พิมพ์คำ, ปรินเซส,ชูการ์บีท

วิวาห์ในม่านรัก ฉัตรเกล้า

User Rating: / 3
แย่ดีที่สุด 

 

วิวาห์ในม่านรัก ฉัตรเกล้า

 

นับตั้งแต่วันที่หม่อมราชวงศ์ปราบดาเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเอง เขาก็รู้ดีว่าจากนี้เขาจะต้องเจอกับสิ่งใด จะไม่มีเวลาของตัวเองอีกแล้ว และหนึ่งในข้อแลกเปลี่ยนที่เขาไม่อาจหลีกเลี่ยงได้คือการทำเพื่อผู้มีพระคุณที่สุดคนหนึ่งในชีวิตของเขา แม้ว่ามันอาจเป็นโซ่ตรวนที่เขาไม่อาจสลัดทิ้งได้เลยก็ตามที หากแต่ปราบดาก็ยืนยันที่จะรับภาระนั้น การหมั้นหมายและเป็นคู่ครองหรืออีกนัยหนึ่งคือผู้ปกครองของเจ้าสาววัยสิบแปดปีอย่างอินทุอร

 

ถึงแม้ทุกคนจะพร่ำบอกว่า มันมีเหตุผลที่ดีในการให้อินทุอรได้คู่ครองที่เพียบพร้อมเช่นหม่อมราชวงศ์ปราบดา แต่เธออายุแค่สิบแปดเท่านั้น และที่สำคัญเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ากำลังจะถูกส่งมาแต่งงาน แต่จะพยายามขัดขืนแค่ไหนหรือยกเหตุผลร้อยแปด ท้ายที่สุดแล้วการแต่งงานก็ยังคงเป็นสิ่งที่เธอต้องยอมรับให้ได้ว่านับจากนี้เธอมีสามีที่ชื่อปราบดาแล้ว

 

อาจเป็นเพราะความเงียบเหงาที่อยู่เป็นเพื่อนปราบดามาตลอดชีวิต จนครั้งนี้ภาระอันใหญ่หลวงที่เขาเต็มใจรับเข้ามาในชีวิตกำลังเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป อินทุอรอาจไม่ใช่ภรรยาที่น่ารัก บอบบาง หรือเป็นกุลสตรี หากแต่ความกล้าและการยอมรับในความจริงที่ไม่อาจฝืน ทำให้ปราบดาได้รู้จักเธอมากขึ้น ความสดใสของสาวน้อยที่เขาตั้งใจที่จะเป็นเพียงแค่ผู้ปกครองของเธอกำลังสั่นคลอนอย่างไม่ทันรู้ตัว

 

โอ่อ่าแต่ว่าอ้างว้างและไร้หัวใจสิ้นดี คงเป็นสิ่งที่อินทุอรรู้สึกได้ถึงสิ่งที่อยู่รอบๆ ข้างเธอและปราบดา และมันยิ่งทำให้อินทุอรพยายามเรียนรู้ว่าแท้จริงแล้วสามีของเธอเป็นคนเช่นไร เย็นชาหรือว่าอบอุ่นชวนให้เธอลุ่มหลง และอินทุอรก็ไม่ปฏิเสธเลยว่าเธอไม่ต้องการสละสิทธิ์ให้ใครหน้าใดเด็ดขาดไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะคู่ควรกับปราบดาแค่ไหน

 

เมื่อไม่อาจห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวไปกับเสน่ห์ของอินทุอร ผู้ชายที่ทำทุกอย่างเพื่อความสำเร็จสูงสุดก็ต้องทำในสิ่งที่ควรที่สุดก็คือล่อหลอกให้ภรรยาผู้อ่อนเดียงสาตกหลุมเสน่ห์ที่เขาทำไว้เพื่อเธอเพียงคนเดียว ปราบดาต้องการความแน่ใจว่านี้คือความรักที่แท้จริงไม่ใช่แค่เพียงความหลงของสาวน้อยที่อ่อนเดียงสา

 

หากวันวานอินทุอรจะเป็นแค่ปัญหาที่ถูกส่งมาเพื่อให้ปราบดาคอยดูแลและป้องกัน แต่ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว การถูกโอบล้อมไปด้วยความรักจากคนที่รักเธอคือสิ่งที่มีค่าเป็นที่สุด และต้องขอบคุณการคลุมถุงชนในครั้งนี้ เพราะได้ทำให้อินทุอรได้รู้จักและได้รับความรักอย่างมากล้นจากผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามีเช่นหม่อมราชวงศ์ปราบดา

