philiciana.com : เวบรีวิวนิยาย by ฟีน่า

บ่วงพาฬ ชญาน์พิมพ์

บ่วงพาฬ  ชญาน์พิมพ์

 

ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะทำให้คนอย่างวิศวนาถ ปาเทลรู้สึกได้ถึงแรงโทสะเท่านี้ จู่ๆ บทบาทที่ควรเป็นของเขากลับถูกพรากไปอย่างไม่มีเหตุผล และคนที่บังอาจทำให้สิ่งที่วิศวนาถต้องการแล้วไม่ได้ก็คือเจ้าของบทประพันธ์ที่แสนลี้ลับคนนั้น เขาไม่สนใจว่าธิษณามตีผู้นั้นจะเป็นใคร เก่งกาจหรือมีอำนาจสักเพียงใด แต่ถ้าสิ่งใดที่วิศวนาถหมายปองเอาไว้เขาก็ต้องได้ ถ้าใครมาขวางทางเขาจะได้รู้กันไปว่ากระตุกหนวดเสือตัวจริงเลวร้ายสักเพียงใด

 

ถึงแม้ธิษณามตีจะไม่เคยรู้จักผู้ชายวิศวนาถ หากแต่สิ่งที่ทำให้เธอไม่อาจมอบบทบาทที่คู่ควรกับเขาเพียงคนเดียวให้แก่วิศวนาถก็คือความฝันที่แสนน่ากลัว แท้จริงแล้วผู้ชายหยิ่งผยองและหลงตัวเองขั้นเทพอย่างเขาควรจะขอบคุณเธอด้วยซ้ำไม่ใช่หรือที่ไม่นำภัยพิบัติมาสู่เขา ไม่ใช่ให้เขากลับมาคุกคามเธออย่างไร้ยางอายเช่นนี้  ต่อให้พ่อพระเอกหนุ่มบอลลีวูดคนนี้จะทำเช่นไร ไม่ว่าขู่ ปลอบ แบล็คเมล์หรือเอาเงินมากองแทบเท้าเธอ ธิษณามตีก็จะยืนยันในสิ่งที่ต้องการ

 

หรือว่าสติของเขาจะเลอะเลือนไปชั่วขณะ ผู้หญิงที่ดูยังไงก็ไร้เสน่ห์ชวนให้ลุ่มหลงอย่างธิษณามตี กลับทำให้วิศวนาถแทบคลั่ง หรือเพราะกลิ่นหอมเย้ายวนใจของเธอ หรือเพราะความลับที่เธอซ่อนเร้นกันแน่ถึงทำให้แม่เสือสาวพราวเสน่ห์ในค่ำคืนนั้นกลับกลายเป็นนักเขียนสาวจอมคร่ำครึในยามกลางวัน แต่ที่ทำให้วิศวนาถแสนจะอยากบ้าตายก็คืออะไรกันแน่คือตัวตนของธิษณามตี ยิ่งค้นหาก็ยิ่งน่าหวาดกลัวว่าเธออาจเป็นดอกไม้งามที่ต้องหาสำหรับเสือหนุ่มจอมผยองเช่นเขา

 

แท้จริงธิษณามตีไม่ต้องการมีตัวตนในชีวิตของใครอยู่แล้ว นับตั้งแต่เธอรู้จักโลกใบที่แสนบิดเบี้ยวใบนี้ เธอก็ต้องใช้ชีวิตเหมือนตกอยู่ในนรกมาตลอดเวลา การพยายามทำตัวล่องหน ไร้ที่มาที่ไปเป็นเพียงเกราะป้องกันเดียวที่ธิษณามตีรู้จัก  การผูกพันหรือเป็นที่รักของใครคือคำสาปที่สาปเธอไว้และกักขังให้ธิษณามตีต้องทุกข์ทนกับมัน และเธอยิ่งควรจะเกลียดวิศวนาถ เพราะผู้ชายคนนี้กำลังปลุกบางอย่างที่หลับใหลในกายเธอให้ตื่นขึ้นมา

 

แม้ว่าวิศวนาถจะสาบานว่าเขาจะไม่มีวันยอมรับผู้หญิงคนไหนให้มีอิทธิพลเหนือจิตใจและร่างกายของเขา หากแต่เขากำลังจะพ่ายแพ้กับเสน่ห์แบบแปลกๆ ของธิษณามตีและที่อาจจะยิ่งกว่ากลืนน้ำลายตัวเองอีกก็คือ ผู้หญิงคนนี้อาจไม่ใช่แค่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไป เธออาจซ่อนเร้นเชื้อสายอันศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับที่เขาเป็น และเขาก็ไม่ปรารถนามันสักเท่าไรนัก หากแต่ยิ่งเกลียดสิ่งใด ก็มักจะรักและหวงแหนสิ่งนั้น

