philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

หนึ่งรักภักดิ์ใจ นาคาลัย

 

หนึ่งรักภักดิ์ใจ นาคาลัย

 

 

ถึงความรู้สึกที่เปิดเผยออกไปจะถูกตัดรอนอย่างไม่เคยไยดี แต่มันไม่เคยทำให้เขาล้มเลิกความตั้งใจที่จะได้ครอบครองปริศนา และคำดูถูกของเธอก็ยิ่งทำให้เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อลบคำสบประมาทที่มี เวลายาวนานที่เขาได้แต่เฝ้ามองดูปริศนามันก็ควรจะหมดลงเสียที เพราะเขาจะไม่ยอมทนที่จะมองดูเธอได้สมหวังกับผู้ชายที่ปริศนาคิดว่าคู่ควรกับเธอมากกว่าเขา ผู้ชายที่อายุน้อยกว่าและเป็นเพื่อนของน้องชายตัวเอง

 

เพราะความถูกต้องและเพียบพร้อมคือสิ่งที่ปริศนาปรารถนาที่สุด แม้บางอย่างที่เธอไม่ต้องการจะไม่เคยจางหายไปแต่เมื่อเผ่าพงษ์เคยเป็นน้องชายในสายตาเธอตลอด ปริศนาจึงไม่อาจยอมรับกับตัวเองได้ว่าเธอจะเห็นเขาเป็นอย่างอื่นได้เลย แม้หัวใจจะหวั่นไหวแต่ความเหมาะสมคือสิ่งที่เธอต้องการเหนือกว่าสิ่งใด

 

เมื่อโอกาสมาถึงเผ่าพงษ์จะรีบคว้ามันเอาไว้ แม้ว่าจะถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ชายเลวแค่ไหนเขาก็จะทนและเชื่อมั่นว่าไพ่ใบสุดท้ายที่เขาใช้เดิมพันในความรักที่มีสิทธิ์เจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะได้ความรักกลับคืนมา ตอนนี้เขาไม่ใช่นายทหารเรือจบใหม่ที่คิดอาจเอื้อมที่จะเอ่ยปากฝากรักกับหญิงสาวที่เสมือนดอกฟ้าเช่นปริศนาอีกต่อไป แต่เขามีแทบทุกอย่างที่ปริศนาเคยปรามาสเอาไว้ แบบนี้แล้วเธอจะผลักไสเขาด้วยเหตุผลอะไรอีก

 

ในยามที่ไม่ยอมรับว่าลึกๆ ในใจของเธอปรารถนาสิ่งใดกันแน่ ความคู่ควรหรือความรัก ก็อาจจะสายเกินไปหรือเปล่า เมื่อรักที่ปริศนาไม่เคยยอมรับกำลังจะหลุดลอยไปในวันที่เธอยอมแพ้กับความรู้สึกในหัวใจ ที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าไม่รักหากแต่หลายอย่างที่ทำให้ปริศนาไม่กล้ายอมรับว่านับตั้งแต่วันที่ได้ยินคำพูดนั้นจากปากของเผ่าพงษ์ เธอหวั่นไหวไปกับมันตลอดเวลา และไม่เคยมีใครทำให้เธอเป็นเช่นเดียวกับที่เผ่าพงษ์ทำได้

 

บางทีความพยายามทั้งหมดจะไม่มีวันสมหวังและถึงเวลาที่จะปล่อยให้ความรักเป็นดั่งเส้นขนาน ยิ่งพยายามบีบบังคับเท่าไรหัวใจของปริศนาก็ดิ้นรนให้พ้นจากอ้อมอกของเขา ไม่ใช่ว่าเขาทำทุกอย่างที่เธอต้องการได้แล้วจะได้ความรักตอบกลับมา คนเราถ้าไม่รัก ต่อให้พยายามเท่าไรก็ไม่มีวันยอมรัก

 