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

ได้เห็นข้อความแว้บๆ ที่หน้าเฟซตัวเองว่าเรื่องนี้ถึงจะเป็นแนวการแต่งงานเพราะเหตุผลบางอย่าง แต่ไม่ดรามาค่อนข้างไปทางน่ารักเลย เราที่กำลังเมียงมองหานิยายแนวนี้ก็เลยต้องลอง ตัวนักเขียนไม่ใช่หน้าใหม่แต่ออกงานมาประมาณหนึ่งแล้ว เราเองก็เคยลองอ่านๆ อยู่ อาจจะไม่ได้ชอบมากสุดๆ แต่ก็ถือว่าเรื่องที่เคยอ่านผ่านตาไม่ใช่แนวเสียน้ำตา ก็เลยเอามาดองไว้สักพักแล้ว ตอนนี้ได้เวลามาอ่านและทำรีวิวแล้วค่ะ

 

เป็นทั้งแนวโคแก่กินหญ้าและกึ่งๆ คลุมถุงชน เพราะเป็นการแต่งงานที่ผู้ใหญ่ต้องการ แม้ว่าพระเอกจะรับรู้ก็ตามทีว่านี้คือการแต่งงานเพื่อทดแทนบุญคุณ ต่างไปจากนางเอกที่เพิ่งพ้นรั้วมัธยมแท้ๆ และชีวิตกับตื่นเต้นกับการจะได้เดินเข้าสู่ชีวิตการเป็นนักศึกษา กลับถูกจับแต่งงานอย่างสายฟ้าแล่บ จะขัดขืนเท่าไรก็ไม่อาจทำได้ และเมื่อตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือรับมือกับทุกสิ่ง แต่สิ่งเดียวที่เธอรับมือได้ลำบากก็คือสามีในนาม ที่เขาอาจจะไม่หวานใส่หรือเจ้าชู้เข้าหา หากความอบอุ่น เอาใจใส่ในทุกเวลาคือสิ่งที่เธอหวั่นไหว โดยที่หารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้ว สามีที่แสนเคร่งขรึมคนนี้ พยายามอ่อยเธออยู่ทุกเวลา

 

เป็นนิยายที่หลังจากอ่านจบแล้ว อาจไม่มีอะไรหวือหวาเลยนะคะ ค่อยๆ เล่าเรื่องไปเรื่อยๆ นุ่มนวลกันไปในการดำเนินเรื่อง ไม่มีพระเอกที่แสนร้อนแรงดั่งดวงอาทิตย์ หรือเปลี่ยนแปลงฉับพลันทันใด ในยามที่เกิดความรู้สึกหวั่นไหวในตัวเอง คุณชายปราบก็ทำตัวสม่ำเสมอเช่นเดิม ยังคงเป็นคุณชายที่มารยาทงาม หากแต่เสน่ห์ในความใส่ใจจะมีมากขึ้น ไม่ห่างเหินแบบช่วงแรกๆ และจัดตัวเองไว้เป็นแค่เพียงผู้ปกครองในฐานะสามี เริ่มขยับเข้ามารู้จักตัวตนของภรรยามากขึ้น มีหว่านเสน่ห์แบบเนียนๆ ที่นางเอกแทบไม่รู้ตัวเลยว่า สามีกำลังอ่อยเธออย่างแรง คงเพราะตัวคุณชายเองก็พยายามเผื่อทางออกเอาไว้ ใจหนึ่งก็อยากจะผูกมัดเธอไว้กับเขาอย่างสุดกำลัง แต่ความเป็นผู้ใหญ่อาจไม่ล่อให้เด็กคิดว่าหลงคือรัก ก็เลยไม่กล้าทำอะไรแบบตรงไปตรงมาเกินไป เลยต้องค่อยๆหยอดความผูกพันไปเรื่อยๆ จนนางเอกดิ้นไม่หลุดและไม่อยากจะปล่อยให้ฐานะที่มีระหว่างกันเป็นเรื่องจอมปลอม เพราะเขาอยากจริงจังใจจะขาด

 

