ลุ้นรัก ณพรรษธ์สรฌ์

ลุ้นรัก ณพรรษธ์สรฌ์

 

ถึงแม้ว่าฐานะเช่นอรรค อัครนันท์จะไม่ใช่หมาวัด แต่เธอคือดอกฟ้าผู้สูงศักดิ์อย่างแท้จริง มองทางใดความรักครั้งนี้ก็ดูจะไม่มีวันสมหวัง เมื่อเธอคือหม่อมหลวงพชรหทัยคนงามที่อายุเพียงสิบเจ็ดปี คงได้แต่พยายามหักห้ามใจในรักแรกพบของผู้ชายในวัยสามสิบเช่นเขา แต่ยิ่งห้ามใจเท่าไร ก็ยิ่งกลับเตลิดไป ไม่รู้ว่าเพราะสวรรค์เป็นใจหรือกลั่นแกล้งเขากันแน่ แค่สถานะอื่นของเธอก็ค้ำคอเขามากพอแล้ว ยังส่งสถานะเด็กฝึกงานกิตติมาศักดิ์มาให้เสียอีก

 

เพราะเติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบทุกประการ หม่อมหลวงพชรทหัยจึงไม่เคยหวั่นไหวกับผู้ชายคนไหน แต่ไม่ใช่กับท่านประธานบริษัทอย่างอรรค แต่เขาหรือจะสนใจสาวน้อยเช่นเธอ สาวน้อยแรกรุ่นไม่รู้จักความรักจะหักห้ามใจเช่นนี้ไปได้อย่างไร เพราะนับวันที่ยิ่งใกล้ยิ่งทำให้เธอหวั่นไหวจากฤทธิ์ของรักที่เพิ่งพานพบ

 

เมื่อห้ามใจไม่ทันก็มุ่งมั่นที่จะได้ครอบครองหัวใจ แต่จะให้กระโตกกระตากก็พานว่าไก่เนื้ออ่อนจะตกใจสลัดรักพ่อสมภารไปเสียก่อน หากทั้งหมดทั้งมวลที่จะเป็นกำแพงอันใหญ่ขวางกั้นรักไม่ใช่พชรหทัย แต่คือครอบครัวของเธอต่างหาก และเมื่ออรรคไม่ใช่หนุ่มน้อย กลยุทธ์พิชิตรักก็หมายรวมไปถึงชนะใจทุกคนที่อยู่รอบข้างเธอ

 

ทว่าความรักที่ดูเหมือนจะราบรื่น อ่อนหวานและเฝ้ารอเวลาที่เหมาะสมก็กลับถูกแทนที่ด้วยมรสุมใหญ่ในรักนี้ หรือว่าสิ่งที่พชรหทัยคิดว่าคือรักแท้จะเกิดขึ้นไวจนเกินไป ความเชื่อใจที่เคยเป็นคำสัญญาให้แก่และกันจะเป็นเพียงแค่คำหวานหูแต่ไม่มีความจริงใดๆ อยู่เลย รักที่แสนหวานเปลี่ยนเป็นความขมขื่นเพียงชั่วพริบตา

 

ไม่ใช่ว่าอรรคไม่รู้ว่าเขาทำสิ่งใดผิดไป เพราะรู้ดีจึงไม่อาจทำสิ่งใดได้นอกจากรอคอย สิ่งที่พชรหทัยรับรู้คือความเข้าใจผิด ไม่ว่าวันใดหัวใจของเขาก็เป็นของเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นจริงๆ แต่ใช่ว่าทุกคนจะยินดีในรักนี้ของทั้งสอง ปมรักริษยาที่เก็บไว้ภายใต้รอยยิ้มแย้มนั้นจะกลับมาทำลายอีกครั้ง และครั้งนี้ความรักจะเดินไปในทิศทางใด

 

