โอ้ใจเอย เอื้องอลิน

โอ้ใจเอย เอื้องอลิน

 

เมื่อเธอคิดกับมากกว่าพี่ชาย หากคนข้างกายเธอกลับคิดแค่เพียงน้องสาว แม้อยากเป็นมากกว่านั้น แต่ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ยังเป็นคนพิเศษในสายตาของเขา

อนุตดาอดีตนักข่าวสาวที่ออกเดินทางท่องเที่ยวตามใจฝัน และฝรั่งเศส ดินแดนแห่งความรักที่ยังคงมีมนตร์ขลังเสมอมา นำพาผู้ชายที่แสนสมบูรณ์แบบคนหนึ่งให้เธอ ตรัย ชายหนุ่มที่ไม่ได้มีดีเพียงแค่หน้าตาหล่อเหลา สมองดีหรือร่ำรวย และเขามีกล้องที่ประสิทธิภาพขั้นเทพ ทุก ๆ องค์ประกอบของเขายิ่งดึงดูดใจอนุตดา แต่เธอก็รู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างกัน ไม่มีวันจะเป็นอย่างอื่นไปได้ไกลเพียงคำว่าพี่น้อง

 

สำหรับตรัย ความโสดของเขาน่าหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใด และไม่มีผู้หญิงคนไหนก้าวผ่านมาเข้ามาสู่หัวใจอันแน่นหนาของเขาได้เลย แต่อนุตดาคือขอยกเว้นทุกอย่างที่เขาเคยมีกับผู้หญิงอื่น เพราะอนุตดาเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น รักในสิ่งที่เขารัก และยามใดที่ได้อยู่ใกล้เธอ ตรัยไม่จำเป็นต้องฝืนทำ ทุกสิ่งที่ทำคือความเต็มใจทั้งสิ้น แต่จะพิเศษสักเพียงแค่ไหน สำหรับตรัยแล้ว ตอนนี้อนุตดาก็เป็นเพียงแค่น้องสาวคนหนึ่ง

 

ใครๆก็บอกว่าเธอและเขาแสนเหมาะสมกัน แต่ก็เพียงเท่านั้น อนุตดารู้ดีเสมอว่าเธอไม่มีสิทธิ์ก้าวผ่านคำว่าน้องสาวไปได้ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะตรัยก็คือพี่ชายที่แสนดีสำหรับเธอเสมอมา อย่างน้อยเธอก็คือคนที่เขาคิดถึง เป็นคนเดียวที่เขาใส่ใจ ปกป้อง และเป็นเพียงผู้หญิงคนเดียวที่เขามอบความพิเศษเหนือกว่าหญิงใด แต่ไม่ใช่คนรัก แค่นี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ แม้จะอยากเป็นคนข้างใจ แต่ถ้าให้ได้แค่น้องสาว ก็จะขอรับไว้ เพราะอย่างน้อยก็มีความหมายในสายตาเขา

 

แม้หัวใจจะบอกว่าอนุตดาเป็นเพียงแค่น้องสาวคนพิเศษ แต่ตรัยก็บอกไม่ได้ว่าทำไมถึงต้องหวงแหนเธอยิ่งกว่าใคร ๆ หรือต้องใส่ใจในทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ ทว่าในเมื่อทุกอย่างมันยังคงงดงามและเป็นไปได้ด้วยดีเสมอ แล้วเขาจะต้องค้นหาคำตอบกันไปทำไมแล้วว่าสถานะในหัวใจของเขา อนุตดาคืออะไร ณ ตอนนี้ เขาก็ยังคงมีเธอเคียงข้างกาย

 

