พุดแก้ว

มนตร์ลวงบุษบา จรการ้อยเล่ห์ พุดแก้ว

User Rating: / 1
แย่ดีที่สุด 

 

 

 

มนตร์ลวงบุษบา และ จรการ้อยเล่ห์  พุดแก้ว

 

 งานแพ็คคู่มาอีกแล้วค่ะ  จากเจ้าเด็กแฝดนรกที่เราเห็นมาตั้งแต่เกิด ตอนนี้จะมีเมียแล้ว ควรอ่านเล่มก่อนหน้านี้หรือเปล่า ในกรณีที่เพิ่งมาตามงานพุดแก้ว ก็ไม่ต้องหรอกค่ะ เริ่มอ่านได้เลย แม้จะพูดถึงพ่อแม่ปู่ย่าตายาย ญาติสนิทมิตรสหายอะไรกันไป แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันชนิดที่ว่าไม่อ่านก่อนจะงง  เพราะไม่งั้นต้องอ่านไล่มาตั้งแต่เล่มแรกค่ะ เนื่องจากครอบครัวนี้ญาติเยอะชนิดที่แฟนประจำอย่างฟีน่าก็ต้องบอกเลยว่ามีงงเล็กๆ แต่อ่านไปก็คิดว่า อย่านึกมากนิยายจะไม่สนุกเอา แต่ที่ควรอ่านจริงๆ เลยก็คือพันธะนางฟ้าค่ะ เพราะมันเกี่ยวกับวีดา สาวน้อยเป็นเหตุตั้งต้นให้สองหนุ่มต้องวิ่งวุ่น วีดา มาจากไหน เพราะอะไรและทำไม แต่ถ้าไม่อ่านก็ได้เช่นกันค่ะ แล้วคุณจะอยากกลับไปตามหาคำตอบกันทีหลัง ไม่งั้น งงเด้ๆ กันเลยทีเดียว

 

ไหนๆ ออกแพ็คคู่แล้วก็รีวิวสั้นๆ คู่กันไปเลยแล้วกันนะคะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลา สองหนุ่มแฝดนรกนี้ เป็นผู้ชายที่น่าหมั่นไส้แกมอยากจะชิงชังมาตั้งแต่เด็กๆ อิๆๆๆ  บอกไม่ได้ว่าใครร้ายกว่ากัน น่าจะพอกันทั้งคู่ คนเดียวก็ร้ายพอแรงดันมาดับเบิ้ลเลย

 

มาพูดถึงพ่อมารขาวตัวดีกันก่อนนะคะว่าพ่อคุณมีวีรกรรมเช่นไรกันบ้าง  แต่จะอะไรก็ตามเพราะความเป็นทายาทมอเรล ซึ่งหนึ่งที่จะการันตีได้ก็คือเป็นพวกรักใครรักจริง รักแล้วรักเลย ถึงจะดูเป็นพวกเสือผู้หญิงแต่ก็ให้เกียรติผู้หญิง ประเด็นดรามาหรือผู้ชายใจร้ายใจดำก็เลยไม่มีไปด้วย  อ่านได้แบบปลอดภัยไร้กังวล

 

มีความหมั่นไส้สุดเขตเล็กๆ ในช่วงแรกที่ดันไปแกล้งนางเอก ไม่มีเหตุผลเอาเลย แต่อีตาแฝดนรกนี้ก็เป็นพวกไม่มีเหตุผลอะไรอยู่แล้ว ก็เลยอย่าไปเอาอะไรมาก แค่สนุกที่ได้แกล้งสาวเจ้าเท่านั้นเอง  สงสารนางเอกเลยละว่าจะแสบแค่ไหนก็เอาชนะพระเอกไม่ได้ กระดูกคนละเบอร์อย่างแท้จริง แต่ยิ่งทำให้รู้สึกว่าอีมารขาวนี้สมควรโดนเอาคืนให้หนักๆ ควรจะหนักกว่าอีตามารดำด้วยซ้ำไป ตอนโดนลดระดับความสัมพันธ์ก็เลยสะใจมาก อยากให้โดนไปอีกนานๆ พอๆ กับตอนแต่งงาน คือไปแกล้งคนอื่นไว้เยอะ เอาคืนไม่สะใจเลย เบามาก คือคิดว่าคนอื่นต้องมาจัดการสองแฝดนี้ ไม่มีเลยอะ สรุปนี้หมั่นไส้หรือชิงชิงอีตาแฝดกันเนี่ยบอกไม่ถูก เจ็บแค้นเคืองโกรธกันมากมายเลย

