philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

เธอเป็นดั่ง...ยอดชีวัน ศศิภา

 

เธอเป็นดั่ง...ยอดชีวัน ศศิภา

 

แม้ไม่มีใจใฝ่รัก หากการถูกทิ้งร้างในวันวิวาห์ย่อมไม่ใช่สิ่งที่หม่อมราชวงศ์อินทุอร จะยิ้มรับได้ แต่ความหวาดหวั่นก็มาพร้อมความโล่งใจเมื่อพันธะที่ไม่ต้องการกำลังจะถูกยกเลิก แต่ความปรารถนาลึกๆ กลับไม่เป็นไปดั่งหวัง เมื่อสถานะเจ้าสาวยังคงอยู่หากแต่เจ้าบ่าวกลับถูกเปลี่ยนแปลง กลับกลายเป็นท่านอาผู้อยู่ในหัวใจของอินทุอรตลอดมา

 

ถ้ามันเป็นสิ่งที่จะกอบกู้เกียรติยศของอินทุอร หม่อมเจ้าดนัยภัทรยอมที่จะเสกสมรสกับเธอ แต่เหตุผลทั้งหมดไม่ใช่เพียงเพื่อหลานสาวนอกไส้ผู้นี้ เพราะนี้คือเหตุผลที่อยู่หทัยของท่านชาย เพียงแต่บางอย่างไม่อาจเปิดเผย คำสัญญาที่เก่าก่อนเป็นเหมือนอุปสรรค และในเมื่อตอนนี้ปราศจากสิ่งที่กั้นขวางจะทรงไขว่คว้าสิ่งที่คู่ควรมาไว้เป็นของตัวเอง

 

แม้จะรู้ว่าได้ครอบครองบุรุษที่เป็นเจ้าหัวใจ หากอินทุอรก็เจียมใจว่ามันคือเรื่องลวงโลก เจ็บปวดที่รักแต่รักไม่ได้ก็น่าอดสูพอแล้ว แต่ในยามที่ได้มาหากไม่ควรคิดจะรักก็ยิ่งปวดใจเสียยิ่งกว่า แล้วทำไมกันในยามที่เธอจะพยายามถอยห่างจากความสัมพันธ์จอมปลอม ท่านอาจึงไม่ทรงยินยอมเพื่อให้ทุกอย่างเป็นอย่างที่ควรจะเป็น

 

เพราะนี้คือรักที่รอคอย เมื่อได้สมดั่งหทัย มีหรือที่ท่านชายดนัยภัทรจะทรงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหก ความรักที่ถูกซ่อนเร้นจะได้รับการเผยให้ยอดชีวันของพระองค์ได้เข้าใจว่า นับตั้งแต่วันแรกที่ได้พบก็คือรักแรกพบ อาจจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา จากหลานสาวตัวน้อยที่คอยปลอบประโลมหทัย จนกลายเป็นน้ำทิพย์ในหัวใจ ไม่มีวันไหนเลยที่อินทุอรจะเป็นอื่นไปนอกเหนือไปจาก เธอเป็นดั่งยอดชีวัน

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

ตอนจะเขียนคอมเม้นท์เรื่องนี้ มีโดนแซวมาก่อนว่าระวังรีวิวจะยาวกว่านิยาย อิๆๆๆ คือนิยายสั้นมากค่ะ สั้นชนิดที่อ่านไม่ถึงชั่วโมงก็จบแล้วค่ะ แต่นั่นละ นิยายสั้นๆ เรารีวิวสั้นๆ แล้วกันนะคะ เดี๋ยวจะเหมือนที่โดนแซวมา

 

