philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

แก้วซ่อนลาย กวิตา

 

 

แก้วซ่อนลาย กวิตา

 

คำสาปของพิทักษ์บดินทร์ช่างเต็มไปด้วยความเคียดแค้น หากแต่แสงสว่างอันเจิดจ้าของตระกูลอย่างแสงฉานกลับไม่เคยเชื่อในเลยแม้แต่นิดเดียว  โศกนาฏกรรมในอดีตเป็นเพียงสิ่งที่ผ่านไปและสอนให้แสงฉานแข็งแกร่งเหมือนเช่นทุกวันนี้ พิทักษ์บดินทร์ที่เคยซวนเซจนเกือบสูญสิ้นแต่เมื่ออยู่ในมือของเขาจะไม่มีวันเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน ทว่าผู้ชายที่ประสบความสำเร็จทุกอย่างเช่นแสงฉานกลับพ่ายแพ้ต่อสิ่งเดียวที่เรียกว่าความรักที่มีแด่บุญรักษา

 

เรื่องราวในครั้งก่อนสอนให้บุญรักษาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปจนหมดสิ้นจากเด็กสาวที่มองโลกเพียงด้านเดียว คิดและเข้าใจแต่สิ่งที่ตัวเองต้องการจนหลงลืมความรักของคนรอบข้างและเมื่อเธอก้าวผ่านนรกในยามที่มีลมหายใจอยู่ บุญรักษาจะเปลี่ยนไม่ใช่เพื่อตัวเองแต่เพื่อคนอื่นที่ไม่ได้โชคดีเช่นเธอ หากการเธอเป็นในสิ่งที่ต้องซ่อนเร้นความจริงกลับทำให้แสงฉานกลับต้องเจ็บปวด และกลายเป็นคนทรยศในสายตาของคนที่บุญรักษาเทิดทูนที่สุด

 

เวลาแห่งความทรมานไม่เคยจางไปและยิ่งพยายามลืมเท่าไรก็ตามมาหลอกหลอน คนทรยศที่แสงฉานตราหน้าเอากลับยังคงทำให้เขาสับสน เจ็บปวดระคนไปกับรัก บนเส้นทางที่แสงฉานกำลังต่อสู้กับอุปสรรคที่ถาโถมเข้ามาจนเขาไม่รู้ว่าสักวันหนึ่งจะรับมือกับมันไหวได้แค่ไหนกลับมีปริศนาที่ค้างคาใจของเขาประการหนึ่งได้รับการไข ไม่สำคัญอีกแล้วว่าในอดีตบุญรักษาจะทำเช่นไรกับความรักที่เขามีให้ เมื่อเขายังรักบุญรักษาไม่เปลี่ยน เขาก็จะรักต่อไป และไม่สนใจว่าใครจะมองว่าความรักที่เขามีต่อเด็กหนุ่มเช่นบุญรักษาเป็นความผิด

 

สมควรแล้วที่บุญรักษาถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ ใช่แล้วเธอทรยศหัวใจตัวเอง ทรยศต่อความรักของแสงฉาน เธอปล่อยให้เขาเฝ้าคิดว่าตัวเองเป็นคนผิดปกติที่รักคราบผู้ชายที่เธอเป็น แต่นี้คือความจำเป็นและการเข้าใจผิดที่บุญรักษาไม่กล้าเอ่ยปากบอกแสงฉานเพราะเธอกลัวที่จะเสียคนที่เธอรักที่สุดไปอีกครั้ง ทว่าทุกความหวาดหวั่นเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เธอตัดสินใจทำ ไม่ใช่เพราะใคร แต่เพื่อแสงฉาน คำสาปของพิทักษ์บดินทร์มีจริงหรือแค่เรื่องที่ถูกสร้างขึ้นมา มรสุมที่แสงฉานกำลังประสบ บุญรักษาจะต้องช่วยทุกหนทางแม้ต้องแลกด้วยชีวิต

 

