ทำมือ

กลแกล้มรัก นธยา

User Rating: / 0
แย่ดีที่สุด 

 

กลแกล้มรัก นธยา

 

ใครจะไปคิดว่าการเล่นสนุกของเรวิญาจะทำให้เธอต้องไปพัวพันกับใครบางคนที่เป็นดั่งพรหมลิขิตระหว่างกัน แต่ในเมื่อนคินทร์รู้ว่าเธอไม่มีประโยชน์อะไรในการจะช่วยให้เขาพ้นข้อกล่าวหาร้ายแรงได้ ทำไมเขาถึงพยายามจะลากเธอเข้าไปเกี่ยวข้องนักก็ไม่รู้ แล้วเมื่อเรวิญาสวมบทบาทที่ไม่อาจช่วยตัวเองได้ ทางเดียวที่กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิมก็คือปล่อยให้เป็นไปตามชะตำกรรม และวันที่เธอกลับไป ทุกอย่างก็คงเหมือนดั่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

นคินทร์ไม่เคยตกหลุมรัก แต่เพียงแค่แรกพบ เขาก็ประทับใจบางอย่างในตัวสาวปริศนาคนนั้น และไม่คิดว่าเขาจะมาพบเธอในเวลาที่ใช่และไม่ใช่พร้อมๆ กันเช่นนี้ หากนคินทร์ก็พร้อมจะใช้เรื่องร้ายๆ ให้เป็นประโยชน์ รวมทั้งเรื่องโกหกของเรวิญาให้ได้เปรียบสำหรับเขาด้วย สำหรับเรวิญาอาจนับวันรอไปจากเขา แต่สำหรับเขารอคอยวันที่ได้รุกคืบสู่หัวใจเธออย่างเป็นทางการ

 

ไม่คาดคิดเลยว่าการเข้าไปพัวพันกับนคินทร์จะทำให้ชีวิตอันแสนจะน่าเบื่อและจืดชืดหากสงบเงียบของเธอเปลี่ยนไป อันตรายที่รุกคืบเข้ามาสู่ชีวิต หากแต่มันก็เหมือนจะคุ้มค่า เพราะมันก็ทำให้เรวิญาได้รู้จักความรัก แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ หากเรวิญาก็รู้ดีและยอมรับว่ามันคือความรัก และเธอก็มั่นใจว่าเขาก็คิดเช่นกัน เรื่องราวที่ทั้งสองผ่านมาด้วยกันเป็นเครื่องรับประกันทุกอย่าง

 

มันไม่ได้จบลงด้วยความฉาบฉวย หากแต่มันยั่งยืนกว่านั้น และเรวิญาคือคนที่ใช่มาตั้งแต่ต้น นคินทร์รู้ดีว่าการรักเธออาจนำอันตรายมาสู่ชีวิตของเรวิญา แต่เขาก็มั่นอีกเช่นกันว่า เขาจะรักและปกป้องเธอได้ ให้สมกับความทุ่มเทที่เธอมีให้กับผู้ชายที่มีด้านแย่ๆ คนนี้ เรวิญาจะเป็นหนึ่งเดียวตลอดไป

 

คอมเม้นท์นะคะ

 

เป็นการแนะนำจากกาทู้ตามหานิยายใหม่ๆ มาลองอ่าน พอไปลองอ่านตัวอย่างดูก็รู้สึกว่าน่าอ่านทีเดียวละคะ แต่โหลดอีบุ๊คส์มาไว้สักพักแล้ว แต่ไม่มีเวลาอ่านจริงจัง  ดังนั้นความตั้งใจว่าเราจะหยิบเอานิยายของนักเขียนหน้าใหม่มารีวิวสักหน่อย เลยเอาเรื่องนี้มาอ่านสักทีนะคะ

 

 

