philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

ดวงใจวาคิม จรสจันทร์

 

ดวงใจวาคิม จรสจันทร์

 

หากอยากมีชีวิตใหม่จงกล้าที่จะปิดฉากชีวิตเก่าๆ ที่แสนโสมมทิ้งไปและเมื่ออินทิราต้องการกลบฝังทุกอย่างเธอจึงกล้าทำในสิ่งที่ทำให้มือของเธอเปื้อนเลือดตลอดไป หากแต่ตอนนี้อินทิราตายจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์เหลือไว้แต่เพียงลลนา ใช่ว่าการมีตัวตนจะทำให้เธอลืมบางอย่างไปได้ ต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องกลายเป็นผู้หญิงที่ไร้ค่าไม่คู่ควรกับใครเลยบนโลกใบนี้ และนี้คงถึงเวลาที่ลลนาจะทวงหนี้คืน

 

เมื่อคนที่ผ่านมาล้วนแต่ไม่ใช่ หัวใจของวาคิมจึงไม่เคยเปิดใจรับใคร แต่ตอนนี้เขาอาจจะอยู่ในความรู้สึกที่เรียกว่ารักแรกพบ ลลนาเลขาสาวคนใหม่ที่เธอต่างไปจากผู้หญิงที่เข้าในชีวิตของเขาทุกคน เธอไม่ยินดียินร้ายในความเป็นตัววาคิม ไม่หวาดหวั่นในเรื่องบางอย่างที่ควรทำให้สาวสวยนัยน์ตาเศร้าเช่นเธอควรจะเป็น และปฏิกิริยาแปลกๆ ที่ลลนาผู้นี้มีต่อใครบางคน ซึ่งความจริงเกี่ยวกับตัวเธอเท่านั้นจะคลี่คลายทุกอย่างที่วาคิมสงสัยได้

 

ไม่นานเลยที่ลลนาได้กลับมายืนในจุดที่เธอเคยถูกพรากไปอย่างโหดเหี้ยมที่สุด วัยเด็กที่แสนงดงามต้องจบสิ้นลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงใจทรามคนหนึ่ง นับจากนั้นลลนาก็เหมือนตกอยู่ในนรกมาตลอด ตอนนี้เธอพร้อมจะเอาคืน แต่ในปณิธานอันแรงกล้ากลับหวั่นไหวไปกับร้อยเหตุผลที่ลลนาไม่อาจทำได้ รวมถึงหัวใจที่คิดว่าปิดตายสำหรับการรักผู้ชายสักคน ถึงวาคิมจะเป็นคนที่ควรรัก แต่เธอต่างหากที่แปดเปื้อนเกินกว่าที่ตัวเธอจะกล้า

 

โลกใบนี้ไม่เคยมีความลับ และแล้วเขาก็ได้รู้ว่าแท้จริงลลนาคือใคร แต่มันไม่สำคัญเท่ากับความรักที่เขาให้กับเธอ ปริศนาบางอย่างที่ลลนาซ่อนเร้นไว้ภายใต้ความโอนอ่อนที่มีให้หากในวินาทีต่อกลับผลักไสเขาให้ออกไปจากชีวิตทำให้วาคิมพร้อมจะรอคอยวันเธอลลนาพร้อมจะรับเขาเข้าสู่หัวใจของเธอ

 

อาจเป็นเพราะวาคิมที่ทำให้ลลนาไม่อาจทำในสิ่งที่คิดมาได้ตลอดหรือสายสัมพันธ์แห่งพี่น้องที่ตัดอย่างไรก็ตัดไม่ขาด ดังนั้นการให้อภัยและปล่อยวางคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด และเมื่อทุกอย่างได้รับปลดล็อกที่ถูกขังแน่นไว้ในหัวใจ ลลนาก็พร้อมจะรักวาคิม

 

ถึงอดีตลลนาจะต้องผจญความเลวร้ายมาสักเพียงใด แต่มันคือสิ่งที่ผ่านไป คนอย่างวาคิมไม่เคยสนใจว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างกายของเขาจะมีมือที่อาบไปด้วยสีเลือดหรืออื่นใด เพราะเธอคือลลนา เธอคือหัวใจของเขา เป็นดั่งดวงใจของวาคิม

 

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

ตอนแรกกะว่าจะดองไปก่อน แต่เห็นว่าเล่มไม่หนามาก ซึ่งแอบแปลกใจตั้งแต่เห็นเล่มแล้วว่าทำไมบางจังเลยเพราะเรื่องของนางเอกดูจะหนักๆ  แต่บางๆ ก็ดีจะได้อ่านจบไวขึ้น แล้วมันก็ไวจริงเพราะอะไรถึงได้ไวชนิดที่สองชั่วโมงนิดๆ ก็อ่านจบแล้ว