เมื่ออนุตดาก้าวข้ามความสัมพันธ์ที่แสนพิเศษนั้นไปเป็นมากกว่าเพื่อนหรือน้องสาว แต่ไม่ใช่คนรัก ก็คงต้องถึงเวลาที่ต้องตัดใจ เธอรู้ดีเสมอมา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอก็ไม่มีวันเป็นคนรักของเขา พื้นที่ที่เธอเคยจับจองอยู่ก็คงต้องคืนให้เขา อนุตดาเคารพในตัวเองและหัวใจเสมอ วันนี้เธออาจจะเจ็บที่ไม่มีวันก้าวไปเป็นมากกว่านั้น แต่เธอก็ไม่เคยเสียใจที่รักเขา ตรัยไม่ผิดที่ไม่รักเธอ เธอต่างหากที่ผิดที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้

 

ทำไมหัวใจของเขาถึงได้โง่เขลาเช่นนี้ ทำไมเขาถึงไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วอนุตดาไม่ใช่แค่น้องสาว แต่คือผู้หญิงที่เขารักที่สุด เมื่อข้างกายที่เคยมีอนุตดากลับว่างเปล่า ตรัยจึงได้ลิ้มรสความเจ็บปวดที่สุด แต่จะโทษใครได้ เมื่อเขาคือคนตอกย้ำให้อนุตดาจำเสมอว่าเธอเป็นได้คนพิเศษที่ไม่ใช่คนรัก ทว่าบัดนี้เขาไม่ต้องการความสัมพันธ์แค่นั้นอีกต่อไป แต่จะมีหนทางใดที่จะดึงเธอกลับมาข้างกายเคียงใจอีก คงมีเพียงแค่ตรงไปตรงมากับหัวใจเท่านั้น ที่กล้าเอ่ยคำรักกับอนุตดา

 

 

คอมเมนต์นะคะ

 

วาระขายของเก่ากินกันจ้าน้อง ถ้าจำไม่ผิดโอ้ใจเอยจะเป็นผลงานเล่มที่สามของคุณเอื้องอลินที่ฟีน่าได้อ่านนะคะ แต่เท่าที่จำได้คือ สองเล่มที่ผ่านมาฟีน่าเฉย ๆ  ค่ะ และคิดว่าเล่มนี้ก็คงจะไม่ได้หยิบมาอ่านอีก จนมีคนบอกว่าน่ารักดีค่ะ พระเอกดียังนั้น อย่างนี้ แต่ที่สะดุดใจคือ สามสิบกว่า(น้านเข้าข่ายคนแก่) ชอบเพลงแจ๊ส เลี้ยงแมว และอื่น ๆ ที่คาดว่าน่าจะโอเคสำหรับฟีน่า ก็เลยคว้าเล่มนี้ติดมือมาจากงานหนังสือในตอนช่วงนั้น ไม่ใช่ช่วงนี้นะเออ เพราะเป็นรีวิวเก่าเอามาขายใหม่ ตอนนี้นักเขียนเขาทำเองแล้วนะจ๊ะ ถ้าอ่านรีวิวข้างล่างแล้วชอบใจก็ไปตามหาซื้อกับนักเขียนได้นะคะที่รัก ทั้งแบบเล่มและอีบุ๊ก  สนใจก็กดไปสั่งซื้อได้ที่ลิงก์นี้นะคะ https://www.facebook.com/commerce/products/1462223027225259/

 

