วิวาห์ขม แกมแก้ว

วิวาห์ขม  แกมแก้ว

 

เมื่อชีวิตไม่เคยมีสิทธิ์ได้เลือก ตอนนี้พรรณนาราก็เหมือนเช่นเคย แม้แต่การถูกส่งไปเป็นตัวใช้หนี้เธอก็ต้องยอม แม้ใจจะขัดขืนหากมันคือคำสั่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง และการก้าวเดินในเส้นทางนี้พรรณนาราก็รู้ดีว่าเธอไปในฐานะอะไร ตัวแทนที่ไม่มีความหมาย ในเมื่อเจ้าสาวตัวจริงที่ควรได้การยกย่องหนีหายไป เกียรติที่เธอได้รับก็คือคงเป็นเพียงแค่นางบำเรอ

หากชัชพงศ์เคยรักอดีตเจ้าสาวของเขา ในวันนี้เขากลับชิงชังเธอยิ่งกว่าสิ่งใด แต่หนี้ก็ต้องชำระ อย่างน้อยได้ตัวพรรณนาราก็ยังดีกว่าขาดทุน ผู้หญิงที่ไม่เคยอยู่ในสายตาตอนนี้กลับอยู่บนเตียงของเขาเพื่อจุดหมายเดียวคือตอบแทนในสิ่งที่ชัชพงศ์เสียไปให้คุ้มค้าที่สุด

 

แม้จะทำใจแค่ไหนแต่พรรณนาราก็หวาดกลัวเหลือเกินกับสถานะที่ไร้ตัวตนเช่นนี้ หากเมื่อเธอถูกเลี้ยงมาให้เป็นแค่คนที่ต้องทำตามสั่ง ไม่มีความสำคัญ แม้ไม่เต็มใจแต่ก็ต้องทำให้ดีที่สุด แต่ในความหวาดกลัวบางอย่างที่เธอรู้สึกในยามที่อยู่กับสามีอย่างชัชพงศ์ พรรณนารากลับรู้สึกถึงการเป็นอิสระยิ่งกว่าทั้งชีวิตที่เคยได้รับ

 

ถ้าหากเรื่องราวไม่เป็นแบบนี้ชัชพงศ์คงไม่เชื่อว่าตัวเองจะชื่นชอบการอยู่กับผู้หญิงที่เรียบๆ แบบพรรณนารา ในเมื่อสถานะมันมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับเขาก็ใช้สิ่งนี้แก้แค้นคนที่เขาเคยรัก และแก้แค้นให้กับเมียที่มาแบบไม่เต็มใจอย่างพรรณนารา ชัชพงศ์เคยโกรธที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่เขาต้องการ แต่ตอนนี้เขากำลังขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เขาได้เมียที่กำลังทำให้เขาเคยตัวกว่าที่เป็นมาตลอดชีวิตเสียอีก

 

ตอนนี้พรรณนารารู้แล้วว่าตัวเธอเป็นอะไรในสายตาของคนที่เธอเรียกว่าครอบครัวมาตลอดชีวิต สามีที่ดูเหมือนจะเคยเป็นซาตานร้ายในสายตากลับกลายเป็นอีกคน เขาทำให้เธอรู้ว่าคุณค่าของตัวเองคือสิ่งใดและกำลังได้ครอบครองอะไรอยู่ หากแต่พรรณนารากลับรับมือกับความรู้สึกใหม่ที่เกิดขึ้นได้เลย ‘ความรัก’ มันกำลังกัดกินเธอให้ไม่รู้จักพอ เธอไม่ต้องการครอบครองแค่เพียงร่างกายของชัชพงศ์แต่เธอปรารถนาหัวใจของเขา

 

เกม เคยเป็นสิ่งที่ชัชพงศ์ต้องการเล่นเพื่อทำลายล้างคนที่เขาเคยรัก แต่ตอนนี้เขาให้ความสนใจมันแค่เพียงปกป้องคนที่เขารักในปัจจุบัน เมียรักที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มสิ่งที่เขาขาดหายไป และอย่าหาว่าเขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ เพราะคำคำนั้นเขามีไว้ให้กับพรรณนาราคนเดียว วิวาห์ที่เกือบมีแต่ความขมขื่นตอนนี้มันอบอวลด้วยความรักที่เขามีให้กับพรรณนาราเพียงคนเดียว

 

คอมเมนต์นะคะ

 