วันเวลาที่ผ่านไปพชรทหัยโตขึ้นแต่ความเจ็บยังคงเหมือนเดิม แม้จะหลอกตัวเองว่ารักแรกจบลงไปแล้ว จะมีก็เพียงเธอเท่านั้นที่รู้ดีว่าความเป็นเช่นไร การพบกันอีกครั้งมันเจ็บยิ่งกว่าเจ็บเพราะเวลาไม่ใช่เยียวยาสิ่งใด และเจ็บยิ่งกว่าเมื่อรู้ว่าความจริงคือสิ่งใด เธอเกือบเสียอรรคไปเพียงเพราะใครบางคนที่อยากจะยื้อแย่งเขาไปจากเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธออาจจะโง่เขลา แต่นี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่พชรหทัยจะปล่อยมือจากอรรค

 

ต่อให้ได้ชื่อว่าผู้ชายมากความสามารถ เก่งกาจในเรื่องธุรกิจเพียงใด แต่หัวใจคือสิ่งที่อรรคอาจจะโง่เขลาที่สุด หัวใจนำหน้าคำว่าทุกเหตุผล และพชรทหัยคือสิ่งเดียวที่เขากล้าทำในทุกอย่างๆ เพื่อจะได้เธอมาครอง เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุด แต่จะเป็นคนที่รักเธอสุด ปกป้องและคุ้มครองผู้หญิงคนนี้ให้เดินไปในเส้นทางชีวิตสายเดียวกันจนสุดทาง ความเจ็บปวดจากพิษรักจะเป็นบทเรียนสอนใจให้อรรคได้รู้ว่ากว่าจะได้มาครอบครองยากเย็นเพียงเพียงใด รักที่ได้จะเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุด เธอไม่ใช่แค่หทัยของพชร แต่เธอคือหัวใจของอรรคเช่นกัน

 

คอมเมนต์นะคะ

 

เป็นเรื่องที่ทำให้เราแหกกฎการไม่อ่านนิยายออนไลน์ได้เลย เพราะปกติฟีน่าจะบอกเสมอว่ายังไงก็ไม่ขออ่านเพราะเราไม่ค่อยมีเวลาไปตามอ่านอะไรเป็นตอนๆขอรอเป็นเล่มดีกว่า และปกติเราก็อ่านงานของนักเขียนอยู่แล้ว นี้เข้าเล่มที่สี่ที่บอกไว้แล้วด้วยว่า อาจจะหยุดอ่านงานนาง แต่นางเล่นจะส่งเล่มห้ามาเป็นพ่อโคแก่อีกแล้ว นี้ฉันแพ้ทางสายคุณหมอและชายแก่ด้วย ถอนคำพูดซินะ

 

ใครมาทางสายโคแก่กับหญ้าอ่อน เชิญมามุงค่ะ แถมหลายแนวด้วยนะเออ ไหนจะสมภารกินไก่วัด (มั้ง) เพราะพระเอกนี้ถือว่าเจ้านายนางเอกได้กลายๆ ละ ถึงจะมาฝึกงานก็ตามที เราเองเป็นเจ้าแม่สายนี้มีหรือจะพลาดได้ใช่ไหมละคะ ซึ่งก็ว่าด้วยโปรไฟล์ของพระเอกนางเอก แน่นอนว่าย่อมหรูเริดอลังการตามประสานักเขียนละ ใครเคยอ่านมาคงเก็ทว่าผ่านมาทุกเล่ม จัดการมาแบบเต็มอัตราทุกคน เล่มนี้คุณอรรคจะไปน้อยหน้าได้อย่างไรกัน แม้จะไม่ใช่นักธุรกิจหมื่นล้านราชนิกุลหรืออะไรก็ตามที แต่ท่านประธานของน้องเปอร์ก็ต้องมีดีในระดับนักบริหารสมองเพชร สมกับนางเอกเขา มีความเป็นผู้ใหญ่อย่างมากเพื่อเอาไว้ปราบเด็กดื้อและคอยดูแลนางเอก ก็พี่ท่านเล่นอยากจะจับสาวกินตั้งแต่สิบเจ็ด นี้ถ้าไม่ติดว่าไหนจะพรากผู้เยาว์ ไหนจะลูกสาวเจ้านายตัวเองกลายๆ ลูกเขามีเชื้อมีสาย คิดหรือว่าน้องเปอร์แกจะรอดไปได้ขนาดนั้น  เสน่ห์ของหนุ่มใหญ่คือใจนิ่ง วางแผนตลอดเวลา แต่มาดเนี้ยบเบอร์นี้ก็มีหลุดได้เนืองๆ หลุดจนบางที่นี้มีหมั่นน้ำหน้าแกเป็นครั้งคราว คิดว่าทำเป็นวางมาดใส่ เก๊กท่าเพราะสาวเขารัก เขาเกรงใจในความสูงคุณวุฒิซินะคะท่านประธาน โอ๊ย ! บางทีกองเชียร์ก็อยากจะแช่งให้อกหักจริงจังในบางคราว