 

เป็นเล่มต่อมาเล่มที่สี่ของชุดนี้แล้วค่ะ เริ่มตั้งแต่พันธนาการปรารถนา ใต้ปีกมาเฟีย หัวใจตีตรา แล้วก็มาจบที่ดวงใจวาคิมค่ะ ความเดิมจากใต้ปีกมาเฟีย ที่มีความใกล้ชิดกันในเรื่องเนื้อหามากที่สุด นางเอกในเรื่องนี้ถูกเลี้ยงมาให้เป็นกึ่งๆ อาชญากร แล้วคนที่เป็นทั้งคนมีพระคุณและเป็นคนสร้างรอยบาปของเธอจากโลกนี้ไปด้วยน้ำมือของเธอเอง เธอจึงต้องเลือกให้ตัวเองตายจากไปแล้วสร้างคนใหม่มา เริ่มต้นชีวิตอีกทีและครั้งนี้เธอมีเป้าหมายในการกลับไปหาครอบครัวแท้จริง ครอบครัวที่ผลักไสเธออกมาจนเธอต้องเป็นแบบนี้ แต่ไอ้ครั้นจะเดินดุ่มๆ เข้าไปจัดการก็ไม่ใช่ต้องใช้ตัวช่วย แล้วหวยก็มาออกที่พระเอก แต่ปลอดภัยไว้ใจได้ว่าไม่ได้มาในมุกแย่งคนรักกัน ฟาดฟันช่วงชิงคู่หมั้น หลอกให้พระเอกรักแล้วหักหลังเพื่อทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวด ไม่ถึงขนาดนั้นค่ะ เพราะอย่างน้อยๆ มันก็น่ารักกันไปตามแนวของนักเขียน เพราะพระเอกเขาตกหลุกรักตั้งแต่แรกเห็น แถมยังไม่ได้โง่จับพิรุธนางเอกไม่ได้ว่าเธอต้องไม่ธรรมดา เพราะหลายๆ ที่ขัดแย้งกับตัวเธอเอง  แต่ถึงแม้จะรู้ว่าเธอเป็นอะไร ยังไงเขาก็รักเธอไม่เปลี่ยนแปลง ก็อ่านนิยายแนวสบายๆ ใจกันนั่นเองค่ะ

 

เอาเป็นว่าถ้าจะอ่านนิยายเอาความน่ารัก ไม่ต้องคิดอะไรมาก ก็ได้อยู่นะคะ แต่คำเตือนคือจงอย่าคิดอะไรมากนัก ไม่งั้นคุณจะเหมือนฟีน่าที่อ่านไป แทบจะเต็มไปด้วยคำถามตลอดเวลา โอเคว่าพระเอกเขาสอบผ่านในแง่ที่ว่าเขารักนางเอกแต่แรกเห็น ปักอกปักใจมาก ประกาศกันทั้งทางตรงทางอ้อมว่าคนนี้พี่จอง คุณสมบัติการเป็นพระเอกแนวแสนดีที่สุดก็ได้รับตำแหน่งนี้ไปครองอย่างไม่ยากเย็นค่ะ

 

ตัวนางเอกก็ไม่ได้นิสัยย่ำแย่จนหาดีไม่เจอ ถึงแม้จะมาในพล็อตเกือบจะแก้แค้น แต่สุดท้ายก็ทำไม่ลงด้วยเหตุผลหลายประการ นางเอกก็เลยไม่ได้มีวาระทำร้ายใครเพื่อการแก้แค้นเลย ทั้งที่ง้างหมัดรอตั้งแต่กทม.แล้วว่าฉันต้องมาจัดการอะไรบ้างอย่างที่บ้านเกิด เราก็ลุ้นตาม แต่สุดท้ายเหมือนว่าแต่งตัวรอเก้อ เพราะสายดรามาจัดขนาดนั้นยังไม่มา แล้วจะเปิดมาให้รู้สึกรอความหนักหน่วงในเนื้อหากันทำไม อันนี้ยังงงอยู่

 

