philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

หวานยิหวา โรส

 

 

หวานยิหวา โรส

 

โชคชะตาที่เลวร้ายที่สุดผ่านเข้ามาในชีวิต ในวันที่ยิหวาต้องสูญเสียบิดาไปอย่างไม่มีวันกลับ สถานะของเด็กสาวอ่อนต่อโลกจึงถูกมัดมือชกเข้ากับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายของบิดา และนี้คงเป็นสิ่งเดียวที่รับรองว่ายิหวาจะมีคนคอยดูแล หากแต่การที่จู่ๆ เธอก็ต้องมีสามีแบบไม่ทันตั้งตัวก็ทำให้ยิหวาหวาดกลัวอนาคตที่ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร

 

ถึงแม้ว่าหัวใจจะตกหลุมรักสาวน้อยอย่างยิหวาสักแค่ไหน แต่คนอย่างคีรีจะไม่ทำอะไรมากไปกว่าทำให้เธอมั่นใจและไว้วางใจว่าเขาคือคนที่นับแต่นี้จะเธอจะฝากชีวิตไว้ได้  เมื่อคีรีอดทนรอมานานได้ขนาดนี้ ให้รออีกนิดก็คงไม่เป็นไร แต่เขาไม่คิดเลยว่าภรรยาตัวน้อยอยากจะออกไปจากชีวิตเขาถึงเพียงนี้

 

ยิหวาไม่ได้เกลียด หากแต่เธอกลัว และการได้ลองอยู่ห่างจากผู้ชายที่มีอิทธิพลต่อชีวิตเธอก็คงทำให้ยิหวาได้คำตอบอะไรบางอย่าง แต่เอาเข้าจริงการออกไปอยู่ห่างจากคีรีและทุกคนที่รักเธอกลับไม่ได้ทำให้ยิหวามีความสุข แต่เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ก็ต้องก้าวเดินต่อไป เพราะตอนนี้ยิหวารู้แล้วว่า ความรู้สึกที่มีต่อคีรีคือความรักและเธอต้องทำทุกอย่างเพื่อเคียงข้างเขาอย่างเต็มภาคภูมิ

 

คีรีมั่นใจว่าเขาสามารถขจัดปัญหาทุกอย่างที่จะเป็นอันตรายแก่คนที่เขารักได้ และเขาก็ทำได้จริง หากสิ่งที่คีรีไม่คาดฝันก็คือยิหวา ผู้หญิงที่เขาตกหลุมรักคนนี้เธอก็มุ่งมั่นเพื่อเขาเช่นกัน เพราะเธอคนนี้ ความฝันของเขาจึงถูกเติมเต็มได้ ยิ่งทำให้เขาได้รู้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนที่ได้ครอบครองเพชรเม็ดงามเช่นนี้ หวานใดๆ ในโลกนี้คงไม่เท่ากับหวานรสรักที่เขาได้ยิหวา ผู้เป็นดั่งความรักและดวงใจของเขา

 

คอมเม้นท์นะคะ

 

หน้าปกสีหวาน คำโปรยก็หวาน เนื้อในจะหวานแค่ไหนก็ไม่รู้ แต่เห็นชื่อนักเขียนก็พอจะรู้ว่า  งานนี้คงหวานจริงๆ ค่ะ เพราะความที่พอจะเคยอ่านงานของนักเขียนมาก็หลายเล่มอยู่เหมือนกัน ทางนิยายกับหน้าปกเป็นสิ่งที่ไปในทิศทางเดียวกันอย่างแน่นอน

 

เป็นนิยายสายโคแก่และกินหญ้าอ่อน ที่ทำตามขนบธรรมเนียมของการเป็นโคแก่อย่างถูกต้อง รักมากๆ เป็นป๋าสายเปย์อีกต่างหาก เมื่อเกิดเรื่องร้ายแรงที่สุดในชีวิตนางเอก เธอต้องเสียพ่อไปเพราะปกป้องพระเอก เขาจึงเลือกจะตอบแทนทุกอย่างด้วยการแต่งงานกับนางเอก แต่เพราะมันมีวาระซ่อนเร้นในจิตใจของพระเอก เนื่องจากเขาตกหลุมรักเด็กสาวคนนี้มาก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้เธอไปรักใครได้อีก นี้จึงเป็นการฉวยโอกาสไปในตัว และเขาก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อเปลี่ยนสถานะจากสามีแต่ในนามให้เธอก็รักเขาเช่นกัน แต่มันก็ไม่ได้ราบรื่นไปเสียหมด ไหนจะเรื่องความขัดแย้งในการทำธุรกิจ เรื่องนางเอกที่เธอกลับอยากจะออกห่างจากเขา แต่เนื้อเรื่องไม่ได้หนักมาก ต่อให้มีปมปัญหาอะไรก็คลี่คลายไปด้วยดี

