พรางลิขิต พุดแก้ว

พรางลิขิต พุดแก้ว

 

ชีวิตของแพนดาราทำไมต้องอยู่แต่กับความสูญเสียตลอดมา ผู้ชายที่เธอคิดจะฝากชีวิตที่เหลือเอาไว้ก็กลับมาจากไปอย่างที่แม้แต่คำร่ำลาก็ไม่มีวันได้เอื้อนเอ่ย ถึงแม้ว่าสถานะสามีเพียงแค่คืนเดียวจะเป็นแค่เรื่องที่ควรทำ หากไม่ได้เกิดจากคำว่ารัก แต่เขาก็คือผู้ชายที่ดีกับแพนดารามาตลอดจนเธอไม่เชื่อในข้อหาร้ายกาจที่เจ้านายของสามีของเธออย่างตะวันฉายกำลังกล่าวหาว่าเขาทรยศต่องานที่ทำ  เมื่อความบริสุทธิ์ต้องการข้อพิสูจน์แพนดาราก็พร้อมจะหาข้อยืนยันให้คนจากไปได้พ้นผิด

น่าตลกหรือสมเพชตัวเอง  ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปทุกด้านอย่าง ไซรัส ตะวันฉาย มอเรลกลับมารู้จักคำว่ารักแรกพบกับผู้หญิงที่รักไม่ได้อย่างแพนดารา สถานะที่เธอดำรงอยู่เป็นสิ่งต้องห้ามที่กีดกันไม่ให้เขาข้ามเข้าไปในชีวิตของเธอ  แต่เมื่อตะวันฉายห้ามใจตัวเองไม่ได้ เขาก็จะทำในสิ่งที่อยากทำ เขาไม่สนใจว่าแพนดาราจะรักสามีเก่าสักเพียงใด เมื่อคนในอดีตจากไปแล้วเขาก็มีสิทธิ์ทุกอย่างไม่ใช่หรือ หากแต่เรื่องที่ตะวันฉายต้องจัดการเสียก่อนก็คือความจริงที่พรากอดีตสามีของแพนดาราไป

 

มันเป็นเรื่องจริงที่น่ารังเกียจสถานะแม่ม่ายที่แพนดาราเพิ่งได้รับกำลังจะถูกเปลี่ยนเป็นสถานะอื่น ทั้งๆที่ผู้ชายซึ่งเธอเคารพที่สุดยังไม่ได้รับความยุติธรรมหากแต่เธอเองก็ไม่ต่างไปจากตะวันฉาย เขาก็คือคนที่ทำให้เธอรู้จักคำว่ารักแรก แต่ตะกอนในใจที่แพนดาราไม่อาจเปิดเผยความสัมพันธ์ครั้งนี้ได้ทำให้มันเหมือนการผลักตะวันฉายให้เป็นได้แค่ฐานะสามีเก็บ จนกว่าเมื่อไรความจริงจะกลับคืนมา

 

ถ้าไม่รัก ตะวันฉายคงไม่ทำเช่นนี้ได้และใช่ว่าการปิดบังอำพรางความรักครั้งนี้จะมีแต่เรื่องเลวร้ายเมื่อคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่างไม่เปิดเผยตัว แพนดาราก็ต้องปลอดภัยเป็นที่สุดโลกกึ่งมาเฟียที่เขาครอบครอง มันอาจตอบแทนด้วยเม็ดเงินมหาศาลหากมันก็มาพร้อมกับอันตรายที่แพนดาราอาจได้รับมัน และยิ่งสาวลึกลงไปบางทีเรื่องเลวที่เกิดขึ้นกับชีวิตแต่งงานของแพนดาราก็อาจพัวพันในเรื่องเดียวกัน  หรือว่านี้อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของคำว่าพรหมลิขิตที่นำพาผู้หญิงที่อยู่ในโลกที่เหมือนคนละโลกเดินทางมาอีกซีกโลกเพื่อเป็นคนรักเพียงหนึ่งเดียวของตะวันฉาย

 

 

คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

เป็นหนึ่งในนิยายของสายตระกูลที่เยอะมากจนฟีน่าเองก็ยังเกิดภาวะหลงๆ ลืมๆ ว่าใครเป็นใคร ลูกใคร หลานใครกันนะ ขนาดมีสาแหรกตระกูลไว้ให้ดูก็ยังมีอาการมึนๆ อยู่ เพื่อความง่ายของตัวเอง ก็ไม่ต้องจำมาก คิดเสียว่าเล่มใครเล่มมันก็แล้วกันคะ จริงๆ มันก็จำไม่ยากหรอกนะคะ แต่มันเยอะไปนิดก็เท่านั้นเองค่ะ

 

