philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

ตรัยเหมันต์ แอลลี่

 

 

ตรัยเหมันต์  แอลลี่

 

ถึงแม้จะหวาดหวั่นหากแต่สายเลือดของคนที่จงรักภักดีต่อทรินิตีนับมาตั้งแต่รุ่นบิดาทำให้เหมันต์จะทำทุกอย่างเพื่อความสำเร็จของท่านประธาน หากแต่สิ่งที่เหมันต์ไม่รู้ก็คือนี้คือบททดสอบจากผู้ชายที่มองทุกคนเป็นแค่หมากบนกระดานธุรกิจ ความใสซื่อที่เปรียบเสมือนเสน่ห์ประจำกายของเหมันต์กำลังจะกลายเป็นเพียงความไร้ค่า และเมื่อชีวิตถูกคุกคามเธอจึงเปรียบเสมือนนกน้อยในกรงทองอย่างไม่ตั้งใจของตรัย

 

ไม่น่าเชื่อว่าเหมันต์จะคือทายาทของคนสนิทที่บิดาเขาไว้วางใจเป็นที่สุดและเป็นน้องสาวของลูกน้องฝีมือดีคนหนึ่งข้างกายของตรัย เพราะเธอไม่มีสิ่งใดบ่งบอกถึงความคม ร้ายกาจหรือทันเล่ห์เหลี่ยมของโลกที่แสนโหดร้ายใบนี้เลย สำหรับเขาที่เคยคิดว่าเบี้ยตัวนี้อาจจะกลายเป็นควีนขึ้นมาได้สักวันหนึ่งก็คงเป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะเช่นไรแล้วเหมันต์ก็คือผู้หญิงที่มองโลกในแง่ ขี้กลัวและเกรงใจเขาเป็นที่สุด และตรัยก็ควรพอใจกับการรู้อยู่ของเหมันต์ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมเขาจึงปรารถนาการเป็นตัวของตัวเองอย่างที่เหมันต์มีให้กับผู้อื่นแต่ไม่ใช่กับเขา

 

เมื่อโชคชะตาพลิกผันต้องมาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของตรัย หากเหมันต์กลับไม่ปรารถนาในสิ่งที่กำลังได้รับ เธออยากกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ที่เคยเป็น ตรัยคือผู้ชายที่เธอไม่ควรอยู่ใกล้เลยแม้แต่น้อย เขาอันตรายและเต็มไปด้วยข้อบกพร่องที่ผู้หญิงโลกสวยสีชมพูเช่นเธอมองเขาเป็นแค่ผู้ชายในโลกที่เป็นเสมือนขั้วตรงข้าม ทว่าในความหวาดหวั่นในการทำงานกับตรัย เธอกลับได้พบกับตัวตนที่แอบซ่อนไว้เบื้องหลังชายที่ร้ายกาจ ผู้ชายที่ปรารถนาคนที่จะเข้าใจ รักใคร่และเพื่อนที่เคียงข้างในวันที่ควรมีความสุขที่สุด หากเงียบเหงาที่สุดอย่างเช่นในวันเกิด

 

ทั้งที่บอกว่าเหมันต์คือสิ่งต้องห้าม คนที่ไม่ควรนำมาไว้เคียงข้าง ไม่ใช่เพราะเธอด้อยกว่า แต่เพราะเขาแปดเปื้อนกว่าตัวเธอ แล้วเมื่อไม่อาจทำในสิ่งที่ถูกต้องตรัยก็เลิกคิดและหาเหตุผลใดๆ มาเป็นข้ออ้างให้กับตัวเองอีกแล้ว เมื่อเขาไม่ใช่คนดีมาจากไหน สิ่งใดที่ปรารถนาต้องได้มาไม่ว่าจะต้องเสียเบี้ยไปสักเท่าไร ยิ่งขัดขวางก็ยิ่งต้องครอบครอง แม้แต่ตัวเหมันต์เองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปจากตำแหน่งผู้หญิงของเขา

 