เป็นนิยายภาคต่อมาจาก หนึ่งในหทัย ที่ฟีน่าอ่านจนลืมไปแล้วว่าเนื้อเรื่องเป็นแบบไหน แต่ก็วนเวียนอยู่ในรั้วในวัง สายหม่อมเจ้ากันไป เล่มนั้นเป็นรุ่นพ่อแม่ เล่มนี้รุ่นลูก พล็อตแนวเบาหวานกันไป นางเอกที่ถูกหมั้นหมายกับคุณชายที่มีสัญญาใจกันตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ แต่ทั้งสองก็รู้ดีแก่ใจว่าไม่ได้รักกันแบบชายหญิง แต่รักกันเหมือนเพื่อนมากกว่า  แล้ววันที่ไม่อยากให้มาถึงก็ดำเนินมาจนได้ และทางที่จะไม่ทำให้มันเกิดก็คือ เจ้าบ่าวหนีหายกันไป ทิ้งไว้แต่ความอัปยศของเจ้าสาวที่เป็นหม้ายขันหมาก แม้จะเสียใจแต่ไม่เท่ากับความดีใจที่ต้องบอกว่ารอดแล้วงานนี้ หากมันก็ดีใจได้นาน เมื่อเจ้าบ่าวที่เข้ามาแก้สถานการณ์คือคนที่อยู่ในหัวใจเธอตลอด แต่มันรักไม่ได้ จากหลายๆ ประการ จึงต้องปิดบังกันไป แต่การได้แต่งกับคนที่เรารักแต่เขาไม่รักเรา ไม่ใช่เรื่องดีมากหรอก หากมันมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ว่าที่แท้ มันไม่ใช่งานแต่งที่ปราศจากรัก แต่มีความรักอยู่เต็มเปี่ยมต่างหาก

 

สายหวาน สายหม่อมเจ้ามาทางนี้นะคะ ความที่เรื่องไม่ยาวมาก ความเข้าใจผิดกันไป ปากแข็งรักแต่ไม่กล้าบอกรัก เลยมีไม่มาก จำได้คร่าวๆ ว่าเล่มก่อน ก็น่ารักดี หวานดี แต่ฟีน่าเป็นพวกไม่ใช่สายปากหนัก อ่านแล้วก็สนุกดีแต่ไม่ได้ชอบมากมายอะไร เล่มนี้มาอ่านก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นเล่มต่อ คือจำชื่อพ่อแม่นางเอกไม่ได้ อ่านๆ ไปคือมันคุ้นหูนะ จนอ่านจบมาเห็นโฆษณาหนังสือถึงบางอ้อพอดี  ตรูก็ว่าแล้ว

 

สไตล์นิยายโคแก่ เลี้ยงต้อยหรือเปล่าไม่แน่ใจ เพราะพระเอกรู้จักกับนางเอกมาตั้งแต่เป็นเด็กตัวกะเปี๊ยก ให้ความสำคัญกับหลานนอกไส้คนนี้มาก เรียกว่าไม่ใช่แค่นางเอกติดท่านอา ท่านอาก็ติดหลานสาวคนนี้ หึงหวงอยู่เงียบๆ แต่คนอ่านรู้ทางเลยว่าแปลว่าอะไรกับพฤติกรรมเช่นนั้น เสเพลย์บ้างพอหอมปากหอมคอ แต่รักนางเอกคนเดียวแน่นอน ที่ต้องมีเฉไฉออกนอกทางไปบ้างเพราะนางเอกดันไปมีภาระหมั้นหมายกันชายอื่นที่ไม่อาจเข้าไปแทรกได้ เพราะคู่หมั้นของนางเอกคือหลานชายของตัวเอง แล้วจะไปทำอะไรได้ละแบบนี้

 

นางเอกแบบศศิภาก็ไม่ได้ฉีกกฏเกณ์มาก สวย หวาน น่าทนุถนอม มีแก่นๆ ไปบ้างแต่เล็กน้อย เป็นถึงหม่อมราชวงศ์หญิง ดังนั้นกิริยามารยาทจึงได้รับการอบรมมาเข้มข้นประมาณหนึ่ง ก็ดูเหมาะสมถ้าจะเป็นเมียเจ้าอะไรแบบนั้นนะคะ

 

นิยายสั้นมาก ไม่ต้องทำใจรอว่าจะเปิดเผยความรักกันนานไป เพราะเรื่องเริ่มจากการแต่งงานและจะเป็นการย้อนอดีตไปว่าสายสัมพันธ์ของพระเอกกับนางเอกเป็นอย่างไร ตั้งแต่นางเอกเป็นเด็ก เหมือนเราย้อนเวลากลับไปก่อนการแต่งงานให้เห็นถึงความอบอุ่นของอาหลานคู่นี้ว่าต่างก็ให้ความสำคัญต่อกันมากแค่ไหน จนมันบ่มเพาะเป็นความรักลึกซึ้ง ใครชอบแนวอบอุ่นคงโดนใจกับเรื่องนี้เลยค่ะ สำหรับพระเอกแล้ว นางเอกเป็นทุกอย่างที่เขาต้องการ เป็นความอบอุ่นของเขา อะไรที่นางเอกอยากได้ ทำให้ได้ทุกอย่าง จากคนที่สูบบุหรี่ เพียงแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งออกปากว่าไม่ชอบ เขาก็พร้อมจะเลิกมันในทันทีเพื่อให้เธอมีความสุข และอีกหลายอย่างที่มันพิเศษกว่าคำว่าอาหลาน