จริงๆ พล็อตไม่มีอะไรมากค่ะ ความบังเอิญก่อให้เกิดความประทับใจเล็กๆ ที่พระเอกมีให้กับสาวปริศนา แล้วความบังเอิญก็มาเยือนอีกครั้ง พระเอกได้เจอนางเอกแต่คราวนี้เธอมีอะไรที่ทำให้เขาแปลกใจเล็กๆ แต่เขาไม่สนใจหรอก เมื่อมันเป็นโอกาสให้ได้ใกล้ชิดเธอแบบที่นางเอกทำอะไรไม่ได้ กำไรชัดๆ  น่ารักกุ๊กกิ๊กกันไป ปนๆ กับเรื่องอันตรายในชีวิตนักธุรกิจของพระเอกให้มีลุ้นบ้างอะไรบ้างนะคะ ไม่ใช่พล็อตแปลกประหลาดแต่ก็ทำให้อยากอ่านกันจนจบทีเดียวค่ะ

 

ใครชอบพระเอกที่รักนางเอกตั้งแต่แรกพบคะ เชิญค่ะ คุณคินก็เป็นพระเอกสไตล์นี้เลยทีเดียว รักแล้วต้องได้ด้วย ไม่สนใจหรอกว่าจะด้วยอะไร หน้ามึนกันเล็กๆ เพราะนางเอกเขาดันเล่นสนุกทำตัวเป็นคนตาบอด พระเอกเลยตามน้ำ ตาบอดหรือเราก็แกล้งหากำไรกับนางเอกไป ดังนั้นนางเอกจะทำอะไรได้ ไม่กล้าบอกความจริงกันไป เพราะก็ไม่รู้อีตานี้จะเป็นไง เอาเป็นว่าเดี๋ยวก็ทางใครทางมัน คงไม่เจอกันอีกละ แต่นั่นละ พระเอกมีหรือจะปล่อยผ่านง่ายๆ ก็คนนี้เขาจองแล้วละ จริงๆ แอบคิดว่าถ้านางเอกบอกความจริงไปว่า ฉันตาดีนะ จะแตกต่างไหม คาดว่าไม่ พระเอกหน้ามึนขนาดนั้นแล้ว  พระเอกดีเสมอต้นเสมอปลาย ไม่มีวอกแวกแตกแถว ไม่มีการทำร้ายจิตใจนางเอกแต่อย่างใด รักมากถึงมากที่สุด รอวันรวบหัวรวบหางนางเอกตลอดเวลา อย่าได้เผลอ พ่อจะจับกินท่าเดียว อาจจะมีเวอร์ชั่นที่รู้สึกนิดๆ ว่าพระเอกใจร้อนไปนิดหนึ่ง ขี้โวยวายกันไป แต่ไม่ได้เกี่ยวกับนางเอกแต่พี่แกเป็นพวกเอาแต่ใจก็เลยหยวนๆ กันไป เพราะในแง่ที่ว่ารักนางเอก พระเอกผ่านอยู่นะคะสำหรับกฏในการเป็นพระเอกนิยายแบบที่เรานิยมคือรักนางเอกมากที่สุด

 

นางเอกเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อว่าจะกลายเป็นคนที่รับมือพระเอกได้ดีที่สุดและอยู่เคียงข้างพระเอกได้แบบมีสติ ไม่ฟูมฟาย ไม่โวยวายหรือหวาดกลัวสิ่งที่พระเอกเป็น ถึงแม้แกจะไม่ใช่พวกเจ้าพ่อ มาเฟีย แค่เป็นนักธุรกิจแต่ก็ดูจะมีมุมมืดพอควร นางเอกก็รับมือได้อยู่ นี้จัดว่าเหมาะกับพระเอกเลยทีเดียว ค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ที่ทำให้เรารู้สึก คนนี้ละมาเป็นเมียพระเอกได้ดีเลย

 