ถ้าถามเหมันต์ว่าใครที่เธอคิดว่าเลวร้ายและเห็นแก่ตัวที่สุด คำตอบนั้นก็คงเป็นตรัย แต่ในความเป็นผู้ชายแย่ๆ คนนี้กลับมีบางอย่างที่ไม่อาจต้านทานได้ ถึงจิตใจจะปราศจากความงดงามแต่เขากลับผลักดันเธอไปสู่สิ่งที่เธอควรได้ ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก หากเป็นคนที่จะเคียงบ่าเคียงไหล่เขาในทุกสถานะ เขาไม่เคยประนีประนอมให้กับเธอในเกมของธุรกิจ และนั่นเองก็ทำให้เหมันต์ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือสิ่งที่เธอรักเขาอย่างปราศเหตุผลอื่นใด แต่มันจะเป็นไปได้หรือเมื่อเหมันต์เป็นแค่เพียงผู้หญิงที่แสนธรรมดาคนหนึ่งในโลกที่เริดหรูของตรัย

 

คำว่าโลกอันสงบเงียบและแสนสุขเป็นแค่เพียงความฝันอันโก้หรู เพราะความจริงแล้วสิ่งที่ตรัยต้องเผชิญเต็มไปด้วยคมเขี้ยวอันรอวันเอาคืน และเขาก็ปรารถนาผู้หญิงที่เข้าใจในสิ่งที่เป็น แม้เหมันต์อาจเป็นหญิงสาวที่มองโลกในแง่ดีมาตลอดแต่เธอไม่ใช่คนฝันเฟื่อง เธอจึงคู่ควรที่เขาจะหลงรักเธออย่างที่ไม่เคยกล้ามอบหัวใจให้ใครมาก่อน แต่สิ่งที่เขาอยู่ ตำแหน่งที่เขาครอบครองมันช่างเหน็บหนาวและเสี่ยงอันตราย แม้พลาดเพียงครั้งเดียวก็อาจจบสิ้นลมหายใจได้

 

ถ้าตลอดมาหัวใจที่คิดว่าด้านชาจะอบอุ่นได้ด้วยความร้อนรุ่มจากไฟรัก หากไม่เคยคิดเลยว่าความเยือกเย็นก็ทำให้หัวใจมีชีวิตชีวาได้ นานเท่าไรที่เฝ้ารอคอยคนที่จะอยู่เคียงข้าง จากความรักที่ผิดพลาด ผิดหวังจนมันคงไม่มีคำว่าสมหวังอีกต่อไป แต่เมื่อได้ครอบครองก็จะทำให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าความรักครั้งนี้คุ้มค่า และยินดีพิสูจน์มันตลอดชีวิต

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

กว่าจะออกมาให้อ่านกันได้เรียกว่าเจอสารพันปัญหากันจนคนรอหนังสือเกือบจะลืมไปแล้วว่าแอลลี่มีหนังสือใหม่ออกมาให้รอกันอย่างตรัยเหมันต์เล่มนี้ เลื่อนกันไปเลื่อนกันมา แต่ความที่ไม่ได้รีบเท่าไร(จริงหรือ) แค่พยายามหาวิธีรีบอ่านตามประสาพี่ยกที่ดีนั่นเองนะคะ

 

ง่ายดีไม่ต้องเดาพระเอกนางเอกกับนิยายการ์ดแต่งงาน ชื่อพระเอกนางเอกแปะหราให้แขกเหรื่อรอใส่ซองงานแต่งกันไป แต่สารภาพเลยว่าตอนอ่านชื่อเรื่องไม่ได้เอะใจตัวตัวชื่อพระเอกกันเลย เพราะจำตรัยไม่ได้ แต่พออ่านไปรู้สึกชักคุ้นๆ จนสักพักต้องร้องอ๋อแล้วบอกกับตัวเองว่า อีตาวายร้ายสองเล่มนี้เอง ไม่น่าเชื่อว่าพี่ท่านจะได้มีโอกาสมีเมียเป็นตัวเป็นตนกับเขา นึกว่าชีวิตจะหัวเดียวกระเทียมลีบนั่งมองคนอื่นเขามีคู่ครองกันไป ส่วนแกก็เป็นป๋าเลี้ยงดูอีหนูไปจนวันตาย แต่นะเราเคยมีประสบการณ์ชายร้ายกลายมาเป็นขวัญใจไปแล้วอย่างพี่ศิน  ดังนั้นดีกรีความเลว(ใช้คำนี้เลยก็ว่าได้) ของตรัยที่อ่านผ่านมานานแล้วก็เลยไม่ค่อยติดในหัวเท่าไร ถ้าอ่านต่อกันนี้อาจจะเข้าใจและมีเวอร์ชั่นแช่งให้ผิดหวังก็เป็นได้