 

ตอนแรกคิดว่านิยายจะมาในแบบที่ว่า แต่งงานกันไป ผิดใจกันไป กว่าจะออกปากบอกรักคงอีกพักหนึ่ง แต่ถ้าวัดจากระยะเวลาจริงๆ มันเพียงไม่ทันข้ามวันด้วยซ้ำไป เมื่อพระเอกยืนยันว่าจะให้เรื่องแต่งงานที่หลอกลวงนี้เป็นเรื่องจริง เรื่องจังค่อยๆ เล่าอดีตให้เราและนางเอกฟังว่า นี้คือเหตุผลที่เขาจะแต่งงานกับเธอ ให้เธอหวนคิดดูว่าที่ทำอะไรให้ขนาดนั้น แปลว่ารักหมดใจมานานแล้ว และยังมีไม้เด็ดตบท้ายว่าทำไมคู่หมั้นนางเอกถึงได้หนีไปแบบนั้น มันมีแผนการที่ต้องอาศัยการวางแผนจากมืออาชีพกว่า  แน่นอนว่าเมื่อได้รู้ทุกอย่าง ก็ไม่ต้องคิดว่าจะต้องมีดรามาหลอกลวงอะไรกันอีก นางเอกรอคอยคำนี้มาตลอด จากที่หมดหวังจะได้รัก ก็ได้ความรักคืนมา จึงไม่มีทางที่เธอจะปล่อยเขาไปหรอก ดีมากค่ะที่ไม่มีอะไรยืดยาวมาให้เสียอารมณ์ในการอ่าน

 

จำเป็นไหมที่ควรอ่านเล่มแรกก่อน ก็ควรอ่านก่อนค่ะ แต่เราอ่านเล่มนี้ก่อนก็ได้นะคะ คือเรื่องมันแยกจากดัน มีตัวละครที่เราอ่านไปอาจจะอยากรู้เรื่องก่อนหน้านั้นค่อยมาหา หนึ่งในทหัย อ่านตามได้ แต่เรื่องนี้เหมาะกับคนอ่านนิยายที่เหมือนเป็นเรื่องสั้นกลายๆ ขายความน่ารักของตัวละคร มีเข้าใจอะไรผิดไปบ้างแต่น้อยมากเพราะจะไปเน้นการพูดถึงความผูกพันของพระเอกนางให้เราเข้าใจว่า นี้เองคือเหตุผลที่สองคนนี้ตกอยู่ในภาวะแอบรักอีกฝ่ายเงียบๆ ในใจ ดรามาไม่มี ตัวอิจฉาก็ไม่มีค่ะ เน้นสายฟินจิ้นกระจายกับท่านชายสุดที่รักคนนี้กันไปนะคะ ลืมบอกไปนิดหนึ่งว่าเรื่องนี้ใช้แบล็คกราวน์ของเรื่องย้อนกลับไปเกือบสี่สิบปีเลย อาจจะมีอะไรเป็นเรื่องเก่าๆ ไปบ้างนะคะ แต่ไม่ถึงกับไกลตัวจนนึกไม่ออก เพราะเราสนใจความฟินและความห่วงใยที่เขามีให้กันและกันมากกว่า แนะนำสำหรับนักอ่านที่ชอบอ่านอัไรสบายๆ ใจนะคะ เรื่องนี้ถูกใจสไตล์นี้เลยค่ะ ฟีน่าเองอ่านแล้วยังรู้สึกว่าเรื่องมันกำลังน่ารัก จบเสียแล้ว แอบเสียดายกันเลยถ้ามีต่ออีกสักสองสามบทคงจะดี แต่เท่านี้ก็ดีพอที่จะบอกว่า เรืองนี้ผ่านเลยนะคะ ลองได้ไม่เจ็บตัวกับราคา แต่จะเจ็บใจถ้าชอบขึ้นมา สั้นไปเลยนะตัวเอง อยากให้ยาวกว่านี้ก็ต้องไปจิ้นกันเองต่อไป หรือไม่ก็ไปขอเนื้อเรื่องเพิ่มจากนักเขียนนะคะ เพราะนิยายหวานแบบกระทัดรัดมากไปสักนิด

 

แก้ไขล่าสุด (วันพุธที่ ๐๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๕:๕๓ น.)