มากกว่ารัก

แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง จวี๋ฮว่าซันหลี่

User Rating: / 3
แย่ดีที่สุด 
 
 
 
 

 

แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง   จวี๋ฮว่าซันหลี่

 

ถึงแม้ว่าตลอดชั่วชีวิตซย่าอวี้จิ๋นจะประพฤติเสเพลไม่เคยอยู่ในทำนองคลองธรรม หากแต่สวรรค์ก็ลงโทษให้เขาอ่อนแอและไม่เอาไหนอยู่แล้ว แต่แล้วทำไมชะตากรรมยังกลั่นแกล้งให้ผู้เป็นถึงหนานผิงจวิ๋นอ๋องเช่นเขากลับได้รับสมรสพระราชทานที่จะขัดขืนก็ตาย ยอมรับพระชายาก็ไม่ต่างจากตายเช่นกัน เพราะหญิงสาวที่จะซย่าอวี้จิ๋นต้องแต่งด้วยคือแม่ทัพใหญ่ของแผ่นดิน แม่ทัพพญายมผู้นั้นจะแต่งมาเป็นภรรยาหรือแต่งมาเป็นผู้คร่าชีวิตเขากันแน่
 
  บำเหน็จความชอบอันใหญ่หลวงคือสมรสพระราชทานเช่นนั้นหรือ แต่อย่างน้อยก็คงดีกว่าการถูกลงโทษเพียงเพราะซ่อนเร้นความจริงเมื่อเยี่ยเจามิใช่บุรุษอกสามศอก หากแต่เธอคือสตรีที่แข็งแกร่งคนสุดท้ายของสกุลเยี่ยอันเกรียงไกร หากการเดินเข้าสู่ตำแหน่งพระชายาแห่งหนานผิงจวิ๋นอ๋องไม่ใช่เรื่องง่ายเพียงแค่ตำแหน่งเท่านั้น แต่สามีผู้สูงศักดิ์ของเธอกลับปรารถนาเพียงสิ่งเดียวคือแต่งมาเพื่อหย่าขาดเท่านั้น และใช่ว่าเยี่ยเจาจะยึดมั่นในตำแหน่งทางการเมืองนี้ เมื่อเธอเองก็เฝ้ารอคอยวันนั้นเช่นกัน
 
 
 
แค่สภาพที่คล้ายว่าตัวเป็นภรรยาไม่ใช่ สามีก็น่าขบขันพออยู่แล้ว ยังดีที่เยี่ยเจามิใช่สตรีที่เลวร้ายจนเกินจะทานทน เมื่อยามแต่งมาเป็นภรรยาก็คล้อยตามในสิ่งที่เขาผู้เป็นสามีต้องการ เช่นนี้แล้วระยะเวลาที่เฝ้ารอเพื่อจากกันคงไม่ต้องให้ซย่าอวี้จิ๋นต้องทุกข์ทนนัก หากแต่ยิ่งได้รู้จักและใกล้ชิดตัวตนของแม่ทัพหญิงที่ห้าวหาญเช่นภรรยาของตนมากเท่าไร ซย่าอวี้จิ๋นกลับยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมไม่เคยปรารถนาจะให้เวลานั้นมาถึงในเร็ววัน
 
 
นอกสนามรบสามีคือผู้นำ ภรรยาคือผู้ตาม นี้คือปณิธานของเยี่ยเจา ช่วงเวลาที่น่าจะแสนสั้นระหว่างกันเธอพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อสามีที่ดูเหมือนจะไม่เอาถ่านคนนี้หากแต่แอบซ่อนจิตใจอันดีงามเอาไว้ มีเพียงแต่เยี่ยเจาเท่านั้นที่เข้าใจว่าทำไมตัวเธอถึงได้ยอมเป็นช้างเท้าหลังเมื่อยามแต่งเข้าสกุลซย่า สมรสพระราชทานครั้งนี้ใช่ว่าจะเลวร้ายไปทั้งหมด หากแต่ทั้งเธอและซย่าอวี้จิ๋นล้วนแต่เข้าใจในภายหลังว่าเพราะเหตุใดทั้งสองจึงต้องกลายเป็นคู่สมรสที่แสนจะแตกต่างกันเช่นนี้
 
