ย้อนกาลสารทวสันต์ ไห่ชิงหนาเทียนเอ๋อ

ย้อนกาลสารทวสันต์  ไห่ชิงหนาเทียนเอ๋อ

 

ด้วยปาฏิหาริย์หรือเพราะเหตุใดสุดรู้ หลินเชียนโม่จึงเดินทางหวนคืนสู่อดีตแห่งยุคชุนชิว หากชีวิตไม่ได้ง่ายดายเลยแม้แต่น้อย เธอไม่ใช่นักประวัติศาสตร์และดูเหมือนไม่ได้มีทักษะอันใดจะเอาตัวรอดได้ในยุคแสนโบราณนี้เลยและในฐานะของทาสที่ดูไร้หนทาง เธอจะหาทางกลับบ้าน กลับสู่ปัจจุบันได้อย่างไร

ทุกอย่างที่ดูเหมือนปิดตายสำหรับหลินเชียนโม่ก็ยังมี แสงสว่างอันน้อยนิดให้เธอได้เลือกเดิน ต้องขอบคุณความรู้แม้เพียงเลือนรางแต่ก็ทำให้หลินเชียนโม่ได้มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่การถูกจับตามองและมีผลงานใช่ว่าจะเป็นสิ่งดีเสมอไป และเมื่อเธอคือสตรีที่งดงามผู้หนึ่ง เส้นทางหญิงสาวหลงยุคมีทางเลือกมากนักหรือ แน่นอนว่าอาจจะไม่เลย หากแต่เมื่อหลินเชียนโม่ไม่อาจดูดายให้ตัวเองเป็นเพียงสตรีที่รอเวลาถูกลืมเลือน เธอพร้อมจะต่อสู้ด้วยสองมือของตัวเอง

 

การเป็นฉู่หวังหมายถึงการมีสิทธิ์เหนือทุกสิ่งบนแคว้นฉู่ หากแต่มีคนหนึ่งคนที่อาจหาญต่อกรกับฉู่หวังเช่นเขา นางทาสที่ไร้ที่มาที่ไป มีหญิงใดเหล่าที่ไม่ต้องการเป็นในสิ่งที่เขาอยากมอบหลินเชียนโม่เป็น หากไม่รู้ด้วยเหตุผลใด เขากลับยอมทำรับปากหลินเชียนโม่ให้เธอได้เป็นผู้หญิงของเขาแต่ไม่ใช่ของเขา แต่ขอเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นคือเธอจะต้องอยู่ใกล้ตาใกล้ใจจนถึงแม้ไม่อาจยอมรับได้ว่า นางทาสผู้นี้กำลังจะเป็นผู้ครอบครองหัวใจของฉู่หวังเช่นเขา

 

หรืออิสระที่มอบให้จะมากจนทำให้สตรีเดียวที่มอบความพิเศษให้จะทำให้เธอปรารถนาจะถอยห่างออกไปจากฉู่หวังเช่นเขาตลอดกาล ความรักและแว่นแคว้นบางครั้งก็ไม่อาจเป็นหนึ่งเดียวกันได้ ตำแหน่งฟูเหรินนั้นอาจได้เคียงข้างเขาบนบัลลังก์ทอง หากแต่ห่างไกลจากหัวใจ ทว่าความรู้สึกในใจที่มีให้หลินเชียนโม่คือสตรีในใจ แต่ไกลจากความเป็นฟูเหริน ถึงเพียงนี้แล้วหลินเชียนโม่ทำไมถึงไม่รู้ใจว่าเขามอบสิ่งพิเศษเพียงใดให้เธอ

 

เพราะโลกที่จากมาความรักคือสิ่งที่สำคัญที่สุด หลินเชียนโม่ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าการได้เคียงข้างบุรุษที่เธอรัก แล้วการที่เลือกรักฉู่หวังอาจเป็นสิ่งที่ผิดพลาดที่สุด หากไม่เพราะเคราะห์กรรมที่พลัดพรากอาจทำให้เธอไม่เข้าใจ ที่สุดแล้วเธออาจเพียงปรารถนาเท่านี้ เพียงแค่ได้รัก อาจไม่มีตัวตนในประวัติศาสตร์หรือเป็นใครบางคนที่ควรเป็น แต่นั่นไม่สำคัญอีกแล้วตอนนี้หลินเชียนโม่เพียงขอได้กลับไปอยู่ในที่ที่เธอควรอยู่

