รักเร่ โสภาค สุวรรณ

รักเร่ โสภาค สุวรรณ

 

ก็คงไม่ผิดอะไรในเมื่อผู้ชายที่เกิดมาเพียบพร้อมไปทุกอย่างเช่นเขา รามิล รณลักษมิ์ นักการทูตหนุ่ม จะมองความรักและผู้หญิงสักคนหนึ่งเป็นเช่นเกมสนุกเพียงข้ามคืน ไร้เยื่อใยและสัมพันธ์ใด ๆ จากหัวใจทั้งสิ้น รักที่เร่ร่อนแจกจ่ายไปให้ทั่ว และวายูนหญิงสาวที่อ่อนต่อโลกอย่างเธอ กำลังก้าวเข้าสู่บ่วงปรารถนานั้นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

 

เธอเป็นเพียงนักศึกษาจน ๆ ไร้ซึ่งชื่อเสียงและวงศ์ตระกูลหากกลับหยิ่งทะนงไปด้วยเกียรติยศ ศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงคนหนึ่ง หากไม่ใช่เพราะเขา รามิล ชายหนุ่มรูปงามที่เป็นเหมือนเทพบุตรในฝันคนนั้น เธอคงไม่ต้องพานพบกับความเจ็บปวดในรักครั้งแรกเจียนตาย แค่เจ็บที่เขาประณามเหยียดหยามน้ำใจยังไม่พอ แต่เจ็บลึกยิ่งกว่านั้นเมื่อคำพูดที่ฆ่าหัวใจรักของเธอให้แตกสลายไปด้วยคำว่าให้ทำแท้ง เมื่อเยื่อใยแห่งสายเลือดรามิลยังตัดขาดได้ เธอก็จะตัดเขาออกจากหัวใจไปตลอดกาล

 

วันคืนที่ผ่านไปอย่างทุกข์ทรมาน รามิลไม่เคยลืมเลือนวายูนได้เลย ไม่ว่าจะเพียรทำเช่นไร แต่เพราะความรู้สึกผิดบาปที่ปล่อยให้ความหยิ่งทะนงของตัวเอง เลือกที่จะทำสิ่งที่เลวร้ายในชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง มลทินในใจจึงฝังลึกอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ ทว่ากลับมีแสงสว่างที่ทำให้เขากลับเจ็บปวดและยินดียิ่งเมื่อรับรู้ว่า วายูนไม่เคยทำแท้งและมีลูกสาวที่น่ารักให้เขา

 

จริงหรือที่เธอกำลังจะลืมเขาได้ ผู้ชายคนแรกที่เธอรัก และเธอก็ยังรักเขาอยู่ไม่เสื่อมคลายแต่มันคละเคล้าด้วยแค้นสุดแค้น มันอาจจะสายเกินไปที่เขาจะกลับมาเริ่มต้นใหม่ วายูนไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสาและเป็นนักศึกษาจนๆอีกต่อไป เธอยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง แม้จะไม่มีรามิลเคียงข้างเลยก็ตาม และหนี้บุญคุณของนิโคไลเพื่อนหนุ่มชาวรัสเซียที่ไม่เคยทอดทิ้งเธอเมื่อที่รามิลทำ เธอจึงเลือกตอบแทนน้ำใจรักของเขาด้วยการแต่งงาน

 