อ่านคร่าวๆ แบบด้านบนถ้าเป็นคนอ่านที่ไม่คิดเยอะ คิดมากแบบฟีน่า อาจจะอ่านแล้วโอเค แต่สำหรับฟีน่าต้องเรื่องมากค่ะ ถึงจะเป็นตัวจริง  เอาเป็นว่าตัวนางเอกผ่านอะไรมาเยอะ ถ้านางจะคิดแค้นมากก็ไม่แปลกถ้าจะมาเอาคืน เรางี้ลุ้นดรามาจัดเต็มกันเลยแหงๆ แต่ขออภัยรอเก้อค่ะ คุณหลอกดาว ชัดๆ หรือไม่เราก็หลอกตัวเองว่าจะอย่างนั้นอย่างนี้ ดรามาอยู่ไหนทั้งที่เรื่องนี้ปูพื้นมาให้เล่นดรามาแบบสุดๆ ได้เลยค่ะ แรกๆ ก็กะว่าเดี๋ยวอีกนิดจะต้องมา แล้วก็จะมาๆ จนไม่มา จบเรื่องแล้วจ๊ะ ทำเอาอึ้งนิดๆ คือจะว่าไปนักเขียนเขาก็ไม่ได้ขายงานดรามาอยู่แล้วไปคิดเองชัดๆ เนื้อเรื่องที่ลุ้นนางเอกสุดๆ ก็เลยเป็นแค่ไปได้เรื่อยๆ เนื้อเรื่องเบาๆ เดินเรื่องไปแบบน่ารักๆ นางเอกที่พกความอัดแน่นในใจมานานก็อโหสิกรรมกันไปอย่างรวดเร็ว ก็เอาเป็นว่าจุดนี้คิดเสียว่านางเอกผ่านเรื่องโชกเลือดมาเยอะแล้วเลยได้อภัยง่ายหน่อย คงได้รู้จักสัจธรรมที่ว่าปล่อยวางน่าจะดีกว่า แต่มันไม่ใช่จริงๆ นะ นางยังคร่ำครวญต่อในใจอย่างปล่อยวางไม่ได้แบบนางเอก

 

ประเด็นนิยายแนวใสๆ แบ๊วๆ (ที่ไม่น่าจะรวมกันได้เพราะเริ่มต้นด้วยฆ่าคนแล้ว) ก็ทำได้ดีอยู่ค่ะ แต่ทุกอย่างมันง่ายดายไปหน่อยค่ะ อ่านแล้วมันไม่สุดในอารมณ์สักอารมณ์ เราที่คิดว่าเนื้อเรื่องมันต้องเข้มขันฟาดฟันกันมากมาย รักระคนแค้น กลับมาทวงคืนกับคนที่ทำเธอไว้แบบนี้ แต่กลายเป็นแบบนี้แทน มันเลยรู้สึกว่าคาแรคเตอร์ของตัวละครอย่างนางเอกไม่คงความตัวตนของการเป็นลลนา อินทิราหรือคนอื่นๆ ได้เลย ต้นนี้แรง กลางผ่อนลงไป ท้ายนี้เอาความแรงโยนทะเลไปแล้ว เป็นสาวสวยที่ผลักทุกอย่างลงน้ำทะเลไปหมด แบบว่าพี่คิดได้แล้วค่ะ ทำไปไม่เกิดประโยชน์อันใด จะทำให้ทุกคนเจ็บปวดตามกันไป คิดในแง่ดี ก็ดีค่ะ คิดในแง่ความสมเหตุผล เบาไปหน่อย

 

นอกจากความรู้สึกที่ไม่สุดในการเล่นเรื่อง ไม่รู้ว่าเซฟตัวเองในการเล่าเรื่องกันไปมั้งคะ ก็ยังมีประเด็นที่ดูเหมือนว่าไม่ทำให้นิยายขาดความสมจริงไปเยอะ นางเอกเปลี่ยนแปลงตัวเองแบบมีชีวิตเกิดใหม่มาเพื่อจัดการอะไรบ้างอย่าง และการที่หนีมาแบบก็เพราะว่าเธอกำลังรู้ว่าถูกตามล่าตัวอยู่เช่นกัน นี้ก็เป็นประเด็นทีนึกว่าจะเล่นใหญ่กัน แต่มันมาๆ หายๆ เหมือนคิดได้ก็มา คิดไม่ได้ก็ไม่พูด แต่น่าแปลกที่คนมีเงินขนาดนั้น น่าจะมีบารมีพ่อหนุนหลังอยู่ แต่ปรากฏว่ากลับตามหาเบาะแสนางเอกไม่ได้เลย ไม่เหมือนของฝั่งพระเอก ที่แค่ใช้นักสืบเอกชนก็สาวเรื่องราวต่างๆ ของนางเอกได้ แล้วทำไมลูกชายของคนมีกับเธอถึงหาอะไรเกี่ยวกับนางเอกไม่ได้สักนิด และเหมือนว่าต้องการตัดปมนี้ทิ้งไปเลยก็คือกว่าคือตามหาไม่ได้ ตามไม่เจอ เพราะไม่เคยเจอหน้ากันจังๆ  แล้วไหง พระเอกดันรู้ว่าเบื้องหลังนางเอกคือใครได้ อันนี้งงจริงๆ คือผิดปกติมาก นางฆ่าพ่อเขา ต้องทุ่นทุนมากกว่านี้สักนิด แต่นี้ลอยชายไปมา สรุปมันได้ลงมือตามหาบางเอกบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ รู้แต่เนื้อเรื่องตัดบทให้แยกจากกันไปแล้ว หาไม่เจอแล้ว ช่างมันไป พ่อทิ้งเงินไว้ให้ใช้เยอะไปใช้เงินดีกว่า แต่จะเกริ่นมาให้รู้สึกว่านางเอกมีศึกรอบด้านจากการหนีคนตามล่าไปเพื่ออะไรถ้าจะให้มันจบง่ายดายขนาดนั้นกัน ทำให้เรื่องขาดความสมจริงไปเลย