 

คือพ่อเจ้าประคุณช่วงแรกนี้มีดีอะไรยังไงกันนะ คือก็รู้ว่านี้คือน้องสาวของคนที่ตัวเองต้องปกป้องเนื่องจากส่งไปทำงานเสี่ยงอันตรายจนต้องเร้นกาย แต่พี่ท่านคือก็ดูแลไง แต่ขอทดสอบอะไรหน่อย ใช้งานสักนิดขอดูหน่อยว่าคุ้มค่ากับการลงทุนหรือเปล่า แม้จะแอบผิดหวังเล็กๆ ว่าไม่ได้ร้ายเท่าที่คิดเอาไว้ แต่เอาเป็นว่าก็ต้องดูแลเป็นอย่างดี กลับกลายเป็นว่าที่คิดว่ายัยหนูใสซื่อคนนี้จะปราศอิทธิพลใดๆ หากเพราะคนที่อยู่กับคนที่ซับซ้อนมาตลอด มุ่งร้ายและต้องการผลประโยชน์จากเขาแล้วมาเจอกับผู้หญิงที่โลกสวยคนนี้ มันจึงเปลี่ยนเป็นความหวงแหนอยากเป็นเจ้าของ และต่อให้ใครจะพยายามขัดขวางแบบเนียนๆ สักแค่ไหน อยากได้ก็ต้องได้ และเมื่อไรมันเป็นเรื่องของคนสองคน คนที่สามก็หมดสิทธิ์ยุ่งหรือสอดมือมาพรากเธอไปจากเขา ชายคนนี้มีดีตรงที่ถ้ารักแล้วจุดหมายคือต้องพุ่งชน ต้องเอามาให้ได้ ไม่ถอดใจหรือล้มเลิกกลางทาง ไม่สนว่าเธอควรได้ชีวิตที่เป็นปกติกว่านี้ เจอคนที่ดีกว่าเขาหรือมีประวัติแสนดีงามกว่าพ่อม่ายเพลย์บอยที่แสนฉาวโฉ่แบบเขา เขาเลวแล้วไงไม่เกี่ยวกันสักหน่อย คนที่ตัดสินใจที่จะรักคือเธอคนเดียวและเขาก็มั่นใจว่าเธอจะรักแต่ชายโฉดแบบเขาด้วย

 

ก็ควรจะยกตำแหน่งนางฟ้าผู้พิชิตให้นางเอกกันไปนะคะ คุณน้องนางหนูเหมยนี้เรียกได้ว่าช่างเป็นหญิงสาวในทุ่งดอกไม้อันงดงามเสียจริงๆ มองโลกแง่ดีเป็นที่สุด นี้หล่อนโตมาได้ไงกัน เสือ สิง กระทิง แรดมากมายนางยังผ่านมาได้ นี้ถ้าไม่เพราะอันตรายชนิดที่อาจตายได้เธอคงเป็นสาวโลกสวยกันต่อไป อวสานโลกสวยใช้ไม่ได้กับน้องเหมยเลย  แต่มันก็คือเสน่ห์แบบน้องน้อยของนางเอกที่กลายเป็นว่าถึงเธอจะไม่ได้ใช่คนเก่งที่สุด แต่มีคุณสมบัติที่ดีงามหลายประการ ตั้งแต่อันแรกที่รู้สึกว่าชอบก็คือการเป็นคนรักษาคำพูดของเธอ แม้จะกดดันแค่ไหน อยากจะบอกความจริงแค่ไหน แต่มันคือคำสัญญาที่เกี่ยวกับเรื่องงานเธอต้องรักษาเท่าชีวิต เป็นบททดสอบแรกของพระเอกแล้วเธอก็ทำมันได้ ความซื่อ ไร้เดียงสาและตรงไปตรงมา การมองมาอย่างไร้เล่ห์เหลี่ยมของเธอก็คืออีกอย่างที่เป็นความน่ารักของนางเอก ผู้ชายร้ายๆ แบบพระเอกมันก็ต้องได้ผู้หญิงอย่างนี้มาเป็นเมียนั่นละถึงจะดี