 

แต่จะอะไรก็ตามที่คิดว่าท่านประธานนี้คือเหมือนเกิดมาคู่กับน้องเปอร์มากๆ ไหนจะรสนิยมที่คล้ายกันชนิดที่ทุกคนยังออกปากว่าเยอะ ว่าเนี้ยบเหมือนกันเด๊ะเป็นคนที่เอาน้องเปอร์อยู่ซึ่งนางก็ไม่ได้แสบหรือเปรี้ยวแบบแม่ แต่ความที่เป็นลูกสาวคนเล็กสุดรักสุดหวง ต้องได้แฟนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าแบบนี้ละคอยดูแลเอาใจใส่ คือเรียนเก่งมาก ฉลาดในการทำงานแต่การใช้ชีวิตถือว่าอ่อนด้อยไม่แปลกที่พ่อกับแม่จะเป็นห่วงกลัวน้องเปอร์จะตามคนไม่ทัน แต่บางที่ก็เหวี่ยงวีน ทำตัวไม่มีเหตุผลไปบ้าง แต่คุณอรรคเขาเป็นผู้ใหญ่กว่า เอาอยู่อย่างแน่นอน แต่มีเสียศูนย์พอตัวเลยทีเดียว

 

เนื้อเรื่องช่วงแรกที่ตามอ่านในเวบจะเน้นความน่ารักเสียเป็นส่วนใหญ่นะคะ และเล่ห์เหลี่ยมของหนุ่มใหญ่ที่รุกรานหัวใจสาวน้อยแบบที่ไม่คิดให้หลุดเงื้อมมือตัวเองไปให้ได้ กองเชียร์นี้ก็ออกนอกหน้านอกตามากว่าปล้ำเลยๆ ลืมคิดไปว่าขืนทำตามใจงานนี้ท่านประธานไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต ติดคุกอีกต่างหาก ดีว่าแกวางแผนรักมาเป็นอย่างดี งานนี้ไม่มีหลุดมือ เขยขวัญของว่าที่คุณแม่ยายเขาละ ก็ลูกสาวเพียบพร้อมขนาดนี้ ลูกเขยก็ต้องคัดสรรมาแล้วว่า นี้ละของดีจริง ไม่ต้องเป็นแม่สื่อแม่ชัก ไม่ต้องคลุมถุงชน ว่าที่ลูกเขยก็เข้ามาฝากเนิ้อฝากตัวแบบนี้ แม่ยายดีเด่นมีหรือจะปล่อยหลุดมือ ของดีขั้นเทพแบบนี้วิ่งมาหาต้องจับให้มั่น

 

 

