ตกหลุมรัก เข็มพลอย

ตกหลุมรัก เข็มพลอย

 

ใครว่าการเป็นเด็กฝากจะสบายและทำอะไรก็ได้ ษาฬิณีขอเถียงใจขาดเพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เธอคงไม่ต้องถูกบังคับให้ไปเรียนในสิ่งที่เธอแทบจะไม่มีหัวด้านนี้เลยแม้แต่นิดเดียว การเล่นกอล์ฟ และถ้าเธอจะทำอะไรตามใจตัวเองได้สักอย่างเธอก็คงจะขอลาออกจากบริษัทนี้ตอนนี้ แต่เมื่อทำไม่ได้สิ่งเดียวที่ษาฬิณีทำได้แค่กล้ำกลืนความอับอายของการเป็นน้องแป้กของทุกสายตาในสนามกอล์ฟแล้วหัดเรียนในสิ่งที่ไม่มีวันที่เธอจะทำได้ต่อไป

ไม่ใช่แค่สถานะลูกชายคนโต หากแต่ยังพ่วงด้วยสถานะของลูกเมียหลวง สันติภาพจึงถูกวางตัวให้เป็นทุกอย่างของบริษัท เป็นความหวัง เป็นอนาคตของคนในรุ่นถัดไป แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาถูกกำหนดให้เป็นกำลังถูกท้าทายจากคนในครอบครัวที่ไม่เคยเห็นว่าเขาคือใคร เมื่อมาถึงจุดที่สันติภาพรู้ดีแก่ใจว่าเขาทนไม่ได้ ทุกอย่างที่เคยเป็นของเขา มันจะเป็นสิ่งที่เขาหันหลังให้และไปทำในสิ่งที่เขารักหากห่างเหินมันมานาน กอล์ฟ

 

เมื่อคนหัวทึบและไร้ความสามารถอย่างษาฬีณีคงจะไม่มีโอกาสเล่นกอล์ฟได้ ทางเดียวที่เหลืออยู่การต้องจ้างโปรกอล์ฟมืออาชีพมาจัดการกับความไม่ได้เรื่องที่สุดเสียที แม้จะค้านหัวฝาอย่างไร แต่เธอก็คงต้องทำตามเท่านั้น และภาวนาขออย่าให้โปรกอล์ฟที่จ้างมาถอดใจกลางทางกับผู้หญิงเช่นเธอไปก่อน

 

แน่นอนว่าสันติภาพรู้ดีว่านักเรียนขาแป้กอย่างษาฬิณี อาจจะไม่ได้มีพรสวรรค์และความอยากเล่นด้วยตัวเอง หากแต่เขาก็เห็นบางอย่างในตัวน้องแป้กคนนี้และโปรกอล์ฟมือใหม่เช่นเขาก็พร้อมจะทำให้น้องแป้ก เป็นน้องปังได้ หากมีเรื่องเหนือความคาดหมายมากมายเกี่ยวกับลูกศิษย์สาวแสนซื่อคนนี้ที่ทำให้สันติภาพต้องแปลกใจ เธอไม่ใช่คนอื่นใกล้ไกล เธอคือคนที่เปรียบเสมือนพรรคพวกของที่สันติภาพไม่ชอบหน้า และมีฐานะเป็นเหมือนลูกน้องที่ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธออีก แต่ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ษาฬิณีกลับทำให้ชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายของเขามีสีสัน

 

ยังมีเรื่องน่าอับอายอะไรจะมากไปกว่านี้อีกหรือไม่ เมื่อคนที่ษาฬีณีนินทาก็คือคนที่เธอรู้จักเขาในฐานะโปรซัง ไม่ใช่คุณสันติภาพผู้เปรียบเสมือนเจ้านายของเธอ ถึงแม้ษาฬีณีจะรับรู้ว่าหัวใจของเธอไม่เหมือนเดิม ความรู้สึกไม่ใช่แค่เพียงเขาคือโปรกอล์ฟแสนดีของเธอ แต่คือคนที่เธอรักและก็รู้อีกเช่นกันว่าเขาก็รักเธอ หากว่าความอับอายที่ทำลงไปทำให้ษาฬีณีไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรในความรู้สึกคร้งนี้

 