เขายอมแล้ว ยอมทุกอย่างเพื่อจะได้หัวใจ ความรักของวายูนและลูกสาวสุดที่รักกลับคืนมา แต่มันไม่ง่ายเลย เมื่อวายูนเจ็บปวดกับรามิลมากพอแล้ว จนไม่รู้ว่าจะมีทางให้อภัยเขาได้หรือไม่ แต่ทุกครั้งที่วายูนยิ่งปฏิเสธก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งหนีก็ไปไม่พ้น เธออ่อนล้าและหมดแรงจะต้านทานเขาไหวได้แล้ว ในเมื่อหัวใจเธอไม่เคยหยุดรักรามิลได้แม้แต่วินาทีเดียว และนี้ก็คือสิ่งที่รามิลต้องการ ขอแค่เพียงเศษเสี้ยวหัวใจรักที่เคยมีให้เขาก็พร้อมจะเก็บมันต่อเติมให้ทุกอย่างกลับมาสมบูรณ์ดั่งที่เคยเป็น รักที่เคยเร่ร่อนรักไปให้ใครอื่นทั่วไป รามิลพร้อมแล้วจะหยุดที่เธอคนเดียวเท่านั้น เธอผู้เป็นหัวใจของเขาแต่เพียงผู้เดียว

 

 

คอมเมนต์นะคะ

 

ถือโอกาสแนะนำเรื่องนี้เสียเลยเพราะมีคนถามหาพระเอกที่ทำให้คนอ่านเกลียดได้ เรานึกถึงรักเร่เป็นเล่มแรก ๆ  เป็นนิยายเก่าเก็บในชั้นนิยายคลาสสิคของฟีน่าค่ะ ชื่อคนแต่งก็บอกแล้ว ปกติฟีน่าจะอ่านงานแนวไพรัชนิยายของท่านมากกว่าค่ะ ใครที่รักและคิดจะอ่านนิยายทะเลทรายแท้ ๆ ไม่ใช่แค่ทะเลทรายเทียมอย่างนิยายปัจจุบัน กรุณาหยิบฟ้าจรดทราย ความลับบนแหลมไซไน เจ้าชาย ฯลฯ มาอ่านค่ะ จะได้ความรู้สึกถึงชาวทะเลทรายแท้ๆ หรือแม้แต่นิยายแนวไพรัชทั้งหลายที่ท่านเขียนค่ะ ฝีมือชั้นครูของแท้ ด้วยความว่าตัวเองโตมากับการอ่านนิยายโสภาค สุวรรณ ฟีน่าจะทำใจอ่านนิยายทะเลทรายเทียมไม่ค่อยได้ค่ะ แต่ต้องขอเตือนว่าอ่านนิยายของโสภาค กรุณาทำใจเรื่องภูมิหลังครอบครัวพระเอกนางเอกนะคะ จะมาเป็นเล่มๆเลยค่ะ นอกเรื่องกันไปมากมาย แค่อยากบอกว่า ฟีน่าเฉย ๆ กับงานที่ไม่ใช่ไพรัชนิยายของท่านค่ะ จะมีท่านอ่านแล้วชอบที่สุดก็คือสายโลหิต

 

รักเร่เป็นเรื่องของหญิงสาวที่ไปเรียนด้านภาษาศาสตร์ที่เวียนนาค่ะ ส่วนพระเอกเป็นท่านทูตที่นั้น แม้จะไม่ใช่เอกอัครราชทูตแต่ในอนาคตไม่ต้องห่วงเพราะรามิล เป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมทุกอย่าง หน้าตา ฐานะ ความรู้เรียกได้ว่าไม่ข้อบกพร่องใด ๆ ยกเว้นเรื่องความรักที่โดนปลูกฝังจากน้าว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่คิดอยากจะจับเขาทั้งนั้น ผู้หญิงจึงเหมือนแค่เกมในชีวิต และนางเอกก็โชคร้ายที่ตกมาอยู่ในเกมของศักดิ์ศรีโง่ ๆ ของผู้ชายคนหนึ่ง และเขาก็ตัดสินว่าเธอก็ไม่ต่างไปจากหญิงสาวคนอื่นที่ทอดกายให้เขาเชยชม แม้ลึกลงไปในหัวใจจะรู้สึกว่าไม่ใช่ แต่ทุกอย่างก็สายไปเมื่อรามิลทำให้วายูนเจ็บจนกลายเป็นชัง แต่เวรกรรมมันมีจริง เมื่อรามิลกลับมารู้ว่าวายูนไม่ได้ทำแท้งและนั่นก็เป็นเหตุผลที่เขาพอจะอ้างได้ว่าจะกลับมาหาวายูน แต่ขอโทษทีงานนี้ยากเพราะวายูนเจ็บแล้วจำ

