แจ่มใส

อสุราร่ายรัก ฌามิวอาห์

User Rating: / 0
แย่ดีที่สุด 

 

อสุราร่ายรัก ฌามิวอาห์

 

ความรักจะมากพอจนทำให้ผ่านพ้นความหวาดกลัวไปได้หรือไม่ลิลลาภาไม่อาจบอกได้ แต่เธอคงไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่เคียงอเล็กซิสเพื่อเป็นมาดามแห่งซูวาคอฟได้ แม้รักสักเพียงใดก็ต้องเก็บไว้เป็นเพียงภาพในความทรงจำ จากกันเพราะรักเต็มหัวใจเจ็บปวดยิ่งกว่าการจากกันเพราะชิงชัยเสียอีก

 

นี้คือสิ่งที่ลิลลาภาคิดไปเองทั้งหมด เพราะหัวใจของอเล็กซิสไม่เคยยอมให้เธอจากไปไหน เธอยังคงเป็นหญิงเดียวที่เขารัก และทำให้เขารู้จักว่ารักแท้คือเช่นไร ไม่ใช่เพราะเธอคือผู้ควบคุมและมอบอำนาจอันใหญ่เพื่อสิ่งลี้ลับในตัวเขาได้ แต่เพราะเขารักเธอด้วยหัวใจที่แท้จริง

 

การเตรียมตัวมาเพื่อจากลาไม่ใช่ว่าจะไม่เจ็บ หากยิ่งใกล้เวลาที่พันธะจะถูกเรียกคืนลิลลาภาก็ไม่ต้องการให้มันเดินมาถึง แต่เหมือนว่าความหวาดกลัวจะถูกแทนที่ด้วยบางอย่าง เธอกำลังถูกหลอกและไม่ใช่เพียงแค่อเล็กซิสเท่านั้นที่ลงมือ แต่คือทุกคน และเธอควรจะยินดีในแผนการนี้เพราะตะกอนแห่งความขลาดกลัวในหัวใจเธอกำลังได้การขจัดไป เพื่อให้หัวใจของเธอเข้มแข็งพอจะอยู่เคียงข้างอเล็กซิส

 

แม้หน้าที่ของอเล็กซิสคือเกิดมาเพื่อเป็นคือการคุ้มครองผู้คนมากมาย หากแต่กำลังใจเดียวที่เขาปรารถนาเพื่อยืนหยัดรับในภาระอันหนักหน่วงก็คือความรักจากใจของลิลลาภา เมื่อเขาไม่เคยละทิ้งความพยายามในการมีเธออยู่ในอ้อมแขน  วันที่อเล็กซิสรอคอยก็มาถึง การได้อยู่เคียงข้าง ผู้กุมอำนาจเหนือหัวใจของเขาอย่างแท้จริง ลิลลาภา

 

 

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

กลับมาลงรีวิวเล่มที่สามของชุดนี้นะคะ เหลืออีกหนึ่งเล่มก็จะครบสี่เล่มแล้วนะคะ  หลังจากที่นักเขียนหายหน้ากันไปนาน ออกมาสักเล่มก็เป็นนิยายที่ไม่ได้มีความหนาเท่าไร ความบางไม่ต่างกับเล่มใจภักดิ์นิรันดร์เลยค่ะ เนื้อเรื่องของนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เริ่มต้นเรื่องด้วยการเพิ่งรู้จักกันของพระเอกนางเอก แต่มันคือความรักที่อาจจะกำลังจบสิ้นลง หากสิ่งที่ทำให้มันไม่อาจดำเนินต่อไปด้วยกันได้ ไม่ใช่ความเกลียด หากเป็นความรักที่คละเคล้าไปด้วยความหวาดกลัวจนไม่แน่ใจว่าเธอจะก้าวผ่านมันไปได้หรือ แต่พอความสัมพันธ์ที่มีต่อกันจะจบลงจริงๆ เธอก็ตอบไม่ได้เช่นกันว่าเธอยินดีกับสิ่งที่เรียกร้องนี้จริงๆ แต่โชคดีที่พระเอกไม่ยอมทำในสิ่งที่นางเอกต้องการเลย เพราะไม่ใช่แค่เธอคือคนสำคัญที่เป็นตัวแปรหลักๆ ในการอยู่รอดของเผ่าพันธุ์และโลกใบนี้ แต่เธอคือรักแท้ รักแรก รักเดียวของเขาด้วย