โอ้ใจเอยว่าด้วยเรื่องของพรหมลิขิตจริง ๆ ค่ะ เมื่อนางเอกไปเที่ยวฝรั่งเศสกับทัวร์แล้วเกิดไปผูกสัมพันธไมตรีกับเพื่อนร่วมทัวร์รุ่นแม่ ที่ได้นำพาลูกชายก็คือพระเอกให้มารู้จักกับเธอ จากคนคอเดียวกันในเรื่องกล้องและการถ่ายรูป เธอและเขาจึงสนิทสนมกันมาเรื่อย ๆ ท่ามกลางความเห็นด้วยและพูดกันว่า จะหาใครเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกเท่าพระเอกและนางเอกไม่มีอีกแล้ว แต่บนความเหมาะสมที่ทุกคนบอก กลับไม่มีสิ่งใดข้ามผ่านคำว่าพี่น้องไปได้เสียที นางเอกคือคนเดียวที่พระเอกมอบความสนิทสนมให้ยิ่งกว่าหญิงใด เขาไม่รู้เลยว่ารักนางเอก เพียงแต่เขารู้สึกดีมาก ๆ กับเธอ จนวันหนึ่งความสัมพันธ์มันมากกว่าคำว่าน้องสาว แต่ไม่อาจเรียกว่าแฟน และวันนั้นเองก็คือวันที่นางเอกเดินจากเขา เพราะไม่อยากเจ็บไปกว่านี้อีกแล้ว วันที่เธอไปก็คือวันที่พระเอกได้รู้หัวใจตัวเอง ปฏิบัติการง้อขอคืนดีก็เกิดขึ้น ภายใต้ความช่วยเหลือของคนรอบข้าง ที่ทำให้พระเอกได้สมหวัง บนพื้นฐานที่ว่าเพราะหัวใจของนางเอกรักพระเอกเสมอมา

 

น่าแปลกนะคะ ที่นิยายสไตล์นี้ที่ฟีน่าไม่น่าจะชอบได้กลับชอบมากเรื่องหนึ่งเลยค่ะ เพราะฟีน่าไม่ชอบพระเอกรู้ตัวช้าค่ะ เขาเป็นคนที่ไม่เคยรู้ใจตัวเองเลยว่า ทำไมถึงได้มอบความพิเศษต่าง ๆ ให้กับนางเอกคนเดียว แต่ไม่เคยรู้สึกเลยว่าเธอคือคนรัก ในบางครั้งก็อาจจะเผลอทำเธอให้น้อยใจเล็ก ๆ แต่เมื่อได้รู้ว่าทำผิดไปก็กลับมางอนง้อขอคืนดีเสมอ เป็นน้องสาวที่พิเศษกว่าใคร ๆ มีอภิสิทธิ์เหนือกว่าหญิงใด เป็นประเภทผู้ชายรู้ตัวช้า ฉลาดทุกเรื่องยกเว้นเรื่องรักและหัวใจตัวเอง

 

เขาไม่ได้ทำร้ายจิตใจนางเอกด้วยคำพูดหรือไปควงกับสาวอื่น หรือประณามหยามเหยียดนางเอกด้วยถ้อยคำร้าย ๆ แบบพระเอกน่าตบทั่วไป แต่แท้จริงแล้วสิ่งที่พระเอกทำไปกลับทำร้ายหัวใจนางเอกได้มากกว่าเสียอีกค่ะ ดีกับนางเอก เป็นห่วงนางเอก ให้แต่สิ่งที่ดีและพิเศษ แต่ให้ความรักไม่ได้ เป็นฟีน่านะคะ มันเจ็บยิ่งกว่าเขาร้ายกับเราเสียอีกค่ะ

 

แต่ฟีน่าก็เกลียดพระเอกไม่ลงนะคะ เพราะคนที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่คือความรัก เขาก็ไม่ผิดที่จะไม่รู้ว่ารัก มันอาจจะเป็นความชินชาที่มีเธออยู่ข้าง ๆ ตลอดมา และเมื่อรู้ตัวก็ไม่รอช้าที่จะนำเธอกลับมา คุณตรัยเป็นพระเอกที่เป็นผู้ชายเรียกได้ว่าเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์ทุกอย่างแต่ผิดพลาดแค่ความรักที่เราอาจจะเจอในชีวิตจริงค่ะ และเฮียตรัยเนี่ยก็จริง ๆ เลยพี่ชายที่ไหนคะ จะไปซื้อชุดชั้นในให้น้องสาวได้ หวงนางเอกสุด ๆ แม้แต่กลิ่นที่ติดผ้าเช็ดตัวก็ยังหวงเลย เฮ้อ เฮียตรัย หนอเฮียตรัย

 