ในบางครั้งสันติภาพก็คิดว่าษาฬิณีก้าวเข้ามาเพื่อหลอกล่อและทำลายเขา แต่ลึกลงไปเขาก็รู้ดีว่าผู้หญิงอย่างน้องแป้กของเขาใสซื่อเกินกว่าจะทำอะไรเช่นนั้น และมันก็คือสิ่งที่ทำให้เขารักเธอ ผู้หญิงที่ดูเหมือนจะไม่ได้เรื่องในหลายๆ อย่าง ไม่ได้เก่งกาจในด้านใดเป็นพิเศษ แถมยังเป็นลูกสาวคนเล็กที่ได้รับการตามใจและเอาใจจนเหมือนจะเป็นหญิงสาวที่ไม่รู้จักโต แต่เธอทำให้เขายิ้มได้ สบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เธอ สันติภาพไม่ได้ต้องการผู้หญิงเก่งกาจ แต่ปรารถนาเพียงผู้หญิงธรรมดาที่อาจจะเต็มไปด้วยข้อบกพร่องมากมายแต่เขาก็รักเธอ ผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เขาตกหลุกรักอย่างไม่คิดปีนป่ายขึ้นมาจากหลุม

 

คอมเมนต์นะคะ

 

นานมากแล้วที่ไม่ได้อ่านงานของคุณเข็มพลอย เพราะที่ผ่านมาสักปีสองปีดูจะไม่ใช่แนวทางนิยายที่เราอ่านสักเท่าไร จนมาเล่มนี้ชื่อดูจะเป็นแนวทางที่เป็นสไตล์เรา จัดไปอย่าได้ช้าและไม่อยากดองนานไม่งั้นอาจจะเจอคิวใหม่แทรกเรื่อยๆ จนดองลืม

ตกหลุมรักชื่อง่ายๆ แต่เข้าใจได้ในทันทีแถมยังเกี่ยวพันกับเนื้อเรื่องหลักของนิยายอย่างการเล่นกอล์ฟจริงๆ  นางเอกของเราที่มีฉายาขำๆ บนสนามกอล์ฟก็คือน้องแป้ก ตีลูกได้แป้กตลอดกาล แต่เธอไม่ได้อยากมาอับอายขายขี้หน้าที่สนามกอล์ฟสักหน่อย ถ้าไม่เพราะคำว่างานมันบังคับเธอจะมาตากแดดตากร้อนไปทำไมกัน ใช่ว่าเธอจะเป็นสาวเก่งขั้นเทพ ทำอะไรก็ดีไปหมด อยากจะเอ๋อๆ บ๊องๆ ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องสักอย่าง หัดตียังไงก็ไม่ได้ความจนต้องจ้างโปรกอล์ฟมาสอน จนเป็นที่มาของการทำงานอย่างหนักหน่วงของกามเทพบนสนามกอล์ฟ

 

นิยายที่ดูเหมือนจะเรียบง่าย นิยายรักสบายๆ อะไรแบบนั้น แต่ถ้าอ่านและตีความกันแบบคนคิดเยอะ คิดตามก็จะเห็นว่าจริงๆ แก่นเรื่องของการพูดถึงครอบครัวทั้งของบ้านนางเอกและพระเอก ต่างก็มีปัญหาที่ไม่ต่างกัน มุมมองในการมองของแต่ละคน แต่ละช่วงเวลาในการคิดและตัดสินใจก็แตกต่างกันไป ไม่ต่างอะไรกับการเล่นกอล์ฟ ที่ไม่ใช่จะเหมือนกันในทุกครั้ง แต่ละครั้ง แต่ละหลุม แต่ละสนามก็ต่างกันไป เราเอามันมาประยุกต์ใช้ในการใช้ชีวิตได้ เหมือนที่นางเอก พระเอกหรือใครหลายๆ คิดได้และนักเขียนก็ผูกเอาสองสิ่งนี้ให้มาเป็นสิ่งที่อยู่บนพื้นฐานของการใช้ชิวิตได้ดีทีเดียว  อย่างนางเอกเอง ความที่เป็นลูกสาวคนเล็ก ทุกคนเอาใจ นางจะเป็นคนที่เรียกง่ายๆ ว่าไม่ได้เรื่อง เรียนก็ไม่เก่ง มีความเป็นเด็กสูงกว่าเป็นการเป็นผู้ใหญ่ ระบบความคิดของนางจะดูแปลกๆ สำหรับผู้ใหญ่อย่างเรา แต่การหัดตีกอล์ฟที่ได้พระเอกช่วยสอน กลับกลายว่าพระเอกได้สอนนางเอกให้คิดแบบผู้ใหญ่ขึ้นแบบอ้อมๆ ทำให้นางเอกมีความคิดความอ่านโตขึ้น จนทุกคนรอบข้างรู้สึกเลยว่าพระเอกนี้ละคนที่จะประคับประคองนางเอกได้จริงๆ