เพราะนี้คือสิ่งที่แสงฉานพร้อมจะรับมัน ปัญหารอบด้านที่ประดังเข้ามา แต่สิ่งเดียวที่แสงฉานไม่อาจรับได้หากมันพรากบุญรักษาไปจากเขา ในเมื่อเขาไม่สนใจแล้วว่าบุญรักษาจะเป็นชายหรือหญิง เธอก็คือคนที่เขารัก ความจริงไม่ใช่สิ่งที่ทำให้แสงฉานโกรธบุญรักษาอีกต่อไป เพราะคนที่เขารักคือจิตใจของบุญรักษาต่างหาก ทว่านี้อาจเป็นคำสาปที่แท้จริง รักที่รอคอยวันสมหวัง อาจไม่มีวันสมหวัง

 

สิบกว่าปีที่ได้อยู่เคียงข้างกันผ่านอุปสรรคด้วยกันมามากมาย รักและทรยศเป็นสิ่งที่บุญรักษาต้องเผชิญ แต่เมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรเป็นบุญรักษาก็พร้อมจะกลับมาอยู่ในที่ที่ควรเป็นของเธอตั้งแต่แรก ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งที่เลวร้ายกว่าคำสาปและผีร้ายก็คือจิตใจอันแสนสกปรกของคนได้พรากความสุขที่เธอควรมอบให้แด่แสงฉาน รักที่บุญรักษาเองก็ไม่อาจบอกได้ว่าเกิดขึ้นเมื่อใด หากมันลึกซึ้งและแน่นแฟ้นจนเธอไม่ยอมปล่อยในหลุดมืออีกครั้ง แสงฉานคือความแสงสว่างที่เจิดจ้าอยู่ในความมืดมิดของบุญรักษา และสอนให้บุญรักษารู้จักคำว่ารักดีว่า รักก็คือรัก ไม่มีสิ่งใดจะอธิบายได้มากกว่าไปกว่านี้อีกแล้ว

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

หลังจากทดลองงานในชุดบุษยาลายเพลิงไปหนึ่งเล่มแล้วไม่ค่อยประทับใจเท่าไร ฟีน่าก็เลยตัดสินใจดองเล่มอื่นๆ ในชุดไปก่อน แต่เล่มนี้ตอนที่หยิบๆ จับๆ มารู้สึกว่าคำโปรยน่าลองมาก จะเป็นนิยายวายหรือไง แต่ไม่น่าใช่เพราะเรื่องราวไม่ได้บอกว่าเป็นนิยายวายก็มั่นใจในระดับหนึ่งว่ามันต้องมีอะไรแอบแฝงเป็นแน่แท้ พอรู้สึกว่าว่าอยากจัดการของดองก็เลยเอาเล่มนี้มาอ่านดีกว่า

 

เพราะชุดนี้มีผีเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย จึงถูกผูกโยงไปกับคำสาปแช่งของใครบางคนที่ทำให้ครอบครัวพระเอกต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายตลอดมา จนเขาแกร่งพอจะกลายเป็นผู้นำเสียเอง แต่มีคนเคยบอกว่าหากเวลาใดที่เราล้มจะมีแต่เรื่องราวทับถมเราให้จมดิน ไม่ต่างจากพระเอก ชีวิตที่กำลังดีกลับต้องเริ่มสะดุด และเขาไม่หวาดหวั่นเลยที่ต้องเผชิญกับสิ่งที่คนอื่นคิดว่าเป็นคำสาปแต่สำหรับเขามันคือแผนการของคนทั้งหมด และมันก็ทำให้พระเอกและนางเอกต้องกลับมาเจอกันทั้งที่พยายามจะหันหลังให้กันไปแล้ว แต่ไม่ว่าจะทำอะไร เย็นชาแค่ไหนก็ห้ามใจรักไม่ได้ และเมื่อห้ามไม่ไหวก็ปล่อยให้เป็นอิสระ แต่มันไม่ได้ง่ายชนิดที่รักกันลงเอยกัน อย่างน้อยในสายตาของคนรอบข้างนางเอกไม่ใช่ผู้หญิงแต่เป็นเด็กหนุ่ม ซึ่งพระเอกไม่สนใจอยู่แล้วว่าใครจะคิดว่าเขาแปลก คนที่เขารักคือคนที่เขาต้องสนใจ  เรื่องในอดีตจนปัจจุบันที่ใกล้คลี่คลายแล้วว่าใครอยู่เบื้องหลังกันแน่