 

เพราะอะไรสิ่งที่เธอควรเป็นจึงไม่ได้เป็น และถูกเก็บซ่อนไว้จน ณ ตอนนี้ พลังของความรักและพิศวาสที่ถูกปลุกขึ้นจากผู้ชายที่ธิษณามตีควรชิงชังหากแต่ต้องยอมรับว่าวิศวนาถคือผู้ชายคนเดียวที่จะปกป้องคุ้มครองเธอได้ มันไม่ได้ปลุกสัญชาตญาณที่แท้จริงที่เป็นตัวเธอขึ้นมาเท่านั้น หากแต่มันยังเปิดเผยความลับทั้งหมดว่าอดีตที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นกับเธอ และคนที่อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมที่ฉาบด้วยสีเลือดและความตายเช่นนี้ ความวิปริตของมนุษย์ที่ใช้คำว่ารักเป็นเครื่องทำลายทุกอย่างในชีวิตของเธอ

 

ความรักไม่ใช่สิ่งที่วิศวนาถจะถวิลหา ความงดงามแม้เป็นสิ่งที่ต้องตาเพียงครั้งแรกที่ได้ยล และสิ่งที่ผูกใจไว้ระหว่างกันคือพรหมลิขิตที่ถูกกำหนดไว้อย่างที่ใครก็ไม่มีวันจะฝืนได้ พญาเสือโคร่งดำผู้ที่คิดว่าจะไม่มีวันรักใครกลับถูกบ่วงรักร้อยรัดจนสยบแทบเท้าต่อธิษณามตี นางพยัคฆีผู้เป็นดั่งลมหายใจ

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

หนังสือเสร็จแล้ว เริ่มส่งแล้ว รีวิวก็มาได้แล้ว เอามายั่วให้อยากอ่านกันไวๆค่ะ จะได้ไม่ต้องเอาไปดองนะคะ ถึงแม้ว่าจะเป็นชุดก็ตามทีแต่อ่านแยกเล่มได้แบบไม่ต้องรอให้ครบค่ะ หรือจะรอก็ได้ แต่จะพลาดของดีเอานะคะ จากเล่มแรกของชุดอย่างพยัคฆบถ พ่อเสือดำที่ไม่ต้องมีบทบาทเยอะแต่ทำเอาสาวๆ นี้อยากรู้ว่าเสือหนุ่มบอลลีวูดคนนี้จะไปพลาดท่าตกหลุมรักสาวแบบไหนกันนะ ก็พ่อคุณทั้งหลงตัวเอง ปากจัด เอาแต่ใจ นิสัยวายร้ายขนานแท้หากผู้หญิงมักพ่ายแพ้ผู้ชายนิสัยแบดบอยเสมอ เล่มนี้สมปรารถกันแล้วค่ะ

 