สำหรับนางเอกอย่างอนุตดา ฟีน่าชอบเธอมากๆค่ะ เธอไม่ใช่คนสวยจัด แต่เป็นคนที่น่ารัก อยู่ด้วยแล้วมีความสุข เธอมีน้ำใจกับทุกคนๆ เป็นคนเข้มแข็ง ขี้เล่น เรียกได้ว่าเป็นนางเอกที่ใช่เลย อ่าน ๆ ไป รู้ว่านางเอกรักพระเอก แม้จะไม่มีฉากไหนบ่งบอกชัดเจนว่าเธอรักพระเอกไปแล้วประเภทมีสายตาเอียงอาย รักใคร่แอบมองเขา แต่ทุกอย่างที่นางเอกทำให้เขามันคือความรักและความเอาใจใส่ที่จะหาใครทำให้พระเอกไม่ได้เท่าเธออีกแล้ว

 

อาจจะมีเพียงแค่ฉากเดียวที่แสดงให้เห็นว่าหัวใจของเธอเป็นของพระเอก แต่แค่ฉากเดียวก็บอกความหมายได้มากมายแล้วค่ะ และคำพูดในตอนนั้นก็แสดงให้เห็นด้วยว่า นางเอกเสียใจแค่ไหนที่เป็นได้แค่น้องสาว ถึงแม้จะเป็นได้แค่นั้น นางเอกก็ไม่เคยเกลียดพระเอก ทุกอย่างก็เหมือนเดิม เธอยังคงพูดเล่นเรื่องการเป็นคนรักระหว่างกันและกันได้เสมอ ฟีน่านับถือความเข้มแข็งของอนุตดาค่ะ ถามตัวเองแล้วว่าจะทำได้ไหม ฟีน่าบอกเลยว่าทำไมไม่ได้ค่ะ รักเขาแทบตาย แต่เป็นได้แค่เพียงน้องสาวที่เขาไม่มีวันรัก แม้จะมีที่พิเศษกว่าใครข้างกายพระเอก ซึ่งได้แค่นั้น ฟีน่าไม่ขอรับไว้ค่ะ

 

ชอบมาก ๆ ค่ะ อย่างที่บอกว่าไม่น่าชอบนิยายที่พระเอกไม่รู้ใจตัวเอง แต่อาจจะเพราะเป็นนิยายที่แสดงให้เห็นว่าเพราะสิ่งใดทำให้ความสัมพันธ์ที่ดำเนินมามันมากกว่าคำพูดที่พระเอกพร่ำบอก เราเองเป็นแค่คนอ่านก็รู้สึกเลยว่าพระเอก นางเอกเหมาะสมกันมากค่ะ มากกว่าที่จะหาใครมาแทนกันได้ ความลึกซึ้งที่พระเอกมอบให้นางเอก จนฟีน่ารู้สึกว่ามันอ่อนหวาน โรแมนติก อบอุ่นที่ผู้ชายคนหนึ่งจะมอบให้กับผู้หญิงคนหนึ่งได้ เพียงแต่เขาไม่เปิดหัวใจแล้วค้นหาให้ได้ดี ๆ เท่านั้นว่ามันคือความรักแล้ว ฟีน่าไม่โกรธพระเอกเลยค่ะ เขาน่าจะเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่อาจจะมีรักแบบฉาบฉวยมาตลอดจนไม่รู้ว่ารักแท้คืออะไร และเมื่อต้องดึงนางเอกกลับมาเขาก็ทำได้ทุกอย่าง มันจึงยิ่งกว่าคำว่าโรแมนติกอีกค่ะ บอกไม่ถูกเลยค่ะ รู้แต่ว่าฟีน่าชอบมากค่ะ ๆ

 