อ่านหนังสือจบไปก็หลายเล่ม แต่เลือกจะหยิบเล่มนี้มาทำรีวิวแรกของปีนี้นะคะ เพราะความว่าไม่เคยอ่านงานของนักเขียนคนนี้ ซื้อมาดองสักพักแล้ว พออ่านจบแล้วก็เลยหยิบมาทำรีวิวเสียเลย  อยากกลับมาใช้สมองทำในสิ่งที่รักเสียที  ไม่ได้เขียนรีวิวยาวมานานจัดไปสักหน่อยว่าพร้อมหรือยังกับชีวิตที่คุ้นเคย

 

ชื่อเรื่องขมปี๋ เปิดมาก็ดูทรงแล้วว่างานนี้น้ำตาแหงๆ  น้องสาวหนีการแต่งงาน พี่สาวนอกไส้ที่หัวอ่อน ไร้ปากเสียงก็ต้องเป็นตัวขัดดอกไป พระเอกที่แค้นเคืองขั้นสุดมุ่งหมายแต่จะได้นางบำเรอไว้บนเตียง ไม่มีสถานะใดๆ ให้ผู้หญิงที่เขาไม่เคยสนใจจะมอง เป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาก็เคยหัวเราะในยามที่ทำอะไรเปิ่นๆ ให้เขาเห็น

 

ค่ะ ใครคิดว่า ไม่เลย ไม่เอาเด็ดขาด เกลียดแนวพระเอกเถื่อนทมิฬใจร้ายใจดำ นางเอกต้องกล้ำกลืน อดทนเป็นนางฟ้าให้ทุกคนโขกสับกลับมาก่อนนะตัวเอง เพราะความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ได้กลิ่นน้ำเน่าโชยมาเบาๆ จากคลองที่ไหนสักแห่ง ในเมื่อความเป็นจริง ในนั้นมีเงาจันทร์อยู่

 

ก็ใช่ว่าพระเอกจะไม่ร้าย ยังไงก็เริ่มต้นด้วยความร้าย ใครจะไปทนได้ คนรักเล่นหนีไปกับเพื่อนตัวเองด้วยเหตุผลสุดคลาสสิกคือเขามันไม่สมบูรณ์แบบเหมือนก่อน จากคนดีๆ กลายมาเป็นคนขาเป๋ คนรักที่สวยแต่รูปจูบไม่หอมเลยทิ้งทุ่นกันง่ายๆ  จากคนใจดีก็ใจร้ายได้เหมือนกัน  หนี้ที่อยากจะยกให้ก็ต้องเอาอะไรไว้ไม่ให้ขาดทุน

 

ทรงเริ่มต้นคือร้าย ทั้งปาก ทั้งอะไรหลายๆ อย่าง แต่ดีว่าที่พระเอกคือไม่ได้โง่เลย เริ่มมองเห็นความจริงอะไรมากมาย นางเอกที่ทำไมดูเป็นคนอ่อนแอ หัวอ่อน ไม่กล้าสู้คน และทำตัวเหมือนคนใช้มากกว่าลูกสาวคนโตของบ้าน และเขาก็เริ่มจับสังเกตจนได้รู้ว่าจริงๆ นางเอกคือน่าสงสารมาก แต่ตอนนี้เขาน่ะโคตรโชคดีแล้วล่ะที่ได้เมียคนนี้เพราะเขากำลังเสพติดความสบาย ได้รับการเอาอกเอาใจจากเมียในทุกๆ อย่างชนิดที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน มุมมองที่เขามองผู้หญิงคนนี้ก็ดีขึ้นจนมันกลายเป็นความรัก และนี่ล่ะการแก้แค้นที่เขาอยากมอบให้ลูกหนี้ใจดำและคนที่เขาเคยรักให้กระอักเลือดตายไปเลยว่า เขาโดนทิ้งแต่กลับได้สิ่งที่ดีกว่าแฟนคนเก่า และเขาไม่มีวันหวนกลับไปหาของไร้ค่าชิ้นเดิม

 