งานนี้ต้องเรียกว่าเด็กโดนหลอกอย่างจังค่ะ อินทุอรต่อให้แสบแค่ไหน ก็จะไปทันอะไรกับเล่ห์กลของพระเอกกันคะ แต่จริงๆ แล้วนางเอกเล่มนี้ถือว่าถูกใจเลยค่ะ ถึงเธอจะถูกบังคับให้แต่งงานกับพระเอกแบบไม่เต็มใจแค่ไหน แต่เธอแผลงฤทธิ์แต่พองาม ไม่ดึงดันจนทำลายทุกอย่าง ยังมีสัมมาคารวะที่น่าชื่นชม และไม่เอาแต่ทำตัวในแบบนิยายแนวนี้เล่มที่เคยอ่านมาบ้าง ชนิดที่ว่าทำให้ตัวเองกลายเป็นผู้หญิงไม่มีคุณค่า ประชดประชัน ทำตัวให้น่ารังเกียจเผื่อว่าพระเอกจะได้อับอายแล้วขอหย่า แต่นางเอกเล่มนี้ไม่เป็น อย่างน้อยเธอก็ต้องรักษาหน้าตาของสองครอบครัวไว้อย่างดี และพยายามเรียนรู้ ปรับตัวให้รู้จักนิสัยของสามีตัวเอง นางเอกมีความรู้คิดอย่างมากค่ะ ฟีน่าจะเบื่อนางเอกพวกคิดน้อย เอาแต่อารมณ์เกินไป เล่มนี้นางเอกว่าแสบๆ ยังไม่ทำอะไรแย่ๆ สักอย่างเลยค่ะ สมกับที่เติบโตมาแล้วได้รับการอบรมอย่างดี ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีพร้อมทุกอย่าง

 

ส่วนเรื่องความรัก เป็นอะไรที่ไม่รีบร้อนระหว่างสองคนค่ะ ดังนั้นเนื้อเรื่องจะไม่มีความหวือหวา ประเภทจับมาจูบลงโทษ จีบกันดื้อๆ อะไรแบบนั้นไม่มีนะคะ เป็นรักซึมลึก ค่อยๆ ทำให้อีกฝ่ายคุ้นเคยกับการมีกันและกันอยู่เคียงข้าง รู้สึกอบอุ่นใจลึกๆ เสมือนคู่ชีวิตที่แท้จริงไม่ใช่แค่เรื่องจอมปลอม จะเรียกว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิดก็ว่าได้ค่ะ เพราะถ้าไม่แต่งงานกันแบบนี้ ก็คงไม่ได้ลงเอยด้วยรักกันได้ เนื่องจากมันแทบจะหาทางมาบรรจบกันได้ยากมาก แน่นอนละว่าอายุที่ห่างกันในหลักสิบกว่าปี โลกที่ต่างกันพระเอกเป็นนักธุรกิจ ส่วนนางเอกก็เป็นนักศึกษาสายอักษรศาสตร์ แม้ว่าครอบครัวของสองคนนี้จะใกล้ชิดกันในระดับหนึ่ง แต่มันก็เหมือนโลกคู่ขนานอย่างแท้จริง หากทั้งสองคนก็เติมในสิ่งที่อีกฝ่ายขาดหายไปได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะนางเอกที่คือความงดงามและสดใสในโลกที่เงียบเหงาและโดดเดี่ยวที่เขาเลือกเส้นทางเดินตั้งแต่อายุน้อยๆ หน้าที่ที่แบกเอาไว้บนบ่าหนักอึ้งแต่กลับไม่มีใครเป็นความหวานชื่นในชีวิตเลย มีเกียรติยศสูงส่งแต่กลับเหมือนไม่เป็นรักของใครแม้กระทั่งย่าของตัวเอง เป็นได้แค่คนที่ต้องเสียสละเพื่อคนอื่น  จนได้มาเจอในตัวนางเอก ก็ทำให้คุณชายที่นิ่งขรึมอย่างเขาจะอดใจรักไว้ไม่ได้ 

 

และฟีน่าก็ชอบอย่างหนึ่งในตัวนางเอกนะคะ คือเธออายุน้อยแต่ไม่โง่เลย สามีของเธอ คือคนของเธอ คนที่เธอรักและตั้งใจแล้วว่าจะไม่ให้พันธะสมรสจบสิ้นลงแค่นี้ ใครจะมายุยงอะไร ใส่ไคล้อะไร เธอไม่สนใจเลย ไม่เต้นไปกับแผนจะแย่งพระเอกไปจากเธอ และมีความเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะคิดได้ เป็นเรานี้อาจจะมีภาวะงอนมากกว่านี้อีก