 

เพราะปราศจากการคาดหวัง แต่แค่หวังว่ามันจะไม่ใช่แนววายก็พอ เพราะเราไม่ใช่สายนิยายทางนั้น แล้วการไม่คาดหวังก็ยังดีเสมอ อ่านตอนแรกแบบง่วงนอนเนื่องจากทำงานเหนื่อยมาก ก็ยังจัดว่าน่าสนใจ อ่านไปก็ยิ่งรู้เลยว่าเราคิดถูกแล้วที่หยิบเล่มนี้มาอ่าน จริงๆ พระเอกเป็นแนวที่เรียกว่าพิมพ์นิยม หน้าตาดี มีทุกอย่างครบถ้วน หากตระกูลกลับซ่อนเรื่องราวไว้มากมาย ตัวพระเอกช่วงแรกๆ ก็ถือว่าเหมาะแล้วเป็นพระเอก แต่จะมาชอบจริงจังเลยกับการที่พระเอกยอมละทิ้งสิ่งที่เรียกว่าสังคมเป็นตัวกำหนดความรัก แม้เขาจะผิดหวังจากตัวนางเอกมาครั้งหนึ่งแล้วจนไม่อยากให้อภัย แต่พอมานั่งตรึกตรองใหม่พร้อมกับสิ่งที่บอกว่าให้เกลียดแค่ไหนก็ได้แต่ปากบอกไปเท่านั้นเพราะใจไม่เคยเปลี่ยนก็จงเดินหน้ามันต่อไปให้สุดทาง รักก็คือรัก ทำไมต้องหาเหตุผล อดีตคือสิ่งที่กลับไปแก้ไขไม่ได้ เขาจะลืมเรื่องราวในอดีตไปแล้วรักต่อไปกับคนเดิม

 

พระเอกสไตล์นิ่งๆ เย็นชาเหมือนไร้หัวใจแบบนี้คุ้นเคยกันดีและมองดูทางแล้วคิดว่าพระเอกเวลาดีก็คงดีมาก แล้วก็จริงนะคะ พอเขาคิดได้ จากที่เคยแค่ทำตัวไม่พอใจ ฮึดฮัดเวลาใครใกล้นางเอกก็ประกาศความเป็นเจ้าของแบบเต็มรูปแบบ  ปกติเขาไม่สนใจคนอื่นอยู่แล้ว ดังนั้นใครจะมองว่าเขาเป็นพวกชายรักชายหรือเปล่าก็ยิ่งไม่สนใจเข้าไปใหญ่ เขาสนใจแต่นางเอกเท่านั้น พระเอกดีมากเพราะไม่งี่เง่าด้วยตอนที่รู้ความจริงว่านางเอกไม่ใช่ผู้ชายแต่เป็นผู้หญิง จะเสียใจไปทำไม แถมยังรู้สึกว่าตัวเองนี้โง่มาก นางเอกพยายามจะบอกความจริงตั้งแต่เข้าใจผิดกันครั้งก่อน แต่เขากลับหุนหันผลันแล่นจนต้องจากกัน แต่ตอนนี้เขาโตแล้ว คนที่เขารักไม่ใช่เพราะว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงแต่มันคือเนื้อในและจิตวิญญาณของคนที่เขารักมากกว่า เขารักในจิตใจ หน้าตาแบบนี้คนเดียว เขาไม่ได้รักผู้ชายแต่เขารักนางเอก(ในคราบผู้ชาย)  เวลาหวานนี้จัดว่าถึงมันจะเป็นการเข้าใจผิดของพระเอกว่าหวานใจของเขาคือเด็กหนุ่ม แต่เราแบบว่ารับได้นะคะ ส่วนหนึ่งคงเพราะเรารู้ว่านางเอกคือผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย เป็นช่วงเวลาที่เรียกว่าน่ารัก มุ้งมิ้งกันมาก รุกหนักแบบหวานๆ ที่เราก็ต้องยอมใจพระเอกว่าเขาต้องจากนางเอกไปแบบไม่เข้าใจกันตั้งนาน ตอนนี้เขาจะทำตามหัวใจปรารถนาทุกอย่างจัดเต็มจัดหนักเขินอายแทนนางเอกกันเลย

