แก่นฝัน

ท่วงเวลารัก แก่นฝัน

 

ท่วงเวลารัก แก่นฝัน

 

ความร้ายกาจของผู้ชายคนนี้เป็นเช่นไร พีณารู้ดีแก่ใจ และที่สำคัญ ชาลส์คือศัตรูของวิลตันไชลด์คนที่เธอควรหลีกให้ไกล ทว่าไม่ว่าจะพยายามสักเพียงใดก็เหมือนชาลส์กลับสนุกที่อยากจะไล่ต้อนเธอให้จนมุมเสียเหลือเกิน แต่ถึงพีณาจะเป็นสาวน้อยผู้อ่อนต่อโลกหากแต่ความแสบๆ ซนๆ ก็ไม่น้อยหน้า และพีณาก็รู้ว่าเธอควรเอาคืนชาลส์อย่างไรดี

 

ที่จริงพีณาควรเป็นผู้หญิงต้องห้าม เป็นคนสุดท้ายในชีวิตที่ชาลส์ควรจะให้ความสนใจ เขาควรจะตั้งหน้าตั้งตาเป็นศัตรูกับเธอไม่ใช่ แต่ทำไมเขากลับทำไม่เคยได้ ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเย็นชาและไม่ควรไว้หน้าใคร กลับยอมอ่อนข้อให้กับเด็กสาวแสนซนเช่นพีณาเสมอมา แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่เจ้าตัวไม่เคยรู้ก็ตามที แต่เขาก็ไม่เคยสนใจ และเฝ้ารอคอยวันเวลาที่เหมาะสมที่จะได้ครอบครองเธอ

 

นี้ไม่ใช่สิ่งที่พีณาเคยคิดไว้เลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งชาลส์เอาตัวเข้ามาพัวพันกับเธอมากเท่าไร ก็ยิ่งเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและที่ทำให้เธอไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ก็คือ ทุกอย่างที่เขาทำไม่ใช่กลั่นแกล้งแต่เพื่อเอาชนะใจเธอต่างหาก

 

เขาตอบไม่ได้ว่าทำไมพีณาถึงได้กลายมาเป็นคนที่เขากลับผูกพันลึกซึ้งได้ถึงเพียงนี้ นับตั้งแต่เจอหน้าแม่หนูน้อยพีณา เธอกับเขาก็เสมือนเป็นคู่กัดต่างวัย  แต่เพราะความงดงามในหัวใจของพีณาทำให้มันตราตรึงเป็นความประทับใจจนมารู้ตัวอีกที เธอก็กลายเป็นความรัก เป็นหัวใจของเขา และต่อให้เธอเกิดมาเป็นวิลตันไชลด์ก็แล้วไง เพราะนับจากที่เธอเติบโตขึ้นมาภายใต้การจับจองอย่างเงียบๆ ของเขา พีณาได้ถูกลิขิตมาเพื่อเป็นแมคแกรี่ มาดามของชาลส์ แมคเกอรี่เท่านั้น

 

คอมเม้นท์นะคะ

 

 

ในที่สุดก็ได้ทำรีวิวนี้แล้วนะคะ ความจริงควรจะต้องบอกว่าอ่านพีณากับปู่ชาลส์จบจริงๆ สักที หลังจากเปิดผ่านๆ ตามารอบหนึ่ง แต่พอลงมืออ่าน งานเข้าทันที คืองานที่บริษัทมันท่วมท้นมาก ชนิดที่ไม่มีเวลาอ่านนิยายเลย เปิดอ่านไปก็หลับคาแท็บเล็ตด้วยความเหนื่อย ใช้เวลาในการอ่านอยู่หลายวัน แต่เดี๋ยวก่อน พูดแบบนี้แสดงว่าไม่สนุกหรือ ไม่ใช่ค่า คือมันน่ารักมากกกก แต่ฟีน่าสิ้นสภาพไปเอง ระหว่างเขียนรีวิวนี้ยังกลัวเลยว่าจะเขียนไม่รู้เรื่องเพราะค่อนข้างเพลียแต่อยากเขียนก่อนจะไม่ว่างอีก

 