อย่างที่บอกว่าพล็อตมาตรฐาน อ่านเพื่อความสบายใจ ฟินๆ กันไปนะคะ ประเด็นหลักคือพระเอกเขารักและเปิดเผยเสมอว่ารักนางเอกนะ รักแต่แรกด้วย อยากได้นางเอกมาเป็นเมียชนิดที่ปณิธานนี้ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย หึง หวง ห่วงนางเอกแบบครบสูตร  ถือว่าเป็นการอ่านนิยายแนวพาฝันที่ไม่มีเรื่องทรมานจิตใจอะไรเลย ทางรักราบรื่นดี มีอุปสรรคบางเบา เรื่องสำคัญอย่างพ่อแม่สามีก็ทางสะดวก ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่พระเอกตกลงมีเมียสักที แทบจะเลี้ยงฉลองใหญ่โตเลย เรื่องที่เกือบจะได้มีดรามาก็เป็นแค่สายลมพัดมาแผ่วๆ แล้วก็ผ่านไปแบบให้พอมีหนาวใจนิดๆ แต่ไม่ได้เป็นพายุโหมกระหน่ำให้เสียน้ำตา ใครชอบนิยายอ่านสบายๆ เบาๆ ใจ อ่านได้เลยค่ะ

 

ตัวละครอาจจะไม่มีอะไรที่หวือหวามาก แต่ก็พอจะมีตัวแย่งซีนที่เด่นมากอย่างสาวน้อยแตงกวา นางมาเงียบๆ แต่แย่งซีนได้ตลอด คุณธีร์ตัวร้ายที่ร้ายไม่จริง มีความน่าสงสารนิดๆ และดันรู้สึกว่าเคมีแตงกวากับคุณธีร์นี้ดีกว่าเชนกับแฟนเขาอีก ดีพอๆ กับตัวพระเอกกับนางเอก เอามาเป็นคู่จิ้นได้เลย ปมขัดแย้งของคู่นี้เข้มข้นดีด้วย ต่อยอดไปได้อีก ก็ขึ้นอยู่ว่านักเขียนมองเรื่องราวของแตงกวาและคุณธีร์ในรูปไหน  ส่วนตัวเชน จริงๆ ตอนแรกเคมีเขากับแตงกวาดีมาก จนไม่น่าเชื่อว่าไม่ลงเอยกัน แต่ถ้าจับมาคู่กับแตงกวาเรื่องมันจะไม่มีอะไรมาก ซึ่งพอมาเจอเรื่องของเชนกับแฟนเขา ยังไม่ค่อยอินเท่าไร ไม่รู้สึกถึงความสปาร์กกันของสองคนนี้เลย ทำให้งงๆ ว่าอ้าว มาลงเอยกับคนนี้หรือ ดูไม่ค่อยใช่นะ มาอ่านตอนพิเศษก็รู้สึกว่าไม่ค่อยอิน อาจจะเพราะตัวคนรักของเชนมาหลังๆ ทำให้ไม่เกิดความผูกพันกับตัวละครนี้ และคาแรกเตอร์ของแฟนเชน ไม่นิ่งเท่าไร ตอนแรกนิสัยอีกแบบ ดำเนินเรื่องไป ดูเหมือนเป็นอีก มันดูงงๆ อยู่ สรุปว่าเธอเป็นคนแบบไหนกันแน่  ทำให้ตัวละครนี้ไม่โดดเด่นมาก สู้สาวน้อยแตงกวาไม่ได้

 

มาถึงช่วงคอมเม้นท์จริงจังตามประสาคนเยอะสิ่ง อันนี้ก็ต้องบอกว่ามันอาจเป็นความจริงจังที่มากกว่าคนอื่นนะคะ อ่านแล้วไม่ต้องคิดมากอะไรแบบฟีน่าก็ได้นะคะ

บุคลิกของตัวละคร บางตัวดูไม่นิ่งพอ หรืออาจจะเป็นความตั้งใจของคนเขียนที่อยากซ่อนตัวตนเอาไว้ ที่กล่าวไว้ข้างบน แฟนของเชน ตอนแรกดูเป็นคนแบบหนึ่ง ผ่านๆ ไปเหมือนจะเป็นคนละคน จากสาวสวยหยิ่งหัวสูง กลายเป็นคนยอมรับความเปลี่ยนแปลงได้และละอายแก่ใจ แต่จุดนี้เข้าใจได้ว่าจากคุณหนูที่ไม่ต้องสนใจอะไร กลายมาต้องเกี่ยวข้องกับคนที่ปองร้ายพระเอก ด้านดีๆ ของนางเลยออกมาเป็นอีกคนไป ตรงนี้แค่สงสัยนิดๆ ไม่ได้ติดใจอะไรมากค่ะ เพราะพอจะมีเหตุผลอยู่