 

สิ่งที่ดีงามที่สุดก็คือตัวพระเอกค่ะ เพราะเราเองมีความหมั่นไส้ในตัวนางเอกเล็กน้อยถึงปานกลาง  พระเอกเป็นบุรุษสายมั่นคงในรักแท้อย่างมาก รักชนิดที่แม้ว่านางเอกจะบอกว่าขอเลิกรา ขอไปจากชีวิตของเขาเพราะต้องยอมรับว่าเธอกลัวในสิ่งที่เขาเป็นก็ไม่เคยหมดรัก แต่อยากจะให้มีช่องว่างระหว่างกันก็พร้อมจะมอบให้นางเอก แต่ถ้าถึงเวลาเขาก็จะทำทุกหนทางเพื่อให้ได้เธอกลับคืนมา แม้อาจจะมีข้อกังขาเล็กๆ ในใจก็คือว่ารักเพราะรัก หรือรักเพราะบางสิ่งที่เป็นผลดีต่อการเป็นตัวเขาและหน้าที่อันยิ่งใหญ่ที่ได้รับหรือเปล่า แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าที่พระเอกให้ความสำคัญกับนางเอกเพราะรักจริงๆ มากกว่าสิ่งที่แอบแฝง เพราะถ้าไม่ใช่รักแท้จะไม่สามารถควบคุมตัวตนของเขาได้เลย ต้องเป็นคู่แท้ต่อกันเท่านั้น  พระเอกจึงจัดอยู่ในหมวดพระเอกที่รักนางเอกอย่างไม่มีเงื่อนไขและสิ่งใดมาเป็นอุปสรรค แม้แต่ตัวนางเอกเองที่ประกาศปาวๆ ว่า เราเลิกกันแล้ว จะขอถอดหมั้น จะจบกันเพราะเธอหวาดกลัวตัวตนของเขาเหลือเกิน

 

จะว่าไปสำหรับตัวนางเอก ฟีน่ามีความมีความรักในตัวนางเอกน้อยกว่าพระเอกอย่างเห็นได้ชัด เพราะอย่างแรก นางเอกเป็นฝ่ายที่พยายามวิ่งหนีพระเอกตลอดเวลาหลังจากรู้แล้วว่าพระเอกเป็นใคร เป็นความรักที่เหมือนจะไม่มากพอให้ลองสู้เพื่ออยู่ข้างเขาเลย ซึ่งเราก็พยายามจะเอาตัวไปแทนว่า ถ้าเราเป็นนางเอกเจอความจริงที่พระเอกเป็นจะรับได้ไหม แน่นอนว่าเราคงตกใจ หวาดกลัวไปเลย แต่พระเอกเขาก็เหมือนว่าจะทำให้นางเอกไม่กลัว แต่นางหันหลังและวิ่งหนีมาเลยคือสงสารพระเอกนะคะ นางเอกไม่ลองสักตั้งเลยหรือ ร่ำร้องว่าจะเลิกกันท่าเดียว แต่ยังดีที่พอรู้ว่าตัวเองดิ้นไม่หลุดแล้ว พระเอกยังไงก็ไม่เคยหยุดรักและทำให้เธอต้องมาเป็นคู่ชีวิตให้ได้ นางก็อ่อนลงและยอมรับว่าหัวใจตัวเองสักทีว่าหนีความรักไม่พ้น  นี้ถ้าเล่นตัวมากกว่านี้คงออกแนวไม่ชอบขี้หน้ากันเลย สงวนท่าทีพองามให้รู้ว่าฉันไม่ได้ง่ายๆ นะ

 

น่ารักไหม หวานๆ ฟินๆ ในหัวใจหรือเปล่า ใช่ค่ะที่เป็นแบบนั้นได้บอกเลยว่าเพราะพระเอกนะคะ ตัวพระเอกเป็นคนที่อยากได้ต้องได้  อาจจะต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมไปบ้าง อ้อมไปอ้อมมาบ้าง แต่สุดท้ายก็ต้องได้เธอ นางเอกที่ว่าจะไปๆ ก็เลยต้องยอมรับกับตัวเองแล้วว่าเธอไม่เคยเลิกรักเขา และจะรับมือกับตัวตนและสายเลือดของพระเอกให้ได้ ก็แหงละ โดนหลอกมาซะขนาดนี้ ดิ้นไม่หลุดแล้ว ซึ่งคิดต่อไปว่าถ้าไม่โดนหลอกมาจนกลับตัวไม่ได้นางเอกจะขอเลิกให้ได้เลยใช่ไหม