 

แต่นางเอกกึ่งนายเอกของเราคนนี้ต้องเรียกว่านางอึดตัวแม่เลยค่ะ เจ็บตัวประจำ แถมตอนที่ทำให้เธอเปลี่ยนจากเด็กสาววัยรุ่นที่มองโลกแคบๆ กลายเป็นเด็กที่โตเพียงชั่วข้ามคืนและสิ่งที่ทำให้เธอโตมาเหมือนคนบ่งชี้เพศสภาพไม่ได้ก็หนักหนาชนิดที่ว่านางเอกมันทนมาได้ยังไงกัน เป็นเราคงสติแตกหรือไม่ก็ต้องเข้ารับการบำบัดทางจิตเลยว่าได้ พระเอกที่ว่าแข็งแต่ในแง่ความอ่อนไหวกับสิ่งที่เกิดกับเด็กอายุแค่สิบสามสิบสี่ นางเอกต้องเรียกว่าสติแข็งที่สุด แต่ตัวนางเอกเองมีอะไรแปลกๆ ในตัวค่อนข้างเยอะ เหมือนไร้เดียงสาแต่กลับเห็นโลกแบบสีดำมาไม่น้อย นางเอกเป็นคนซับซ้อนทั้งที่ภายนอกดูเป็นคนที่ไม่โดดเด่น หากใครได้อยู่ใกล้กลับหลงเสน่ห์นางเอกทุกคน มันเป็นคาแรคเตอร์ที่น่าสนใจมากค่ะ

 

จากความไม่ได้หวังอะไรมากมายกลายเป็นว่าเรื่องสนุกมากเลยนะคะ แต่ขอบอกว่าควรตั้งสติก่อนอ่านก็ดี ฟีน่าอ่านอยู่สามวัน ไม่ใช่ว่าไม่สนุกหรือเนื้อเรื่องอืด แต่เหนื่อยจนฝืนตาตัวเองให้อ่านไม่ไหว เลยกลายเป็นว่าความง่วงทำให้เราพลาดรายละเอียดเล็กน้อยไป จนมานั่งมึนช่วงเวลาในเรื่องกันสักนิดหน่อยเลยนะคะ ค่อยๆ อ่านแล้วจะเก็บครบประเด็นมากกว่าฟีน่าค่ะ อันนี้ไม่อยากให้อ่านจบออกแนวขอตั้งสตินับช่วงเวลาและเหตุการณ์กันใหม่แบบเรา

 

ชอบพล็อตเรื่องแม้มันจะเป็นพล็อตตั้งต้นของเรื่อง โสเภณีสาวและความชิงชังจะเป็นพล็อตของชุดนี้  แต่การดำเนินเรื่องชวนให้ติดตามเลยว่าอะไรคือเหตุผลที่แท้จริง ใครกันแน่ที่ทำเรื่องนี้ เรื่องจะพยายามจูงให้เราเข้าใจผิดตลอดเรื่อง ขนาดฟีน่าอดทนไม่ไหวเพราะเหนื่อยสุดๆ เปิดไปตอนจบและรู้คนร้ายตัวจริงไป (หมดลุ้นในจุดนี้) ก็ยังอยากรู้และอ่านต่อไปว่าอะไรคือแรงผลักดันขนาดนี้ แต่ที่สำคัญกว่าคือเรื่องผีในเล่มนี้ คนกับผีใครร้ายกว่ากัน แต่ทำไมฟีน่าจะไม่พูดถึงผีในเล่มนี้มาก เพราะการเป็นผีของเรื่องมีความสำคัญเยอะมากเป็นตัวขมวดปมเรื่องใหญ่ ที่เรียกว่าถ้าขืนพูดมากไปเป็นการสปอยส์เรื่องเลยทีเดียวค่ะ พูดกันง่ายๆว่าเรื่องนี้ผีตนนี้ดีหรือร้ายแค่ไหนต้องอ่านและพิสูจน์เอง หรือที่เลวขนาดนั้นมันมีเหตุ หรือดีเช่นนั้นเป็นแค่เรื่องหลอกลวง

