให้คือยาพิษดีๆ นี้เอง และจากความชิงชังก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อได้อยู่กับนางเอกในยามที่เธอไม่เสแสร้ง ไม่ปั้นหน้า ไม่ต้องทำตัวโหดเหี้ยม และเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลมที่สุด แม้ใจเธอจะไม่ได้รักเขาเลย ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่เป็นเมียที่ถูกเมิน แต่พระเอกได้รู้แล้วว่าเมียคนนี้ตรงไปตรงมาที่สุดแล้ว คนที่เขาคิดว่ารักที่สุดกลับกลายเป็นอีกคน ถึงจะรักแต่อำนาจอันหอมหวานน่าปรารถนายิ่งกว่า รักจะเปลี่ยนทรยศได้ ต่างไปจากนางเอกถึงไม่รักก็ไม่เคยคิดคดในใจ นับจากนี้หากได้กลับคืนร่างจะทำทุกอย่างเพื่อชดเชยที่โง่เขลาเบาปัญญาไป แต่ติดอีตรงที่นางเอกเนื้อแท้ไม่ได้รักพระเอกแบบผู้หญิงรักผู้ชาย แต่ภักดีเพราะตัวเองและเพื่อครอบครัว แถมหวาดระแวงด้วยว่าการทำดีของพระเอกในช่วงนี้แค่เอาไว้หลอกใช้เท่านั้น กรรมสนองอย่างทันที ตัวพระเอกได้แต่ทำใจ ก้มหน้าก้มตาทำดีให้เมียเห็นว่าไม่ได้หลอกนะ รักจริงๆ นะ รักคนเดียวด้วย เป็นทาสเมียตัวจริง ชนิดที่คนใกล้ชิดพระเอกแอบนินทาเลยว่าเกินเยียวยาไปแล้วกับภาวะรักเมีย จากที่หมั่นไส้จนสงสารและขบขันที่พระเอกทำอะไรไม่ได้นอกจากทำดีให้เมียรู้ไป สักวันหนึ่งเมียเข้าใจและจะรักเขาเช่นกัน แต่ถ้าใครจะกลัวว่าแบบนี้พระเอกก็รักเขาข้างเดียวไปจนตาย ไม่ใช่อย่างแน่นอน นางเอกเปิดใจมานานแต่ไม่รู้ตัว จนวันหนึ่งจึงได้รู้ว่าไม่รักเขาจริงหรือ ไม่ใช่แล้วละ ครึ่งหนึ่งของชีวิตก็คือสามีที่ทำตัวติดกับเธอขนาดนี้ เธอก็รักเขาไม่น้อยไปกว่าที่เขารักเลย

 