และถ้าใครคิดว่ามันจะหวานเลี่ยน เหอๆๆ ไม่เลยค่ะ ฟีน่าน่ะหยุดอ่านไปก่อนเข้าพาร์ตดรามาหน่วงใจ หรือนักเขียนหยุดอัพจำไม่ได้แม่นนัก พอมาอ่านเล่มจริงจังโอ๊ย ! นี้เอาดรามามาปาใส่รัวๆ เลย น่าจะเป็นเล่มที่วิบากรักหนักหนาสุดเลยละมั้งตั้งแต่อ่านของนักเขียนมา แต่อุปสรรคแรกนี้ แฟนคลับไม่โทษน้องเปอร์ ขอหมั่นไส้ท่านประธานอย่างแรง เสียแรงที่เอาใจช่วย ทำไมถึงคิดน้อยแท้ๆ เป็นไงละ พ่อคนรักษาคำพูด พ่อคนรักเพื่อน พ่อคนดี โดนไปซะขนาดนั้น มาเจ็บอีกรอบตอนที่น้องเปอร์พูดใส่อีกหน ว่าทำเหมือนเธอเป็นแบบไหน จะไร้เหตุผลขนาดนั้นเลยหรือ เด็กมันจะน้อยใจก็ไม่แปลกหรอก และดรามาก็ไม่หยุดยั้ง ยังมีตามมาอีก รอบนี้จะโทษอีท่านประธานก็ไม่เต็มปาก จะว่าน้องเปอร์งี่เง่าก็ไม่ใช่ แต่เราเป็นผู้หญิงเราย่อมเข้าข้างสตรีด้วยกัน โทษอีท่านประธานนี้ละอีกรอบ (เริ่มหมั่นหน้าสรรพนามเริ่มเปลี่ยน) ยังดีนะบุญพาวาสนาส่งพ่อเขยขวัญคนนี้  แต้มบุญแกทำมาดีเรียกคะแนนพ่อตาแม่ยายเอาไว้เยอะ กองเชียร์แบบซุ่มเงียบมีมากไม่งั้นแกคงได้กินท้อ แห้ว ระกำให้สาสมแก่ใจ ส่วนเราน่ะแอบเทเล็กๆ เพราะเริ่มมีหนุ่มๆ มาให้เหล่เพิ่ม งานดีๆ อย่างพี่ชายกันต์นี้ แซ่บแรง

 

เรื่องนี้เอาเข้าจริงๆ นะคะ เป็นส่วนต่อมาจากดวงใจพัชรชนิดที่ว่า ถ้าคุณไม่อ่านมาก่อน จะมีภาวะงงได้ เพราะส่วนต้นของเรื่องนี้อยู่ในตอนพิเศษของเล่มนั้น แรกพบสบตาของสองคนนี้ ฟีน่าน่ะอ่านมาแล้วก็เลยเข้าใจว่ามีเหตุการณ์อะไรบ้าง แต่ถ้าใครไม่เคยอ่านรุ่นพ่อรุ่นแม่มาก่อน เริ่มต้นเรื่องนี้ เข้าใจไหมก็เข้าใจ แต่ไม่สมบูรณ์ค่ะ ต้องอ่านตอนพิเศษจากเล่มก่อนมาก่อนนะคะ เพื่อความกระจ่างแจ้งที่สุด

 

เล่มนี้หวานมากไหม มากแค่ไหน เล่มนี้ถ้าเทียบกับสามเล่มแรก ฟีน่าว่าน้อยกว่านะคะ เพราะปมรักของคู่นี้แรงสุดเลย เริ่มต้นนี้ฟินจัดๆ มุ้งมิ้งดีต่อใจมากสำหรับคนอ่านสายโคแก่กับหญ้าอ่อน แต่พอกลางๆ เรื่องเป็นเรื่องปัญหารัก แต่มันก็เป็นบทพิสูจน์ความรักมากๆ เลยว่าจะผ่านกันไปได้ไหม ถึงแม้สองคนนี้จะมีอะไรคล้ายๆ กันในรสนิยม สังคมและการทำงาน แต่อายุที่ต่างกันมากถึงสิบสามปี อารมณ์และการควบคุมในด้านต่างๆ ย่อมต่างกัน ความมีเหตุผลและการกระทำอะไร มีความสวนทางกันลึกๆ  คือใจรักกันแต่ก็มีช่องว่างบางๆ  เพราะนี้คือการปรับตัวรับมือกับปัญหาครอบครัวในอนาคตที่เข้ามาเร็วตั้งแต่ยังไม่ได้สร้างครอบครัวด้วยกัน

 