 

ตัวละครอย่างเจ้านิล ไฉนกลายเป็นตัวละครที่หายไปเลยไม่มีบทบาท คืออาจไม่ได้มีความสำคัญต่อเรื่อง แต่มันคืออะไรที่เชื่อมโยงนางเอกกับพระเอกและความหลัง นางเอกก็น่าจะถามหาเจ้านิลกับแตงกวาบ้างว่าเป็นยังไง เกือบลืมเจ้านิลไปเลยค่ะ

 

ฉากระเบิดรถ คืออันนี้ก็แค่สงสัยว่าถ้าอานุภาพร้ายแรงขนาดนั้น ทำไมพระเอกไม่เป็นอะไรมาก แต่นางเอกเจ็บหนักคนเดียว เพราะบอกว่าเข้าไปนั่งในรถเลย ไม่ใช่โดนแรงระเบิด หรือเพราะที่บอกไว้ว่ารถกันกระสุน โครงสร้างเลยดีกว่ารถทั่วไปหรือเปล่า ไงละ เป็นคนขี้สงสัยจริงๆ  นี้แค่นิยายนะ แต่นางคิดเยอะมาก แล้วอาการบาดเจ็บของนางเอกที่ว่าหนักหนาสาหัส อ่านไป ดูจะไม่หนักเท่าไร

 

ประเด็นยาวเหยียดค่ะและจริงจังจนคนที่จะอ่านต้องทำใจว่า นี้นางบ้าไปไหม จริงจังไปหรือเปล่า ยังไงนักเขียนกับนักอ่านก็อ่านเม้นท์ตรงนี้เอาสนุก เอาเป็นสาระเกินนิยายไปแล้วกันนะคะ ฟีน่าเป็นคนเยอะและเรื่องมากอยู่แล้วอย่าไปถือสา

 

ตัวพระเอกเป็นลูกครึ่ง อนุมานว่าพระเอกจะไม่ใช่คนไทย สัญชาติไทย เพราะไม่ค่อยได้กลับไทย ประเด็นคือพระเอกเขาชวนนางเอกแต่งงาน แล้วนางเอกก็ตกลง ลัลล้าจูงมือกันไปจดทะเบียนสมรส มีอะไรแปลกหรือเธอ  แปลกซิคะ คาดว่าพระเอกเป็นคนอเมริกันไม่ใช่คนไทย ดังนั้นการจดทะเบียนสมรสของหญิงไทยกับคนต่างชาติไม่ใช่เรื่องที่จะเอาแค่บัตรประชาชน พาสปอร์ตไปเขตแล้วจดได้ โนว ต่อให้ฝ่ายชายเป็นคนใหญ่แค่ไหน คุณต้องไปยื่นเอกสารต่างๆ นานาที่สถานทูตก่อน เพื่ออย่างน้อยได้ใบแจ้งสถานะว่าเขามีสถานะแบบไหน โสด สมรสหรือหย่าร้างแล้ว  พร้อมกับต้องแปลเป็นภาษาไทยให้เรียบร้อย ขั้นตอนนี้ไวสุด หนึ่งวันค่ะ ครึ่งวันก็ได้อะ อีกวันก็ค่อยเอาเอกสารเหล่านี้ไปขอจดทะเบียนสมรสได้ตามปกติ และจะมุ้งมิ้งหนุงหนิงไปกันสองคนได้ไหม  ไม่ได้ค่ะ ต้องมีพยานในการจดทะเบียนด้วย อย่าลืมว่าไม่ใช่คนไทยนะคะ ดังนั้นการขอแต่งงานเช้า บ่ายๆ จดทะเบียนเสร็จ เป็นไปได้ยากค่ะ

