philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

นกน้อยในกรงไม้ ณัฐณรา

 

นกน้อยในกรงไม้ ณัฐณรา

 

ถึงรูปลักษณ์จะสุดห้าวแค่ไหนแต่ปักษาสวรรค์ไม่ใช่ทอมเสียหน่อย เธอน่ะผู้หญิงทั้งแท่งจริงๆ ก็อยากมีคนรักบ้าง แต่นกน้อยสุดเท่แบบเธอก็คงไม่ปรารถนากรงทองที่จะมากักขังเธอหรอก ไม่มีใครก็ไม่เห็นเป็นอะไร แต่เหมือนพรหมลิขิตกำลังคิดจะเล่นตลกกับนายช่างปักษ์คนนี้เสียแล้ว

 

ต้นตระการรู้ดีว่าการก้าวเข้ามาเป็นปลัดคนใหม่จะต้องเจอกับสิ่งใดบ้าง แต่เขาเชื่อว่าเขาเป็นข้าราชการน้ำดีพอที่จะเป็นผู้นำได้ หากแต่บางคนทำให้ต้นตระการอยากรู้จริงๆ ว่านายช่างปักษ์คนนี้มีดีอะไรถึงได้ทำตัวเหมือนไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา แต่ไม่คิดว่าคนที่เขาอยากพบจริงๆ กลับเหนือกว่าที่คาดคิดไว้ เพราะนายช่างคนนี้ไม่ได้ดุดันหรือหยาบกระด้าง แต่กลับกลายเป็นผู้หญิงมาดเท่ที่ทำให้เขาติดใจตั้งแต่แรกที่รู้จัก

 

จะเรียกว่าเวรกรรมก็ชักไม่แน่ใจ ปลัดไฟแรงคนใหม่ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นคนที่ปักษาสวรรค์ต้องบังเอิญเจอะเจอมาแล้วหลายครั้ง แต่ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร มีตำแหน่งสูงแค่ไหน  เธอก็ยังเป็นปักษาสวรรค์คนเดิมอยู่ดี แต่ที่เหมือนจะไม่อยู่ตัวก็คือความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นจากความพยายามที่ไม่เหมือนใครของปลัดต้นตระการ

 

ก็ถูกใจและไม่ได้กฏข้อไหนห้ามไม่ให้ปลัดอย่างเขาจีบนายช่างเสียหน่อย แถมต้นตระการก็ยังไม่เบียดบังเวลางาน ดังนั้นเมื่อมีเวลามากน้อยแค่ไหน เขาก็พร้อมจะเดินหน้าทำให้ปักษาสวรรค์รู้ว่าตอนนี้เขาจะเดินหน้าจีบเต็มอัตรา ไม่ใช้เวลาไปอย่างไร้ค่า  และต้นตระการก็พูดได้เต็มปากเลยว่าสำหรับเขาแล้วไม่เคยคิดเป็นกรงทองที่จะกักขังเธอไว้ หากจะเป็นกรงไม้ไว้ให้เธอพักพึ่งในยามอ่อนล้า

 

ปกติปักษาสวรรค์ก็ชอบอะไรที่ตรงไปตรงมาแต่สำหรับการโดนจีบแบบนี้ แบบไม่ทันตั้งตัว จะมีทางเลือกอื่นไหม ซึ่งแม้แต่หัวใจของเธอเองก็ไม่เคยคิดจะมองข้ามต้นตระการไป ก็ถ้าเขาตรงไปตรงมาขนาดนี้ ปักษาสวรรค์ก็คงไม่ต้องเล่นตัวให้เสียเวลา รักก็รัก พูดกันไปตรงๆ

 