 
ถึงจะไม่อาจเป็นสามีที่ควรเป็นแบบอย่างเช่นสามีของผู้อื่นแต่ซย่าอวี้จิ๋นก็ไม่ได้ไร้ความสามารถไปเสียทุกอย่าง บุรุษที่ไม่เอาถ่านเช่นเขาก็ลุกขึ้นมาปกป้องภรรยาผู้ห้าวหาญผู้เป็นแม่ทัพของแผ่นดินได้เช่นกัน  ความปรารถนาที่เคยคิด ความฝันที่อยากหย่าขาดจากเยี่ยเจาผู้แข็งกระด้างกลับไม่เหลืออีกต่อไป นับจากนี้วาสนาที่มีต่อกันจะเป็นสิ่งที่ไม่อาจสะบั้นไปได้ เมื่อเขาผู้เป็นสามีไม่ยอมหย่าขาด ผู้เป็นภรรยาอย่างเยี่ยเจาหรือจะมีสิทธิ์
 
 
ความลับอยู่ในหัวใจมีเพียงเยี่ยเจาเท่านั้นที่รู้และเข้าใจ เพราะรักมากไป ปรารถนาดีมากเกินไปจึงเป็นอย่างที่เธอกระทำ แม้แผ่นดินคือสิ่งที่ต้องคำนึงถึงก่อนสิ่งใด แต่ในยามนี้เมื่อสามีอย่างซย่าอวี้จิ๋นไม่ต้องการให้หย่าแล้วเธอจะมีปากเสียงได้เช่นไร แม้นว่าเป็นแม่ทัพกุมอำนาจทหารมากมายก็ไม่อาจเท่ากุมหัวใจของผู้ชายที่ชื่อซย่าอวี้จิ๋นได้เลย 

 
 
 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 
 

เป็นนิยายที่ฟีเวอร์มากที่สุดในงานหนังสือของปีนี้เล่มหนึ่งเลยนะคะ ตั้งแต่ชื่อแรกที่ดูแล้วชวนให้สงสัยว่าความหมายของชื่อเรื่องนั้นคืออะไร เสียงลือเสียงเล่าอ้างของความสนุก ดรามาสารพันสารเพของนิยายตั้งแต่ยังไม่เปิดขายจนกระทั่งวางขายแล้วก็มีสีสันให้ติดตามข่าวมาตลอด แต่เห็นว่าจำนวนเล่มถึงสามเล่มก็เลยไม่อยากรีบอ่านมากนักต้องหาเวลาว่างๆ อ่านสักหน่อยเกิดติดพันขึ้นมาชีวิตจะลำบาก อาจจะกลายเป็นหมีแพนด้าได้ในตอนอ่าน ก็เลยปล่อยให้ชาวบ้านเขาอ่านกันไปกว่าจะถึงคิวเราก็พอสมควรได้เวลาหยิบออกมาอ่านแล้ว
 
 
 
ถ้าสงสัยก็ต้องอ่านเสียให้รู้ว่าทำไมแม่ทัพอยู่บน แล้วข้าทำไมต้องอยู่ล่าง  เนื้อในนิยายว่าด้วยหน้าที่ที่สลับเพศกันแบบชวนให้งุนงงเมื่อแม่ทัพที่เกรียงไกรดันกลายเป็นสตรีที่ห้าวหาญรบชนะอย่างยิ่งใหญ่ ครั้นจะได้ภรรยาคนงามไปกลับความแตก ดังนั้นจากภรรยาจึงกลายเป็นได้สามีแทน แต่เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งสามีที่โอรสสวรรค์ประทานมาให้กลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงถึงแม้จะมียศสูงศักดิ์ปานใดแต่กลับขี้โรค อ่อนแอก็เท่านั้น เสเพลชนิดที่ร่ำลือถึงความไม่ได้เรื่อง แถมที่หน้าตาสามีหรือก็ดันงดงามกว่าภรรยาผู้เป็นสตรีเสียอีก  แต่ใช่ว่าการแต่งงานจะมาในรูปแบบที่ว่าพอเห็นหน้าก็นึกรักกันทันใด เพราะในเมื่อชื่อเสียงอันระบือไกลของท่านแม่ทัพสาวช่างน่าหวาดหวั่นจนสามีที่สูงศักดิ์อยากจะขอหย่าวันนี้พรุ่งนี้ ติดที่ว่านี้เป็นสมรสพระราชทาน แล้วความไม่ชอบหน้า รังเกียจและหวาดกลัวก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ภรรยาผู้ไม่เคยเป็นกุลสตรีในห้องหอกลับมีหลายอย่างที่ดีงามจนที่สุดแล้วต่อให้อยากจะหย่าก็ไม่หย่า ชาตินี้ภรรยาเพียงคนเดียวก็คือแม่ทัพพญายมเช่นเยี่ยเจา
 