 

ความหวานจากนิยาย ฟีน่าเองก็รู้ๆ กันดีว่าไม่ใช่สายนี้ แต่กลับรู้สึกว่าต่อให้เป็นวายจริงๆ เราก็คงอ่านได้จนจบ อาจจะฟินน้อยไปบ้างแต่ก็ยังรู้สึกว่ามันน่ารักดี พอไม่ใช่วายจริงๆ ก็เลยฟินได้สุดๆ ตอนที่พระเอกเลือกจะลืมเรื่องเก่าๆ แล้วเดินหน้าประกาศตัวว่าเขาคือเจ้าของนางเอก ไม่มีใครแตะต้อง จับจองอะไรในตัวนางเอกยกเว้นแต่เขา พระเอกจะรักและแสดงออกมากๆ จนเรารู้เลยว่าพระเอกเป็นคนโรแมนติค เขากล้าจะแสดงออกว่ารักนางเอกในคราบผู้ชาย จะมีผู้ชายสักกี่คนที่กล้ายอมรับว่าเขารักเด็กหนุ่มคนนี้เท่านั้น ไม่รักคนอื่นเลยต่อให้มีอะไรคล้ายกันแต่มันไม่ใช่นางเอก ชอบพระเอกที่ไม่หมกมุ่นอยู่กับอดีตและพร้อมจะไปข้างหน้าด้วยกัน เมื่อเขาได้มีโอกาสได้อยู่ข้างๆ นางเอกอีกครั้งหนึ่ง ฉากหวานๆ ในเรื่องแม้พระเอกจะคิดว่าอีกฝ่ายเป็นชาย แต่เราคนอ่านรู้เต็มอกก็เลยรู้สึกว่ามันน่ารักสุดๆ พระเอกนี้ต้องบอกว่ารุกหนักแต่เขาไม่เคยหักหาญใจคนที่รัก เขารอได้เสมอ รอให้เธอพร้อมจะตอบสนองความรักของเขาคืนในทุกรุปแบบที่เขาปรารถนา  ผู้ชายคนนี้น่ารักจริงๆ  ค่ะ รักใครก็รักจริง ไม่เคยเปลี่ยนใจไปจากสิ่งที่เขารู้สึก ไม่เคยมีช่วงไหนที่พระเอกรู้สึกผิดว่ารักผู้ชายด้วยกัน แค่เขาต้องการความมั่นใจว่ามันคือความรักแบบปรารถนาจะครอบครองไม่ใช่ความรักแบบพี่ชายกับน้องชาย 

 

แต่สิ่งที่รู้สึกว่ายังขาดไปในความรู้สึกของฟีน่าก็คืออะไรคือสิ่งที่ทำให้พระเอกกับนางเอกรักกัน ช่วงแรกที่สองนี้รู้จักกันในเรื่องมีไม่มากเท่าไร ก็เลยไม่รู้ว่าผูกพันกันเพราะสิ่งใด อ่านแล้วคล้ายๆ แค่ว่าพบเจอกันอย่างบังเอิญบนสถานที่แห่งความทรงจำ สนิทสนมกันเหมือนพี่ชายและน้องชายร่วมโลก ใกล้ชิดจนกลายเป็นความรัก แต่เราจะไม่รู้ว่ามีเหตุการณ์อะไรบ้าง จนข้ามจนถึงตอนที่พระเอกตัดสินใจแล้วที่จะบอกรักน้องชายคนนี้ ซึ่งเขาเองก็ไม่คาดหวังจะได้รักตอบ ขอแค่ได้รักและนางเอกอย่ารังเกียจความรักที่ผิดเพศ(ที่พระเอกเข้าใจฝ่ายเดียว) แต่ในความสับสนของเด็กสาวคนหนึ่งก็เลยเกิดความหมางใจกันขึ้น  และการกลับมาของตัวละครที่ชื่อชวัล จากที่ไม่มีอะไรเลย กลับกลายเป็นคนที่มีทุกอย่าง เขาไปทำอะไรมาคือไม่รู้เลยจริงๆ แค่บอกว่าเขาเปลี่ยนจากอดีตไปแล้ว