ไม่ต้องอารัมภบทกันมากนัก จะว่าไปก็เกือบจะแนวคนไม่ถูกชะตากันแต่ดันดึงดูดใจแปลกๆ เมื่อพ่อเสือดำที่แสนจะหลงตัวเองดันถูกปลดออกจากบทที่ยังไงก็เหมือนเขียนมาเพื่อเขาขนาดนี้ แล้วคนที่ดันมีอำนาจมาถอดเขาออกจากบทที่เขาต้องการก็คือนักเขียนเอง งานนี้แบดบอยตัวพ่อมีหรือจะยอม มันต้องจับมาคุยให้รู้เรื่อง ยังไงเขาก็ต้องได้บทนี้มาครอง ที่ต้องการบทนี้ไม่ใช่เพราะอยากได้เงินทอง(พี่แกรวยอยู่แล้ว) ชื่อเสียงหรือก็มีมากมาย แต่มันทำลายอัตตาคนอย่างวิศวนาถชัดๆ  จากที่คิดว่าตัวการจะเป็นนักเขียนแบบไหนกันนะ แต่พอเจอตัวจริงช่างต่างจากที่คิดไว้ เป็นผู้หญิงพิลึกๆ คนหนึ่งที่กลับกล้าจะหักเขา แต่ความเจ็บใจยังไม่ทันจางไป เธอก็ทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้งเมื่อดันมาเจอเธอกลายเป็นแม่สาวทรงเสน่ห์บาดใจ กลิ่นหอมที่แสนเย้ายวนแบบแปลกๆ ที่มาทำให้เขาอยากแล้วจากไปเหลือไว้เพียงความฝันหรือความทรงจำ แต่ที่มันกำลังทำให้เขาไม่อยากให้เป็นจริงก็คือ แม่นักเขียนสาวที่ลี้ลับคนนี้อาจจะเป็นหนึ่งในผู้หญิงต้องห้ามที่เขาสาบานว่าจะไม่แตะต้อง ผู้หญิงที่มีเชื้อสายเดียวกับเขา ซึ่งถ้าเป็นจริงแล้วทำไมเธอจึงไม่เหมือนกับสตรีในเผ่าพันธุ์เดียวกับเขาเลย เธอต้องมีอะไรที่ปิดบังอย่างแน่นอน ซึ่งมันสิ่งที่วิศวนาถคิดไม่ถึงและมันก็นำอันตรายมาสู่ตัวเธออย่างยิ่ง จากความรู้สึกที่ไม่แน่ใจจนแน่ใจว่าคือรัก ดังนั้นต่อให้อดีตเขาจะไม่ต้องการผู้หญิงอย่างธิษณามตีเท่าไร แต่มันก็เปลี่ยนไปเพียงเพราะคนที่รักคือเธอ

 

อ่านไปแล้วก็พูดได้คำเดียวว่า อีพี่เสือดำนี้มันกวนประสาทตัวพ่อเลยค่ะ หลงตัวเองอะไรขนาดนั้น หยิ่งยโสอย่างร้ายกาจ ปากคอเราะรายตัวพ่อ หาดีอะไรแทบไม่เจอ พ่อพระใจบุญ รักโลก รักสังคมอะไรแบบนั้นหรือ เลยไปเลยค่ะ ไปหาจากผู้ชายคนอื่นจะดีกว่าหาจากอีพี่เสือดำ แต่ในความยียวนกวนประสาทของแกมันดันมีเสน่ห์แบบแปลกๆ อย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็เป็นคนที่มุ่งมั่นจนเข้าขั้นหน้าด้าน หน้ามึนตัวพ่อ ก็จะเอาคนนี้ใครก็ขวางไม่ได้ แรกๆ ก็ตอแยเพราะต้องการบทที่มันเกิดมาเพื่อเขา แต่ยิ่งเอาตัวมาพัวพันมันยิ่งแกะตัวเองจากนางเอกไม่ได้ ผู้หญิงอะไรไม่ได้สวยจัด เซ็กซี่ขยี้ใจแบบดาราที่เขาเล่นหนังด้วย แต่แม่สาวที่ดูจะมีปัญหาทางจิตคนนี้กลับทำให้เขาอยากปกป้อง ดูแลเป็นที่สุด ใครหน้าไหนจะมาทำตัวแสนดีเพื่อเธอมันน่ารำคาญ ขวางหูขวางตาพ่อเสียเหลือเกิน อยากจะตะปปเอามาเคี้ยวเล่นแก้เซ็งมาก ชิชะดันมายุ่งกับผู้หญิงของพญาเสือโคร่งดำ จะตายไม่ดีเอาได้ อ่านๆ มา ผู้ชายคนนี้มีดีอะไร คิดไปสามตลบ แปดมุม ความดีชนิดเดียวที่พอจะหาได้จากพี่เสือดำก็คงมีอย่างเดียว คือมันรักธิษณามตีนี้ละคะ รักแบบกวนประสาทนี้ละ ส่วนความดีชนิดอื่นขุดหลุมฝังกลบชนิดที่ขุดให้ตายก็หาไม่เจอ แต่ดั๊นว่าความดีเดียวที่พ่อคุณมีดันโดนใจสาวๆ เข้าอย่างจัง ก็เลยต้องบอกว่าพี่ท่านยังคงปังเหมือนเดิมจริงๆ ค่ะ คงยังเข้าทำนองผู้หญิงดีๆ แพ้ผู้ชายนิสัยแย่ๆ กันไปค่ะ ไม่อยากจะชอบพี่เสือแกเพราะนิสัยแกสุดติ่งยังต้องยอมรับว่าแกมีเสน่ห์ชวนให้รักแบบนี้เลยค่ะ ขืนให้แกแสนดีแบบอภิมันยุมันก็ดูจะไม่ใช่ ต้องรักษาความกวนเอาไว้ให้คงเส้นคงวาให้สมกับการเป็นวิศวนาถ ปาเทลตัวจริง

