philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

เทวาซ่อนกล พุดแก้ว

 

เทวาซ่อนกล  พุดแก้ว

 

พัสชาเกลียดสิ่งที่แม่ทำ แต่เธอไม่ได้เกลียดแม่ เธอรักและเข้าใจในสิ่งที่เป็นเหมือนจุดดำเล็กๆ ที่แม่ของเธอพยายามเอาชนะสิ่งที่พ่ายแพ้ให้ได้ แต่ถ้าหากเลือกได้พัสชาอยากให้แม่ของเธอไม่เลือกทางเดินแบบนี้ เธอยอมลำบากมากกว่าจะได้รับการปรนเปรอที่แลกมาด้วยการถูกรังเกียจจากสังคมและสายตาของผู้คน และเมื่อเธอถูกจัดไว้ว่าเป็นของมีตำหนิ หัวใจจึงไม่กล้าเปิดรับใครเข้ามาเป็นเพื่อน ยกเว้นคนที่มีรอยด่างดำไม่ต่างจากตัวเธอ

 

ภีมไม่ใช่เทวดาที่แสนดี หากแต่เขาก็ไม่อาจปล่อยให้พัสชาต้องเผชิญชะตากรรมที่บิดเบี้ยวนี้ได้ลำพัง และเขาก็รู้ว่าการถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้ชายที่ถูกเลี้ยงดูจากผู้หญิงมันอาจจะไร้ศักดิ์ศรีในสายตาของพัสชาแต่มันก็ทำให้เขากลายเป็นคนที่เธอกล้าจะเปิดใจรับมาเป็นเพื่อน และสักวันหนึ่งภีมคงจะกล้าบอกความจริงว่าเขาไม่ใช่อย่างที่เธอคิดไว้แม้แต่น้อย หากตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการดูแลให้เธอปลอดภัย

 

ไม่มีเหตุผลว่าทำไมพัสชาจึงกล้าที่จะไว้วางใจผู้ชายเช่นภีม คนที่เธอควรอยู่ในห่างที่สุด เพราะความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเขากับคนที่พัสชานับถืออาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดได้ ทว่าในยามที่เธอไม่เหลือใครให้พึ่งพิง อ้อมกอดของผู้ชายมีตำหนิเช่นภีมกลับอบอุ่นจนเธอผลั้งเผลอใจให้คิดไปมากกว่าคำว่าพี่ชาย เธอไม่ได้ลังเลที่อดีตภีมเคยเป็นใคร แต่ไม่มั่นใจว่าในอนาคตเขาจะกล้าเปลี่ยนตัวเองเพื่อสิ่งที่ดีกว่าหรือกลับไปสู่หนทางเดิมที่ง่ายและสบายกว่าการเป็นคนที่ก้าวออกจากเงามืดแห่งกามารมณ์

 

ท่ามกลางการรีรอและขลาดกลัวต่อความจริง ความลับไม่มีบนโลกใบนี้และสิ่งที่ภีมกลัวก็เกิดขึ้น พัสชามองเขาด้วยสายตาแห่งความคลางแคลงใจ แต่ภีมที่รู้แล้วว่าเพราะอะไรจึงทำให้เขาไม่กล้าเปิดเผยความจริงออกไป เพราะความหวงแหนความไว้เนื้อเชื่อใจที่พัสชาให้กับเขา ถึงแม้ว่ามันจะถูกทำลายไปแต่ภีมจะไม่ย่อท้อที่จะทำให้พัสชากลับมามองเขาด้วยความรักใคร่อีกครั้ง

 

ตลอดชีวิตของพัสชาการเชื่อใจใครสักคนเป็นเรื่องยากและภีมเองได้ทำลายมันลงไป แม้ว่าสิ่งที่ภีมเป็นจะต่างไปจากที่พัสชาคิดไปเอง หากแต่เหตุผลเดียวที่พัสชาไม่รู้เลยก็คือว่าเพราะรักที่เข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอถึงได้ผิดหวังกับเรื่องหลอกลวงของภีมยิ่งนัก แล้วเธอจะทำเช่นไรดี ปล่อยความรักให้มันเป็นเพียงแค่เรื่องลวงใจ เพราะความจริงสถานะอันแสนอื้อฉาวของเธอไม่มีสิ่งใดที่คู่ควรกับผู้ชายอย่างภีมได้เลย

 