 

ปมในใจนางเอก เธอมีหลายปมมาก ถึงได้บอกว่าความเป็นดรามาง้างมาแต่ไกลกลับเล่นได้ไม่เต็มที่เลย ปมโดนทอดทิ้งจากเล่ห์เหลี่ยมคนอื่นก็ประเด็นหนึ่ง แค้นนะแต่มีองก์ประกอบที่พอจะทำให้นางเอกอโหสิกรรมได้ อะนางเป็นคนดีพี่อนุโมทนาบุญกันไปนะคะ ซึ่งเป็นเราคงไม่ให้อภัยกันง่ายขนาดนั้น ถึงจะไม่มาในแนวว่ารักกันได้ประหนี่งไม่เคยเจ็บแค้นกันมา แต่คนร้ายพอคิดได้ก็หน้ามือเป็นหลังมือกันเหมือนละครช่องหลากสีเลย ยังไงก็สาธุด้วยแล้วกันนะคะ จะให้กฎหมายทำอะไรไปก็คงกระทบกระเทือนมากมาย เอาไปทางบุญแก้บาปแล้วกันนะ

 

แต่ไอ้ปมที่มาการถูกข่มเหงมาตั้งแต่ใต้ปีกมาเฟียเนี่ย มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งเลยทีเดียว มันก็คงไม่ได้หายง่ายๆ เพียงแค่พระเอกปลอบประโลมด้วยคำพูด ด้วยสัมผัสหรืออะไรง่ายๆ แบบนั้นเลย อ่านแล้วไม่อินเลยว่าคนอย่างนางเอกที่หวาดกลัวเซ็กส์ขนาดนั้นจะยอมอ่อนโอนง่ายดายแค่ความรักจากพระเอก การถูกสัมผัสจากพระเอก ตัวฟีน่าอนุมานว่านางเอกน่าจะจัดว่าถูกล่วงละเมิดแบบไม่ได้มาสายโลกสวย ชนิดที่มีร้อยตำรวจเอกเข้ามาช่วยได้ทันเวลา หรือต่อให้โชคดีที่ไม่โดนเข้าไปเต็มๆ มันก็สร้างความรู้สึกบางอย่างไว้ ซึ่งมันต้องใช้เวลาสักพักกว่าที่เธอจะยอมรับได้ ตรงนี้เราอาจจะยึดตามหลักมากไป เพราะผู้หญิงทีผ่านเรื่องพวกนี้มาต้องมีการใช้นักจิตบำบัดกันเลย หรือไม่ก็ต้องใช้คำว่าเวลาใช้เหลือจริงๆ  แต่อ่านๆ เวลาที่นางเอกเจอเรื่องมันผ่านไปไม่ได้นานขนาดนั้นได้เลยค่ะ มันลบเลือนง่ายไปนิดหนึ่ง

 