 

ตัวพระเอกนี้เป็นคนที่เรียกว่ามีความเป็นผู้ใหญ่สูงมาก คือสวนทางกับนางเอกเลย เพราะเป็นลูกชายคนโตถูกแม่วางตัวไว้ว่าต้องเป็นทายาทใหญ่และยิ่งมีเรื่องพ่อที่มีบ้านเล็กบ้านน้อยอีก พระเอกจึงแทบจะโตมาแบบขาดชีวิตวัยรุ่น เขาเลยกึ่งๆ เหมือนว่าอยากได้คนรักแบบที่เขาจะดูแลเธอได้  ยอมให้ดูแลและไม่ได้มาเก่งเกทับสามี นางเอกที่เป็นคนใสๆ ซื่อๆ แต่นิสัยดี ก็เลยเข้าตากรรรมการอย่างจัง ซึ่งถ้าใครชอบผู้ชายแนวผู้ใหญ่มากๆ ดูแลเอาใจใส่ชีวิตได้ดี แถมเป็นผู้นำครอบครัวแบบตัวจริง พระเอกในแนวทางของคุณเข็มพลอยเป็นแบบนั้นเลยค่ะ ดูดุๆ แต่ก็รักจริง ทุ่มเทเอาใจใส่ในระดับสายเปย์อีกคนหนึ่ง เจอแค่ตอนออกไปเดินซื้ออุปกรณ์ตีกอล์ฟให้นางเอกก็รู้เลยว่านี้สายเปย์ตัวจริง แต่ชอบความเป็นผู้ใหญ่ที่สอนนางเอกได้ เอานางเอกอยู่ คือพระเอกนี้ไม่ใช่แค่เอานางเอกอยู่ แต่เรียกว่าเป็นคนสไตล์เจ้าคนนายคนของแท้ ทำงานต้องเป๊ะทุกประการ ดุจนคนลือ นางเอกเลยเป็นความผ่อนคลายใจของเขาที่สุด คือไม่ต้องวางท่าวางมาดอะไรมาก ไม่ต้องคอยคาดเดาว่าแฟนตัวเองจะคิดอะไรอยู่ เพราะนางเอกเป็นคนที่ดูง่ายมากๆ แต่ในความไม่ยากก็มีความงี่เง่าแบบลูกสาวคนเล็กนิดๆ แต่ไม่ได้ทำให้น่าเบื่อนะคะ ถ้าเป็นนางเอกจะเข้าใจว่าทำไมถึงได้พยายามบ่ายเบี่ยงพระเอกในยามที่รู้ว่าเขาไม่ใช่โปรกอล์ฟเพียงอย่างเดียว

 

อย่างที่บอกไปว่าจริงๆ เรื่องนี้ไม่ได้เน้นแต่เรื่องความรักของพระเอกนางเอก แต่พูดถึงเรื่องสายสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ชอบที่ไม่ได้ให้บทสรุปของเรื่องไปในทางการฟาดฟันอย่างเอาเป็นเอาตายของคนที่ได้ชื่อว่าลูกเมียหลวง ครอบครัวเมียน้อย เพราะสุดท้ายมันก็มีจุดที่เรียกว่าหาความสมดุลให้กันและกันได้  ตัวภรรยาใหม่ของพ่อพระเอกที่จริงก็ไม่ได้เป็นผู้หญิงร้ายกาจ แต่แค่เป็นคนต้องการความมั่นคงให้ตัวเอง นางไม่ได้เป็นคนดี แต่ก็ไม่ใช่คนเลว คือเป็นคนทั่วไปที่อยากมีอยากได้ แต่ก็มีความคิด พอเจอบทสรุปที่นางทำแบบนั้น ต้องชมเลยว่าผู้หญิงคนนี้ฉลาดมาก ปรับตัวเก่ง เป็นคนที่เอาตัวรอดได้จากทุกสถานการณ์ และนำพาให้ทุกอย่างมันไปในทิศทางที่ดี ตัวพระเอกที่มีทิฐิเยอะยังต้องหันกลับมาพิจารณาอีกทีว่าจะดึงดันหรือมองมุมใหม่และเปิดมากขึ้น ทำบทสรุปในเรื่องครอบครัวพระเอกจัดว่าดีจริงๆ ค่ะ แม้ในชีวิตจริงอาจจะมีคนที่คิดได้แบบแม่เลี้ยงพระเอกมีน้อย แต่ถ้าคิดได้แบบนางนี้เป็นคนฉลาดมาก จากที่เราเองก็ไม่ชอบนางยังต้องเปลี่ยนใจ เปลี่ยนมุมมอง นางไม่ได้เลว แต่นางเป็นคนธรรมดานี้ละ นางเก่งจริงๆ