เพราะเธอคือพัสชา ผู้หญิงที่ทำให้เทวดาหรือซาตานอย่างภีมเป็นคนดีขึ้นมาบ้างแม้จะน้อยนิดก็ยังดี เพราะเมื่อเธอเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ ที่อยู่ผิดที่ผิดทาง ความสดใสบริสุทธิ์ที่ต้องแปดเปื้อนจากคนรอบข้าง เขาเองอยากจะนำมันกลับคืนไปให้เธอ เล่ห์เหลี่ยมกลใดที่จะทำให้พัสชาได้ในสิ่งที่เธอควรได้รับภีมก็จะทำให้เพื่อเธอ ไม่ว่าเขาจะภีมในแบบไหน มหาเศรษฐีหนุ่มหรือผู้ชายอย่างว่า แต่สิ่งที่ไม่ต่างกันก็คือความรักที่มีให้ต่อพัสชาคือของจริงและเรื่องจริงตลอดไป

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

หลังจากอ่านและทำรีวิวพันธะนางฟ้าไปพักใหญ่ๆ และปล่อยให้เทวาซ่อนกลนอนดองอยู่ ได้ฤกษ์ได้ยามหยิบมาอ่านต่อแล้วค่ะ ซึ่งถ้าใครอ่านพันธะนางฟ้ามาก่อนก็จะรู้เลยว่าถึงคิวของหลานๆ ทายาทลำดับถัดไปของสกุลมอเรลได้มีคู่กันเสียที จำเป็นต้องอ่านอะไรมาก่อนไหม คือจริงๆ ก็ไม่จำเป็นนะคะ เพราะสามารถอ่านเล่มแยกได้ แต่ถ้าจะให้รู้จักกันทุกคนก็คงต้องอ่านมาตั้งแต่เล่มแรก ก็มันนิยายเครือญาตินี้คะ ยกมาทั้งสาแหรกกันเลย อ่านเพื่อให้จำแต่บางทียังมึนๆ เลยว่าใครเป็นใคร ชื่อก็คล้ายกันอีก ถ้าอ่านแล้วหลงจำผิดคนนี้จะไม่แปลกใจเลยค่ะ ชื่อไปในทางเดียวกันแบบนี้ มึนพอสมควรค่ะ ดังนั้นเอาหลักๆ อ่านเพลินดาว พราวเดือนซึ่งเป็นรุ่นพ่อแม่ก่อนจะตัดส่วนคนอื่นไปได้

 

จริงๆ ก็พอจะรู้ตัวเองว่ามีความรสนิยมในการชอบอ่านนิยายแบบไหน หวานน่ะชอบแน่นอน แต่ที่ชอบมากกว่าหวานก็คือนิยายที่มีปมดรามาเล็กๆ ไม่ถึงกับพระเอกใจทรามอะไรนะคะ แค่มีปมในใจอะไรให้รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันมีปัญหาอะไรในชีวิตกันบ้าง อย่างเล่มนี้นางเอกต้องอดทนกับการไม่มีใครคบเพราะแม่เธอเป็นเมียน้อย ซึ่งการที่แม่เธอเลือกมาเป็นเมียน้อยมีหลากหลายเหตุผลของผู้ใหญ่ที่ต่างก็คิดแต่ตัวเอง ส่วนนางเอกต้องรับผลที่ไม่ได้ก่อ แม่ที่ต้องการลบคำสบประมาทของครอบครัวสามีเก่าที่กลัวว่าจะไม่มีปัญหาเลี้ยงนางเอกและหลายๆ อย่างทำให้เธอยอมเป็นเมียน้อย นางเอกที่ไม่ได้ต้องการทรัพย์สินเงินทองมากมายหรือของใช้หรูหราแม้แต่นิดเดียวแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะนี้คือสิ่งที่แม่เธอคิดว่ามันจะทดแทนปมในใจของแม่ตัวเอง  ตัวพระเอกที่บังเอิญต้องเจอกันในหลากหลายวาระและในยามที่เธออ่อนแอที่สุดก็ได้เขามาคอยอยู่ข้างๆ เขาคือผู้ชายที่ไม่ควรรักที่สุด แต่เมื่อเขาพยายามจะพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาอยากเป็นคนดีเพื่อเธอ หัวใจที่โหยหาคนเข้าใจก็อ่อนไปเพราะผู้ชายคนนี้ แล้วความสุขก็ต้องเจอกับความจริงว่า ผู้ชายคนแรกที่เธอไว้วางใจหลอกลวงทุกอย่าง ความไว้ใจถูกทรยศจนเธอไม่อยากให้อภัย แต่การไม่มีเขาข้างกายก็เจ็บไม่ต่างกัน หรือเธอควรให้โอกาสความรักนี้อีกครั้ง