 

แต่ถึงสุดเขตจะดูเป็นผู้ชายเจ้าเล่ห์แค่ไหน เรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ทำให้รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ก็มีดีอยู่ การที่เขายื่นมือไปช่วยผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่เคยรังเกียจในอดีตของเธอแม้ว่ามันจะแหลกเหลวแค่ไหน เขาก็หวังว่ามันจะยืนยาวไปกว่าแค่ความสงสารฉาบฉวย เพียงแต่บางอย่างของเธอและมันไม่ใช่ความรักที่แท้จริง ก็เลยคลาดแคล้วกันไป เกือบจะเป็นรักสามเส้า อ่านไปก็สงสารตัวละครตัวนี้นิดๆ ส่วนหนึ่งของความไม่สมหวังก็มาจากเธอด้วย แต่ใครไม่เป็นผู้หญิงที่เจอเรื่องแบบนี้คงไม่อยากมีชีวิตอยู่

 

สำหรับนางเอก ก็จัดว่าดูเท่าทันสุดเขตอยู่แค่อายุที่น้อยกว่า เล่ห์กลอย่างไรก็สู้ตามารขาวไม่ได้อยู่ดี และเนื้อแท้ที่เหมือนจะใจแข็งแต่จริงๆ แล้วไม่ใช่เลย ปมเรื่องญาติของนางเอกเป็นอะไรที่ตอนนี้ฟีน่าสุดแสนจะเข้าใจกันเลยทีเดียว น้ำท่วมปาก หยิกเล็บเจ็บเนื้อ แต่นางเอกยังเป็นคนดีกว่าเราเยอะ เพราะเรามันพวกหัวแข็งและไม่ยอมคนง่ายๆ เท่านางเอก  ดังนั้นตัวนางเอกเองก็ดูเหมาะสมดีกับสุดเขตนะคะ

 

ส่วนพ่อมารดำอย่างแดนดิน นี้ก็พอกัน เป็นผู้ชายที่เข้าทำนอง รักผู้หญิงต้องแกล้งเขาเยอะๆ ประมาณนั้น ปากก็หนัก ปากจัด จะบอกว่าปากไม่ตรงกับใจก็ไม่ใช่ แค่ต้องเก็บอาการให้มิดว่ารักวีดา เลยที่จะเป็นพวกเรียกร้องความสนใจจากน้องด้า เพียงแค่การกระทำของพี่แกมาในรูปแบบผู้ชายเอาแต่ใจและเอาใจยากอีกต่างหาก ชอบทำตัวติดกับน้องด้า หึงและหวงมาก ขาดแค่บอกรักเท่านั้น ก็ปากหนักขนาดนั้นสมน้ำหน้าชะมัดที่โดนเมียทิ้ง หัวเราะเยาะเย้ยแบบ สมควรแล้วทำตัวแบบนั้น หาความสงสารให้กับอีตามารดำไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว  แต่ในความหมายจะใจร้าย เอาแต่ข่มวีดา มันคือการปกป้องแบบแปลกๆ ที่มีแต่แดนดินเท่านั้นที่ทำได้ละ คือเราทีมวีดามาตั้งแต่เป็นหนูน้อยแสนจะอาภัพแล้ว นี้ถ้าไม่เพราะวีดาเป็นเด็กเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่คิดมาก อาจจะตีหัวสองแฝดแตกไปนานแล้ว แสบตั้งแต่ลืมตาจนมีเมีย   ในทางตรงกันข้ามเราก็เชียร์วีดา อยากให้มีปากเสียงลุกขึ้นมาเอาคืนบ้าง แต่ความที่นางเจียมตัวมาก เลยไม่ได้ทำอะไรแบบที่เราคิดให้แทน มาจัดหนักดอกเดียวจอด ก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะทำแบบนั้นอีตามารดำถึงกับสลดไปเลย เป็นการเอาคืนที่ใช่เลย ย อืมห์ คนอ่านซาดิสต์ใช่ไหมคะ

 