 

การใช้เทพปกรฌัมมาผูกเรื่องราวให้เป็นเล่มนี้ อาจจะไม่ได้เป็นเรื่องราวใหม่ แต่เอามาดำเนินเรื่องได้น่าสนใจดีนะคะ ซ่อนปมไว้ว่าใครกันคือคนที่ต้องการกุมอำนาจนี้ไว้โดยไม่สนใจว่าจะต้องได้มาด้วยวิธีใด  การหลงผิดของอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้มาจากความเลวแต่มาจากรักที่มากเกินไปจนละทิ้งเหตุผลได้  หรือความลับที่จะสยบอสูรร้ายได้ ไม่ใช่โซ่ตรวนที่แข็งแรง แต่เป็นเพียงความเข้าใจและความรักก็เอาชนะอันตรายได้ ตัวนิยายไม่ได้ซ่อนตัวละครไว้จนเดาไม่ถูก พอจะเดาได้ แต่เดาถูกแค่ไหนว่าทำไปเพื่ออะไร  ไม่ได้เน้นเรื่องการสืบสวนเพราะชุดนี้จะเน้นไปทางคุณสมบัติของพระเอกที่ไม่ใช่มนุษย์ทำธรรมดา อย่างเล่มนี้พระเอกเป็นอะไรก็ต้องลองอ่านดู แต่ชื่อเรื่องก็พอจะบอกได้ว่าตัวพระเอกเป็นตัวอะไรกันแน่ จึงทำให้นางเอกถึงกับกลัวเมื่อรู้ความจริงว่าพระเอกไม่ใช่คนเหมือนๆ กับเธอ

 

ในส่วนของความชอบในเล่มนี้ก็ถือว่ามีอยู่ไม่น้อย แต่สิ่งที่ขอคอมเม้นท์สักหน่อยก็คือ เรื่องนี้เหมือนทำให้เรารู้สึกว่าการเปิดอ่านหน้าแรกๆ ของเรื่องเหมือนเราเปิดไปกลางเล่มของนิยายเล่มหนึ่ง คือช่วงแรกของเรื่องไม่มีเลย คือถ้าเป็นการเล่าย้อนหลังกลับไปว่าพระเอกกับนางเอกเจอกันแบบไหน(ในเรื่องมีบอกนิดหนึ่ง) แต่เนื้อเรื่องที่จะทำให้เห็นว่าสายสัมพันธ์จากคนที่มีบุญคุณต่อกันจนเป็นความรักหวานซึ้งกันไม่มี (อันนี้ก็เดาและจิ้นกันเองไปพอได้ เดี๋ยวจะหาว่าคนอ่านไม่มีจินตนาการเอาเสียเลย) แต่ที่รู้สึกว่ามันขาดไปก็คือช่วงที่รักจะร้างลากันไป ทำไมนางเอกไปเจอความลับของพระเอก หรือใครวางแผนหรือเปล่า อันนี้ก็ยังงงๆ ว่าไปเจอได้ยังไง หรือว่าเราอ่านข้ามกันไปอีกแล้ว เพราะอนุมานว่านางเอกคงบังเอิญไปเจอเข้าจากตอนเปิดตัวของเล่ม ซึ่งเป็นความฝันของนางเอก น่าจะเป็นเศษเสี้ยวหนึ่งของเหตุการณ์ที่เธอไปพบเจอเข้า ตรงนี้จะให้คนอ่านจินตนาการเองก็พอไหวเพราะมีอะไรให้ปะติดปะต่อกันพอได้บ้าง แต่ถ้าเล่มมันหนากว่านี้ เล่มเนื้อเรื่องตั้งแต่ต้นเรื่องให้ละเอียดกว่านี้ก็อาจจะเข้าใจอะไรในสิ่งที่นางเอกตัดสินได้มากกว่านี้นะคะ เพราะเจอไปแค่นี้ รู้สึกเลยว่านางเอกไม่ค่อยได้ใจเลย รักพระเอกมากพอหรือ เหมือนจะรักตัวเองมากกว่า คือพอไม่ได้ให้น้ำหนักว่านางเอกหวาดกลัวเพราะไปเจออะไรเข้าชนิดที่แทบช็อกสุดๆ พระเอกทำอะไรบ้างในช่วงจนแม่ของพระเอกต้องยื่นมือเข้าช่วย เราเลยไม่เข้าข้างนางเอกมากนัก แม้จะบอกว่าตกใจที่จู่ๆ คนรักไม่ใช่คนปกติ แต่ขนาดวิ่งหนีเขาและดิ้นรนจะเลิกราทั้งที่ยังรักแบบนี้ นางเอกไม่ค่อยได้ดั่งใจนักนะคะ  สู้สักตั้งแล้วถ้าไม่ไหวค่อยเลิกราอันนี้ยังจะพอเข้าใจ และไหนจะเรื่องของครอบครัวพระเอกอีก คือมีเรื่องให้เล่นเยอะ แต่ทำมาเสียเล่มบาง มันเลยไปไม่เต็มที่ของเรื่องที่ควรจะเล่าได้