 

เมื่อความยิ่งใหญ่อาจทำให้ดวงตามืดบอด หลินเชียนโม่เป็นใครแล้วทำไมจึงเป็นฟูเหรินของฉู่หวังไม่ได้ เขาคือใคร คือผู้กำอำนาจเหนือผู้ใด หากสิ้นไร้ความสามารถในเรื่องนี้ก็ไม่ควรเป็นถึงฉู่หวัง อุปสรรคเดียวที่ขวางกั้นระหว่างเขาและเธอ อาจจะไม่ใช่ผู้อื่น แต่อาจเป็นเขาเพียงผู้เดียว เมื่อหลินเชียนโม่คือทุกสิ่งในชีวิต เขาก็พร้อมจะทำทุกหนทางให้เธอได้อยู่กับตลอดไป ทั้งในยามที่มีชีวิตและในยามที่เดินทางสู่หนทางอันแสนไกลโพ้นด้วยกัน เธอจะเป็นของเขาตลอดไป ตลอดกาล

 

คอมเมนต์นะคะ

ย้อนกาล ย้อนภพ ย้อนอดีตกันอีกสักหนึ่งเล่มค่ะ เบื่อกันหรือยังสำหรับแนวนี้ค่ะ แต่เล่มนี้ตอนที่ก่อนอ่านก็ได้ยินเสียงเล่าลืออยู่ไม่น้อยหลากหลายด้านอยู่ เราก็เลยรอให้จบครบสองเล่มค่อยจัดไปทีเดียว ซึ่งก็ไม่ต้องถามว่าพล็อตเป็นอย่างไรแสนจะเป็นพล็อตอมตะนิรันดร์กาล

 

นางเอกในเรื่องนี้ไม่รู้อะไรถึงได้เรียกว่าชะตาโชคร้ายจริงๆ ที่ถูกส่งไปยุคแสนจะห่างไกลชนิดที่เป็นยุคอันแสนไม่คุ้นเคยของคนอ่านอย่างเราเรียกว่าในยุคทองแดงเฟื่องฟูเลยละซึ่งมันย้อนไปไกลขนาดไหนถ้าใครมีพื้นด้านประวัติศาสตร์อาจจะพอนึกออกว่า ยุคทองแดง ต่อด้วยยุคสำริดและยุคเหล็ก เครื่องไม้เครื่องมือในเรื่องนี้ก็เก่าแก่โบราณเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งจีนนั้นมีความเจริญในด้านประวัติศาสตร์มายาวนานมาก แต่คนอ่านอย่างเราดูจะไม่คุ้นสักเท่าไร แต่ก็ดีนะคะ ได้เห็นอะไรแปลกๆ ไปจากที่เคยอ่านดี

 

และอย่างที่บอกว่านางเอกก็ดูจะซวยที่หลงยุคไปไกล แถมต้องกลายเป็นพวกทาสที่ถูกกวาดต้อนไปพร้อมกับการเป็นเชลยเสียอีก หากในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีอยู่บ้าง เมื่อความรู้ความสามารถของนางเอกคือสิ่งที่ทำให้นางเอกเอาตัวรอดได้ได้โลกอดีตที่เธอพูด เขียน อ่าน ภาษายุคเก่าแทบไม่ได้ และตามธรรมเนียมอีกเช่นกันที่นางเอกที่เก่งกาจก็ต้องเอาตัวรอดได้ เข้าตาพระเอกกันไป เป็นรักระหว่างชนชั้น นางทาสที่ดูไร้สกุลรุนชาติ ฉู่หวังผู้ครองแคว้น ทัศนคติของการมองโลกแบบอดีตกับยุคปัจจุบัน พ่อแง่แม่งอนกันไปให้คนอ่านตามลุ้น

 