เมื่อครั้งหนึ่งเผ่าพงษ์เคยพยายามจะยื้อเธอไว้แต่เธอกลับไม่เคยมองเห็นคุณค่า ในตอนนี้ปริศนาจะเป็นฝ่ายที่พิสูจน์ให้เผ่าพงษ์รู้แล้วว่าเมื่อปริศนาคนนี้กล้าจะยอมรับว่ารักแล้ว เธอจะไม่อยู่เฉยๆ เพื่อรอให้เขาเดินจากไป ทุกกลวิธี ทุกแผนการจะเป็นบ่วงร้อยรัดไม่ให้เผ่าพงษ์ไปไหนอีกแล้ว ผู้หญิงที่เคยโง่เขลาคนนี้รู้ดีแล้วว่าหัวใจรักของเผ่าพงษ์ภักดีกับเธอเพียงคนเดียว และถึงเวลาที่เธอจะตอบแทนเขาด้วยสิ่งเดียวกัน

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

จริงๆ ฟีน่าอ่านจบนานมาก แต่ดันลืมค่ะ ลืมไปว่าจะต้องทำรีวิว มาเปิดดูลิสต์รีวิว อ้าว ทำไมไม่มีเรื่องนี้ลงในเวบเลย สรุปคือลืมนั่นเองค่ะ  พอดีช่วงนี้พักอ่านนิยายเลยได้โอกาสเขียนเอาไว้เลยค่ะ รีวิวไม่สดเท่าไรแต่ก็อยากเขียนให้อ่านรีวิวกันนะคะ

 

เล่มที่สี่ของชุดราชนาวีค่ะ เกริ่นเรื่องมาตั้งแต่กลาโหมยอดรักแล้วว่าเล่มนี้จะเป็นแนวรักข้ามรุ่น แต่เป็นโคหนุ่มริจะลิ้มรสหญ้าที่ไม่อ่อน แต่อายุเป็นเพียงตัวเลขเพราะของแบบนี้อยู่ที่ใจ แต่ขออภัยเพราะสาวเจ้าเขาไม่เล่นด้วย อายุก็น้อยกว่า แถมเป็นเพื่อนของน้องชาย รู้ไปถึงไหนอายเขาถึงนั่น แต่จะให้ตัดรอนธรรมดาแบบนุ่มนวลก็คงจะไม่ทำให้ตัดใจง่าย งานนี้เลยต้องมีคำพูดที่ทำร้ายจิตใจกันไป เขาจะได้ตัดใจจากเธอ แต่เปล่าเลย ยิ่งพูดแรงเท่าไร ยิ่งเป็นแรงผลักดันให้เขาต้องลบคำสบประมาทเธอ และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว เขามีแทบทุกอย่างที่เธอบอกว่าเธออยากได้และถ้าปล่อยนานไปคงถูกใครคาบไปกิน  เมื่อมีโอกาสจึงต้องฉกฉวยไว้ แต่สิ่งที่ทำลงไปถ้าไม่ผูกใจเธอไว้ได้ก็คงไม่อาจได้ครอบครองตลอดไป งานนี้ต้องวัดใจกันอย่างมากว่าครั้งนี้จะสมหวังได้อย่างไร

 

มาในเทรนด์กินเด็กค่ะ เด็กนะอยากจะให้โดนกินอย่างมาก แต่สาวเจ้านี้ไม่ต้องการเลย จะว่ารักเขาข้างเดียวก็ไม่ใช่เพราะลึกๆ ในใจนางเอกก็หวั่นไหวอยู่ไม่น้อย แต่นางเอกเป็นคนที่เรียกว่าชอบความสมบูรณ์แบบประมาณหนึ่งและเธอก็ค่อนข้างรักษาภาพลักษณ์และหน้าตาทางสังคมเป็นอย่างมากด้วย ลูกสาวแม่ทัพเรือจะมาแต่งงานกับคนอายุน้อยกว่า เป็นเพื่อนน้องชายตัวเองนี้นะ และเขาก็สู้มาตรฐานของพ่อตัวเองก็ไม่ได้ แบบนี้จะคู่ควรหรือ ซึ่งตรงนี้แอบหมั่นไส้นางเอกนิดๆ ว่าเป็นคนที่สนใจสังคมมากเกินไปนะ แต่ต้องอย่าลืมว่านางเอกอยู่ในสังคมที่ค่อนข้างจะให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ ถ้านางเอกจะติดนิสัยแบบนี้มาบ้างก็ไม่แปลก อาจจะไม่น่ารักเท่าไร แต่ไม่ถึงกับน่ารังเกียจ เพราะวันที่เธอปฏิเสธเขา มันมีเหตุผลมากพอที่จะให้พูดคำนั้นออกไป แทนใจเราเองถ้าอยู่ในสถานะของนางเอกเราจะรับรักเขาหรือ เป็นฟีน่าก็ตอบเลยว่าไม่รับรักเช่นกันค่ะ ยิ่งต้องคิดถึงอะไรรอบๆ ด้านด้วยแล้ว ตอนนั้นการตัดรอนกันคือสิ่งที่นางเอกทำแล้วไม่ได้แย่หรือนิสัยไม่ดี (แต่เรายังมีหมั่นไส้เลย) แค่มันคือความจริงของโลก