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ขาดความสมจริงสมจังไปอีกก็คือเหตุผลที่นางเอกถูกพรากไปจากครอบครัว อันนี้จะสปอยส์กันเลยนะคะ คือนางเอกถูกแม่เลี้ยงหลอกไปทิ้งไว้บนรถไฟ จนนางเอกต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกส่งไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า แล้วก็ถูกคัดเลือกส่งไปอยู่บ้านพ่อบุญธรรมจนเธอต้องมาเป็นแบบนี้ แล้วมันมีอะไรที่ฟีน่าอยากบ่น ประเด็นแรกก็คือนางเอกตอนถูกพรากไปจากพ่อ เธอเป็นเด็กอายุเจ็ดขวบแล้ว แต่ให้แม่เลี้ยงจะพยายามทำอย่างไรก็ตามไม่ให้คนรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นใครก็เป็นไม่ได้หรอกนะคะ เพราะนางเอกรู้ความแล้ว เข้าเรียนป.หนึ่งแล้ว นางเอกก็ต้องรู้ชื่อตัวเอง ชื่อพ่อชื่อแม่และที่สำคัญนางเอกถูกปล่อยไว้บนรถไฟ ก็ต้องรู้ว่ามาจากเส้นทางไหน แล้วพ่อนางเอกก็แจ้งความไว้แล้วแน่นอน สืบค้นไปตามสถานีรถไฟก็ต้องได้ข่าวคราวกันบ้างละ คงไม่เล่นมุกว่าพอเจอเด็กหลง ส่งบ้านเด็กกำพร้าแล้วเด็กก็ถูกส่งไปอุปการะง่ายดายขนาดนั้นหรอกนะคะ อ่านแล้วเป็นจุดขาดความสมจริงมาก เด็กเจ็ดขวบนะคะ ไม่ใช่เด็กหนึ่งขวบที่จะไม่รู้ความอะไรขนาดนั้น เพราะตัวนางเอกยังจำฝังใจได้ว่าเธอมาจากจังหวัดอะไร บ้านอยู่ไหน ใครหลอกเธอมาปล่อยแบบนี้ ถ้ารู้ขนาดนี้ทำไมนางเอกในวัยเจ็ดขวบถึงบอกตำรวจตอนที่มาเจอเธอไม่ได้ละว่ามาจากที่ไหน พ่อแม่ชื่ออะไร ใครพาเธอมาไว้ที่นี้ ถึงแม้ว่าจะย้อนกลับไปราวๆ ยี่สิบปีได้ สมัยนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด แต่ก็ต้องมีการแจ้งความละ จะเข้าไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าแล้วถูกคัดเลือกไปง่ายๆ แบบนั้น ดูจะแปลกๆ กันไป คือถ้านางเอกความจำเสื่อมไปช่วงนั้น แล้วค่อยๆ มานึกได้ตอนโตยังพอว่า แต่อ่านแล้วมันไม่ได้รู้สึกเลยว่านางเอกเป็นแบบนั้น เอ! หรือเราตีความหมายผิดไปหรือเปล่า

 

 

ทำให้เล่มนี้ตอนแรกเราคิดว่าเล่มนี้จะต้องเข้มข้นมาก เพราะทิ้งความรู้สึกแบบนี้ไว้ตั้งแต่เล่มก่อนพอมาเจอของจริงรู้สึกว่าผิดหวังอยู่นะคะ เรื่องนี้สามารถเล่นอะไรที่หนักขึ้นได้แต่กลายเป็นว่าสร้างมาแต่ใช้ไม่คุ้มค่ากันเลยค่ะ จากที่ว่าจะหนักก็บางเบาเสียจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นคาแรคเตอร์ที่ปูทางมาเสียดี เหตุการณ์หลายๆ ที่มันขาดความสมจริงสมจังมากๆ มากจนทำให้เรื่องนี้อ่านแล้วสนุกน้อยลงไปอย่างมากเลยค่ะ ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นนิยายที่ขายความหวาน น่ารักที่ฟีน่าควรจะชอบก็เลยกลับกลายเป็นว่าไม่ใช่ ไม่ตอบโจทย์กันนะคะ ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้ปูเรื่องมาให้คิดว่ามันต้องเป็นนิยายดรามาขนาดนี้เราก็คงไม่ได้คาดหวังอย่างนี้  ปมอะไรในเรื่องก็คลายเร็วมาก มากจนไม่ได้ทำให้เรื่องดูสมเหตุสมผลเลยค่ะ นางเอกที่น่าจะได้แสดงบทบาทอะไรก็แทบไม่รู้สึกอะไรสักนิด แต่ถ้าใครไม่คิดมาก ไม่เยอะก็อ่านได้อยู่ค่ะแต่สำหรับฟีน่าเฉยๆ กึ่งไปทางผิดคาดที่อยากได้ความเข้มกว่าที่นิยายนำเสนอมานะคะ

 

 

แก้ไขล่าสุด (วันศุกร์ที่ ๑๕ กรกฏาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๔:๓๐ น.)