ก็อ่านแนวย้อนอดีตมาไม่ใช่น้อย หลากหลายสัญชาติไม่ว่าจะไทย จีน ฝรั่ง อียิปต์ และบลาๆ ตามแต่ว่าจะเลือกประเทศใด  นิยายแนวนี้เป็นนิยายที่ฟีน่าค่อนข้างชอบนะคะ เพราะเหมือนได้เรียนประวัติศาสตร์ไปในตัว ยิ่งถ้าเล่มไหนมีความแปลกจะยิ่งน่าสนใจ อย่างเล่มนี้ย้อนไปยุคชุนชิว แค่ชื่อก็น่าสนใจแล้วละจะเป็นแบบไหน ในแง่การนำเสนอด้านประวัติศาสตร์ทำได้ดีเลยละ แม้เราจะหัวสมองว่างเปล่าเพราะในชีวิตเรียกว่าเก่าสุดก็คงพวกยุคสามก๊ก ยุคฉิน แต่ก็ทำให้เราสนใจได้ไม่ยาก ชอบการผูกเรื่องตัวละครให้อิงไปกับผู้คนในประวัติศาสตร์ที่มีบันทึกไว้จริงๆ และชอบสุดคือการแก้ปัญหานางเอกว่าเธอควรจะเป็นใครในคนที่มีชื่อบันทึกไว้ ไม่ได้เปลี่ยนแต่กลับกลมกลืนไปได้อย่างไม่แน่เชื่อ ชอบจุดนี้มากกว่านางเอกไม่ได้หลงยุคไปแล้วไปเปลี่ยนสิ่งใดเลยแต่เป็นส่วนหนึ่งของมันได้

 

แต่การอ่านนิยายย้อนยุคเล่มนี้ความลำบากคือชื่อยศ ชื่อคนและสรรพสิ่งล้วนทำให้มึนงงอย่างแรง ต้องมีสมุดจดกันเลยทีเดียวว่าใครเป็นใคร แต่หลังๆ ไม่ไหวจริงๆ ค่ะ เอาเป็นว่าจำแต่ตัวละครเด่นอย่างพระเอกกับนางเอกก่อน ตัวอื่นที่ชื่อแปลกๆ หรือดูจะคุ้นๆ ก็ปล่อยไปเหอะ ไม่งั้นอ่านไม่จบ เริ่มมึนแล้ว เนื่องจากเราไม่มีพื้นฐานภาษาจีนด้วยเวลาจำเลยหาตัวช่วยได้ยากมาก ใครจะอ่านเล่มนี้นะคะ เคลียร์พื้นที่ในสมองไว้เยอะๆ เลยค่ะ เพราะอาจมึนงงจะอ่านแล้วต้องชะงักว่าใครเป็นใครกัน

 

ทัศนคติของตัวละคร นำเสนอความขัดแย้งของพระเอกกับนางเอกที่มองกันคนละมุมได้ดี ในปัญหาคือการพาไปสู่การแก้ปัญหาและการปรับเปลี่ยนความคิด พระเอกเป็นฉู่หวัง ว่าง่ายๆ ก็คือกษัตริย์ครองแคว้นนี้ละคะ แน่นอนว่าก็ต้องมีนิสัยแนวผู้ชายโบราณ เผด็จการและอยากได้สิ่งใดก็ต้องได้ ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงอย่างนางเอกต้องดิ้นรนทำนั้นทำนี้ เป็นผู้หญิงของเขาสบายที่สุด ทำไมถึงไม่อยากเป็นในตำแหน่งที่ผู้หญิงคนไหนก็อยากได้ ง้อไม่เป็น ทิฐิก็ประมาณหนึ่ง ความรักก็ไม่รู้จักแต่ขี้หึงตัวพ่อ หวงทุกอย่างที่เป็นของนางเอก ขนาดของกินที่นางเอกทำก็ยังหวง อันนี้น่ารักมาก ดังนั้นในเรื่องหัวใจที่ไม่ลงตัวกันของคนสองยุค มันก็จะค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์ การปรับตัวระหว่างกัน ไม่ใช่แค่พระเอก แม้แต่ตัวนางเอกเองก็เช่นกัน มันต้องจุดกึ่งกลางระหว่างคนสองคน และมีทัศนคติหนึ่งที่น่าแปลกใจที่พระเอกรับได้ก็คือ นางเอกเป็นสาวยุคปัจจุบันผ่านการมีคนรักมาแล้ว เธอจึงไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ แต่พระเอกไม่หึงหวงหรือตะขิดตะขวงใจพร้อมกับเข้าใจว่านางเอกเองก็อายุไม่น้อยแล้วน่าจะต้องมีเรื่องนี้มาบ้าง เลยแอบแปลกใจนิดหนึ่ง แต่ก็คือว่าพระเอกก็แฟร์ๆ ดีในจุดนี้นะคะ แต่พี่ท่านดันกลับคิดแบบคนหัวเก่าในแง่อื่นหมด ยกเว้นแง่นี้