 

เป็นนิยายน้อยเรื่องมากค่ะ ที่คุณโสภาคไม่พูดถึงเบื้องหลังชีวิตของพระเอก นางเอกมากนัก เลยทำให้เรื่องไม่อืดเท่าไร และมันก็สนุกมากเลยค่ะ แต่ไม่ได้หวานรักหยดย้อยเลยค่ะ มันกลับเต็มไปด้วยความสงสารวายูนที่ยอมจะเสี่ยงเพื่อความรัก บูชาความรักแต่กลับโดนหักหลังจากคนที่เธอรักที่สุดและร้ายที่สุดเมื่อให้เธอทำแท้ง ตรงช่วงนี้สุดแสนจะเกลียดรามิลค่ะ และเกลียดไปจนถึงน้าของรามิลที่สั่งสอนให้เขาเป็นแบบนั้น แต่เราจะได้เห็นพัฒนาการและความอดทนของวายูนรวมทั้งความรักที่ยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์จากเพื่อนของวายูน หนึ่งในนั้นคือคนที่รักวายูนอย่างไม่มีเหตุผล นิโคไล ประหนึ่งพระรองในนิยายเกาหลีปัจจุบันค่ะ แสนดี รักนางเอก ทำทุกอย่างเพื่อเธอแต่ฐานะก็ได้แค่นั้น แต่ก็พอใจจะได้เท่าที่ได้ และคนอ่านจะกลับมาสะใจในช่วงเกือบท้ายว่า รามิลมารู้ความจริงว่าเขามีลูกสาวที่ตัวเองเลวร้ายขนาดทิ้งลูก ทิ้งเมียให้ลำบาก และรู้แล้วว่ารักวายูนไม่ใช่แค่ใคร่ ตอนนี้ล่ะรามิลต้องง้อค่ะ ง้อแบบไม่มีเงื่อนไข เจ็บปวดแค่ไหนก็ต้องยอมแต่ก็ไม่ใช่เข้าข่ายชายแสนดี เขาพร้อมจะทำให้วายูนยอมรับว่ายังรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง แต่คนอ่านอย่างฟีน่าแสนสะใจค่ะ ทำเขาเจ็บไว้มากถึงตาตัวเองแล้ว

 

ฟีน่าเชื่อเลยว่าถ้าวายูนไม่มีลูกสาวเป็นสิ่งเดียวที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้กับรามิล ท่านทูตสุดหล่อได้กินแห้วทั้งชาติแน่นอนค่ะ เลยสงสารนิโคไลแทน จำได้ขนาดว่าในเวบที่เคยคุยกันประจำถึงกับถกประเด็นของรามิลเลยว่ารามิลเป็นคนอย่างไรกันแน่ และสนับสนุนให้วายูนคืนดีด้วยไหม ฟีน่ามันพวกโรคจิต เข้าข่ายว่ารามิลนิสัยไม่ดี อยากให้เจ็บไปนาน ๆ เลยว่าไม่เห็นคุณค่าของรักจากวายูนก็ผิดหวังไปเถอะ วายูนไม่ใช่เด็กสาวหน้าใสอีกแล้ว ไม่มีรามิลหรือผู้ชายคนไหนเธอก็ไม่อดตาย แต่เพราะรักที่ยังไม่เคยลืมเลือนแม้จะเลือกหยิบแค้นขึ้นมาก่อน แต่ยังไงพระเอกก็ต้องได้กับนางเอกกันไปค่ะ

 