 

ในส่วนของบ้านนางเอกก็ใช่ย่อย คุณปู่ที่ไม่ต้องการให้คนปฏิบัติกับท่านแบบคนแก่ ท่านก็อยากเป็นคนทั่วๆ ไป ไม่ได้อยากไปยึดติดกับลูกหลานมาก สิ่งที่ทำมันมีทั้งผิดหรือถูก เมื่ออายุที่ห่างและต่างกันเราก็ต้องปรับตัวเข้าหากันให้มากๆ  และเมื่อท่านยอมรับในสิ่งที่ทำไป แม้บางอย่างจะดูน่าขัดใจหรือว่าเหมือนคนโดนหลอกแต่บางอย่างมันมีเหตุผลให้ยอมทำ ซึ่งมองไปก็คิดได้ว่าทำไมคนแก่บางคนถึงทำในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ เพราะมุมมองของอายุและการใช้ชีวิตมันต่างกัน ถึงจะเป็นคนในครอบครัว แต่ทุกคนก็อยากมีชีวิตส่วนตัวกันทั้งนั้น อยากมีความสุขแบบที่ตัวเองเป็นคนกำหนดเองบ้าง นี้ลุ้นเรื่องของปู่นางเอกมากๆ อยากรู้ว่าบทสรุปจะเป็นอย่างไร

 

 

สำหรับความรักของพระเอกกับนางเอกไม่ได้มาแนวหวานจ๋อย หวือหวา แต่น่ารักแบบจิกหมอนฟินๆ เบาๆ เพราะเป็นการค่อยๆ ทำความรู้จักกันนิสัยใจคอกันไป นางเอกเองก็ไม่ได้เป็นคนสวยจัดหรือเก่งสุดๆ ความน่ารักในความใสซื่อของนางค่อยๆ คืบคลานเข้าสู่ใจของพระเอก จนพระเอกไม่รู้หรอกว่าที่ทำไปทั้งหมด การเอาใจใส่เล็กๆ น้อยๆ ไม่ใช่แค่หวังดีลูกศิษย์คนนี้แต่ทำเพราะรัก หลายคนเริ่มจะออกปากแต่แกยังไม่ยอมรับ จะมีความปากแข็ง ขี้เก๊กเล็กๆ ตามประสาคนที่เป็นผู้ใหญ่มากๆ มีหลากหลายอารมณ์ทั้งรัก ทั้งไม่พอใจปนๆ โกรธที่คิดว่านางเอกอาจจะหลอกลวงเขา เพราะต่างไม่รู้จักว่าอีกฝ่ายเป็นใครอย่างแท้จริง  แต่ชอบความเป็นคนช่างดูแลของพระเอกนี้ละคะ นางเอกน่ะเหมาะกับพระเอกมากที่สุด คนหนึ่งเหมือนเด็กที่ต้องการคนประคับประคองดูแล อีกคนก็ชอบจัดการชีวิตคน เป็นเหมือนพี่ พ่อและคนรักในเวลาเดียวกัน

 