 

ดังนั้นจะบอกว่าสงสารธิษณามตีไหม คงไม่ต้องหรอกค่ะ เพราะอย่างน้อยคนอย่างวิศวนาถเขาถือคติ ร้าย กวน หาดีกับคนอื่นบนโลกไม่เจอ ยกเว้นกับคนที่ตัวเองรัก ถ้ายอมรับในความเอาแต่ใจของพ่อคุณเขาได้ก็นับว่าโชคดีอยู่นะคะ เพราะนางเอกเป็นคนน่าสงสารมาก เป็นคนที่ต้องเจอกับคนโรคจิตมาตลอดเวลา จนเธอไม่กล้ารักใคร ไม่ผูกพันกับสิ่งใด ต้องทำตัวให้คล้ายกับคนที่ไม่มีตัวตนตลอดเวลาเพื่อไม่ให้คนโรคจิตที่ตามคุกคามทำอันตรายเธอได้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังคงคุกคามเธอได้เสมอ แถมยังถูกซ่อนเร้นความจริงว่าตัวเองคือใครไว้อีก ถ้าไม่เพราะพรหมลิขิตที่ถูกกำหนดไว้ก็อาจจะไม่รู้ว่าเธอจะต้องประสบกับสิ่งใดบ้าง ดังนั้นฝันร้ายที่เธอต้องเผชิญไม่ต้องทนอยู่กับมันแต่เพียงผู้เดียวอีกต่อไปเพราะคนอย่างวิศวนาถไม่ใช่คนอ่อนแอ ถึงดูเหมือนเป็นผู้ชายที่ไม่น่ามีเขี้ยวลับแต่การเป็นพญาเสือโคร่งดำแห่งพยัคฆบถก็ไม่ได้มาเพียงเพราะสายเลือดบริสุทธิ์แต่มาจากความสามารถของเขาด้วย ในความโชคร้ายที่เธอต้องอดทนกับมันมาตลอด อย่างน้อยก็โชคดีที่คู่ของเธอคือวิศวนาถคนที่ร้ายกาจกับคนทั้งโลกได้แต่จะดีกับคนที่เขารักที่สุด

 

คือไม่ต้องถามดีกว่าไหมว่าสนุกหรือเปล่า ชอบหรือไม่ ขึ้นชื่อว่าชญาน์พิมพ์เนี่ย ฟีน่าประกาศตัวมานานแล้วว่าลำเอียงรักสุดติ่ง ดังนั้นรีวิวของฟีน่าจึงหนักไปทางสายอวยอย่างสุดๆ แบบชนิดที่ไม่ต้องคิดมากไปว่านางจะอะไรขนาดนั้น รู้ๆ กันดีอยู่นะคะของแบบนี้  ตัวบ่วงพาฬเองเป็นภาคต่อของพยัคฆบถและกึ่งๆ กฤษณามันตรานิดๆ เพราะพี่เสือแกไปโผล่ในกฤษณามันตรานิดหนึ่ง ดังนั้นพอแกมีเล่มของตัวเองพี่กฤษณะและอุษณิษาจึงต้องมารับเชิญกันหน่อยจะได้สมค่าตัวที่ได้พระเอกบอลลีวูดไปเล่นกับเขาด้วย ดังนั้นถ้าอยากให้เข้าใจอะไรมากขึ้น อ่านกฤษณามันตราก่อนนะคะ ต่อด้วยพยัคฆบถ แล้วต่อด้วยบ่วงพาฬจะเป็นการไล่เรื่อง ไล่เล่มที่เรียงลำดับเวลาที่ถูกต้องค่ะ แต่ถ้าไม่อ่านไล่เล่มก็เข้าใจค่ะ แค่อาจจะงงว่าตัวละครนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรนะคะ (โฆษณาแอบแฝงชัดๆ)