 

เมื่อจดทะเบียนเสร็จ อันนี้ไม่รู้ว่าจะตามมาด้วยปัญหาของพาสปอร์ตนางเอกหรือเปล่า อนุมานว่านางเอกจัดการเปลี่ยนเรียบร้อย ผ่านไปเราไม่คิดมากอะไร เรื่องวีซ่าอะไรก็ปกติ แต่จริงๆ นะคะ ในลักษณะการติดต่อธุรกิจของชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่เขาจะต้องมีลอว์เฟิร์มเพื่อจัดการเอกสารทางกฎหมายพวกนี้ทั้งหมด คือไม่ต้องไปใช้มือซ้าย มือขวาหรอกให้ไปทำอะไร โยนไปลอว์เฟิร์มค่ะ จบหมด ชื่อก็บอกแล้วว่าเกี่ยวกับเรื่องกฎหมายทั้งหมดทั้งปวง จริงจังเนอะ แต่จริงๆ มันแบบนี้ค่ะ

 

ประการต่อมา ช่วงท้ายๆ เรื่องจะย้ายโลเกชั่นไปอเมริกากันแล้ว จะเป็นเรื่องราวของการบาดเจ็บของพระเอก จนต้องเข้าโรงพยาบาล มีอะไรอีกหรือแม่คิดเรื่องมาก อ่านแล้วบอกตรงๆ ว่ามันไม่อินให้รู้สึกว่ามันคือโรงพยาบาลที่โน่น อ่านไปก็คิดว่านี้มันบ้านเราชัดๆ คือความที่เราบ้าดูซีรีส์สืบสวนและฆาตกรรมมาก ดังนั้นฉากในโรงพยาบาลจะมีเยอะมาก เลยเห็นบรรยากาศในอเมริการมาประมาณหนึ่ง แต่เพื่อความแน่ใจเลยส่งข้อความคุยกับเพื่อนสาวที่อยู่ที่โน่นและถามไถ่กันสักหน่อย สำหรับประเด็นห้องพักหรูหราอันนี้พระเอกรวยจบค่ะ แม้นางจะบอกว่า ที่โน่นไม่เหมือนบ้านเรานะคะ หรูจริงๆ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกแพทย์เฉพาะทาง อย่างศูนย์รักษาโรคมะเร็งที่สตีฟ จ๊อบส์เคยรักษา แต่มันก็ต้องมีบ้างละ พระเอกเป็นนักธุรกิจใหญ่ แต่ไอ้ที่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยใช่ก็อย่างเช่น การที่พระเอกบอกให้ลูกน้องโทรไปสั่งอาหารให้กับนางเอกที่ห้องอาหารด้านล่าง ที่คุยๆ มา ส่วนใหญ่จะไม่ได้ครบวงจรแบบบ้านเราเลยนะคะ ร้านกาแฟนี้เป็นเป็นแค่แคนทีน ให้ซื้อกลับไม่ใช่มีร้านให้นั่งเล่นรอคนเล่นเฟซ อัพอินสตราแกรม เราเองก็ไม่คุ้นเหมือนกัน ดูมากี่เรื่อง มันไม่ได้มีสถานที่ให้นั่งชิลล์กันสักเท่าไร มีแค่มุมให้รอคนไข้ มีตู้หยอดเหรียญเครื่องดื่ม อาหารนี้มีเฉพาะให้คนป่วย คนเฝ้าไข้ยังต้องเอามาจากบ้านหรือซื้อมาจากข้างนอกเสียมากกว่า คือมันทำให้เรารู้สึกว่านี้มันโรงพยาบาลแบบไทยๆ มากกว่าค่ะ ทำให้ไม่อินจุดนี้เท่าไร

 