 

แม้ว่าที่เล่ามานางเอกจะดูใสๆ ซื่อๆ จนอาจเป็นแค่น้องเหมยตัวน้อยของพี่ๆ เลขาและบอร์ดีการ์ด แต่ความจริงแล้วนางเอกมีดีไม่น้อย และประกายเพชรของเธอก็ถูกเจียระไนจากฝีมือของพระเอกล้วนๆ เขาไม่ได้คิดเอาเธอมาเป็นแค่เมียที่ไว้ประดับบารมี เมียสวย เมียน่ารัก เมียในโอวาท เป็นศรีภรรยาผู้เป็นช้างเท้าหลัง แต่เขาให้เธอมาอยู่ข้างกัน เป็นทีมผู้บริหารฝีมือเยี่ยมที่ใครจะมาดูถูกไม่ได้ว่าได้ตำแหน่งเพราะโชคช่วยหรือใช้เสน่หาในการไต่เต้า เธอไม่ได้เก่งเริดเลอแต่มีใจใฝ่ศึกษา พร้อมจะเป็นน้ำที่ไม่เต็มแก้ว กล้าจะขอรับคำปรึกษาจากผู้อื่นเพื่อพัฒนาตัวเอง นางเอกจากผู้หญิงที่เก่งแต่ยังไม่ถึงระดับที่สุดก็กลายเป็นอีกคนได้  แต่มันก็ไม่ได้ทำลายความน่ารักแบบน้องเหมยลงไป แววตาออดอ้อนและคำพูดที่ช่างเอาใจก็ยังเป็นตัวตนของนางเอกที่ใครจะไม่ใจอ่อนกับน้องเหมยคนนี้ได้ และไม่น่าเชื่อว่ายัยน้องเหมยโลกสวยจะแบบว่า นางคิดได้ นางฉลาดในตอนท้ายเรื่อง ไอ้เราหรือก็ลุ้นว่าน้องเหมยจะมาเวอร์ชั่นดรามาให้เราลุ้นอะไรหรือเปล่า เพราะพี่ตรัยแกคิดไปล่วงหน้าแล้วว่างานนี้ต้องมีเคลียร์ยาว สรุปคือคนอ่านและตรัยคิดแทนน้องเหมยกันไปหมด ดีมากค่ะ รู้คิดแบบนี้สามีดีๆ จะพ้นเงื้อมมือไปไหนกันได้

 

จากที่บอกมาว่าฟีน่าจำตรัยไม่ได้จนอ่านแล้วมาร้องอ๋อว่าเคยเป็นคนรักของกษมาจากบ่วงดวงใจรักมาก่อน นึกได้ทันที แถมยังมาโชว์ความเลวในเรื่องคุณาอาโปอีก งานนี้ชั่วยกกำลังสองเล่ม แต่มันน่าแปลกที่ชายร้ายๆ ในเล่มแรกที่ปรากฏอย่างพี่ศินและตรัยดันมีเสน่ห์แบบแปลกๆ ประเภทร้ายก็สุดขั้ว ดีก็ใจหาย รักก็สุดขีด ทำให้ตรัยเองก็อยู่ในคุณสมบัตินั่นเช่นกัน แรกเริ่มคือหาดีไม่เจอ หรือมีก็ต้องขุดลึกกันนิดหนึ่ง ก็ขนาดที่ว่าฉากที่พี่ชายนางเอกที่ไปบวชอยู่อยากจะขอสึกมาดูแลนางเอก อีพี่ตรัยยังสั่งห้ามพระไม่ให้สึกได้เลย ผ้าเหลืองร้อนขนาดนั้นพี่ท่านยังสั่งห้ามอีก ดีกรีความร้ายของพี่ท่านนี้ชนิดว่าไม่สนใจไยดีต่ออะไรทั้งสิ้น นางเอกเองเจอไปพอประมาณ จะดูแลแต่ขอทดสอบว่าคุ้มค่าหรือเปล่าสักหน่อย ส่วนเรื่องอื่นๆ อย่างพวกสาวๆ ข้างกายก็จัดว่าหันหลังให้แบบไม่ไยดีและถ้าใครร้ายมาก็ใจดำได้ชนิดที่ปราศจากเยื่อใยกันเลย  แต่ถึงพี่ท่านจะแบดบอยสุดขีดอะไรกันขนาดนั้นดันกลายเป็นว่าตามประสาสาวสวยต้องพ่ายแพ้ชายเลว  ทุกอย่างดูซอฟต์ลงเมื่อจบด้วยคำว่าก็รักและต้องได้   พี่ร้ายๆ มาคนอ่านไม่ถือสาค่ะ ถ้าพี่เก๊กท่าหนูอาจไม่เชียร์ เอาให้เคลียร์ๆ แบบนี้ละดีแล้ว