รักคนแก่ แนวโคแก่กินเด็ก ป๋าสายเปย์ เอาอกเอาใจเด็ก เชิญทางนี้ค่ะ ปู่ชาลส์มาแรงมากพี่น้อง ปู่เลยหรือ นี้รักข้ามรุ่นไปหรือเปล่า ขอบอกได้ว่าไม่ใช่ค่า แต่ทำไมกลายเป็นปู่ไปได้เนี่ย  ก่อนอื่นต้องแนะนำก่อนว่านี้เป็นนิยายไซไฟนิดๆ นะคะ แบบนี้จะอ่านไหวหรือสำหรับคนไม่ชอบแนววิทยาศาสตร์ ไม่เลยค่าไม่ได้มากันนอกโลกจ๋าอะไรขนาดนั้น เพราะแทบไม่มีอะไรต่างจากโลกเราหรอกค่ะ อ่านแล้วจะลืมไปเลยเมื่อเจอความน่ารักของพระเอกเข้าไป  พระเอกแก่กว่านางเอกใช่ไหม แก่มากกว่าเท่าไร ก็ไม่มากหรอกค่า แค่รุ่นพ่อ รุ่นลุง แล้วมันต่างจากการเป็นปู่ยังไง คือความที่นี้เป็นนิยายในโลกอนาคต คนจะอายุยืนและมีวิวัฒนาการต่างๆ มากมาย พระเอกในวัยห้าสิบกว่าก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับหนุ่มวัยสามสิบกว่าของเรา ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดนะคะสาวๆ อายุเป็นเพียงตัวเลขที่คุณจะไม่สนใจเลย เพราะประเด็นคือ ชาลส์นี้ออกไปในทางผู้ชายตัวร้าย เท่าทันนางเอกหรือความจริง เจ้าเล่ห์จนนางเอกตามไม่ทัน ก็โดนผู้ใหญ่หลอกเด็กขนาดนั้น แรกๆ เหมือนจะเจ้าชู้ไปทั่ว แต่พอรู้ใจตัวเอง หยุดทุกอย่าง เพื่อรอนางเอกให้โตพอจะจับมาทำเจ้าสาว ระหว่างนั้นก็เอาตัวมาพัวพันให้สาวน้อยหมั่นไส้เล่นๆ จะได้ไม่ลืมหน้าลืมตา ช่างเป็นการจีบสาวและการประกาศจองแบบอ้อมๆ ที่อาจจะอ้อมไปหน่อยเลยมีคนคิดมาช่วงชิงอยู่พอประมาณ  แต่เมื่อได้เวลา ป๋าจัดหนักมาก มากชนิดที่เรียกว่าพีณาโชคดีมาก จะรักอะไรขนาดนั้นค่ะ มีความหมั่นไส้เล็กๆ แต่เทียบกับความน่ารักที่ป๋าชาลส์ทำแล้ว ให้อภัยความเกรียนบางอย่างของพระเอกทุกอย่างเลยจริงๆ

 

ง่ายๆ สิทธิพิเศษในการยอมให้นางเอกเข้าไปป่วน สวนสวยของพระเอก ที่เขารู้ดีแก่ใจว่าพีณาจอมแสบเข้าไปทำความวุ่นวายอะไรให้กับต้นไม้แสนรัก แต่ก็ทำเป็นไม่เห็น ไม่รู้กันไป ถ้าเป็นคนอื่นบังอาจมาทำแบบนี้ มีหรือจะปล่อยไว้แบบนี้ แต่เพราะนี้คือพีณา  ห้องดนตรีที่ทำไว้รอคนเล่นดนตรีเป็นให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน  ปกป้องดูแลอย่างดี ขี้หวงแบบสุดๆ แม้แต่ครอบครัวนางเอก ป๋าชาลส์ยังหวงเลย ไม่อยากให้คิดถึงคนอื่นก่อนเขา ทั้งรัก ทั้งหลง ทั้งตามใจเบอร์สุด จริงๆ เคมีคู่นี้ฟุ้งมาตั้งแต่เล่มแรกอย่างรักล่วงเวลา คือไม่คิดว่าเด็กน้อยวัยเก้าขวบกับหนุ่มใหญ่จะมีเสน่ห์ขนาดนั้น แต่ใครได้อ่านมาก่อนจะเห็นชัดๆ เลยว่า คู่นี้เขาเป๊ะมาก พอมาเล่มตัวเอง น่ารักอะไรขนาดนั้นคะ ผู้ใหญ่ที่เหมือนจะปากร้าย ใจร้าย ชอบรังแกเด็ก แต่จริงๆ แค่ชอบแกล้งเด็กเท่านั้นเอง เพราะเขาจองสาวน้อยคนนี้แล้ว คนอื่นหมดสิทธิ์