ยังคงมาต่อเนื่อง สำหรับประเด็นความไม่คล้อยตามในความเป็นสังคมอเมริกัน เรื่องของนางเอกที่ตามไปดูแลสามี แต่มีเรื่องอะไรบางอย่าง เธอเลยกะว่าระหว่างรอให้พระเอกหายป่วยก็จะทำงานไปพลางๆ ก่อน ตอนแรกไม่คิดอะไร แต่อ่านไปชักคิด เธอจะไปทำงานในบริษัทพระเอกได้ไง ไม่ใช่เมืองไทยนะที่จะเข้าไปทำงานถึงจะเป็นเด็กเส้น การทำงานในต่างประเทศ ใบอนุญาตทำงานละ วีซ่านักท่องเที่ยวทำอะไรไม่ได้ หรือเป็นวีซ่าคู่หมั้น ภรรยาหรืออะไรก็ตามที มันก็ติดข้อจำกัดตรงนี้ คือถ้าแค่ไปนั่งสวยๆ ในห้องพระเอกก็ไม่เท่าไร นี้ขนาดไปทำงานจริงจังและตรวจบัญชีได้ มันเลยสะกิดใจในประเด็นนี้ขึ้นมาทันที

 

คือตอนอ่านช่วงที่อยู่ในไทยจะไม่ค่อยเท่าไรนะคะ น่ารักดีเลยละ  แต่พอย้ายไปอเมริกามันมีอะไรที่ทำให้รู้สึกว่ามันยังไม่ทำให้เราอินไปด้วย พอมีข้อสงสัย สะกิดใจบ่อยๆ ทำให้ช่วงหลังทำให้รู้สึกร่วมน้อยลง เกิดคำถามในใจมาก แต่ถ้าคนที่ไม่เรื่องมากแบบฟีน่าก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่อย่างที่บอกว่าฟีน่าเยอะสิ่งและคิดมากจนจริงจังมากกับนิยาย จะอ่านเอาฟินอย่างเดียวก็ดันไม่ได้ด้วย

 

แต่ที่ต้องชมก็คือคำผิดเรียกว่าน้อยมาก ใช้คำถูก ถ้าจะผิดก็แค่ สระที่พิมพ์ผิด และคำว่าร่ำร่ำ ที่เป็นคำยอดฮิตที่คนใช้ผิดเยอะ ไม่เขียนร่ำๆ นะคะ ต้องร่ำร่ำ เหมือนคำว่า ต่างๆ นานา คนคนนี้ ประมาณนี้นะคะ แต่ก็ไม่ได้อ่านแบบจับคำผิดเพราะอันนั้นต้องมานั่งปรู๊ฟงานจริงจัง อันนี้แค่เหมือนคร่าวๆ ชนิดที่บังเอิญเจอมากกว่า

 

ซึ่งภาพรวมละเป็นไง อ่านได้สนุกดีค่ะ สำหรับหน้าใหม่ มือใหม่ ไม่รู้จักมาก่อน ไม่ทราบทิศทางในการเล่าเรื่อง สำนวนภาษาถือว่าผ่านนะคะ เลิฟซีนที่อยู่ในหมวดโรมานซ์ก็ร้อนแรงเลยละ โดยเฉพาะตอนพิเศษ อาจจะมีอะไรสะดุดๆ ไปบ้างแต่ผ่านค่ะ เพราะเรื่องแรก เล่มแรก พล็อตไม่ยาก เดาทางพอได้แต่ดึงดูดใจให้อ่านจนจบไม่เลิกราไปกลางครันเพราะเหนื่อยใจเกินไป  ตัวละครมีความน่าสนใจดีทุกตัว แค่มีความรู้สึกว่ายังมีหลุดไปบ้าง แต่ยังอยากอ่านเล่มต่อไปอย่างเรื่องของสุดที่รักและพี่เต้ ว่าจะจีบสาวหัวทื้อยังไง แตงกวาก็น่าสนใจดีอีกเช่นกัน  ของใหม่ที่ลองเรื่องนี้ ฟีน่าให้ผ่านนะคะ ใครอยากลองเชิญค่ะ ถือว่าเป็นกำลังใจให้นักเขียนหน้าใหม่ มือใหม่ในการเขียนงานต่อไป เผื่อว่าจะถูกใจใครบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