 

ถ้าจะหาเนื้อเรื่องที่แสดงว่ารักแบบสุดๆ อาจจะไม่ใช่นะคะ เป็นรักแบบอบอุ่นๆ คือค่อยๆ ก่อร่างสร้างฐานรัก จนช่วงแรกๆ มันทำให้เนื้อเรื่องอืดเอื่อยไปเลยค่ะ มันเนิบนาบไปในบางที ช่วงกลางๆ เรื่องคือจะเริ่มมีการเคลื่อนไหวของตัวเรื่องมากขึ้นและมีความสนุก เห็นพัฒนาการของพระเอกและนางเอกที่มีต่อกัน เริ่มเห็นลู่ทางว่าสองคนนี้มีความผูกพันที่พิเศษอาจจะไม่ถึงลึกซึ้งและหวานจัด เพราะพระเอกต้องรักษามาดตลอดเวลา เพราะใจเขาเองต้องการเป็นแค่ผู้ปกครองของนางเอกมากกว่าจะเป็นสามี แต่เด็กมันสดใสใจเลยหวั่นไหว ใครที่ชอบนิยายรักแบบไม่แสดงเยอะๆ ว่ารักมาก เรื่องนี้ละเหมาะค่ะ

 

ส่วนใครชอบพระเอกที่แสดงออกชัดเจน หวานจัดใส่รัวๆ อาจจะมีความขัดใจบ้าง อย่างฟีน่าก็ยังมีบางทีที่หงุดหงิดพระเอก บางเรื่องนี้ชวนให้น้อยใจมาก อย่างตอนนัดไปกินข้าวกับนางเอกแล้วมีเพื่อนสาวโผล่มากลางเดท ก็แบบเหมือนจะใส่ใจเพื่อนมากกว่านางเอกเลย แต่ก็พยายามจะเข้าใจว่าพระเอกแกอยากจะสร้างกำแพงระหว่างกันเอาไว้ไม่ให้ถลำลึกไปกว่านี้ แต่เราแอบขัดใจแทนนางเอกลึกๆ  จะมีที่ว่าคุณชายน่ารักดีก็ตอนกินชาบูนี้ละ คือดูไม่เข้ากันแต่พระเอกก็พยายามทำให้นางเอก แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย ความเป็นผู้ใหญ่จนเหมือนวางตัวขรึมๆ ของพระเอกมันมีเสน่ห์และน่าหมั่นไส้ไปในเวลาเดียวกัน  อยากจะให้ช่วยขยายคำว่า อืม ของคุณชายหลายที รบกวนช่วยแสดงออกมากกว่านี้นิดหนึ่งจะเป็นพระคุณยิ่งค่ะ เรามันพวกต้องการความหวานเต็มที่ แต่คุณชายเขาวางมาดแบบนี้มาตลอดจะให้หลุดคาแรคเตอร์มันก็ไม่ใช่นะคะ ดีนะนางเอกไม่ใช่คนแบบเรา เลยรับมือกับพระเอกพูดน้อยได้ดี แสนจะมีความคิด ต้องเป็นผู้ใหญ่ ต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับสังคมของสามีให้ได้ เล่มนี้ก็เลยรู้สึกว่าจริงๆ ชอบนางเอกมากกว่านะคะ พระเอกมีความขัดใจบางประการเล็กๆ อยู่ที่แบบว่าคุณชายคะ ขอหลุดมาดแบบตอนไปตามเมียที่หนีไปเที่ยวบ่อยๆ จะดีนะคะ สุภาพบุรุษน่ะดีแต่อย่าใช้บ่อยเลย บางทีมันเหมือนให้ความสำคัญกับเพื่อนสาวมากกว่าเมียในบางที รู้ละว่าไม่รักนาง แต่มันเป็นมารยาทและเขามองว่าก็นี้แค่เพื่อนสนิทคนหนึ่ง แต่คนอ่านรู้สึกว่าสนเมียมากกว่าเพื่อนจะถูกใจกว่านี้ เลยขอหักคะแนนความมีมาดของพระเอกไปนิดหนึ่งค่ะ นี้ถ้านางเอกไม่รุกก่อน สงสัยจะเนิบนาบไปอีกนานเลยเชียวค่ะ  น่ารักดีนะคะ แต่บางช่วงมันก็ชวนหลับไปบ้าง