งานนี้ความคาดหวังไม่พังทลายเลยค่ะ เพราะมันสนุกมาก ชนิดที่วางไม่ลง จากที่จะอ่านแค่เล่มเดียวก่อนเพื่อลองงาน กลายเป็นไม่จบเราไม่นอน มันค้างคามากถ้าไม่จัดการให้เรียบร้อยในคราเดียว จึงขอเตือนคนที่อยากอ่านว่าหาเวลาให้พร้อมก่อนลงมือค่ะ มีไว้ให้อุ่นใจก่อนเลย เพราะคุณจะได้อ่านกันจนตาค้างไปเลย แน่นอนว่าพระเอกนี้ไม่ใช่พวกสามีตัวอย่างในตัวแรก เพราะกับนางเอกแล้ว เขาไม่ได้รักแรกพบ ไม่ปักใจในความงามเลิศล้ำ สมองเช่นยอด ติดจะเกลียดชังผู้หญิงอย่างนางเอกด้วยซ้ำไป สิ่งที่มอบให้นางเอกทุกเพื่อกันปัญหาจากหญิงที่เขารักอย่างจริงใจ ดังนั้นเราจึงไม่เข้าข้างพระเอกสักเท่าไรตอนที่ได้แต่คอตกแม้อยู่ในร่างหมาน้อยว่า งานนี้ซวยแล้วละ จะให้นางเอกหันมารักคงยากแท้ ทำกับเขาไว้เจ็บแสบนัก เขารู้เลยว่าเมียคนนี้ไม่ได้รักเขา ก็ใช้เขาเพื่อผลประโยชน์บางอย่างเช่นกัน แต่เขามันโง่ไม่รู้ว่าคนที่ภักดีแท้จริงคิดคดไม่ต่างจากคนอื่น คงต้องขอบคุณสวรรค์แล้วละที่ให้มาอยู่ในร่างหมาน้อยจึงได้รู้ความจริงอะไรที่เขาถูกหลอกเสมอมา อ่านแล้วควรเกลียดพระเอกไหม ไม่เลยค่ะ แค่สมน้ำหน้า 5555  เพราะมันมีเหตุผลที่พระเอกจะทำแบบนั้นกับนางเอก วังหลวงมันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมมากมายขนาดนั้น ต่อให้พระเอกฉลาดแค่ไหนก็โง่ได้ในด้านความรัก  การมองคน สำคัญตรงที่หลังจากรู้ความจริงจะแก้ไขอย่างไรต่างหาก เพราะเราจะได้รู้จักฮ่องเต้ทาสเมียกันเลยทีเดียว กลายเป็นคนติดเมียมาก คนรักเมียที่สุด ไม่คิดจะขัดใจเมียอีกแล้ว คืออะไรที่ทำให้เมียมีความสุขจะทำ จะหาให้ จะปกป้องทุกอย่าง ชดเชยสิ่งที่ทำพลาดไป และที่สำคัญกลายเป็นคนรักเดียวใจเดียว ไม่มีสายตาแลหญิงงามคนอื่น สนม ชายา มากมายก็มีไว้แค่นั้นแต่คนเดียวที่เป็นเจ้าของร่างกายและหัวใจนับแต่ฟื้นคืนร่างคือนางเอกหมด เพราะเขาไม่ได้รักนางเอกที่ความงาม แต่รักในความฉลาด รักในความตรงไปตรงมาของเธอ ความซื่อสัตย์และภักดี (ที่ไม่รู้ว่าจริงๆ นางเอกแอบคิดอะไรบางอย่างที่พระเอกรู้คงน้ำตานองหน้า เมียเรา ทำไมคิดกับเราเช่นนี้)

 

ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่าในเล่มนี้เราจะเทความชอบไปให้นางเอกมากกว่าพระเอก เพราะนางเอกมีความคิดมากที่สุด มองอะไรลึกซึ้งมาก ก็เลยเป็นที่มาว่าทำไมจึงต้องให้เล่นมุกว่านางเอกเป็นคนในยุคปัจจุบันหลงยุคไปสิงในร่างนางเอกตั้งแต่เกิดเพื่อให้มีมุมมองของสาวยุคใหม่ ซึ่งจริงๆ ไม่ต้องก็ได้ นางเอกแบบโบราณชนิดที่ไม่ต้องหลงยุคก็สร้างให้คิดแบบคนรุ่นเราได้ แต่นั่นละ ก็ถือว่าขนาดเราเบื่อแนวสิงร่างยังอ่านได้เลยค่ะ นางเอกเป็นคนที่รู้อยู่เพื่อตัวเองและครอบครัว เธอรู้ว่าจะอยู่ในวังได้ต้องร้ายชนิดที่ให้คนไม่กล้าทำร้ายเธอ ให้คนทั้งวังรวมทั้งฮ่องเต้เกลียดแต่ใช้เธอเพื่องานใหญ่เธอก็จะทำเพื่อตัวเอง ความรักไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ ยิ่งไม่รักก็ยิ่งปกป้องตัวเองได้ เธอต้องรักตัวเองให้มากๆ ถูกบีบบังคับให้ไม่มีลูกก็ไม่สนใจ ดีเสียอีกไม่มีภาระถ้าจะรับมือกับเรื่องใหญ่ในอนาคตเพราะถ้ามีลูกจะมีห่วง ทำให้ตอนมีลูกจริงๆ นางเอกแทบสติแตกกลัวว่าสามีจะใช้กลอุบายอะไรกับเธออีก สงสารพระเอกเลย อุตส่าห์อยากจะมีลูกกับเมียรัก เมียก็ดันกลัวว่าตัวจะหลอกใช้อีก ขำปนสงสาร   นางเอกไม่ได้รักเพราะหัวใจอย่างเดียวแต่ด้วยสมองด้วย มีความคิดมากมายที่เก็บงำไว้กับตัวเองไม่เปิดเผยออกมาซึ่งถ้าพระเอกรู้คงช็อกยิ่งกว่าเดิมว่า ตกลงฉันมีความหมายในสายตาเมียบ้างไหม  แต่เราที่เป็นสาวยุคใหม่ชอบทัศนคติของนางเอกมากๆ ความรักไม่ได้ทำให้อ่อนแอ แต่ทำให้แข็งแกร่ง เพราะรักแบบชายหนุ่มหญิงสาวไม่ใช่ทุกอย่างในชีวิต ไม่น่าแปลกที่พระเอกจะเปลี่ยนความคิดด้านลบสุดขั้วมาเป็นรักสุดกู่ได้เลยค่ะ ถ้าเลือกได้การได้เป็นนางเอกแบบเมิ่งซังอวี๋จะมีรสชาติชีวิตแบบสุดๆ ครั้งหนึ่งเคยถูกชิงชัง แต่กลับกลายเป็นคนได้รับรักแบบชั่วฟ้าดินสลายมาครอบครองไว้ในมือจากผู้ชายคนเดียว