 

ก็ถือว่าเป็นนิยายแนวสบายๆ ที่อ่านได้ชนิดที่ไม่ต้องคิดอะไรมากนะคะ ไม่มีตัวนางอิจฉามาทำให้เรื่องต้องปวดหัวเพิ่มไปอีก เอาแค่เรื่องที่พระเอกต้องแก้ปัญหากับธุรกิจก็ยุ่งยากมากพอแรงอยู่แล้ว ไหนจะต้องทำให้นางเอกรักสามีกระทันหันแบบเขาอีก ตอนแรกก็ว่าจะค่อยๆ จีบ ค่อยๆ ทำให้เธอคุ้นเคยกับเขาก่อน แต่เมื่อขั้นตอนมันก้าวกระโดดแบบนี้ ก็ถือว่าเอามาเป็นข้อได้เปรียบไปก็แล้วกัน  ดังนั้นใครชอบพระเอกแนวหวานๆ รักนางเอกมากๆ และเรียกว่าค่อนข้างโรแมนติคมากๆ ก็น่าจะชอบนะคะ เพราะพระเอกหลงรักเด็กสาวแรกรุ่นชนิดที่ตั้งใจปลูกกุหลาบสายพันธุ์หนึ่งเพราะว่าแอบรักเธอ แต่ไม่กล้าเปิดเผยใจเลยต้องไปหาทางออกด้วยการปลูกกุหลาบ ก็เป็นความแสนหวานในแบบหนึ่ง ดูแลเอาใจใส่เหมือนเป็นทั้งพ่อ พี่ชายและสามี คือเมื่อนางเอกไม่เหลือใครแล้ว เขาก็จะเป็นทุกอย่างในชีวิตให้เธอเอง  ค่อยๆ จีบไป ค่อยๆ รุกเข้าไปในหัวใจเธอทีละนิด จนเธอขาดเขาไม่ได้ ซึ่งพระเอกก็ทำได้อย่างที่ต้องการทุกอย่าง แต่ถึงพระเอกจะรัก หวงแหนและอยากเก็บนางเอกไว้กับตัวแค่ไหน สิ่งที่รู้สึกว่ายังดีก็คือ ตอนที่นางเอกตัดสินใจจะขอห่างจากพระเอกสักพัก เพราะเธอกำลังสับสนกับตัวเองและอยากได้รู้จักโลกที่ต่างไปจากที่เป็นอยู่ พระเอกก็ยอมที่จะปล่อยนางเอกให้ได้เป็นอิสระสักพัก แม้จะไม่ได้ถึงขนาดปล่อยให้โบยบินอย่างเสรี แต่ก็ดีกว่าจะดึงดันให้นางเอกอยู่แต่ในสายตาเขาขนาดนั้น อย่างน้อยให้เธอได้โตและรู้จักโลกบ้าง ได้มีความรู้เพื่อกลับมายืนข้างๆ เขา เป็นคู่ชีวิตที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้ ไม่ใช่รักและทำให้นางเอกเป็นแค่ภรรยาที่ไม่รู้จักโต ต้องพึ่งพาอาศัยเขาอย่างเดียว

 