 

และที่พูดถึงว่าเรื่องนี้ตอนแรกของเล่มกลับเหมือนกลางเล่มของนิยายเสียมากกว่า อีกประการที่คิดว่ามันก็ยังไม่เคลียร์สำหรับเราก็คือ นางเอกบอกว่าเธอมีเลือดหมู่พิเศษที่หาได้ยากและมีความสำคัญแต่เผ่าพันธุ์ของพระเอก คำถามคือ นางเอกได้มายังไง หรือสืบเชื้อสายมาจากต้นตระกูลฝั่งไหนสักฝั่ง หรือแค่ความบังเอิญ แต่ไม่น่าใช่เพราะตัวคุณยายนางเอกคล้ายๆ จะเป็นแม่มด ดังนั้นถ้าเล่าถึงบรรพบุรุษของนางเอกสักหน่อยก็น่าจะดีว่าทำไมถึงส่งต่อเลือดหมู่พิเศษมาให้นางเอกได้ มันเป็นความค้างคาที่พยายามหาเหตุผลให้ตัวเองอยู่ ก็ได้แต่คิดไปว่าต้นตระกูลคงมีเชื้อสายใกล้ๆ กับพระเอกเพราะในเนื้อเรื่องบอกคร่าวๆ ให้เราเดาเองอีกแล้วว่า มีเชื้อมีสายต่างชาติด้วย นางเอกถึงได้มีตาอื่นที่ไม่ใช่ตาสีของคนเอเชียปกติทั่วไป

 

ถ้าเคยบอกว่าในเล่มพันธนาน้ำผึ้งพูดถึงหมู่บ้านพรปฐพีน้อยแล้ว เล่มนี้น้อยกว่าไปเลยค่ะ ถ้าไม่มีคุณมนตราที่ปรากฏอยู่ในเล่มใจภักดิ์นิรันดร์ก็แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวพันกับเล่มอื่นๆ เลย จะอ้างอิงตัวหมู่บ้านนี้ก็แค่เป็นบ้านพักของคุณมนตราและนางเอกมานอนด้วยในฐานะหลานยายก็เท่านั้น หมดจากช่วงแรกก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วค่ะ คงเอาไว้แค่เป็นตัวเชื่อมเดียวให้มันอยู่ในชุดนี้เอง คือไม่มีก็ยังได้เลย เรื่องมันไม่มีความเกี่ยวพันอะไรที่เห็นชัดว่าสำคัญกับหมู่บ้านนี้มากนัก

 

 

จริงๆ เนื้อเรื่องของนิยายก็เป็นแนวน่ารัก อ่านง่ายๆ หวานๆ ชวนให้ฟินกัน แต่มีความรู้สึกว่ามันไม่สุดในอารมณ์นะคะ อ่านได้อยู่ แต่ความที่เนื้อเรื่องน่าจะใส่อะไรให้มันเต็มอิ่มได้มากกว่า แต่เหมือนยังมาไม่ครบ ขาดชิ้นส่วนในการเล่าเรื่องให้มันสมบูรณ์แบบอย่างที่ควรเป็น จุดที่ขาดหายไปเลยทำให้อารมณ์ในการเข้าถึงนิยายยังไม่ถึงที่สุดของเนื้อเรื่องได้ แต่ถ้าอ่านแบบสบายๆ ก็ถือว่าได้อยู่ค่ะ เล่มไม่หนาด้วย อ่านแป๊บเดียวก็จบแล้วค่ะ