ก็อย่างที่บอกไปว่าพี่เสือแกเป็นผู้ชายร้ายกาจสุดๆ แต่ก็มีเสน่ห์แบบแปลกๆ ทำให้เกลียดไม่ลงเลยจริงๆ คือพิมพ์นี้ยกให้แกไปเหอะ กวนประสาทแต่ดันมีเสน่ห์ ยิ่งถ้าช่วงไหนมีลับฝีปากกับพลรามด้วยแล้วจะทั้งมันทั้งฮา เพราะวิศวนาถเป็นพวกเสือในเมือง ไฮโซติดหรู แต่พลรามนี้สมกับคำว่าเสือบ้านนอกจริงๆ บางทีก็แอบขำคำพูดคำจาของพลรามเป็นอย่างยิ่ง  เวลากระแหนะกระแหนกันทีเนี่ย แกจะวายกันใช่ไหมยะ แต่อย่าไปสายสีม่วงละดีแล้ว ขอพื้นที่ให้สาวๆ บ้างเหอะ จะเป็นพระคุณยิ่ง ดังนั้นก็มองเป็นแค่ความเฮฮาแบบที่หนุ่มๆ เขาจิกกัดกันไปในฐานะญาติก็พอ เข้าขากันดีจริงๆ  

 

ส่วนปมของเรื่องที่พูดถึงเกี่ยวกับนางเอกว่าเธอคือใคร และทำไมถึงลึกลับขนาดนี้ มันเป็นคำถามที่เราต้องหาคำตอบเองว่าเธอมีความเกี่ยวข้องกับพยัคฆบถเช่นไร ทำไมจึงไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย ความลับนี้เกิดขึ้นจากใครและสิ่งใด แต่ที่แน่นอนคือนางเอกและพ่อคือตัวละครที่น่าสงสารที่สุดแล้วในเรื่องนี้ ต้องเจอกับเรื่องร้ายๆ ตลอดเวลา การมาเจอพระเอกก็นับว่าเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง แม้แรกๆ ก็ต้องผจญกับความร้ายกาจของพระเอกไปไม่น้อย แต่สาวๆ ไม่ต้องกลัวไปค่ะ เพราะสิ่งหนึ่งที่วิศวนาถจะต้องยอมรับก็คือ อีกไม่นานจะต้องเข้ามาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม พ่อบ้านใจกล้าอย่างแน่นอนค่ะ แต่เพราะอะไรทำไม คำตอบอยู่ในนิยายค่ะ แอบหัวเราะเยาะเย้ยในใจ เสือตัวผู้ว่าดุขนาดไหน ลองเจอเสือตัวเมียเข้าไปงานนี้มีจ๋อยอย่างแน่นอน

 

และอีกอย่างที่ทำให้เราอยากรู้ก็คือใครคือคนร้ายตัวจริงที่แอบแฝงเป็นคนโรคจิตที่คุกคามนางเอกมาตลอดชีวิตของเธอ เป็นคนที่ทำลายทุกอย่างในชีวิตนางเอกอย่างแท้จริง คือตอนเฉลยตัวจริงก็พอจะเดาได้มาล่วงหน้าแล้ว แค่อยากรู้ว่าทำไม ดังนั้นตอนมันสารภาพความต้องการอันวิปริตในใจน่ากลัวมาก เหมือนตอนดู criminal mind กันเลยทีเดียว คนโรคจิตแบบนี้เป็นอะไรที่เราแทบจะดูไม่ออกกันเลยทีเดียวว่าคนที่ไม่น่ามีพิษสงที่สุดกลับกลายเป็นคนที่น่ากลัวที่สุด ขนหัวลุกกับความคิดทางจิตแบบนั้น ขอไม่เจอคนแบบนี้เลยชีวิตจะมีความสุขมากๆ

 

แต่ถึงเรื่องนี้จะเป็นแนวพารานอร์มอล แนวไม่ปกติมนุษย์มนาเขา เสือสางอะไรเทือกๆ นั้น พระเอกก็นิสัยพิลึกๆ ไม่ใช่ชายแสนดีที่แสนจะอบอุ่นอ่อนโยน แต่ดันร้อนเป็นไฟ แถมร้ายตัวพ่อจนทุกคนต้องยอมใจ แต่เวลาพี่เสือแกน่ารักก็น่ารักมากค่ะ เพราะปณิธานของเราคือถ้าพระเอกมันจะร้ายก็ร้ายไปแต่ต้องดีกับนางเอกคนเดียว และก็เป็นแบนั้นละคะมีเสน่ห์แปลกๆ ที่ห้ามใจไม่ให้รักไม่ได้เลย อย่างอภิมันยุก็ดีแบบหนึ่ง วิศวนาถก็ดีไปแบบหนึ่ง เล่มหน้าพลรามก็มีอะไรที่น่าสนใจอีกแบบหนึ่ง สามหนุ่มสามมุมมีอะไรที่ต่างกันดี ไม่ซ้ำซากจำเจ  ในส่วนของความเป็นตัวตนของคนเขียน คงไม่ต้องบอกกันมากนัก แทบจะเป็นแฟนต้ายุวทูตของอินเดียกันแล้วค่ะ อินเดียสไตล์จึงไม่น่าเป็นห่วงนัก สมจริงหรือเปล่าไม่รู้แต่เกือบจะลุกขึ้นมาเต้น วิ่งเข้าข้ามเขากันแล้ว  คือจะสมมุติตัวเองเป็นนางเอกของพี่เสือดำไปแล้วนะเนี่ย