น่าแปลกที่รามิลเป็นพระเอกที่เข้าข่ายว่านิสัยแย่ได้เลยเพราะขนาดให้นางเอกไปทำแท้ง และไม่เชื่อในรัก แต่กลับเป็นพระเอกที่ฟีน่ารับได้และทั้งรักทั้งเกลียดในเวลาเดียวกัน หนึ่งล่ะว่ารามิลคือผู้ชายสมบูรณ์แบบทั่วไปที่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ และเขาไม่ได้เลวด้วยตัวเอง แต่น้าสาวที่คอยเป่าหูจนเขาคล้อยตามแม้จะจบดร.ก็ตามแต่ก็โง่ได้ และสงสารแกมสมน้ำหน้าเมื่อตอนมองวายูนกำลังจะตัดสินใจแต่งงานใหม่ การเอาคืนของวายูนกำลังดีเลยค่ะ ไม่ง่ายดายแต่ไม่ยาวนานเกินไปหรืออาจจะเพราะอ่อนใจในลูกตื้อและความรักที่ไม่เคยหายไป รวมทั้งมีลูกด้วยกันอีกต่างหาก

 

นิยายรักที่มีมิติของอารมณ์มากค่ะ ไม่ราบเรื่อยเฉื่อยชาน่าชวนให้หลับ เหตุผลและการกระทำมีสิ่งต่างๆมารองรับในเนื้อหาตลอดเวลาไม่เลื่อนลอย ไม่ใส่ฉากฟุ่มเฟือยหรือไม่จำเป็นต่อนิยายเข้ามาค่ะ อ่านแล้วอยากจะแทนตัวเป็นวายูนค่ะ ไม่ใช่เพราะอิจฉาในความรักเลย แต่อ่านแล้วมันจี๊ด มันเจ็บ มันปวดไปกับวายูนค่ะ แต่เธอกลับเข้มแข็งจนน่ายกย่อง อยากรู้ว่าหัวใจของผู้หญิงคนนี้ทำด้วยอะไรมันถึงแข็งแกร่งมาก แต่จะยังไงก็อ่อนกว่าความรักของตัวเอง และความรักของความสัมพันธ์ของพ่อแม่ลูก ตอนนี้รามิลเขายอมทุกอย่าง แม้จะหมดสิทธิ์ครอบครองวายูนก็ต้องยอมเพราะความผิดในอดีต แต่เมื่อได้โอกาสเขาก็จะถนอมมันไว้อย่างดี

 

เรื่ององค์ประกอบในฉาก คำพูด ความสมจริงและสถานที่ไม่ต้องห่วงค่ะระดับนักเขียนชั้นครูแล้วไม่มีทำให้เสียใจค่ะ ได้เริ่มต้นอ่านแล้วจะยาวค่ะ แต่ก็แปลกค่ะ ปกติฟีน่าจะไม่อ่านแนวสักเท่าไรค่ะ พวกแนวบาดใจ พระเอกกินหญ้าทำให้นางเอกเจ็บปวดแต่เล่มนี้ขอยกเว้นค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งอินค่ะ

 

อยากแนะนำให้คนอยากอ่านนิยายแบบปวดใจหน่อยๆลองอ่านค่ะ อ่านแล้วเชื่อเถอะค่ะว่าอาจจะบอกไม่ได้หรอกว่ารัก เกลียดหรืออาจจะสงสารรามิลดี แต่คนที่น่าสงสารที่สุดคือนิโคไลเพื่อนที่แสนดีแต่เป็นได้แค่พระรอง

 

ปล.เสริมให้นิดหนึ่งว่า เล่มนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวเนื่องกับเรื่องรักเร่สีแดงเลยนะคะ แค่ชื่อคล้ายกันเท่านั้นเองค่ะ

 

ส่วนใครยังไม่เคยอ่านและอยากลองอ่านผู้ชายใจร้ายที่ชื่อรามิล กดไปที่ลิงก์นี้นะคะ https://goo.gl/1TcZqy รักเร่ โสภาค สุวรรณ

Related posts

Leave a Comment