นานๆ จะได้เห็นนางเอกที่เหมือนหลุดมาจากยุคนางทาส เพราะนางเอกไร้ปากเสียงอย่างแท้จริง ในเมื่อเป็นแค่ลูกอิจฉาที่เขาเอามาเลี้ยง แม้จะมีสถานะความเป็นพี่สาวคนโต แต่ความจริงคือคนใช้ที่ไม่ต้องเสียเงินจ้าง ไม่มีปากเสียง ได้แต่ทำตามที่พ่อแม่และน้องสาวบงการให้เธอทำ ขี้กลัวและติดปากคำว่า ขอโทษ ไม่ว่าเธอจะผิดหรือถูก ไม่กล้าคิดอะไร ตอนอ่านแล้วนางเอกน่าสงสารจริงๆ เวลาพระเอกพาไปกินข้าวก็ไม่กล้าสั่งของแพงๆ กลัวสามีต้องเสียเงิน รอดูว่าสามีไม่กินอะไรเธอจะได้กินอันนั้น ไม่กล้ากินเยอะ ต้องรอให้สามีกินก่อน ค่อยรอกินสิ่งที่เหลือเหมือนที่เคยทำกับครอบครัวเก่า ดีที่พระเอกสังเกตเห็น งานนี้สามีใจร้ายกลายเป็นสามีสายเปย์ อยากกินอะไร อยากได้อะไร คุณชัชจัดให้เมียแบบชนิดที่เธอต้องออกปากร้องขอว่าพอแล้ว

 

บางคนอาจจะรำคาญนางเอกแนวสายแบ๊ว สายอ่อนแอน้ำตาไหลพรากๆ ตลอดเวลา แต่เราจะได้เห็นพัฒนาการของนางเอกค่ะ วันที่สิ่งที่ต้องบอกตัวเองตลอดว่าห้ามมีปากเสียงหมดลงเพราะสามีบอกว่าเธอไม่จำเป็นต้องทน เธอก็ยอมรับความจริงว่าตัวเองเป็นอะไรในสายตาของครอบครัวเก่า เธอเข้มแข็งขึ้น แม้จะไม่ได้ขนาดว่าเป็นหญิงแกร่ง แต่ก็มีปากเสียงและไม่ยอมให้ใครมารังแกได้อีก โชคดีด้วยว่าครอบครัวสามีเป็นแบ็กอัพให้ทุกอย่าง เมื่อไม่ต้องต่อสู้อย่างลำพังแบบอีเย็น ชะตาวาสนาเลยไม่ต้องกินน้ำตาต่างข้าว ถ้าได้ครอบครัวใหม่ห่วยกว่าเก่านี้คงเรียกว่าอะไรจะโชคร้ายอย่างนั้น ต้องฝืนทำดีให้เขาเห็นแบบนั้นคงอ่านต่อไม่ไหวแน่ๆ แต่นี้ไม่ใช่ พ่อแม่สามีมีจิตใจเมตตาด้วย เริ่มต้นก็ดีแล้ว

 

ติดใจหรือสงสัยไหมว่าพระเอกรักนางเอกเพราะอะไร รักเพราะเมียเอาใจหรือเปล่า อันนี้ก็น่าจะเป็นส่วนหนึ่ง สิ่งแรกๆ ที่นางเอกสนใจคือเรื่องปรนนิบัติสามี ยกให้สามีคือทุกอย่างจนถูกดุว่าไม่ต้องขนาดนั้น คิดอะไร ชอบอะไรไม่ชอบอะไรก็บอก อันนี้คือดี พระเอกดูปากร้ายเอาแต่ใจ แต่เขาไม่ใช่สามีจอมเผด็จการ คนที่เคยมีแฟนที่เอาแต่ใจ ไม่สนอะไรนอกจากเงินของเขามาเจอผู้หญิงแบบนี้ร้อยทั้งร้อยมีหรือจะไม่หวั่นไหว ไม่มีข้อบกพร่องอะไรเลย แม้แต่เรื่องบนเตียงก็ถูกใจจนเขาขอบคุณสวรรค์ที่ให้มันเป็นแบบนี้ แล้วจะไม่ให้เขาเสพติดการมีเมียแบบนี้ได้อย่างไร คนที่นิสัยใจร้อนปากร้ายต้องได้เมียใจเย็นแบบนี้ล่ะถึงจะเหมาะสมกับ

 