 

เราก็พูดแต่ชาลส์ซะนานเลย พีณาละ จะไม่พูดถึงก็คงไม่ได้ พีณาถึงจะเป็นสาวน้อยวัยแค่สิบแปด แต่นางน่ารักมากเลย มีเสน่ห์ที่ทำให้เข้าใจเลยว่าชาลส์ทำไมถึงรักเด็กได้ขนาดนี้ แม้จะเริ่มต้นจากการเป็นคู่ปรับ คู่กัดกัน แต่พีณาเป็นคนใจดีมาก ชอบช่วยเหลือคนอื่น แม้แต่ศัตรูประจำตระกูลอย่างชาลส์เธอก็ไม่เมินเฉย แม้บางเวลาจะหมั่นไส้คนแก่ขี้เก๊กไปบ้าง แต่การเอาคืนของพีณาออกไปในทางขำๆ น่ารักแบบสาวน้อยจอมซนมากกว่า เป็นคนมีเหตุมีผลเอามากๆ อาจจะหัวช้าเรื่องความรักไปสักนิด แต่ก็เป็นประโยชน์กับพระเอกไป เพราะเขาออกตัวแรงจีบแบบรุกฆาตไม่ยอมให้ใครมาตัดหน้าสร้างความสัมพันธ์ให้เด็กไร้เดียงสาได้รักใครเลย ถึงจะหมั่นไส้พระเอกไปบ้างแต่ก็ไม่มาในมาดงี่เง่าอะไร แค่อยากแกล้งพระเอกบ้าง ซึ่งมันน่ารักดีค่ะ ชาลส์เขาถึงได้รัก ได้หลงเด็กแบบนี้ไง  เราเองยังรู้สึกเลยว่าพีณาเป็นสาวน้อยใสๆ ดี เหมาะกับพวกตัวร้ายอย่างชาลส์ที่สุดแล้วละ

 

คงไม่ต้องบอกว่าชอบไหมนะคะ คือเรามันสายโคแก่อยู่แล้วค่ะ ไม่มีปัญหาเรื่องแนววิทยาศาสตร์ด้วย และก็ไม่ได้เป็นแนวนั้นจัดๆ อ่านแล้วไปในทางน่ารักเสียมากกว่าค่ะ อย่างที่บอกว่าชาลส์ที่ช่วงแรกอาจจะน่าหมั่นไส้ไปบ้าง แต่จะเริ่มรู้เรื่อยๆ แล้วว่าเขาแค่อยากแหย่พีณาเล่นๆ เธอคือข้อยกเว้นที่เขาไม่เคยให้กับใคร ทุกอย่างที่สรรหาให้พีณาต้องดีที่สุด เอาอกเอาใจชนิดที่ไม่รักได้ไงกัน แต่ถึงเขาจะรักแค่ไหน แต่ไม่มาในมาดหงอเมียเลย เท่าทันเด็กตลอด สมกับการเป็นผู้นำตระกูลที่จะอ่อนปวกเปียกจนน่ารำคาญในยามอินเลิฟก็ไม่ใช่ค่ะ รักแค่ไหน แต่เขาก็คือผู้นำครอบครัว นางเอกจะตามเล่ห์เหลี่ยมคนแก่ไม่ทันหรอก แล้วทำไมชาลส์ถึงกลายเป็นปู่ละ สองคนนี้ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดอะไรกันนะคะ แต่ความที่คำว่า ปู่ เป็นคำที่ชาลส์ไม่รู้ความหมาย เนื่องจากเป็นคำโบราณในยุคนั้น พีณาเลยหลอกชาลส์ว่า ปู่หมายถึง พี่  แล้วแบบนี้ชาลส์จะไม่ยอมให้เรียกได้ไง  ครึ้มอกครึ้มใจดีออกที่มีสาวน้อยอายุแค่ 18 มีเรียกว่าพี่ แม้ตอนท้ายๆ จะรู้ว่าโดนเด็กหลอกไปนานแล้ว แต่ก็ยอมให้เรียกเป็นคำพิเศษที่เหมือนจะเอาไว้สำหรับการออดอ้อนเสียมากกว่า น่ารักดีมากเลยค่ะ เล่มแรกมีลุงคีนส์ เล่มนี้มีปู่ชาลส์เลย ไม่ต้องกลัวว่าพระเอกจะหัวหงอก แก่หงำเหงือก ไม่เลยจริงๆ ทุกอย่างเหมือนหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆ นี้เลยกลายเป็นคู่รักต่างวัยที่เรียกว่าอายุน่าจะห่างกันไม่น้อยเลยคู่หนึ่ง ในเรื่องนี้ปู่ชาลส์อายุราวๆ ห้าสิบสาม ส่วนพีณาแค่สิบแปดเองค่ะ กินเด็กเป็นอมตะแหงๆ ปู่ชาลส์ คงกะอยู่ให้ถึงสองร้อยเลยซิเนี่ย