 

และคำพูดทุกอย่างของนางเอกก็เป็นแรงผลักดันที่ดีให้พระเอกต้องเอาชนะให้ได้ เป็นส่วนดีส่วนหนึ่งที่เขามี  แม้พระเอกจะดูเป็นผู้ชายเจ้าชู้มากไป กะล่อน ร้อยเล่ห์กันไปแต่ก็ไม่ได้น่ารังเกียจมากมายนัก เพราะไม่ว่าจะพยายามลืมนางเอกแค่ไหนเขาก็ทำไม่ได้ เลยต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายนี้ละ การมัดมือชกนางเอก อาจจะไม่ได้สวยงามในวิธีการมาก แต่ก็ดีกว่าจะไม่ทำอะไรเลย ใจกล้าบ้าบิ่นดี ดันไปปล้ำลูกสาวนายพล ไม่ถูกถ่วงทะเลก็บุญเท่าไรแล้ว ฟีน่าก็ไม่ได้ชื่นชมกับการที่พระเอกแบล็คเมล์ผู้หญิงคนหนึ่งถึงจะรักเขาปานจะกลืนกิน แต่สถานการณ์มันบังคับให้เขาต้องฉวยโอกาส ก็หยวนๆ กันไป

 

ก็ถือว่าเป็นนิยายที่อ่านได้สนุก เพลินๆ ดีนะคะ ก็นับถือในความมั่นคงในความรักของพระเอก ที่อาจจะนอกกายไปบ้างเพราะขืนให้ถือศีลรอนางเอกคงไม่ใช่แล้วละ ไม่ใช่ปีสองปีเลยที่ต้องรอกว่าจะได้ทุกอย่างมาบอกให้นางเอกเลิกบอกว่าเขาไม่คู่ควรสักที เมื่อรักแล้วเป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชน จนบางทีก็สงสารพระเอกว่า ถ้าแกตัดใจไปจากนางเอกอาจจะไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้นะ ไม่ต้องวางแผนสารพัด ไม่ต้องปวดใจว่าพยายามเท่าไรเขาก็ไม่รักเสียที แต่คนมันรักไปแล้วจะให้ทำยังไงได้เล่า  ก็เอาใจช่วยพระเอกว่าอย่าหมดแรงไปก่อนกว่าจะสมหวัง เรียกว่าลุ้นกันจนโค้งสุดท้ายเลยทีเดียว เพราะถึงนางจะเข้าไปสามสิบห้า(ถ้าจำไม่ผิด) แต่ก็ยังเลือกเฟ้นสามีแห่งชาติประจำตัวนางอยู่ดี ช้านิด ช้าหน่อยรอได้แต่ขอให้ได้คนที่คู่ควรกัน ไงละ เลือกนักสุดท้ายก็ได้ทุกอย่างที่ปากบอกว่าไม่ชอบ เขาถึงได้ว่า เกลียดอะไรมักได้สิ่งนั้น

 