ถ้าถามว่าฟีน่าชอบเล่มไหนมากกว่ากัน เรามาสายวีดา เราก็เลยไปทางอีตามารดำค่ะ เพราะบารมีวีดาล้วนๆ แต่ถึงจะหมั่นไส้ยังไง ก็รู้สึกอินในความรักและความห่วงใยของแดนดินมากกว่าเล่มของสุดเขตนะคะ  ส่วนหนึ่งเพราะคู่นี้เขาโตมาด้วยกัน ผูกพันกันมากๆ เราเลยอินกว่า แต่เล่มของสุดเขต ค่อนข้างจะไม่เข้าใจในการแกล้งของสุดเขตที่ประมูลแข่งกับลดาปัทม์แล้ว มันอาจจะมีเหตุจากแค่เห็นแล้วอยากสอนมวยเด็กน้อย แต่มันทำให้เราเข้าข้างนางเอกว่าตัวสุดเขตเป็นคนที่ไม่น่ารักเท่าไร ขนาดนางเอกขอร้องว่ารถมันสำคัญเธอเพราะอะไร อีตาสุดเขตยังแกล้งกันได้ พยายามบอกว่านี้มันนิสัยเขี้ยวลากดินของตา เราเองก็เลยยังไม่เชื่อในความรักระหว่างลดาปัทม์กับสุดเขต จากมนตร์ลวงฯ เท่าไรนะคะ นางเอกเองยังคลางเคลืองใจ รู้สึกว่ามันไม่ค่อยสุดเท่าไรในความรู้สึกส่วนตัว ไหนจะความที่ยังไม่เคลียร์ตัวเองจากเรื่องคาราคาซังเก่าๆ แล้วรักนางเอกอย่างไว อุปสรรคมันมีบ้างแต่ไม่ค่อยมีอะไรให้ลุ้น เลยไปทางไม่ได้เชียร์มากนัก ความประทับใจของกันและกันยังไม่พีคสุดๆ

 

ในทางตรงกันข้าม ถึงเราจะหมั่นไส้ตามารดำเพราะชอบแกล้งวีดาแค่ไหน แต่เหมือนเด็กเรียกร้องความสนใจว่า ห้ามไม่ให้สนใจใคร สนใจได้แต่เขาคนเดียวเท่านั้น คนที่แกล้งได้ก็แค่เขา คนอื่นแหยมมาพ่อซัดกลับหมด คนนี้ของฉัน ทุกอย่างที่ทำเราตีความหมายออกละว่าทำไปด้วยความรักล้วนๆ ขาดแค่บอกรัก แต่มันฟินกว่าอย่างรู้สึกได้นะคะ ต่างจากมนตร์ลวงฯ ตรงนี้ละคะ เล่มนั้นเหมือนแค่อยากเอาชนะมากกว่า และอยากหนีจากปัญหาที่ถูกหมายตาให้คู่กับวีดา ยิ่งมาเจอตอนพิเศษที่แดนดินแทบเป็นแทบตายกับความห่วงใยที่วีดาหายไปเมื่อหลายปี เป็นการเปิดใจแดนดินว่าเขาไม่ได้คิดกับเธอแค่เด็กในบ้าน แต่คิดแบบผู้ชายที่รักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ติดที่น้องยังเด็กไป เรียกคะแนนให้กับพ่อจรการ้อยเล่ห์ไปอีกหลายแต้มค่ะ

 

ถึงแม้ความชอบของสองเล่มจะแตกต่างกันไปบ้าง ทั้งความลำเอียงเล็กๆ หรืออะไรก็ตามที แต่หนุ่มๆ มอเรลหรือสายอื่นๆ ของพุดแก้วก็คงคอนเซ็ปต์ผู้ชายที่ดีงามในการทุ่มเทความรักให้กับนางเอกอยู่ดีละคะ เป็นการอ่านนิยายที่สบายใจ อ่านเพื่อความผ่อนคลายอย่างแท้จริง อุปสรรคอะไรในชีวิตนางเอกจะยากลำบากแสนเข็ญแค่ไหน เดี๋ยวคุณพระเอกเขาจัดการให้ได้อย่างสวยงาม พ่อสองหนุ่มแฝดนรก มารขาว มารดำก็เป็นเหมือนกัน คิดถึงพระเอกนิยายที่รักนางเอกมาก ปราศจากปัญหาครอบครัวทางฝั่งสามี แม่สามีใจร้ายเหลือทน กรุณาคิดถึงนิยายของพุดแก้วได้เสมอ