 

ตามประสานิยายแอลลี่ถ้าเมื่อไรที่รักแล้ว โลกจะว่ายังไง ใครจะพูดอย่างไร สนใจไหม ไม่มี ก็รักแล้วไงต้องได้มาทำเมียด้วย อาจจะยากตรงความเจ้าชู้ตัวพ่อที่นางเอกรู้เช่นเห็นชาติ แล้วจะวางใจได้ยังไงว่าจะไม่กลายเป็นแค่หนึ่งในคอลเลคชั่นของเขา ซึ่งพระเอกก็มุ่งมั่นทำให้เห็นกันไปเลยว่ายามที่เขารักแล้ว เขายกย่องและให้เกียรติเธออย่างไม่ปิดบังกับทุกคน อุปสรรคอะไรก็จัดการกวาดเก็บไปให้หมด ความรักครั้งเก่าก็คือความหลังที่ไม่มีอิทธิพลอะไรกับหัวใจแล้ว ตอนนี้คนที่เขารักมีความสำคัญกว่า เป็นคนที่ที่หนึ่งในสายตาและเขาก็เป็นคนที่เอาแต่ใจและร้ายกาจได้เพื่อเธอคนเดียว พูดง่ายๆ ว่าแกยังคงเย็นชาและชั่วร้ายกับคนทั้งโลกได้ยกเว้นกับนางเอกคนเดียวที่แกจะรักโดยปราศจากเหตุผลใดๆ

 

แต่ที่ชอบมากที่สุดก็คงเป็นทัศนคติในความรักตอนที่พระเอกถามนางเอกว่าถ้าเขาจะละทิ้งทุกอย่างที่ทำเพียงเพื่อไปมีชีวิตสงบสุขกับนางเอกแค่สองคนจะดีไหม แล้วนางเอกตอบเลยว่าไม่ต้องการ เธอไม่ได้เป็นคนบูชาอุดมคติแบบนั้น เงินอาจไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด แต่ชีวิตก็ดำเนินไปโดยไม่มีเงินไม่ได้ และองค์กรของพระเอกใหญ่โตมาก ไม่ใช่คนเดียวที่ต้องดูแล แต่ลูกน้องอีกกี่สิบกี่ร้อยคน ถ้าพระเอกทิ้งทุ่นง่ายๆ คนเดือดร้อนก็มากตามไปด้วย ซึ่งมันก็ถูกใจพระเอกและเราด้วย เพราะความรักอย่างเดียวไม่ได้ยั่งยืนแต่แนวคิดและการใช้ชีวิตที่ตรงกันต่างหากคือการทำให้ชีวิตคู่ไปด้วยกันได้ เหมือนที่พระเอกไม่ได้ต้องการเก็บนางเอกเป็นแค่เมียในบ้าน แต่สอนนางเอกให้ทำงานด้วย เพราะเขาเห็นมาจากชีวิตของพ่อแม่ตัวเองแล้วว่ามีบาดแผลแค่ไหน ความไม่เข้าใจและปกป้อง กดดันจนเกินไปมันปราศจากความสุข ฟีน่าชอบสไตล์นี้มากกว่าที่จะผลักให้นางเอกลาออกจากงานไปนั่งสวยๆ อยู่บ้านเฉยๆ เพราะผู้หญิงมีความสามารถมากกว่าแค่อยู่บ้านเลี้ยงลูก