ตอนแรกว่าจะซื้อเรื่องนี้แบบอีบุ๊กนะคะ แต่มีรีวิวเยอะว่าจบห้วน จบไม่ดี แอบหวั่นใจ ก็เลยคิดว่าซื้อเล่ม อย่างน้อยไม่สนุกก็ขายต่อได้ แต่พออ่านจบฟีน่าว่าก็จบไม่ได้ห้วนอะไรขนาดนั้นนะคะ อาจจะรู้สึกแค่ว่าตอนท้ายอยากรู้จักครอบครัวของพระเอก นางเอกมากขึ้นอีกหน่อย แต่จบแบบนั้นก็ถือว่าได้เห็นบทสรุปที่ครบถ้วนว่าชีวิตของแต่ละคนดำเนินไปอย่างไร แต่ถ้ามีเพิ่มอีกสักตอนสองตอนก็คงดี

 

ส่วนคอมเมนต์ก็อย่างเช่น คำผิดอะไรแบบนั้นเราไม่จับมาก เพราะอ่านเอาสนุก แต่จะพูดถึงความชัดเจนของบางฉากตอนที่นางเอกเกิดอยากหนีขึ้นมาเพราะรู้สึกรับมือกับ ความรัก ที่มีให้สามีไม่เป็น แต่ก็กลัวว่าเขาจะไม่รัก แต่นางเอกเป็นคนอ่านออกง่าย สามีก็เลยดักทางถูก สรุปคือนางเอกได้ไปหาแม่ไหม ได้ทำอะไร ได้คุยอะไรกันหรือเปล่า ก็แปลกๆ ดีที่สร้างฉากแต่ไม่ได้ทำให้มีบทบาทอะไร

 

การจัดหน้าที่ค่อนข้างแปลก การมีเส้นตัดในการเปลี่ยนฉาก มันดูขัดๆ ตา แถมบางหน้ามีแต่แค่เส้นไม่มีตัวหนังสือ ทำให้กลายเป็นหน้าว่างจนนึกว่าหน้าหายไปเฉยๆ พิมพ์ไม่ครบหรือเปล่า พอเข้าไปอ่านรายละเอียดถึงได้รู้ว่าไม่ได้หายแต่เขาจัดหน้าไม่ค่อยเป็น

 

อาจจะไม่ถึงกับเรียกว่าสมบูรณ์แบบสุดๆ แต่อ่านแล้วสนุกดีนะคะจนเอามาทำรีวิวแนะนำนะคะ แต่ตอนนี้น่าจะเหลือแต่อีบุ๊กแล้วค่ะ เพราะมันเป็นทำมือ ช่วงที่ได้มาก็เห็นคนตามหากันอยู่  แนะนำให้ลองหามาอ่านนะคะ ชื่อเรื่องไม่น่าหวาน แต่อ่านจริงๆ แล้วแทบไม่ขมเลยค่ะ พระเอกไม่ได้สมบูรณ์ หล่อรวยน่ะใช่ แต่เพราะอุบัติเหตุใหญ่ทำให้เขาต้องกลายเป็นผู้ชายขาไม่ดี  แต่ความเป็นแบดบอยเล็กๆ ในตัวพระเอกคือดีค่ะ ปกป้องนางเอกจากน้องสาวนิสัยแย่ได้แบบไม่มีอะไรให้เมียต้องคิดมาก ไม่สนใจว่าต้องเป็นสุภาพบุรุษด้วยอันนี้ชอบมากแกมสะใจทั้งตอนใช้ไม้เท้าที่ใช้ยันแฟนเก่าไปห่างๆ หรือตอนทุบมือให้ปล่อยเมีย อาจจะเหมือนรังแกผู้หญิงแต่เขาปกป้องเมียจะสนใจทำไม

 

นางเอกอ่อนแอ แต่ไม่โง่อันนี้ดีชอบค่ะ แต่ต้องมาลุ้นกันว่ามุกคลาสสิคอย่าง ฉันมาเอาผู้ชายของฉันคืน ตัวนางเอกจะทำอย่างไร จะรับมืออย่างไร จากผู้หญิงไร้ปากเสียงจะยืนหยัดอย่างไรในฐานะเมียตัวจริง  เราไม่สปอยล์แต่อยากให้ไปลองหาอ่านดูนะคะ สนุกแบบที่ไม่คิดว่าจะอ่านรวดเดียวจบแบบที่รู้สึกว่าคุณชัชพงศ์นี้น่ารักดี ถึงจะปากร้ายไปบ้าง ดุไปบ้างแต่เป็นสามีที่รักเมีย เปย์เมียและเอาใจเมียได้ดีมากๆ คนหนึ่งเลยค่ะ

Leave a Comment