เสน่ห์ของปักษาสวรรค์คืออะไรต้นตระการก็บอกไม่ได้ แต่รวมๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน หรือเพราะเธอคือกำลังใจที่ดีและเข้าใจในสิ่งที่เขาและสิ่งที่เขาเป็น ต้นตระการไม่ได้ต้องการผู้หญิงที่เริดเลองดงามอ่อนหวานที่ไหน แค่เขาอยากได้คนที่รักและรู้ว่าสิ่งที่เขาอยู่ต้องทุ่มเทและเสียสละมากน้อยเพียงใด

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

เล่มที่สองของสาวๆ บ้านงามละเอียดมาแล้วค่ะ จากเล่มแรกยอมแล้วทูนหัวฯ เรารู้แล้วละว่าในชุดนี้จะมีเล่มต่อไป เพราะสาวๆ ๆบ้านนี้เขามีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก เล่มที่สองก็คือเรื่องราวของปักษาสวรรค์ นกน้อยที่สุดแสนจะห้าวหาญจนถูกมองว่าเป็นทอม  แต่ตัวเธอเป็นที่ไหนกันเล่า ผู้หญิงแท้ๆแต่ไม่มีคนจีบก็ไม่เห็นเป็นไรเลย แต่พอกามเทพชักขยันอยากจะทำหน้าที่ก็ส่งมาให้แบบเร่งด่วนทันอกทันใจเลยทีเดียว

 

ถ้าป้าตรีคือสายอ่อยแบบแนบเนียน นกนรกปักษาสวรรค์ก็คงต้องเป็นแนวบู๊เป็นลูกสาวกำนันกันเลยทีเดียว แค่ฉากเปิดตัวนางเอกก็เรียกว่ากินขาด ฟาดปากผู้ชายเลวๆ ให้เห็นกันชัดๆ ว่าสตรีสมัยนี้ดูแลและคุ้มครองตัวเองได้ ก็แบบนี้ไง ใครๆ ถึงคิดว่านางเป็นทอมก็ไม่แปลกเลย

 

อยากได้ความหวานละมุนในเรื่องมีไหม อาจจะหายากไปสักนิด เพราะเน้นทางฮาและขาบู๊ พระเอกเองก็ใช่ย่อย พ่อต้นเงาะที่เป็นข้าราชการน้ำดี ไม่เคยไว้หน้าใคร มุ่งมั่นทำงานรับใช้ประชาชน ย้ายมาปุ๊บก็ถูกพรหมลิขิตดลใจให้ได้พบสาวเจ้าในรูปแบบที่แสนจะประหลาดแต่ว่าน่าประทับใจ ผู้ชายที่ไม่ค่อยมีความโรแมนติคสักเท่าไรก็ย่อมเหมาะกับคนแบบนางเอก เธอไม่ได้ต้องการคนคอยป้อยอ แต่ชอบคนคอยเอาอกเอาใจ ไม่เจ้าชู้ จริงจังกับการทำงานเหมือนที่นางเอกเป็น  จนรู้สึกเลยว่าสองคนนี้เหมือนเพื่อนกันเสียมากกว่าแฟนในบางที แต่คงเพราะว่าทัศนคติส่วนตัวที่คล้ายกันทำให้ลงเอยกันได้ไม่ยากเย็นเลย

 

ชุดนี้ไม่มีดรามา ถึงต่อให้มีตัวร้ายฝ่ายหญิง ก็ทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว แค่สะกิดๆ ให้รำคาญใจแต่เพราะนางเอกไม่ใช่คนโง่ที่คิดเองเออเอง แต่มีความคิดความอ่านหรือเพราะเจอเหตุการณ์ที่ทำให้รู้ว่าตัวตนของคนที่คิดจะเป็นมือที่สามมันเป็นยังไง นางจึงไม่หลงทิศแม้แต่นิดเดียว จัดการเอาคืนได้ชนิดที่เรียกว่าสะใจคนอ่านอย่างที่สุด มันต้องเจอแบบนี้ถึงจะสมน้ำสมเนื้อกันหน่อย

 