 

และที่ขาดไม่ได้ก็คือการพูดถึงตัวร้าย เล่มนี้นางร้ายแบบแอลลี่ นางก็ยังเป็นชะนีขี้มโนเช่นเดิม คิดว่าเขารัก เขาคู่ควรและอีกมากมาย และนางก็ยังร้ายและแรงอยู่เช่นเดิม แต่อาจจะไม่ถึงขนาดเป็นมารร้าย เพราะตัวที่ร้ายที่สุดเป็นศัตรูคู่แค้นของพระเอกที่เรียกได้ว่าอ่านไปแล้วมันเลวชนิดที่หาอะไรมาเทียบได้ลำบาก ดีๆ หาไม่เจอในชีวิตนี้อีกแล้วก็เป็นได้ และส่วนที่ตำหนิบ่อยๆ ก็คือคำผรุสวาททั้งหลาย เล่มนี้ก็ยังมีแต่ลดๆ ลงไปค่อนข้างเยอะค่ะ มีให้สะดุ้งบ้างเป็นบางคำ ไม่ถึงกับหนักหน่วงใจนัก หรือว่าเราเห็นมาหลายเล่มจนชินชา

 

แต่รวมๆ แล้ว ชายเลวแล้วกลับใจมารักเธอได้ก็ยังมีเสน่ห์จริงๆ นะคะ อีพี่ตรัยควรเรียกว่าเลวได้และคิดว่าเคยเกลียดมาแล้วแหงๆ แต่เล่มนี้เราเปลี่ยนกันเลยว่ารักอีพี่ตรัย มุมน่ารักๆ มีไม่น้อย อย่างตอนทำอาหารให้นางเอกกิน เพราะรู้เลยว่านางเอกเป็นคนช่างกิน เอาเสน่ห์ปลายจวักนี้ละมาเรียกคะแนนแล้วก็ได้ไปไม่น้อย เวลาหวานๆ กับนางเอกก็พูดจาไม่น่าเชื่อว่านี้หรืออีพี่ตรัย คะขากับน้องเหมยของพี่ตรัยได้ แต่ละคำที่พูดมาไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนเดียวกัน ความรักนี้มันทำให้คนเป็นได้จริงๆนะ ปกป้องดูแล ข้อนี้สบายใจอยู่แล้ว กลั่นแกล้งอาฆาตเอาคืนไม่เห็น แค่ทดสอบความเก่งกาจนิดหน่อย และผู้ชายคนที่เข้มแข็งที่สุด ใจดำที่สุดก็ยังต้องเสียน้ำตาได้เพราะคนที่เขารักที่สุดเจ็บปวด แต่สิ่งที่น้องเหมยเสียไปเขาจะเอาคืนอย่างสาสมชนิดที่อยากจะตายก็ตายไม่ได้เพราะคิดผิดที่ทำร้ายหัวใจของเขา ดังนั้นนะคะ ใครที่เคยรักผู้ชายร้ายๆ แล้วกลายมาเป็นดีอย่างพี่ศินแบบฟีน่า ถ้าได้อ่านพี่ตรัยอาจจะเป็นเหมือนกันก็คือผู้ชายแบบนี้มีเสน่ห์มากถึงมากที่สุด

 