 

ส่วนปมประเด็นตัวคนร้าย คือเดาไม่ยาก ดูออกง่ายว่าใครเป็นใครตั้งแต่แรกๆ เลยค่ะ แต่นิยายไม่ได้เน้นซ่อนปมตรงนี้ก็เลยไม่ได้รู้สึกว่าเดาง่ายจัง คือนิยายมาในโทนน่ารัก ดีต่อใจของสาวกสตรีที่นิยมโคแก่ค่ะ เล่มนี้ละฟินและตอบโจทย์เราได้ครบถ้วนเลย คิดจะกินเด็ก กินหญ้าอ่อน ต้องทำตัวแบบนี้ค่ะ จะได้ใจ ได้โล่มาก คนอ่านกรีดร้องลั่นยูไนเต็ดเลยว่า อยากได้ปู่ชาลส์อะ งานดีเบอร์สุด ออกตัวเชียร์มาตั้งแต่เล่มแรกแล้ว เล่มนี้ก็ยังเชียร์ต่อไป ใครไม่เคยอ่านแล้วอยากลองมันจะโดนจริงไหม จะแยกอ่านได้หรือเปล่า ได้ค่ะ แต่ถ้าจะสมบูรณ์จริงๆ อ่านไล่เล่มจะดีมากเพราะจะได้รู้ว่าปมปัญหาที่ทำไมนางเอกกับพระเอกเหมือนจะไม่ถูกกันมาจากอะไร และจะได้เห็นเคมีตั้งแต่พีณายังอายุแค่ไม่กี่ขวบ แต่ไม่ใช่มาในน่ารักหวานๆ นะคะ เจอกันครั้งแรกก็ตีกันแล้ว แต่ตีอะไรกันดันรู้สึกมีแต่กลิ่นสีชมพูฟุ้งๆ อยู่รอบๆ ก็ไม่รู้นะคะ ถ้าถามว่าสามเล่มที่อ่านชอบเล่มไหนสุด ตอบไม่ได้เลยค่ะ เพราะชุดกาลหนึ่งรักทั้งสามเล่ม สนุกและโดนใจไปคนละทางค่ะ มีไว้ไม่เสียหลายเลยค่ะ เหมาะสำหรับคนที่นิยมนิยายแนวน่ารัก อ่านสบายๆ ตัวร้ายมีบทบาทนิดหน่อยแต่ไม่มากจนเต็มไปด้วยทุ่งดรามานะคะ พระเอกกับนางเอกก็ไม่ได้งี่เง่าอะไรด้วย เข้าใจกันด้วยเหตุผลตลอดมา ดีกับการอ่านนิยายเพื่อความผ่อนคลายนะคะ  ใครยังไม่แน่ใจกับเล่มนี้ว่าจะเป็นอย่างไร ฟีน่าบอกได้เลยว่าโดนสุดๆ อีกเล่มค่ะ น่ารักและหลงปู่ชาลส์มาก อยากได้ผู้ชายสายเปย์แบบนี้เป็นของตัวเองบ้างจังเลย ต่อให้ปู่จะชอบรวบรัดตัดความ พยายามโมเมลากมาใช้นามสกุลมากแค่ไหน เราก็ให้อภัยเพราะปู่ชาลส์เขารักของเขามานานละ นั่งรอเด็กโตเป็นสาวจนเกือบตบะแตกหลายครั้ง เราก็ต้องสงเคราะห์คนแก่แต่ยังเตะปี๊บดังให้มีเมียทันใจ เพราะคนอ่านอย่างเราฟินมากถึงมากที่สุดค่ะ โคแก่แบบชาลส์ชนะเลิศอีกคนหนึ่งเลยค่ะ