อ่านไปน่ารักปนเศร้านิดๆ แต่ชอบค่ะ อ่านจบปุ๊บ ฟีน่าต้องขอเขียนขึ้นเฟซตัวเองเลยค่ะ เพราะมันโดนกับคำนี้ค่ะ จะให้ฉันเป็นอะไรในใจของเธอ แบบนั้นเลยค่ะ แต่นางเอกไม่ได้ทำให้เรื่องมันเศร้าเลยนะคะ แต่เธอกลับทำให้เรารู้สึกอิจฉาที่มีผู้ชายดี ๆ คนหนึ่งคอยทำสิ่งดี ๆ ให้ แม้จะลึกลงไปในหัวใจเธอจะแอบเจ็บปวด ไม่ใช่ไม่กล้าบอกรักเขา แต่เธอรู้ดีว่าเขามีคำตอบให้เธอคืออะไร เมื่อรู้แล้วก็อย่าบอกเขาเลย ขอให้เธอได้เป็นคนพิเศษที่ไม่ใช่คนรักต่อไปจะดีกว่า

 

ฟีน่าเลยชอบการเล่าเรื่องของเล่มนี้มากค่ะ ไม่มีเลยที่จะรู้สึกน้อยใจ เสียใจ เศร้าใจ เราจะได้มุมที่งดงามของการได้มองคนสองคนทำอะไรให้แก่กันและกัน แต่ในยามที่อยู่ในโหมดเศร้า ฟีน่าก็แสนสงสารนางเอก จนโกรธพระเอก ที่ยังจะอยากให้ทุกกลับมาเหมือนเดิม แต่ยังอาจจะไม่ใช่คนรัก จนเป็นที่มาของประโยคในเรื่องที่นางเอกบอกว่า “ ไม่มีพี่น้องและเพื่อนที่ไหนเขามีเซ็กซ์กันหรอกนะคะ” สะใจค่ะ ถ้ารักฉันไม่ได้ ก็อย่าเจอกันอีกเลย ผู้ชายคนหนึ่งนอนกับผู้หญิงได้แม้จะไม่รักเธอ ต่างจากผู้หญิงที่มอบตัวให้ผู้ชายได้เพราะคำว่ารักเท่านั้น แต่อย่างที่บอกว่าไม่ใช่ว่าพระเอกเลวนะคะ แต่เขาแค่ไม่รู้จักใจตัวเอง

 

และที่ชอบอีกอย่างคือ คนรอบข้างค่ะ ทุกคนน่ารักหมดเลย จะมีตัวร้ายแค่ตัวเดียว ที่ไม่อาจทำอะไรนางเอกได้ เพราะนางเอกเป็นคนน่ารักที่ใคร ๆ ก็รัก คนในบ้านพระเอกจะรักนางเอกมาก เพราะเธอผูกใจทุกคนได้หมด และยังมีมุกเจ็บ ๆ แต่จริงที่พูดถึงนางเอก นางอิจฉาละครไทยด้วยค่ะ ตัวละครในเรื่องนี้ถ้าจะพูดถึงก็คงพูดถึงไม่หมด น่ารักไปหมดเลยค่ะ แม้แต่บรรดาสัตว์เลี้ยงก็ยังน่ารักเลยค่ะ

 

แต่คนที่พิเศษสุดในใจฟีน่าคือ คุณสี่ค่ะ น้องชายเจ้าสำอางของพระเอก ที่เขามีเสน่ห์มาก มากจนฟีน่าอยากรู้ว่าเขาจะเจอผู้หญิงแบบไหนที่ทำให้คุณสี่รักได้ ปกติฟีน่าจะไม่ชอบผู้ชายเมโทรเซ็กชวลนะคะ แต่คุณสี่นี้ยกให้คนหนึ่งเลยค่ะ นิสัยดี ขี้เล่น จังเลยค่ะ ใครได้ไปเป็นแฟนคุณจะผู้หญิงที่โชคดีสุดๆ รักตัวละครในเรื่องทุกคนเลยค่ะ ซึ่งถ้าอยากรู้ว่า อีคุณสี่เป็นแบบไหน อ่าน ดุจเรือนใจ ต่อได้เลยนะคะ อีสี่นางมาเป็นพระเอกในเล่มตัวเองแล้วค่ะ เป็นพระเอกที่เราชอบจิกกัดมากในความเป็น ‘สี่’ ที่หาคำจำกัดความได้ยาก แต่รู้ว่าได้อ่านแล้วจะรักนาง