 

ไม่อยากบอกว่าสนุกแค่ไหน ชอบมากหรือเปล่า เอาเป็นว่าแม่ยกก็ต้องลำเอียงรักเป็นธรรมดานะคะ ว่ามันสนุกตามแนวทางนิยายพารานอร์มอลแบบภารตะนิยม หวานมากไหม นึกไม่ออกค่ะ เพราะวิศวนาถหนักไปทางเสือหลงตัวเอง แต่ระดับความหน้าด้านนี้เลยทำให้รู้สึกว่าแกก็น่ารักแบบแปลกๆ ที่หาใครเหมือนแกคงไม่เจออีกแล้วละ เรียกตามสมัยนิยมก็เกรียนตัวพ่ออีกคนหนึ่ง ฉันเก่ง ฉันดี ฉันหล่อ ฉันมีเชื้อสายเจ้าชาย สูงส่งนะ คือหาที่ติไม่เจอ ยกเว้นนิสัยนี้ละ หาดีไม่เจอเสียมากกว่า อิๆๆ แต่เวลารักนางเอกก็รักมากที่สุดแล้ว ข้อดีที่สุด น่าอ่านหรือเปล่า ถามใจตัวเองดีกว่านะคะว่าชอบนิยายแนวนี้หรือเปล่า ถ้าอ่านพารานอร์มอลรอด ชอบพระเอกแปลกๆ ที่ไม่ใช่นักธุรกิจ เป็นดาราบอลลีวูด เกรียนได้โล่อะไรทำนองนั้น บ่วงพาฬเป็นนิยายที่จะหลงรักพ่อเสือหลงตัวเองได้ไม่ยาก แถมด้วยปมเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องทางด้านจิตและคดีฆาตกรรมพ่วงมาให้เราขบคิดว่าใครกันนะที่เป็นคนร้ายตัวจริง ความหวาน แม้ไม่หวานเลี่ยน แบบเธอรักฉัน ฉันรักเธอ สาดน้ำตาลใส่กันโครมๆ แต่เป็นความรักที่มาพร้อมกับการปกป้องคนที่ตัวเองรักแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตามที เป็นความหวานปนบู๊ตามสไตล์ถนัดของนักเขียนเขาละคะ ปืนผาหน้าไม้ ระเบิดภูเขาเผากระท่อม นี้ขาดปิ้งไก่กันไปอย่างเดียว ไม่งั้นละอาหลองชัดๆ คืออารมณ์นั้นไปอยู่ในพยัคฆบถแล้ว เล่มนี้อยู่ในเมือง เลยต้องเป็นเสือเมืองศิวิไลต์กันนิดหนึ่ง แต่ยังไม่ขาดอารมณ์บู๊กันอยู่ดีไม่งั้นนักเขียนอาจจะขาดใจตายได้เพราะไม่ใช่แนวทางของตัวเองสักเท่าไร สั้นๆ ง่ายๆ ว่าใครเป็นแฟนนิยายของพี่ทอฟฟี่ขาประจำก็พลาดกันไม่ได้ค่ะ ส่วนหน้าใหม่ไม่เคยอ่าน ถ้าอยากลองอ่านอะไรแนวนี้จัดไปค่ะ แล้วรักเสือดำ เอ็นดูเสืออาร์มานี หมั่นไส้พ่อเสือบัลแมงต์ ฟีน่าแม่ยกคอนเฟิร์มความกวนประสาทค่ะ   แต่มันยังไม่จบแค่เล่มนี้นะคะ เล่มถัดไปพลรามที่อยากเป็นเสือกินเยลลี่ใจแทบขาดในพรายพนาดรค่ะ

แก้ไขล่าสุด (วันอังคารที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เวลา ๑๕:๑๖ น.)