 
ฟังเสียงมาจากคนเพื่อนฝูงที่อ่านกันไปแล้ว ล้วนแต่บอกว่าฮากันมากมาย นำมาซึ่งความหวั่นใจเหลือเกินเพราะนางไม่ได้นักอ่านสายฮาแต่สายดรามาเล็กน้อย  แต่น่าจะพอไหวแล้วกัน ตอนนี้ความเรื่องมากไม่เยอะเท่าไร เค้าลางของเรื่องก็พอรู้ๆ มาบ้างว่าเป็นเช่นไร  เมื่อพระเอกไม่ได้มาในมาดวีรบุรุษที่แสนเคร่งขรึมและเป็นฝ่ายดูแล กลับสลับบทบาทกับตัวนางเอกชนิดที่ว่าให้คิดเอาว่าชายเป็นหญิง หญิงเป็นชายกันไปเลยดีกว่า นางเอกบึกบึนสมเป็นแม่ทัพ พระเอกบอบบางเพราะเป็นบุรุษสกุลสูง หน้าตาหรือก็งามกว่านางเอกอีกต่างหาก ใจคอหรือก็ไม่ห้าวหาญเท่านางเอกอีก บอกกันตรงๆ เลยว่าสำหรับตัวเองแล้วเป็นคนที่ยังยึดติดในคติที่ว่าชายต้องเป็นฝ่ายปกป้องสตรี มากกว่าสตรีมาปกป้องสามีตน ตัวซย่าอวี้จิ๋นจึงไม่ใช่บุรุษในอุดมคติของเราสักเท่าไรนะคะ แต่อย่าแค่ฟีน่าเลยทั้งอนุภรรยาหรือเมียบ่าวเองก็แปรพักตร์หันไปขออาศัยบารมีนางเอกอีกต่างหาก จนพระเอกยังเดือดดาลว่าตกลงใครคือสามี ใครคือภรรยากันแน่  
 
 
 
หากในความไม่เป็นโล้เป็นพายของพระเอกก็ใช่ว่าจะหาที่ดีไม่เจอ อย่างน้อยตัวพระเอกก็มีอย่างหนึ่งที่เป็นจุดเด่นการที่เสเพลตัวพ่อ ทำตัวกลมกลืนไปกับผู้คนง่ายดายทำให้เขาเข้าถึงคนและรู้จักคนมากมาย กว้างขวางในทุกระดับตั้งแต่คนชั้นล่างสุดไปจนระดับสูงสุด และถึงพระเอกจะดูไม่ใช่คนดีสักเท่าไรแต่กลับไม่ใช่คนจิตใจต่ำทรามลึกๆ แล้วเป็นคนมีน้ำใจไมตรีต่อผู้คนรอบข้าง แค่จะดูยากนิดหนึ่งว่าตกลงแล้วทำเพื่อตัวเองหรือเพื่อใครกันแน่ ถึงแม้ว่าพระเอกจะยังไม่ใช่มาตรฐานของเราสักเท่าไร แต่รวมๆ แล้วตัวซย่าอวี้จิ๋นก็ไม่ถึงขั้นเลวร้ายนะคะ ขาดแค่ว่าถ้าแกแข็งแกร่งกว่านี้อีกสักนิดหนึ่ง คงจะทำให้เรารู้สึกว่าเป็นพระเอกที่ชอบมากกว่านี้
 
 
ไม่รู้ว่าจะขำหรือว่าอ่อนใจกับตัวนางเอกดี ถึงแม้จะเป็นท่านแม่ทัพที่เก่งกาจแต่บางครั้งก็รู้สึกว่านางเอกเป็นคนซื่อและเถรตรงมากจนเหมือนจะอ่อนต่อโลกที่แสนตลบตะแลงสู้พระเอกไม่ได้ ใครชอบนางเอกแนวบอบบางน่ารัก เยี่ยเจานี้ไม่ใช่เอาเสียเลย นางเป็นพวกมีนิสัยผู้ชายครึ่งหนึ่ง ไม่มีแม้แต่ความหึงหวงสามีตัวเอง จะว่าพระเอกโชคดีก็ว่าได้จะไปหาที่ไหนที่เมียใหญ่ออกแรงปกป้องเมียน้อยของสามีตน จนที่สุดเมียคนอื่นเป็นพรรคพวกนางเอกกันหมด  และต่อให้สามีจะอยากได้อนุภรรยาอีกกี่คนก็รับได้ ถ้าสามีไม่กล้านางจัดให้ นางจะได้เป็นศรีภรรยาที่แสนดี คือเข้าใจว่าเป็นนิยายเชิงขำๆ แต่เราดันจริงจังกว่านิยายก็เลยรู้สึกว่าตกลงนี้เขาแต่งงานกันหรือเป็นเพื่อนกัน ตัวพระเอกยังมีความหึงหวงมากกว่า แต่นางเอกไม่มีเลย แม้จะมีเหตุผลให้เข้าใจว่านางเอกคิดอะไรในใจ แต่มันไม่ใช่สไตล์ของฟีน่าสักเท่าไรค่ะ 
 