และนอกจากพี่ตรัยที่น่าจับตามองแล้ว คนสนิทของพระเอกอย่างพี่อรรถและพี่คิมหันต์ก็น่าสนใจมาก ชนิดที่อยากให้มีเล่มของตัวเองไปเลย ถ้าอยู่กับเจ้านายร้ายๆ แบบพี่ตรัยได้ สองคนนี้ก็ต้องไม่น้อยหน้าเจ้านายพอกัน แถมยังเป็นคนมีสองภาคอีก ในยามที่เป็นพี่ชายช่างปกป้องน้องสาวจากเจ้านายตัวร้ายของตัวเอง แต่ในยามทำงานก็เป็นคนใจหินได้มันต้องมีดีอะไรสักอย่าง แม้ว่าพี่คิมหันต์จะมีบทบาทน้อยในเรื่องแต่เราก็สนใจผู้ชายคนนี้นะคะ ส่วนพี่อรรถนี้ไปอ่านความรักสั้นๆ ของเขาได้จากเล่ม ตัวประกอบมาแล้วนะคะ  สำหรับฟีน่าพูดได้เต็มปากว่าเล่มนี้สนุกมากสำหรับฟีน่า ความรักมันไม่ได้รวบรัดมาก เพราะต้องพิสูจน์อะไรกันเยอะ ไม่ได้ชนิดที่ว่าถูกใจแล้วจะลงเอยกันง่ายดาย มีอุปสรรคให้ฝันฝ่ากันไปโดยเฉพาะใจนางเอกที่ต้องการความมั่นคงว่าเธอรักเขาแล้วนะ เหมือนกับที่จะเชื่อมั่นว่าสักวันหนึ่งเธอจะไม่ได้กลายเป็นแค่ผู้หญิงที่ถูกโละจากสต็อก เธอต้องเป็นแค่คุณนายทรินิตีคนเดียวเท่านั้น แล้วพระเอกทำให้เธอเชื่อมั่นจนมอบทุกอย่างให้เขาได้ จากที่เมื่อก่อนตรัยคือชายโฉดไร้หัวใจชักใยทุกอย่างเพื่อความสำเร็จของตัวเอง ไม่คิดถึงใจใคร แต่ตอนนี้เธอคือคนกุมหัวใจเขาเพียงคนเดียว คนที่เปลี่ยนผู้ร้ายให้เป็นผู้รักเธอ ไม่หวานเว่อร์ ร้อนแรงพอประมาณ แต่ในแง่ความรักทุกอย่างคือการเป็นเจ้าของครอบครองแบบหนักแน่นและยิ่งใหญ่ที่สาวๆ ก็อยากได้จากผู้ชายสักคนหนึ่งค่ะ

 

แล้วแถมให้ต่อจาก ตัวประกอบมาแล้วว่าควรอ่านหรือเปล่า จำเป็นหรือไม่ในการอ่าน  คือถ้าอ่านตรัยเหมันต์ ต้องอ่านตัวประกอบมาแล้วด้วย เพราะเหตุผลสำคัญก็คือ ตัวประกอบคือส่วนที่เติมเต็ม เป็นการนำเสนอเรื่องราวของตัวละครที่คุณคุ้นเคย ทั้งพิชยะและกษมาจากบ่วงดวงใจ พี่โป้และหนูเค้กจากคุณาอาโป  คุณอรรถ เลขาที่แสนดี(จริงหรือ) ของคุณตรัยและความรักของเขา  ที่ขาดไม่ได้จากผู้ชายเล๊วเลวอย่างตรัยกลายมาเป็นป๊ะป๋าแสนดี บางครอบครัวที่กำลังจะต้อนรับสมาชิกใหม่ แต่ละคนจะรับมือกันอย่างไร ส่วนบางคนจะหวาดหวั่นใจกับเจ้าตัวน้อยแค่ไหน บางมุมมองที่เราไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น และไม่ปรากฏในเล่มไหนมาก่อน จะเล่าเรื่องราวในเล่มนี้ ดังนั้นใครที่คิดว่าตัวประกอบมาแล้วไม่สำคัญ คิดใหม่เลยว่าแท้จริงแล้ว นี้ไม่ใช่ตัวประกอบมาแล้ว แต่คือ พระเอกมาแล้วต่างหาก พลาดไปแล้วจะเสียใจที่เรื่องราวจะยังไม่เต็มอิ่มในการรู้จักเหล่าพระเอกของแอลลี่ดีพอนะคะ สรุปคือ ต้องอ่านให้ครบด้วยค่ะ และให้อ่านตรัยเหมันต์ก่อนอ่านตัวประกอบฯ นะคะ ไม่งั้นสปอยส์เรื่องกันหมดเกลี้ยงเลยค่ะ

 

แก้ไขล่าสุด (วันเสาร์ที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๐๐:๕๑ น.)