 

ดรามาแค่ไหน มากมายหรือเปล่า ไม่หรอกค่ะ แค่พอให้มีรสชาติ ถึงแม้ว่าถ้าเป็นชีวิตของคนจริงๆ สักคนหนึ่งมันต้องย่ำแย่มากกับการถูกมองว่าเป็นลูกสาวของผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยชาวบ้าน ใฝ่หาความสุขสบายมาปรนเปรอเธอ นางเอกก็เลยเป็นอีกหนึ่งในคอลเลคชั่นของนางเอกของพุดแก้วที่มาพร้อมกับปัญหาทางด้านสุขภาพจิต  ซึ่งเอาจริงๆ แล้ว เราไม่ค่อยเข้าใจในการกระทำของแม่นางเอกในตอนแรกๆ เลยว่าทำไมถึงเลือกจะหาเงินมาเลี้ยงนางเอกให้สุขสบายด้วยการเลือกเส้นทางน่ารังเกียจแบบนี้ ได้เงินเยอะแล้วมันดียังไง เพราะถูกคนรังเกียจขนาดนี้ ลูกก็ไม่มีใครอยากคบด้วย ซึ่งมันจะมาเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมแม่ของนางเอกถึงได้เลือกทำแบบนั้นในตอนท้ายๆ ของเล่มนะคะ ก็พอจะมีเหตุผลอยู่บ้างละ 

 

ถ้าดรามาแล้วจะหวานหรือ ก็อย่างที่เคยบอกไปกับรีวิวของพุดแก้วหลายครั้งแล้วว่า เห็นชื่อนักเขียนก็พอรู้ทางกัน  ความรักของคนคู่นี้ไม่ได้เกิดตั้งแต่แรกสบตา เพราะแรกเจอกันนางเอกค่อนข้างจะหลีกหลี้หนีหน้าพระเอกด้วยซ้ำไป เพราะความตะขิดตะขวงกับอาชีพ(ที่เข้าใจผิด) ของพระเอก แต่รักแท้ แพ้ความใกล้ชิดและการเอาใจใส่ดูแล การปกป้องคุ้มครอง เป็นทุกอย่างในตอนที่ไม่เหลือใครอีกแล้วให้โอบกอด  เหมือนว่าพระเอกมาถูกช่วงเวลาพอดี เธออ่อนแอและเปราะบางที่สุด  พระเอกจึงเป็นทุกอย่างในชีวิตของเธอ เธอไม่รังเกียจอดีตของเขา แต่อยากได้อนาคตที่เขาจะเป็นของเธอเพียงคนเดียว  เป็นความรักที่ไม่ได้หวานจัดและหวือหวา ออกไปทางอบอุ่นใจเหมือนที่คุ้นเคยมือกันค่ะ

 

ความดีงามของการได้ก้าวมาเป็นสะใภ้ที่เกี่ยวข้องกับสกุลมอเรลก็คือ ปลอดปัญหาเม่สามีใจร้ายนะคะ นี้มันครอบครัวในฝันของว่าที่สะใภ้ชัดๆ  ถึงนางเอกจะมีประวัติจากแม่ที่ไม่ค่อยโสภาเท่าไร แต่ไว้วางใจได้ว่าความดรามาทั้งหลายจะไม่ได้มาจากแม่สามีใจยักษ์ แต่มาจากปัญหาในด้านอื่นๆ ที่พระเอกต้องจัดการความยุ่งยากด้วยตัวเอง  แต่เราก็ไม่รู้ว่าเป็นคนเรื่องมากหรือเปล่า เพราะอ่านจบแล้วรู้สึกว่าเหมือนดรามามันไม่สุดยังไงก็ไม่รู้ค่ะ เพราะมีอารมณ์บางอย่างของเรื่องคล้ายๆ กับอุบัติรักซ้อนเงา แต่เล่มนั้นทำได้สุดกว่า คงเพราะครอบครัวของนางเอกในเล่มนี้ไม่ได้เลวร้ายแบบอุบัติรักฯ อย่างน้อยๆ เธอก็ไม่ได้ถูกรังเกียจ แต่เป็นหลานรักคนหนึ่งของย่าและป้า ชีวิตมันไม่ได้ขมขื่นแบบสุดขีดจนเรื่องไปในทิศทางที่ดาร์คขนาดนั้น ทำให้เราที่ผ่านจุดที่มันดรามาสุดๆ มาแล้วเลยไม่รู้สึกว่าเล่มนี้ไปได้สุดทางเท่าไร กลางๆ อั้นๆ ดึงอารมณ์เราให้สุดไปกับตัวละครไม่ได้เท่าเล่มนั้น และความที่ปมปัญหาของตัวนางเอกจะมาจากปัญหาที่คล้ายๆ กันคือ ภรรยาหลายคน ก็เลยเริ่มรู้สึกว่าพื้นฐานของนางเอกมีอะไรคล้ายๆ กันหลายเล่มแล้วค่ะ