 
อ่านไปก็ปลงตัวเองไปว่าจะเส้นลึกระดับแกนโลกไปไหน คนรอบข้างเขาอ่านแล้วขำกัน แต่เราไม่ขำเลยแม้แต่ฉากเดียว คืออ่านไปก็ขมวดคิ้วไปว่าทำไมพระเอกมันอ่อนขนาดนี้ นางเอกจะซื่อจนบางทีเซ่อไปไหมกับเรื่องทั่วไป คือนางเอกเก่งในเรื่องรบที่สุดแล้ว แม้ว่าพูดกันตามตรงว่าเนื้อเรื่องนิยายสนุกไหม สำหรับคนที่ชอบความผ่อนคลายมันค่อนข้างดีเลยค่ะ ตัวพระเอกกับนางเอกไม่ได้แบบว่าเจอหน้ากันรักกันทันใด แต่ความรักค่อยบ่มเพาะจากความดีข้างในของอีกฝ่ายหนึ่ง ตัวนางเอกพอจะรู้จักสามีว่าเป็นคนแบบไหน ถึงจะดูไม่ได้เรื่องแต่เขามีความดีงามที่เธอไม่เสียดายเลยที่แต่งงานกับคนนี้ แต่พระเอกนี้กว่าจะรู้ตัวก็พักใหญ่และนานกว่านางเอก  มองกันจริงจังแล้วมันก็ถูกต้อง นางเอกไม่ใช่คนสวยล่มบ้านล่มเมือง แถมแข็งกระด้างแบบนั้น ผู้ชายแบบพระเอกคงไม่ได้ตกหลุมรักง่ายดายหรอก ดังนั้นในช่วงหลังที่มีเหตุการณ์ผ่านเข้ามาในชีวิตของคนทั้งสองจะหนักหนาแค่ไหนชีวิตรักก็ไม่จบลงง่ายดาย เมื่อคนหนึ่งไม่ยอมปล่อยมือจากสัมพันธ์ครั้งนี้ และยังจับมือร่วมฝ่าฝันทุกอุปสรรคไปด้วยกัน
 
 
 
ในแง่เหตุผลของการแต่งงาน ในครั้งแรกที่อ่านไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นมาเป็นคู่กัน จนพอได้อ่านไปแล้วจะเข้าใจว่าแท้จริงมันมีเหตุผลอะไรที่ซับซ้อนมาก ดังนั้นนิยายที่ดูเหมือนไม่มีอะไรมากมายกับการจับคู่แบบไม่เข้าท่า กลายเป็นว่ามันถูกกำหนดให้เป็นแบบนี้คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ทั้งคู่คล้ายจะไม่ได้รับผลดีใดๆ เลย แต่กลายเป็นว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมลงตัวกันอย่างมาก เหมาะกันราวกับผีเน่ากับโลงผุอะไรทำนองนั้น 555555555555 เอาน่าแซวเล่นค่ะ เพราะคนที่คู่ควรกับเยี่ยเจาก็คือสามีคนนี้ละ 
 
 
 