ตอนแรกที่อ่านก็คิดว่านางเอกจะมาในรูปแบบไหนกันนะ  จะเป็นแค่เมียเด็กที่โชคดีที่ได้สามีรักสุดๆ เป็นสามีสายเปย์ ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ รอเปลี่ยนจากความไม่รู้จักรักมาเป็นรักพระเอกที่สุดหรือเปล่า ถ้าแบบนั้นก็ดีแต่มันก็จะน่าเบื่อไปด้วยเพราะมันราบรื่นและง่ายจนเกินไป แต่ความจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น อย่างน้อยๆ นางเอกก็อยากจะทำอะไรเพื่อการได้ชื่อว่าเป็นภรรยาพระเอกบ้าง เธออยู่ในไร่นี้มาตั้งแต่เกิด ก็ควรจะทำอะไรเพื่อสามี เพื่อไร่นี้บ้าง และเธอก็อยากจะโตขึ้นแบบที่ไม่จำเป็นต้องอยู่ในกรงทองที่พระเอกสร้างเอาไว้ แม้ความจริงก็ไม่ได้ออกไปไหนก็ตามที แต่อย่างน้อยการที่นางเอกได้มีชีวิตในแบบการเป็นนักศึกษาทั่วไป มันก็ทำให้นางเอกไม่เป็นเด็กน้อยตลอดเวลาจนน่าเบื่อ และการห่างกันบ้างก็ทำให้นางเอกรู้ใจตัวเองได้ไว พอเอาเข้าจริง เธอกลับไม่อยากไปไหน อยากอยู่ข้างๆ พระเอกมากกว่า แต่เธอต้องโตขึ้นจากเดิม และมันก็มีเรื่องที่ดี เพราะมันทำให้นางเอกมันเหมาะสมและคู่ควรกับการเป็นแม่เลี้ยงไร่กุหลาบตัวจริง เมื่อเธอไม่ได้มีดีแค่สวยและเป็นคนที่แค่พระเอกรักมาก แต่เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ต้องการพัฒนาไร่ให้ก้าวไปข้างหน้าเหมือนที่สามีเธอทำเสมอมา นางเอกแบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย คิดเอาแบบจริงจังก็คือ ถ้าพระเอกไม่อยู่แล้ว นางเอกก็ยังสามารถประคับประคองไร่นี้ต่อไปได้ด้วยตัวเอง

 

สำหรับฟีน่าเองเป็นพวกคอนิยายสายโคแก่อยู่แล้ว ก็จัดว่าเรื่องนี้อ่านแล้วสนุกดีนะคะ แต่อาจจะไม่ถึงกับชนิดที่ว่ารัก กรี๊ดมากๆ อาจจะเพราะรู้สึกว่าการเล่าเรื่องมันยังติดๆ ขัดๆ ในความคิดตัวเองบางส่วน คือมันหวานแต่ทำไมไม่รู้ว่าไม่สุด หรือเพราะเราอ่านแนวนี้มาเยอะมากจนเกิดความด้านชาก็ไม่รู้นะคะ ทั้งที่พระเอกก็รักนางเอกมาก ทำทุกอย่างให้นางเอกได้หมด ไม่เคยปิดบังใครว่าแต่งงานแล้ว แถมรักมากขนาดปลูกกุหลาบให้นางเอก แต่ตัวเองกลับไม่ได้ฟินสุดๆ ก็เท่านั้น สงสัยจะมีต่อมรับความหวานชักผิดปกติก็เป็นได้

 

ในส่วนของการเล่าเรื่องและการเอาเนื้อหาด้านการทำงานของพระเอกมาใช้ในเรื่อง ถือว่าทำได้ดีค่ะ ไม่ทำให้เรารู้สึกว่ามันไม่เข้ากับเนื้อเรื่อง ชนิดที่รู้สึกว่าคือเนื้อหาทางด้านวิชาการจ๋าจนไม่เข้ากับความเป็นนิยาย เพราะทำให้มันกลมกลืนกันได้ค่อนข้างดี และแฝงไปด้วยความรู้อีกด้านที่เราอาจจะยังไม่รู้จักมากนัก ทำให้ได้ความรู้เพิ่มเติมไปในตัวพร้อมกับนิยายหวานๆ

 