แต่ถ้าจะขัดใจกับอะไร ก็คือนางเอกนี้ละคะ ทั้งชอบและไม่ชอบ ชอบในความใสๆ ไม่มองโลกในแง่ร้าย ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเพราะพ่อแม่เลี้ยงมาแบบไข่ในหินของแท้ แต่ที่ไม่ชอบคือความไม่รู้จักโตของนางเอก บางอย่างก็ยังต้องส่ายหน้าและบอกตัวเองเบาๆ ว่า นางเอาชีวิตรอดมาได้ไง หัวอ่อน คิดอะไรช้าแบบนี้ ถ้านางมีวุฒิภาวะมากกว่านี้อีกนิดจะชอบมากขึ้น อาจจะเพราะเราโตมากเลยติดจะรำคาญนางเอกแนวบอบบางมากสักหน่อยค่ะแต่นั่นละก็พระเอกเขาชอบแบบนั้นเราจะไปทำอะไรได้ พูดเหมือนริษยานางเอกยังไงไม่รู้

 

และแถมให้อีกนิด นิยายสายกอล์ฟจริงๆ บางอย่างนี้อ่านไปก็เอ๋อๆ ไปบ้าง ไม่เข้าใจสักเท่าไร อะไรที่งงเกินกว่าจะเข้าใจก็ผ่านเลยไปเพราะไม่สันทัดเรื่องกอล์ฟเลยแม้แต่น้อย ดูก็ไม่เข้าใจ แต่เราสามารถเอาคำสอนของพระเอกที่สอนนางเอกตอนเล่นกอล์ฟไปประยุกต์กับการใช้ชีวิตได้พอสมควรเลยค่ะ

 

แต่ขอแซวเล็กน้อยก่อนปิดท้าย คือคุณพระเอกนี้แกติดการสวมหมวกตลอดเวลา คือสวมทุกที่ แม้แต่วันไปบ้านนางเอก คือไปรับมาตีกอล์ฟนั่นละ แต่หลังๆ นี้คือเข้านอกออกในบ้านนางเอกมากขึ้น แต่ไหงเหมือนว่าก็ยังไม่มีใครเห็นพระเอกชัดๆ แสดงว่าพี่ท่านสวมหมวกตลอดเวลา จนแอบคิดในใจ ป่านนี้พี่ไม่หัวล้านแล้วหรือคะ เชื้อราไม่กินหัวหรือ ใส่แต่หมวกตลอดขนาดนั้น แถมเรารู้สึกว่ามันไม่สุภาพกับการจะสวมหมวกตลอดเวลาในการเจอะเจอผู้ใหญ่ น่าจะถอดออกบ้าง แต่นั่นละ เราก็สงสัยกันขำๆ ไป

 

ถ้าเรามองแค่ชื่อเรื่อง คำโปรยปกหลังอาจจะคิดว่าเป็นนิยายแนวน่ารัก เบาๆ ซึ่งอ่านจริงๆ ก็เป็นเช่นนั้น หากแต่มันก็ยังมีอะไรแฝงไว้ในตัวเรื่อง การเล่าเรื่อง การใช้ชีวิตและการมองชีวิตผ่านการดวลกอล์ฟ การฟาดฟันกันในเรื่องธุรกิจ เรื่องครอบครัวและอื่นๆ อีกหลายอย่างที่เราจะมองเห็นกันตามแต่ใครจะอ่านแล้วเข้าใจเช่นไร แต่สำหรับฟีน่าเราได้การเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างมากขึ้น แต่ก็ไม่ลืมที่จะมองในแง่นิยายรักที่ว่าใครชอบนิยายที่ไม่มีตัวร้ายแนวสไตล์นางอิจฉา เรื่องนี้ไม่มีค่ะ หรือเรื่องที่พระเอกดูแลเอาใจใส่นางเอกที่สุด รักแล้วรอได้ ไม่เคยเปลี่ยนใจง่ายๆ เพราะเขาเป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะมั่นคง ไม่หวานจัดจนเลี่ยน แต่ก็ไม่ขมจนอ่านไม่ได้ หรือสัมผัสไปไม่ถึงรัก  เพราะมาในความรู้สึกกำลังดี ความเป็นเข็มพลอยยังไว้ใจได้เสมอจริง ตั้งแต่ได้เริ่มอ่านหัวใจเกรดรีไฟน์ ความเป็นเข็มพลอยยังคงเหมือนเดิม ไม่เน้นความหวือหวาแต่ว่าไปได้เรื่อยๆ  กลมกล่อมกำลังดี

 

Leave a Comment