ส่วนตัวฟีน่าเองมีความหมั่นไส้พระเอกมากกว่านางเอกเยอะ ถึงท่านประธานจะงานดีแค่ไหน แต่สกิลการรับมือกับมือที่สามยังด้อยไปนิดหนึ่งค่ะ ปัญหารอบแรกนี้ขอโทษแกเต็มๆ เลยนะคะ นางเอกเด็กมากขนาดนั้น จะให้มามีเหตุผลอะไรมากมายก็ยาก แถมไม่เคยรักใคร รักแรกมันย่อมรุนแรงสุด ตัวนางเอกก็อดทนอยู่ระดับหนึ่งแล้ว นี้ถ้าเป็นเราก็คงไม่ไหวเหมือนกัน และเหตุผลในการปิดบังของพระเอกนี้ อยากจะฟาดหัวแรงๆ เลย ผู้ชายนี้คิดน้อยกว่าผู้หญิงมากไปเลย ไม่ต่างจากรอบสอง พลาดนิดเดียวเกือบทำให้ชีวิตล่มสลาย แอบสมน้ำหน้าท่านประธานลึกๆ ตอนที่น้องเปอร์บอกแล้วว่า เธอเหนื่อยกับถูกระรานจากมือที่สามในชีวิตและพระเอกเองก็ทำอะไรไม่ได้มากเท่าไร ติดสารพันเหตุผล ถ้ารักท่านประธานแล้วต้องปวดหัวแบบนี้ เทคะน้องเปอร์ เรายังสาวยังแส้ หาใหม่ลูก! คนมันเริ่มหมั่นไส้ท่านประธานทำอะไรก็ผิดจริงๆ นะคะ และตรงนี้เองจุดที่เกิดภาวะผิดใจกันเพราะอายุที่ห่างกันมากๆ ทำให้ช่วงของเรื่องจะวนเวียนอยู่กับการงอนและง้อของสองคนนี้ ปัญหาในเรื่องเดิมๆ ซึ่งบางทีมาจากอีท่านประธานนี้ละ (เป็นผู้หญิงเหมือนกันเราเข้าข้างน้องเปอร์)

 

รู้สึกว่าต้นแรงแต่ปลายท่านประธานเสียคะแนนนิยมจากฟีน่าไปไม่น้อยเลย แต่ถ้ามองกันจริงๆ มันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้สำหรับคู่รักต่างวัยที่รักกันไวมาก แต่ยังแทบไม่ได้ทำความรู้จักในด้านนิสัยใจคอกันอย่างจริงจัง ถึงจะมีอะไรคล้ายๆ กันก็ตามที การที่มีปัญหาใหญ่ครั้งนี้เป็นบทเรียนสอนใจเลยว่าความรักไม่ใช่แค่รักแล้วจบกันไป เราอยู่ในสังคมแบบเดียวกัน คิดเหมือนกันแต่ไม่ใช่ว่ารักจะสวยงาม มันคือจุดเริ่มต้นของหลายๆ อย่างในชีวิต ซึ่งหลังจากคลื่นลมสงบความราบรื่นก็เข้าในชีวิต ความสมบูรณ์แบบก็จะเริ่มเข้ามาเยือน อันเป็นสัญลักษณ์ในนามปากกาของนักเขียนว่า เมื่อปัญหาคลี่คลายครอบครัวใหญ่รอเราอยู่

 

เล่มนี้การเล่าเรื่องจะลดการนำเสนอเสื้อผ้าหน้าผมลงจากเล่มก่อนๆ และเน้นในด้านอารมณ์ที่หลากหลายของนิยายมากขึ้น แน่นอนว่ายังคงขายความสมบูรณ์แบบของตัวละครทั้งด้านหน้าตา เชื้อสายและความร่ำรวย ซึ่งไม่ใช่แค่รวยไปวันๆ แต่รวยแบบคนมีสมองที่ทำงานทำการ สะท้อนเรื่องราวการทำงานของพระเอกและนางเอกแบบที่เรียกว่าสมจริง เพราะคนเขียนเขาคลุกคลีกับสิ่งที่เขียนอยู่เลยเอาถ่ายทอดออกมาได้

 