 

ด้วยความที่ตัวละครน่ารักแบบนี้ ทำให้เห็นถึงมิตรภาพของคำว่าพ่อ แม่ พี่ น้อง และเพื่อน แผนการง้อของพระเอกสำเร็จได้เพราะทุกคนเลยค่ะ ฟีน่าล่ะช้อบชอบ กับแผนการเปลี่ยนควายกลายเป็นคน ชื่อโดนมาก ๆ และให้เดานะคะ เวบและบล็อกที่เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องนี้น่าจะเป็นเวบพันทิพนี้ล่ะ อิ ๆ ๆ ถึงไม่ได้บอกแต่คุ้นสุด ๆ เพราะเราก็เคยใช้พันทิพนี้คะ แหมถ้ามีเรื่องนี้จริง ๆ ฟีน่าก็คงไม่พลาดไปให้กำลังใจคุณตรัยเหมือนกันค่ะ เล่นขอแต่งงานกันกลางเวบแบบนั้น โรแมนติกมาก ๆ ๆ ๆ ๆ กรี๊ดค่ะ ฟีน่าจะมอบกิฟต์ให้หมดตัวเลยค่ะ ถ้านางเอกไม่ยอมรับคำขอแต่งงานก็คงใจแข็งเกินไปล่ะ

 

เรื่องนี้ไม่มีอะไรจะบ่นค่ะ เพราะชอบค่ะ ชอบในการนำเสนอความรักของพระเอก นางเอก การแสดงให้เห็นพัฒนาการเรื่องความรักของพระเอก นางเอก การแสดงออกในความรักของนางเอกที่ได้แค่นี้ก็สุขใจแล้ว จนเราไม่น้อยใจเลยกับสิ่งที่พระเอกทำเท่าไร ชอบตั้งแต่แรกจนตอนจบที่รู้เลยว่าพระเอกและนางเอกมีครอบครัวที่น่ารัก อบอุ่นแค่ไหน ที่ท้ายสุดพระเอกก็ได้รู้ว่านี้ล่ะคือความสุขที่เขาจะหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

 

แว้บ ๆ นึกมาได้เรื่องหนึ่งค่ะ ถ้าเป็นเรื่องอะไรที่ฟีน่าจะไม่เข้าใจก็คือ ศัพท์แสงทางกล้องค่ะ เป็นพวกใช้กล้องปัญญาอ่อนเท่านั้นค่ะ เลยไม่ค่อยเก็ทค่ะ ก็เลยข้ามๆไปนิดหนึ่ง

 

ส่วนเพลงในเรื่อง ฟีน่าชอบหลายเพลงเลยค่ะ อิๆๆ เป็นรุ่นที่กำลังบ้าฟังเพลงสากลพอดีหลายเพลง (แต่บางเพลงก็เก่าไปนิดไม่ทัน)

 

เป็นนิยายที่อยากจะขอแนะนำให้หามาอ่านค่ะ ไม่ได้หวานน่ารัก ประเภทพระเอกเฝ้าแต่บอกรักนางเอกซ้ำไปซ้ำมา แต่มันน่ารักในการกระทำ ความเอาใจใส่และความน่ารักของตัวละครรอบข้างค่ะ จนอิจฉานางเอกว่ามีแต่คนรุมรักเธอ รักในความน่ารักและมีน้ำใจของเธอค่ะ ซึ่งฟีน่าก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะที่รักอนุตดาและตรัย อิๆๆ เผื่อใจให้คุณสี่ คุณเก้ง ไปด้วยอีกนิดนะคะ

Related posts

Leave a Comment