ซึ่งจะว่าไปพอเอาใจช่วยพระเอกเลยหมั่นไส้นางเอกนิดหนึ่งค่ะ แต่ก็เข้าใจตัวเธอไปด้วย ถ้าเป็นเราเองที่มีนิสัยคลั่งความสมบูรณ์แบบก็คงไม่ต่างจากนางเอกหรอกนะคะ หน้าตาทางสังคมก็มีส่วนสำคัญในการตัดสินใจของเธอด้วย แต่ช่วงที่เล่นตัวหนักๆ ในรอบนี้ก็มีความรำคาญมากว่าอายุขนาดนี้ ปาเข้าไปสามสิบห้าแล้ว เลิกคิดมากเหมือนตอนสาวรุ่นเหอะ สังคมเปิดกว้างกว่าสมัยก่อนเยอะ งานนี้ถ้าป้ากินแห้วแทนจะไม่สงสารเลย ดีที่กลับตัวทัน จากที่จะโดนเขาปล้ำเลยจัดการเองเสียเลย งานนี้ช้าสุนัขคาบไปรับประทานแน่นอน

 

แต่เรื่องนี้สำหรับส่วนตัวฟีน่าพระเอกกับนางเอกโดนแย่งซีนตลอด เพราะส่วนหนึ่งฟีน่าไม่ได้ชอบแนวสาวอายุมากกว่าอยู่แล้ว เลยจะรู้สึกว่าตัวพระเอกจากกลาโหมยอดรักมาทีไร แย่งความน่าสนใจไปทุกที ทั้งบุคลิกของผู้ชายนิ่งๆ ขรึมๆ ที่รักครอบครัวมาก แต่พระเอกเล่มนี้อย่างเผ่าพงษ์จะเป็นผู้ชายแนวมีมาดเจ้าชู้นิดๆ เราปลื้มคนนิ่งขรึมมากกว่า ตอนพิเศษก็น่ารักมาก จนเราแทบไม่ค่อยได้สนใจเนื้อเรื่องหลักของเล่มนี้สักเท่าไรค่ะ และท้ายเล่มมีเรื่องของอีกคู่หนึ่งมาปรากฏในเล่มเพื่อต่อในเล่มถัดไปอีก ช่วยกันแย่งซีนรอบสอง

 

เรื่องรวมๆ แล้วจัดว่าสนุกประมาณหนึ่ง เนื้อเรื่องก็น่ารักดีอยู่กับความพยายามทำให้นางเอกยอมรับรักพระเอกเสียทีหนึ่ง รอจนจะรอไม่ไหวแล้ว  ไม่ชอบหน้านางเอกนิดๆ ไม่ถึงกับเกลียด แต่ก็ไม่ได้รักมากนัก ที่จะว่าสนุกกว่าก็ตอนพิเศษนี้ละคะ น่าสนใจดีว่าจะเป็นอย่างไร ตัวละครจากเล่มเก่าๆ นี้เรียกว่ามากันครบเลย ใครไม่ได้อ่านมาตั้งแต่เล่มแรกก็อาจจะมีสงสัยบ้างแต่ถ้าไม่อ่านเล่มก่อนหน้าจะรู้เรื่องไหม รู้เรื่องอยู่ค่ะแค่อาจจะไม่ลึกมาก มันมีปมมากันตั้งแต่รุ่นพ่อแม่  เรื่องอาจไม่ได้โดนใจฟีน่าคนที่เรื่องมากขนาดนี้มากนัก แต่ก็อ่านได้เพราะชอบตัวละครอื่นกันเลยว่าแบบนั้นเลยนะคะ เล่มต่อไปก็ยังตามอ่านอยู่นะคะ เพราะสนใจมาตั้งแต่ท้ายเล่มนี้แล้วว่ามันมีเรื่องอะไรระหว่างกันและกัน จะคลี่คลายปมในใจด้วยวิธีไหนดีนะ แต่เล่มนี้ใครชอบหนุ่มในเครื่องแบบที่ดูเจ้าชู้นิด แต่รักมั่นคงก็ลองดูได้นะคะ สนุกดีในระดับหนึ่งเลยค่ะ แต่ยังไงสำหรับชุดนี้น่านเวหาก็ยังมาวินอยู่สำหรับผู้ชายในเครื่องแบบทหารเรือของนาคาลัยนะคะ

 

แก้ไขล่าสุด (วันอังคารที่ ๐๕ กรกฏาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๕:๕๕ น.)