 

ประเด็นที่ยังมีความไม่ค่อยเข้าใจเล็กๆ ก็คือ อะไรคือสาเหตุให้ปู่นางเอก อยากให้นางเอกมาอยู่ในการปกครองของพระเอก ปู่ป่วยหนักหรือว่าเรื่องฆาตกรรมอำพราง ถ้าเป็นประเด็นหลังบอกเลยว่ามันไม่มีน้ำหนักอะไรในการเล่นมากหนักคืออ่านแล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีเรื่องนี้อยู่ ถ้าไม่มาเปิดเผยความจริงในตอนหลังว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวนางเอกก็จะไม่รู้เลย คือนางเอกไม่เคยโดนปองร้ายหรือว่ามีเหตุให้คิดแม้แต่นิดเดียว ก็เลยคิดว่าคงเพราะนางเอกเลือกแล้วที่จะไม่ยุ่งกับธุรกิจของครอบครัวตัวเอง ปู่ก็คงกังวลใจแทนหลานสาว เลยต้องหาคนไว้ใจได้เพื่อมาดูแลรักษาของที่เป็นของหลานสาว ด้วยการเลือกพระเอกมาเป็นหลานเขยซะ เพราะมั่นใจว่าเขาจะรักษาคำพูดและดูแลนางเอกเป็นอย่างดี และข้อย้อนกลับไปในประเด็นฆาตกรรมอำพรางนิดหนึ่งว่า ดูมันจะถูกหยิบขึ้นมาแต่กลับไม่ได้เล่นอะไรเลย  เป็นปมที่เปิดมาแล้วปิดทันใด มาปุ๊บจบปั๊บ เฉลยทุกอย่าง ถ้าจะเป็นประโยชน์สุดสำหรับประเด็นนี้คือการบอกให้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนในครอบครัวก็ยังคงสำคัญที่สุด จะผิดแค่ไหนก็ครอบครัวเดียวกัน แต่ถามใจเราคงต้องใจแข็งมากๆ เลยนะเนี่ย ถึงได้ทำใจได้ขนาดที่ปู่ของนางเอกทำ

 

เอาเป็นว่าการลองอ่านเล่มนี้เป็นอย่างไร ถือว่าสนุกดีนะคะ อาจจะมีความรู้สึกว่าเรื่องมันอืดไปบ้าง เดี๋ยวตื่นเต้นน่าสนใจ เดี๋ยวเนิบนาบอีกแล้วตามประสานิยายที่ค่อยๆ ทำให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างกัน มีความขัดใจพระเอกบ้างในความวางมาดที่จะรักษาช่องว่างระหว่างกัน แต่ก็อดหวั่นไหวจนกลายเป็นความรักไม่ได้  นางเอกนี้ถูกใจกว่าพระเอกค่ะ ส่วนตัวละครสำคัญที่ลืมพูดถึงอย่างชายน้อย แมวหรือหมูไม่รู้ในสายตานางเอกก็น่ารักดีนะคะ  เป็นสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงคนคู่นี้มาอย่างยาวนาน แม้บางคนอาจจะลืมเลือนไปบ้าง แต่แอบเสียดายว่าตอนจบรู้สึกมันสั้นๆ ห้วนๆ ไปนิดนะคะ คือเรื่องมันยาวมาก นึกว่าจะขอหวานอีกสักนิด (คือนิยายเขาเน้นอบอุ่นมากกว่า แต่เราโลภอยากได้ของหวานตบท้าย) แต่ตอนพิเศษกลับเป็นเรื่องของเพื่อนนางเอกที่จะเป็นเล่มต่อไป เราก็เลยแอบเสียดายนิดหนึ่ง ขอเรื่องของพระเอกกับนางเอกอีกสักนิดน่าจะดีนะคะ เพราะเล่มถัดไป น่าจะดรามาประมาณหนึ่งเลยละ  วิวาห์ในม่านรักก็เลยเป็นเล่มที่ลองอ่านหลังจากไม่ได้อ่านงานของนักเขียนมานาน สนุกดีแบบที่คนต้องการนิยายโทนอุ่นใจต้องการค่ะ ละมุนละไมไปกับคุณชายผู้แสนจะมีมาดคนนี้ค่ะ