 

อ่านไปบอกได้เลยว่าชอบเล่มหนึ่งมากกว่าตัวพระเอกรุกแบบสุดๆ เอาใจนางเอกมากด้วย นางเอกอยากทำอะไร อยากยืนด้วยตัวเองก็ส่งเสริม แม้จะไม่ค่อยเต็มใจก็ตามที จนนางเอกเป็นที่เล่าลือในความเก่งกาจ ก็เหมือนการส่งเสริมนางเอกให้เป็นที่ยอมรับไม่ใช่แค่เป็นนางทาสไม่มีอะไรดีนอกจากสวย มีความอ่อยนางเอกตลอดๆ ชนิดที่ชอบฉู่หวังมากกว่านางเอกนะคะสำหรับเล่มนี้ เข้าข้างพระเอกมากกว่านางเอกเยอะเลยละ เพราะเมื่อเข้าเล่มที่ 2 เริ่มเกิดอาการลำไยนางเอกเป็นพักๆ แต่ไม่ได้ถึงขนาดอย่าเป็นนางเอกเลยดีกว่าไหม เพราะนางเอกก็มีจุดยืนแบบสาวยุคใหม่ด้วยละส่วนหนึ่ง บางทีนางเอกก็เข้าข้างคนอื่นแบบที่บางครั้งนางเอกก็หลงลืมไปบ้างได้ยังไงว่าคนที่เธอควรใส่ใจที่สุดคือพระเอกนะไม่ใช่คนอื่น คล้ายๆ ว่าบางทีก็เอาความคิดและมุมมองของตัวเองแบบคนยุคใหม่ไปบีบบังคับพระเอกให้เข้าใจว่าคิดแบบไหน เรียกว่าเผลอจะดีกว่า เพราะก็จะเริ่มคิดได้เองว่าไม่ควรทำยังงั้น ยังงี้เลย

 

และยิ่งตัวเองมาอ่านเล่มสองในเวลาที่ยุ่งๆ กว่าจะอ่านจบเข้าไปสามวัน ไม่ติดต่อกันเท่าไร เล่มสองที่มีความอืดเอื่อยของเนื้อเรื่องมากกว่าเล่ม 1 ทำให้มันพังพินาศมาก อ่านเข้าใจแต่ไม่สนุกกับเล่มสองเท่าเล่มแรกเลย อ่านเพื่อให้จบเรื่องว่าปมทั้งหลายที่ทำมาจะลงเอยแบบไหนดี สมหวังอย่างไรให้มีเหตุมีผล ซึ่งดีที่ว่าสรุปตัวนางเอกให้มีตัวตนจริงในเล่มถือว่าทำได้ดีนะคะ ก็เลยโอเคว่าเล่มนี้ผ่านอยู่

 

ซึ่งในความรู้สึกว่าอ่านได้ สนุกดีระดับหนึ่งก็ไม่ถึงกับอินมาก ชอบมาก ละเมอเพ้อพกอะไรทำนองนั้น อุปสรรคของการอ่านอย่างแรกคือชื่อมันจำยากจริงๆ ค่ะ ถ้ายุ่งนี้อย่าอ่านเลยจะเหมือนฟีน่าอ่านแล้วงงไปเลย แถมบางช่วงบางตอนมันทำให้เราคิดถึงคำสาปฟาโรห์กันไปบ้าง นี้ถ้าหลินเชียนโม่ยังต้องระหกระเหินไปแคว้นอื่นอีก อาจจะเรียกหลินแครอลกันเลยละ ฉากหลายฉากที่หวนให้คิดว่าช่างคล้ายเหลือเกิน แต่ก็ต้องเข้าใจว่าคำสาปฟาโรห์ของป้าแครอลนี้แม่ทุกสถาบันนิยายย้อนอดีตกันเลยทีเดียว มุกยอดนิยมป้าเล่นเก็บไปเกือบหมดแล้ว ใครนำเสนอนิยายแนวนี้ก็เลยอาจจะถูกมองว่ามีความคล้ายไปบ้าง และถ้าเล่มสองมันไม่อืดๆ เอื่อยๆ ชวนหลับในบางช่วงและนางเอกไม่น่าหมั่นไส้บางเวลา ย้อนกาลฯ ก็อาจจะทำให้เราชอบมากกว่านี้