และคนไหนที่ชอบนิยายที่พระเอก นางเอกไม่เล่นตัว ไม่ลีลา ไม่โยกโย้ไปมา ฟุตเวิร์คแย็บไปแย็บมา โชว์ลีลาสวยแต่แท้จริงมันเสียเวลา เล่มนี้คือเรียกว่าจะตรงประเด็นไปไหนกันค่า ก็นะคุณปลัดเขาบอกว่าชีวิตมีแต่งานและงาน ไม่มีจะเสียเวลาคิดอะไรนาน ว่างต้องจีบ นอกเหนือเวลางานคือเวลาสารภาพรัก เอากับเขาซิ ไม่ต้องไปมัวหาเวลาหรือสถานที่แบบโรแมนติคชวนฝันอะไรเลย อยากบอกออกไปให้อีกฝ่ายรู้ก็พูดไปเลย ตรงประเด็นดีนะเนี่ย จะว่าไปก็ชอบนะคะ รู้สึกอะไรยังไงก็บอกไปเลย รู้กันไปว่าใจตรงกันหรือว่าต้องกินแห้วแทน แต่ถ้าพระเอกตรงๆ นางเอกก็พอกัน ถามได้หน้าตายซะแบบว่านี้เขามาขอเป็นแฟนนะค่าน้องนก ก็เมื่อถามจริงก็ตอบจริง แหม สองคนนี้ไม่มีให้เปลืองหน้ากระดาษเลยแม้แต่น้อย

 

แต่ฟีน่าก็รู้สึกว่ามันมีความเรียลของตัวละครดีค่ะ ไม่ต้องเริดลอยอะไรเลย บ้านๆ มาก แต่มันใช่ พระเอกเองในยามที่สวมหัวโขนเป็นคุณปลัดเขาก็จะอีกแบบหนึ่ง ที่ต้องต่อสู้กับพวกคอรัปชั่นที่เราเห็นกันเกลื่อนไป เพียงแต่ความจริงแล้วมันจะจบแบบในนิยายหรือเปล่า แต่พอนอกเวลางานจะกลายเป็นปลัดต้นเงาะทันใด เห็นที่มาของสมญาแล้วก็แอบขำ ผู้ชายที่ออกจะผิวคล้ำดันชอบใส่กางเกงสีแดง นึกภาพตามแล้วก็ฮา นี้ถ้าทัดดอกชบาแดงด้วยนี้ใช่เป๊ะๆ ตัวพระเอกไม่ต้องเป็นทายาทนักธุรกิจพันล้าน เป็นข้าราชการธรรมดาๆ  ไม่ใช่อะไรหรือใครปลอมตัวมาหารักแท้ เพราะเขาหาเจอแล้ว และความรักของเขาก็ไม่ใช่การกักขังคนรักด้วย แต่เป็นการให้เธอมายืนอยู่ข้างๆ เขา คือจะชอบมากตอนที่เขาไม่ได้คิดจะให้นางเอกเป็นนกน้อยในกรงทอง แต่เขาเป็นกรงไม้ บ้านนกหรืออะไรก็ได้ นางเอกไม่ต้องถูกจองจำใดๆ แต่เขาจะเป็นบ้านให้เธอเอง ในยามที่เธอทำอะไรหรือโบยบินไปไหน เหนื่อยล้าก็กลับมาหาเขา เขาจะเป็นที่พักพึงทางใจให้เธอ เหมือนจะไม่โรแมนติคแต่จริงๆ แล้วมันน่ารักมากเลยนะคะ แต่ก็ไม่วายใส่มุกตบท้ายว่าที่เป็นได้แค่กรงไม้เพราะทองมันแพง แหม เอากับอีตาคุณปลัดต้นเงาะนี้ซิ เขาเป็นผู้ชายที่มีหลายภาคมาก ภาคตอนเป็นคุณปลัด เป็นแฟนที่ทั้งน่ารักและน่าตื๊บสักที นิสัยจริงๆ ดันเป็นคนอารมณ์ดีชอบยั่ว ชอบแหย่ เลยรู้สึกจริงๆ ว่าคู่นี้เขาเหมือนเพื่อนรักมากกว่าคู่รักในบางที แต่มันก็มีโมเม้นท์ว่าเขาวหวานใส่กันบ้าง  แต่ไม่ใช่ทางหวานปานน้ำผึ้งอะไร เพราะไปทางเลมอนน้ำผึ้งเสียมากกว่า เปรี้ยวๆ หวานๆ