 

โดนใจมากเพราะนิยายให้ความเข้มข้นแต่ไม่ต้องดรามาแบบสุดๆ แบบที่ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดกว่าจะลงเอยได้ จบด้วยความพลัดพราก แบบที่กว่าจะรู้ใจตัวเองอะไรแบบนั้น เหมือนไม่เข้มข้นแต่จัดจ้าน เหมือนไม่หวานแต่รสชาติซ่านทรวง เหมือนไม่ดรามาแต่สะกดใจให้วางหนังสือลงไม่ได้เลย เนื้อเรื่องมันดึงดูดใจทั้งเล่ม เหมือนมันพีคทุกช่วง ทุกตอนที่อ่าน แม้ว่าอาจจะทำให้เรารู้สึกถึงด้านมืดบางอย่างในจิตใจของตัวพระเอก แง่ลบบางอย่างที่เรารู้สึกเลยว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งไร้ความผูกพัน รักแทบไม่มี ความสัมพันธ์เป็นแค่ผลประโยชน์ต่างตอบแทน ภรรยากับสามี ลูกกับพ่อหรือแม่ไม่มีค่าทางใจ มีแต่ค่าทางฐานะทางสังคมและเงินทองเท่านั้น  อ่านแล้วก็สะท้อนใจนิดๆ แต่มันก็เป็นความจริงของรักในวังหลวงที่เราก็เห็นกันเป็นประจำ

 

เป็นหนึ่งในนิยายมากกว่ารักที่จัดว่าต้องมีไว้บนชั้นที่บ้านเลยค่ะ อ่านซ้ำได้แบบที่เราจะรู้สึกสนุกอีกครั้งในยอมที่หยิบลงมาอ่านใหม่ และไม่ใช่ที่จะมีแค่ตัวพระเอกกับนางเอกที่น่าสนใจ มีตัวละครหลายตัวสร้างสีสันให้กับเนื่องได้ อย่างตัวองครักษ์ลับของพระเอกก็เป็นตัวละครที่ชูรสชาติของนิยายให้ได้ความขบขันได้อีก เพราะในยามที่เหยียนจวิ้นเหว่ยแอบระอาใจกับสภาวะหลงเมียหัวปักหัวปำของพระเอกนี้จะมีคำพูดตลกๆ มาให้เราคิดภาพตามแล้วก็ได้แต่พยักหน้าว่าเป็นเรื่องจริง เพราะโรคคลั่งภรรยาจนเป็นทาสเมียนี้เกินจะเยียวยาแล้ว แต่ถึงมันจะดูว่าโอเว่อร์ไปแค่ไหนในสายตาของคนสนิทของพระเอก แต่เรานี้ริษยานางเอกในใจไปเลยว่า นางเอกโคตรจะโชคดีเลยทีเดียว เพราะตั้งแต่พระเอกรักแล้ว เมียว่าอะไรดี ก็ดีตาม เมียชี้นกว่าไม้ก็ร้องรับว่าไม้ เมียชี้ไม้บอกว่านกก็เห็นคล้ายกัน แต่ใช่ว่าพระเอกจะกลายเป็นพวกถูกเมียจูงจมูกอะไรหรอกนะคะ แค่อยากเอาอกเอาใจเมียก็เท่านั้นเอง เห็นเมียเศร้าทำใจไม่ได้ แต่ห้ามเมียรักคนอื่น สิ่งอื่นมากกว่าตน จะอิจฉาและหึงหวงมาก  พี่ท่านนี้เข้าขั้นอาบน้ำส้มไม่ใช่แค่กินน้ำส้มแล้ว งานนี้กลายเป็นโอรสสวรรค์ทาสเมียไปเลย