แต่ความรู้สึกหลังจากอ่านจบแล้วจริงจังคือว่าเรามันสายดรามานิดๆ คนที่ประทับใจมากสุดกลายเป็นซีอิน ญาติผู้น้องของนางเอก นางคือนางเอกตัวจริง ที่อยากจะเปลี่ยนจากนางเอกเป็นพระเอกไปแล้ว เราคงจะเชียร์ซีอินจริงจังกันไปเลย นางคือสตรีที่ถูกกับสายโหดแบบเรา เลือดเย็นและเด็ดขาด ทำอะไรแล้วต้องใช้ยาแรงเพื่อผลที่คุ้มค่าที่สุด ดังนั้นคนที่ซย่าอวี้จิ๋นหวาดกลัวที่สุดก็คือซีอินเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุด นางเหมาะสมกับเยี่ยเจามาก นี้ถ้าเป็นแนวหญิงรักหญิงจะเชียร์คู่นี้เลย ท้ายๆ เล่มนี้ซีอินนางแย่งซีนไปค่อนข้างมาก บทบาทกระชากใจให้อ่านมากกว่า ความตลกแบบแปลกๆ ของพระเอกเสียอีก ลุ้นซีอินจนหยดสุดท้ายเลย ซึ่งสิ่งที่เธอทำทุกอย่างแล้วให้บทสรุปแบบนี้ก็เป็นอะไรที่เราลงความเห็นว่าถูกต้องและเหมาะสมกับบทบาทของเธอมากที่สุดแล้ว
 
 
ถ้าจะถามว่าฟีน่าชอบเรื่องนี้หรือเปล่า ตอบได้เลยว่าไม่ได้ชอบมากนะคะ จัดไว้ว่าเฉยๆ คือเนื้อเรื่องมันไม่ได้ย่ำแย่หรือขี้ริ้วขี้เหร่ เนื้อเรื่องห่วย พล็อตไม่น่าสนใจหรืออ่านแล้วเดาทางได้อะไรแบบนั้น เพียงแต่ตัวเองมีความชอบส่วนตัวก็คือชอบพระเอกเข้มแข็ง นางเอกก็ประมาณหนึ่ง ไม่ต้องถึงกับอ่อนแอเจ้าน้ำตาจนน่ารำคาญ จะเก่งกาจแค่ไหนก็ได้ ให้รบทัพจับศึกก็ไม่ว่า เป็นแม่ทัพก็ได้อยู่ แต่ประเด็นคือพระเอกต้องเก่งกว่าหรือเก่งกาจพอกัน พอมาเรื่องนี้ใช่ว่าพระเอกจะรอให้นางเอกปกป้องตลอด แค่อ่านแล้วยังไม่รู้สึกเท่าไรว่าฝ่ายชายคือวีรบุรุษ เพราะจะท้าตีท้าต่อยหรือทำเรื่องราววุ่นวายอะไร ส่วนใหญ่จะมีนางเอกให้ท้าย ยังดีหน่อยที่ช่วงหลังกล้าออกหน้าให้นางเอกอยู่เสมอๆ ยิ่งตอนที่กล้าเสนอให้นางเอกเป็นแม่ทัพใหญ่อีกครั้ง อันนี้ถือว่าพระเอกค่อนข้างกล้ามาก เขาไม่ใช่คนไม่ดี แต่เพียงแค่ความดีมันถูกกลบด้วยความไม่ได้เรื่องมากนัก และใครที่บอกว่ามันตลก ฟีน่าพยายามจะอ่านให้มันขำแล้วแต่ขำไม่ออก คือรู้ว่าเขาเขียนมาในเชิงคอมเมดี้นิดๆ ส่วนเรามันเส้นลึกไป อ่านไปก็อมยิ้มนิดเดียว ไม่หลุดหัวเราะเลย นี้ตายด้านต่ออารมณ์ตลกไปแล้วหรือไงกันนะเรา  ของแบบนี้ลางเนื้อชอบลางยาเลยค่ะ การดำเนินเรื่องดี ผูกเรื่องและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครก็ถือว่าดี แค่เราเองที่ไม่ใช่คนอ่านทางนี้สักเท่าไร ยังชอบนิยายแนวจริงจังมากกว่าค่ะ จึงเป็นนิยายที่อ่านได้ไม่รู้สึกเสียดายเวลาแต่ไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ ส่วนที่ว่าแล้วทำไมนิยายถึงชื่อแบบนี้ อันนี้คงต้องไปอ่านเองค่ะ จะให้มาเฉลยก็คงไม่ใช่ทีเพราะมันมีเรื่องราวอันซับซ้อนของค่ำคืนในห้องหออยู่ บางคนจะขำกับสิ่งที่ตอบคำถามในชื่อเรื่อง ส่วนคนขำยากแบบเราก็เฉยๆ รู้สึกแค่ว่าพระเอกนี้ช่างอ่อนแอและบอบบางเสียจริง ไม่ไหวๆ ส่ายหน้าหนึ่งที สมแล้วกับที่นิยายจะชื่อนี้จริงๆ