 

แต่ที่ขอตินิดหนึ่งก็คือการจัดหน้าของนิยายนิยายนคะ จัดหน้าได้ไม่ค่อยดีเลยค่ะ เดี๋ยวก็ขึ้นบรรทัดใหม่เอง กั้นหน้ากั้นหลังแปลกๆ คำผิดมีบ้างนิดหน่อยไม่เสียอารมณ์เท่าไร แต่ที่ให้หงุดหงิดไปบ้างในการอ่านคือการจัดหน้าค่ะ ถ้าจัดค่าในการตั้งหน้ากระดาษได้มันจะดีกว่านี้ค่ะ จำได้ว่าเจอตั้งแต่ยอมแล้วทูนหัวฯ  ก็เป็นปัญหานี้ เล่มนี้ก็ยังเป็นปัญหาเดิมเลยค่ะ หรือรู้สึกว่าจะเป็นเยอะกว่าเล่มแรกด้วยซ้ำไป

 

 

แต่ปัญหาของการทำหนังสือก็ไม่ได้ทำให้นิยายไม่สนุกนะคะ  เหมาะกับคนที่ไม่ได้ชอบนิยายที่หวานมากไป แต่ก็ไม่ขมปี๋ ชนิดเสียน้ำาตาเป็นปี๊บๆ เป็นความรักที่เราพบได้ เพราะมันอาจจะอยู่ใกล้ตัวเรา ไม่ต้องมีผู้ชายเริดหรู ผู้หญิงที่สวยและดีจนโลกตะลึง แต่ทัศนคติในการใช้ชีวิตคล้ายกัน ปณิธานในการทำงานไม่ต่างกันเลย สมกับที่จะเป็นเพื่อนคู่คิด คู่ใจกันได้ดีค่ะ และสิ่งหนึ่งที่เล่มนี้ซึ่งต้องบอกว่าจริงๆ แล้วทั้งชุดนี้มีคล้ายกันก็คือ การที่สามสาวบ้านนี้ไม่ใช่คนที่สนใจโลกโซเชียลมากจนเอามาทำร้ายตัวเอง พวกเธอถูกนินทาว่าร้ายไม่น้อย แต่พวกเธอไม่เคยเอามาใส่ใจเพราะไม่ใช่เรื่องจริง แล้วมันก็ไม่สำคัญอะไรเลย วันนี้คนลือ พรุ่งนี้ก็ลืม เป็นการใช้ชีวิตในสังคมยุคใหม่ที่ถูกต้องเลยค่ะ สนใจอะไรมากนักกับสังคมโซเชียลไม่ต้องมีชีวิตพอดี ดังนั้น เล่มนี้ผ่านไหม ผ่านค่ะ แต่ไม่ใช่เล่มที่ชอบที่สุดของชุดนี้ เพราะตามประสาของฟีน่ามีอะไรบางอย่างที่ยังชอบสาวหวานๆ และติดใจในตัวน้องสาวคนเล็กอย่างแก้วกัลยาว่าความรักของเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่พูดรวมๆ ในฐานะที่อ่านครบทั้งหมดแล้วก็คือ ชุดนี้ผ่านทุกเล่มค่ะ มากน้อยก็แล้วแต่รสนิยมของคนอ่านนะคะ

 

แก้ไขล่าสุด (วันพุธที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๐:๕๒ น.)