 

และอีกตัวละครที่ชอบมากถึงนางจะมาท้ายเล่มก็คืออวี๋หย่าอัน เป็นตัวละครที่น่าสนใจมาก นางรู้อยู่ รู้เป็น ไม่โง่ที่จะไขว่คว้าในสิ่งที่ตนไม่มีวันได้ครอบครอง สู้ทำตัวให้รู้ว่าทำอย่างไรจะมีชีวิตผาสุกในวังหลวง นับว่านางเป็นคนฉลาดไม่ต่างจากตัวนางเอกเลยทีเดียว ยิ่งพอเทียบกับตัวละครอื่นๆ ที่พยายามจะแย่งชิงใจของพระเอกมาครองแทนนางเอกให้ได้ มีอวี๋หย่าอันนี้ละลอยตัวเหนือทุกอย่าง

 

ใครชอบนิยายแนววังหลวง ฮ่องเต้อะไรทำนองนี้ พลาดไม่ได้ค่ะ ไม่หนักมาก แต่สนุกมาก พระเอกพอรักนางเอกแล้วไม่เคยเปลี่ยนใจ ไม่มองใครแล้ว พิธีรับนางในเพิ่มเติมอะไรก็ทำไปงั้นๆ แต่พอเมียไม่ปลื้ม หาเหตุล้มมันไปเลย คือเอามาก็ไม่แยแส ไม่แลอยู่แล้ว กลายเป็นคนรักเดียวใจเดียว ดูแลนางเอกอย่างดีไม่ใช่แบบรักเพื่อผลประโยชน์อีกต่อไปแต่รักจากหัวใจที่แท้จริง น่ารัก น่าริษยาตาร้อนผ่าวๆ ค่ะ เล่มสองนี้จะรู้สึกว่าฉันอยากสิงร่างนางเอกมากๆ ตอนฮ่องเต้แกมุ่งมั่นลงมือทำการจีบเมียให้เมียรักนี้เป็นอะไรที่มันฟินมาก บางครั้งบางทีก็อยากจะบอกว่าจะเข้าข่าย พ่อบ้านใจกล้าไปทุกทีแล้วนะเพคะฝ่าบาท นี้มันเกินจะเยียวยาแล้วละ แต่ชอบไหม ชอบค่ะ ชอบมากด้วย  แต่ไม่ได้ขายเน้นความน่ารักเท่านั้น ยังมีการชิงไหวชิงพริบในวังหลวงอย่างแน่นอน แต่พระเอกกับนางเอกเขาฉลาดเท่าทันกัน ช่วยกันกำจัดปัญหาที่เกิดขึ้นได้เป็นอย่างดี คู่ควรที่จะเป็นฮ่องเต้กับฮองเฮาคู่กันอย่างมาก อ่านแล้วไม่มีน้ำตามีแต่รอยยิ้มอิ่มใจว่าคิดถูกแล้วที่ไม่ดองเรื่องนี้ ถ้าดองละเสียของแย่ งานดี งานสนุกแบบนี้มันต้องอ่านให้ไวและอ่านซ้ำได้อีกไม่รู้เบื่อเลยค่ะ  ดังนั้นใครชอบนิยายแนวนี้ถูกใจอย่างแน่นอนค่ะ แต่ที่สำคัญรีบจับจองก่อนหมดนะคะ เพราะถ้ารีรอหมดไปหามาไว้ครอบครองได้ยากนะคะของดีขนาดนี้คงไม่มีใครปล่อยออกมาจากอ้อมอก การได้ครอบครองฮ่องเต้ทาสรักเมียแบบนี้มีแต่ได้กับได้เท่านั้น ชนิดที่เรียกว่ายังไม่อยากให้นิยายจบเลยค่ะ ยังอยากอ่านต่ออีกเรื่อยๆ นานแล้วที่ไม่เจอมากกว่ารักทำนอง เล่มนี้นอกสายตาแต่ว่าเข้ามาในใจเป็นเรื่องที่ปลื้มใจในตำนานของเราอีกเล่ม