 

ถึงแม้ว่าคุณภีม พระเอกของเล่มนี้อาจจะไม่ถึงขนาดที่ขึ้นแท่นไปเป็นพระเอกที่รักที่สุดของพุดแก้วสำหรับเรา แต่ความน่ารักของพระเอกก็ยังเหมือนเดิม ความรักที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันรู้ตัวจนเปลี่ยนผู้ชายที่บอกตัวเองว่าเขาก็ไม่ใช่คนดีสักเท่าไร แต่ก็ไม่ได้เลวทราม มาเป็นคนที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ อยากทำทุกอย่างให้คนที่รักมีความสุข แม้จะต้องคอยโกหกก็ตามที เพราะเขากลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้ดูแลนางเอก  ผู้ชายที่ไม่สนใจว่าเธอจะเป็นอย่างไร ถูกความอื้อฉาวรุมล้อมเท่าไรเขาก็ไม่กลัว เพราะสิ่งที่เขารักคือตัวตนเธอมากกว่า

 

ไม่มีตัวร้ายแบบนางอิจฉามาทำให้นางเอกต้องเสียใจ เพราะสิ่งที่ที่ทำให้เธอเสียใจที่สุดก็คือเรื่องหลอกลวงของทุกคนรอบกายเธอต่างหาก มันก็คลี่คลายได้ไม่ยากนัก  เมื่อหัวใจมีทุนรักอยู่ดั่งเดิมอยู่แล้ว แม้จะไม่เข้มข้นที่สุด แต่ฟีน่าก็ว่าสมกับเป็นงานเขียนของนักเขียนนะคะ ซาบซึ้งกับความรักที่พระเอกมีให้ตั้งแต่ยังไม่เข้าใจตัวเอง จนกระทั่งยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องหัวใจตัวเองขนาดนั้น ใครที่ชอบนิยายที่ไม่เหนื่อยกับการอ่านมากๆ ยังมีประเด็นอะไรหลังจากการอ่านจบ แบบเล่มนี้จะทำให้เราเข้าใจว่า บางทีสิ่งที่คนที่เรารักต้องการไม่ใช่เงินทองที่มากมาย ความสุขที่เงินหาได้ แต่เขาต้องการแค่ความรัก การได้แบ่งปันทุกข์สุข ได้มีชีวิตที่สุขสงบก็พอแล้ว และเมื่อยามที่คนรักกันมีสิ่งใดที่ไม่เข้าใจกัน การให้อภัยคือสิ่งที่ดีที่สุด นางเอกที่แม้จะโกรธที่ถูกหลอกแค่ไหน แต่เพราะความรักที่มากกว่าเธอจึงยอมเปิดใจให้เขาอีกครั้ง และเชื่อมั่นว่าเทวาที่ซ่อนกลหลายอย่างรวมทั้งความรักจะไม่ทำให้ผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอเสียใจอีกแล้ว ใครอยากพักผ่อนใจให้คลายจากความตึงเครียดเรื่องงานหรือนิยายที่หนักหน่วงใจทั้งหลาย นิยายในนามของพุดแก้วยังคงพึ่งพาอาศัยได้เสมอค่ะ นิ่งๆ เรื่อยๆ แต่อบอุ่นใจในการได้เป็นนางเอกของพุดแก้วเสมอค่ะ

แก้ไขล่าสุด (วันจันทร์ที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๐:๓๕ น.)