 

และรู้สึกแปลกๆ กับนางเอกในจุดหนึ่งคือ นางเก่งรอบด้านไปนิด ประวัติศาสตร์ได้จากปู่ วิธีรักษาคนจากย่า งานบัญชีจากที่ตัวเองเรียนมา วิทยาศาสตร์นางก็ได้นะเออ นางทำระเบิดได้ด้วยละ เรียกว่าสารพัดศาสตร์จนออกจะโอเว่อร์ไป ไหนจะเรื่องจับชีพจรได้ ก็นางไม่ใช่หมอทำได้ไง เรื่องท่องตำราโบราณแล้วเข้าใจทะลุปรุโปร่ง แม้จะดัดแปลงจากความรู้ในยุคปัจจุบันที่สอนคล้ายๆ กัน แต่ก็ไม่น่าจะถึงขนาดทำให้เหล่าอาจารย์อับจนหนทางได้ แต่ก็คิดเสียว่านิยายไง นางเอกเก่งกาจอยู่แล้ว เหลือแต่มีวิทยายุทธ์อีกอย่างไม่งั้นนี้ครบถ้วนกระบวนความ ซูเปอร์นางเอก

 

ซึ่งที่ชอบมากกว่าสไตล์ความรักของพระเอกกับนางเอกคือการเล่าเรื่องในยุคที่แปลกหูแปลกตาค่ะ นี้ถ้ามีพื้นความรู้ภาษาจีนเราคงไปตามหาประวัติศาสตร์ช่วงชุนชิวมาอ่านเลยนะคะว่าตัวละครที่พูดถึงมาแต่ละครเป็นอย่างไรบ้าง ในเล่มเล่าไว้คร่าวๆ น่าสนใจเยอะมาก ทั้งประวัติศาสตร์ยุค คนและสิ่งต่างๆ น่าสนใจมาก ซึ่งเล่มนี้ก็พูดได้ว่าควรลองอ่านนะคะ อาจจะถูกใจสำหรับคนที่ชอบแนวนี้ แต่อย่างที่เตือนไว้ว่ากรุณาอ่านในยามที่หัวสมองท่านโล่งและว่าง ไม่เหมาะกับคนเพิ่งหัดอ่านแนวจีนด้วยจะพานอ่านไม่รู้เรื่องไปเลย นี้วิชาแก่กล้าพอตัวยังเกือบยกธงขาวไปหลายรอบ

 

ส่วนของความรักพระเอกกับนางเอกถือว่าดี พระเอกรักนางเอกมาก รักคนเดียวด้วย จากที่ดูจะหาทางออกสำหรับความรักไม่ออกต้องมีตัวกระตุ้นเล็กน้อย หลังจากนั้นก็ดีงามตลอดเวลาไม่มีหลุดฟอร์มมากยกเว้นตอนเอาแต่ใจตัวเองเล็กๆ ตามประสาผู้ชายยุคเก่า ซึ่งนางเอกก็จะเป็นสตรีที่มีหนุ่มมาหลงรักหลายคนอยู่ แต่ละคนก็มีคุณสมบัติดีๆ ทั้งนั้น ซึ่งถ้าอ่านตั้งแต่แรกก็คาดว่าคงไม่เชียร์ผิดคนแน่นอน พระเอกเด่นสุดตั้งแต่ต้นจนจบ อาจโดนแย่งซีนบ้างแต่ไม่เยอะ เอาบทกลับมาได้ คนที่ชอบนิยายที่พระเอกรักนางเอกมั่นคงเล่มนี้ใช่เลยค่ะ อ่านได้แต่จะโดนแค่ไหนต้องทดสอบด้วยตัวเองนะคะแล้วจะรู้ว่าแนวย้อนอดีต (อีกแล้ว) เล่มนี้ถูกจริตกับคุณแค่ไหน

Related posts

Leave a Comment