แต่ความงงงวยที่ขนาดอ่านมาทุกเล่มก็คือตัวละครเยอะมาก ปกติเอกลักษณ์ของนักเขียนคือความเป็นครอบครัวใหญ่ของทุกตัวละคร ตั้งแต่เล่มหนึ่งจนเล่มนี้รู้จักกันหมดทุกเล่ม เครือญาติกันทางใดทางหนึ่ง แล้วแต่งงานเมื่อไรจะมีลูกเยอะมาก ลูกแฝดอีก ชื่อคล้ายกัน ตอนตัวละครรุ่นลูกหลานโผล่มานี้มีจำไม่ได้ว่าใครลูกใคร ชื่อนี้คืออะไร จำไม่ไหวจริงๆค่ะ เอาแค่ตัวละครที่สำคัญๆ ก่อน เล็กน้อยยิบย่อยขอข้ามผ่านเลย แถมจะยังเพิ่มจำนวนสมาชิกออกมาเรื่อยๆ เรียกร้องให้คนเขียนทำแฟมิลีทรีแล้วค่ะ ใครลูกใคร ญาติใครจะได้จำได้ ตอนนี้ไม่สู้แล้ว เห็นกึ่งบ่นๆ แบบนี้เล่มนี้สนุกไหม ส่วนตัวฟีน่าชอบรุ่นอากับรุ่นพ่อมากกกว่าค่ะท่านประธานมีเรื่องน่าหมั่นไส้เกินหน้ารุ่นอ่านไปนิดหนึ่ง แต่ในเล่มมีความนำเสนอปมมากขึ้น เล่นกับอารมณ์มากกว่าเดิม ไม่เน้นหวาน เวลาเจ็บในรักก็ขมปี๋ได้เรื่องเลยค่ะ ทำเอาท่านประธานแทบคลั่งไปเลยที่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ใครที่อ่านมาทุกเล่มก็ตามอ่าน ตามมึนในสาแหรกญาติต่อกันเป็นเพื่อนไปนะคะ แต่ใครไม่เคยอ่าน แนะนำจากใจจริงอ่านเรื่องดวงใจพัชร ซึ่งเป็นรุ่นแม่รุ่นพ่อมาก่อนเลยค่ะ จะอ่านเล่มนี้แบบเข้าใจจริงๆ  เธอผู้เป็นหทัยของพชรมานาน ตอนนี้เพิ่มเติมมาเป็นหัวใจของอรรคอีกดวง คนที่คุณอรรครัก เขาพร้อมจะดูแลเธอตลอดไป อยู่เคียงข้างกันตราบนานเท่านาน รักที่ไม่ควรมีปัญหาใดๆ ก็ยังต้องทำให้คนอ่านลุ้นตามจนหืดจับเอาเรื่อง รักที่ไม่ได้มีแต่หวาน หากความขมก็ทำให้รักนั้นมั่นคงไม่คลอนแคลนเช่นที่จะพิสูจน์ได้จากในเล่มนี้ค่ะ

2 Thoughts to “ลุ้นรัก ณพรรษธ์สรฌ์”

  1. Ple

    ขอบคุณสำหรับ รีวิวนะคะ

  2. KT

    เค้าอ่านเล่มนี้เล่มแรก ก็โอเค เลยไปตามเก็บอีก 3 เล่มก่อนหน้านี้ แต่อ่านแบบติดๆ กันไม่ไหว รู้สึกว่ามันเหมือนกันทุกเล่ม ตัวละครเยอะจริง แถมแบบมีที่ท่าจะเปิดคู่ตัวเล่มต่อแบบเยอะมาก มีทุกเล่ม จริงๆ สนุกนะถ้าเอาแต่เนื้อ แล้วแบบไม่ต้องอ้างอิงเพื่อไปสู่เรื่องอื่นเยอะไป ปัญหาก็คือเดิมๆ เป็นการหึงหวง ที่คล้ายๆ กันทุกเรื่อง ถ้ากระชับกว่านี้ เค้าว่าจะโอเคเลยอ่ะ
    มาลองเท้าดู

Leave a Comment