แต่ที่อาจจะรู้สึกว่าไม่อินก็คือเรื่องของตัวละครที่แฝงเข้ามาทำตัวเป็นคนดีในเรื่องนี้ แต่สุดท้ายกลายเป็นสายให้กับศัตรูพระเอก คืออ่านแล้วก็รู้สึกเป็นตรรกะที่ไม่ค่อยมีเหตุผลเอาเสียเลย ดูพยายามจะสร้างปมให้กับตัวละครนี้ คือการสร้างความยอมรับให้กับคนในครอบครัวคือการทำผิดกฏหมาย บอกตรงนะคะ ไม่เข้าท่าเลยค่ะ คือมันผิด ไม่ว่ายังไงก็ต้องโดนจับได้ นี้ขนาดแม่เตือนแล้วว่าอย่าทำก็ยังทำ เพียงเพื่อได้รับการยอมรับ คือไม่อิน ไม่สงสาร ไม่เห็นใจอะไรเลยนะคะ ถ้าพยายามทำความดีหรือต่อสู้อะไรสักอย่างที่ถูกต้องก็จะเห็นใจและถึงแม้ว่าจะสำนึกผิดช่วยนางเอกเอาไว้ แต่เอาเข้าจริง ไม่ได้ประทับใจอะไรกับตัวละครนี้ไปเลย ตอนเกือบจะจบเรื่องพอมาเปิดตัวว่าจะเป็นพระเอกเล่มต่อไป ก็เลยเฉยๆ ไปเลย คือเราเองก็ไม่อาจไปกะเกณฑ์หรือต้องให้ตัวละครเป็นดีหรือมีตรรกะที่ถูกต้อง ดีงามเพื่อจะเป็นพระเอกในเล่มต่อไป ทุกคนพลาดพลั้งได้ แค่เพียงแต่รู้สึกว่าความคิดของตัวละครนี้แปลกๆ อยากได้รับการยอมรับ ทำไงดี เขาอยากให้ตัวเองทำเรื่องผิดกฎหมายก็ทำ อืมห์ ถ้าทำแล้วติดคุก ติดตะราง โดนตำรวจจับ คนที่เสียใจที่สุดคือแม่ไม่ใช่หรือ ไม่ใช่คนที่เขาพยายามจะให้มายอมรับสถานะของแม่ตัวเองสักนิดเดียว สรุปทำแล้วได้อะไร แม่ต้องมาร้องไห้ว่าลูกทำเรื่องผิดไป อาจจะรอดพ้นจากคุกได้ แต่ยิ่งทำให้เรื่องมันแย่ลงไปอีก ดังนั้นปมที่จะสร้างมาให้ตัวละครที่มีความ dark side ก็เลยไม่ทำให้รู้สึกว่าเห็นใจอะไรแม้แต่นิดเดียวค่ะ แถมตอนที่มาสร้างฉากเพื่อทำให้รู้ว่าเขาจะได้เป็นพระเอกในเล่มต่อไป มันไม่เนียนเลย คือเรื่องนี้เล่าเรื่องความรักพระเอกกับนางเอกอยู่ จู่ๆ ก็ตัดมาเป็นฉากของสองคนนี้ มันกระโดดมาก เหมือนเอาฉากของเรื่องถัดไปมาใส่ไว้แทน ไม่ฟินเท่าไรด้วย ขนาดยังไม่รู้ว่าตัวละครนี้จะมีปมอะไรในตอนจบ คือออกแนวจะงงๆ มากกว่าว่า ฉากนี้มาจากไหนกัน

 

แต่ถ้ารวมๆ แล้ว ก็ถือว่าเล่มนี้ดีต่อใจสำหรับคนที่ชอบอ่านนิยายแนวหวานๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากนัก พระเอกโคแก่ที่รักนางเอกดีค่ะ ไม่มีตัวละครที่เป็นพวกตัวนางอิจฉามาให้เปลืองหน้ากระดาษ ปัญหาของพระเอกก็ไม่ได้หนักหนาจนเกินไป การเอาเรื่องสาระมาใส่นิยายก็ทำได้ดี จับจังหวะได้ดี ไม่หนักเกินไปจนน่าเบื่อ อาจจะไม่ได้ฟินที่สุดสำหรับฟีน่า เพราะมันยังมีความเรียบๆ เรื่อยๆ ไปบ้าง คือมันไม่ได้มีจุดพีคของเรื่องสักเท่าไร เพราะเรื่องขายความน่ารัก ความหวานแบบสงบและปลอดภัยในการอ่านนิยายหวานๆ ไม่ต้องเสียน้ำตากับปมดรามาอะไรด้วย  ใครชอบนิยายแนวรักสบายๆ หวานๆ หอมๆ แบบบรรยากาศไร่กุหลาบก็ลองอ่านได้นะคะ  พระเอกเขารักนางเอกดีค่ะ เป็นรักแรก รักเดียวเสียด้วย เหมือนนางเอกจากความใกล้ชิดกลายเป็นความรัก เพราะจากเจ้านายพ่อกลายมาเป็นสามีกระทันหัน ต้องการความอบอุ่นและการปกป้องดูแล และพระเอกก็คนคนนั้นที่นางเอกต้องการ ถือว่านางเอกเป็นคนโชคดีกันไปที่ได้คนที่รักเธอมากมายขนาดนี้

 

แก้ไขล่าสุด (วันอังคารที่ ๐๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เวลา ๑๗:๐๑ น.)