 

ส่วนใครที่ไม่แน่ใจว่าจะลองเล่มนี้หรือเปล่า ฟีน่าแนะนำเลยค่ะว่าสนุกจริงๆ ขนาดเปิดตอนจบแล้วเจอสปอยส์เรื่องไปแล้วก็ยังสนุกอ่านเพลินเลยค่ะ ในเรื่องมีปมให้คิดไปต่างๆ นานา จะเป็นนิยายที่พูดถึงเรื่องเพศสภาพที่อาจจะไม่เหมือนทั่วไปเป็นประเด็นหลักของเรื่องเลยก็ว่าได้ แต่เราก็ยังเห็นได้ว่ามันมีความรักที่หนักแน่นและแข็งแกร่งไม่ต่างจากความรักของชายหญิงทั่วไปเลย เป็นนิยายที่เกือบวายแต่ถึงจะวายก็ยังสนุกอยู่ดี แต่อีกเช่นกันว่าฟีน่าก็ยังไม่เปลี่ยนทางแน่นอนนะคะ ขอแนวปกติต่อไปจะดีกว่า ส่วนเล่มนี้ชอบนะคะ อยากให้ลองอ่านเลย เนื้อเรื่องสนุกมาก ลุ้นตลอดเลย ซ่อนปมไปมาหลายรอบ

 

ความรักของนางเอกกับพระเอกก็มั่นคงมาก จากที่ใช้ความงงๆ ของตัวเองในการอ่าน คาดเดาได้ว่าสองคนนี้รักกันมานานมาก อนุมานจากอายุพระเอกที่บอกรักนางเอกตอนสัก20 ปีได้ พลัดพรากจากกันไปด้วยความเข้าใจผิดเกือบๆ สิบปี แล้วต้องเจอการทดสอบความรักและการรอคอยให้นางเอกละทิ้งคราบเด็กหนุ่มอีกห้าปี คาดว่าจะอยู่ราวๆ  15 ปีได้ แต่ใครที่กลัวว่านานขนาดนี้นางเอกแก่พอดี ไม่หรอกค่ะ ตอนนั้นนางเอกอายุแค่14-15 เองค่ะ ตัวนางเอกที่ว่าหัวช้ากับความรักชนิดที่นางไม่เคยรู้เลยว่าใครแอบชอบอยู่ แต่ความรู้สึกของพระเอกเธอรับรู้หมดและรู้ใจตัวเองว่าเธอรักเขา รักพระเอกคนเดียว ตอนที่กลับมาเจอกันใหม่อีกครั้งเธอไม่มีเล่นตัวโยกโย้ที่จะทำให้พระเอกต้องเสียใจอีกว่ารักเขาข้างเดียว เพราะเธอตอบแทนความรักของพระเอกเช่นกัน ปมดรามาในเรื่องนี้จึงมีแค่คดีฆาตกรรมเท่านั้นค่ะ ส่วนความเข้าใจผิดในรักก็เป็นแค่เรื่องของพระเอกกับนางเอก ปราศจากมือที่สามให้น่ารำคาญใจ ถึงจะต้องรอคอยการสมหวังที่ยาวนานแต่มันมีเหตุผลที่รับได้เลย มันคือปัญหาใหญ่ที่ต้องใช้เวลา และการรอคอยก็คุ้มค่าที่สุดท้ายทั้งสองก็ได้กลับมาอยู่ด้วยกันและรักกันอย่างที่มันไม่เคยจางไปจากใจ  

 

ใครอ่านรีวิวแล้วอยากซื้อมาอ่านก็กดไปที่ลิงก์นี้นะคะ แก้วซ่อนลาย 

หรือแบบอีบุ๊คส์ก็ตามลิงก์นี้ค่ะ ลิงก์จากเวบ Meb แก้วซ่อนลาย 

ลิงก์จากเวบ hytexts  แก้วซ่อนลาย

 

 

แก้ไขล่าสุด (วันเสาร์ที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๐๒:๐๔ น.)