หากใครเคยอ่านรีวิวของพุดแก้วตั้งแต่ยังเปิดชุดตระกูลมอเรลมาตั้งแต่เล่ห์พรางใจที่ออกกับสนพ.อินเลิฟ หลังจากนั้นก็แตกแขนงออกลูกหลานไปหลายเล่ม แต่ที่สุดแล้ว ดูเหมือนว่าชะตาและความชื่นชอบของฟีน่าจะอยู่ทางฝั่งของธรรศ (พระเอกจากเล่ห์พรางใจ)นะคะ เล่มนี้พระเอกก็คือลูกชายคนเดียวของเขาค่ะ ผู้ชายที่นิ่งขรึม สมเป็นพี่ชายคนโต ซึ่งไม่เคยรักใครมาก่อน ดันไปตกหลุมรักแต่แรกพบกับผู้หญิงที่เขาไม่ควรรัก แม่ม่ายของลูกน้องตัวเองซึ่งถูกฆ่าตายพร้อมกับข้อกล่าวหาว่ายักยอกเงินคาสิโนของเขา แต่ความรักก็เหมือนโคถึก ยิ่งขืน ยิ่งรั้งก็ยิ่งเตลิด จนไม่คิดจะฝืนใจตัวเองแล้ว แต่การจะทำให้ผู้หญิงที่เพิ่งตกในสภาพแม่ม่าย แม้จะไม่ได้รักสามีเธอ หากแต่งงานกันเพียงเพราะคำว่านับถือกันและกันจะยอมรับเรื่องแบบนี้ก็คงไม่ง่ายนัก ความลำบากจึงมาสองด้าน ทั้งความรักและความจริงที่ว่าแผนการฆ่านี้ถูกจัดฉากขึ้นมาจากศัตรูเก่าเก็บของเขา ที่พร้อมจะทำทุกอย่างที่จะกำจัดเขาพ่วงด้วยผู้หญิงที่เขารัก ซึ่งมันก็ไม่ง่ายนักที่จะต่อกรกับคนในตระกูลมอเรล

 

อย่างที่บอกนะคะว่าฟีน่าค่อนข้างถูกชะตากับสายของธรรศมากกว่า ตั้งแต่เล่มรุ่นพ่อเขาแล้ว เล่มนี้รุ่นลูกชายก็ได้นิสัยที่คล้ายพ่อมาอีกคือความนิ่งมาสยบทุกอย่าง นิยายของตระกูลมอเรล ไม่ใช่แค่เล่มหรือสองเล่มนะคะ แต่เข้าไปหลายเล่มแล้ว ซึ่งฟีน่าก็อ่านมาเกือบหมด แต่ยังไม่จัดว่าโดนใจมากนัก จนมาพรางลิขิตนี้ล่ะคะ เรียกว่าถูกใจในตัวของพระเอกและนางเอกก็เลยเอามารีวิวดีกว่านะคะ จนเล่มที่ได้รับคำว่าลำเอียงมาอย่างเต็มที่ เพราะหนึ่งในนิยายพุดแก้ว เราจะขายพี่ซันคนแรก 555 ก็เราชอบพี่ซันนี้คะ

 

ที่บอกว่าถูกใจก็คงเป็นตัวพระเอกก่อนเลย ตะวันฉายไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ ปากหวาน ป้อหญิงไปเรื่อยเปื่อยแบบลูกพี่ลูกน้องคนอื่น ได้รับยีนเด่นจากพ่อมาเต็มเปี่ยม มีความเป็นผู้นำมากที่สุดในสายตาฟีน่าแล้วนะคะ รักใครรักจริง ไม่เปลี่ยนใจง่ายดาย ยิ่งมาในมาดรักแรกพบที่ไม่ยอมให้อะไรเป็นอุปสรรคต่อความรัก แม้เธอจะเป็นแม่ม่ายก็ตามที ยิ่งรู้ว่าเธอไม่ได้รักสามีแบบผู้หญิงพึงรักผู้ชายคนหนึ่ง ก็ยิ่งเดินหน้าจีบ การได้เป็นสะใภ้มอเรลและมีสามีที่ชื่อว่าตะวันฉายเป็นอะไรที่น่าอิจฉามากนะคะ แทบจะหาข้อติไม่ได้เลย เพราะผู้ชายคนนี้รักนางเอกแบบที่เรียกว่าโลกทั้งใบเป็นของเธอเลยค่ะ

 

ซึ่งตัวนางเอกเองก็ถูกใจอีกเช่นกัน ต่อให้นางเอกเป็นแม่ม่ายจริงๆ ไม่ใช่แม่ม่ายแต่บริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนี้ เธอก็มีคุณค่าที่คู่ควร เป็นนางเอกตามขนบ สวย ใจเย็นอ่อนหวาน หากเข้มแข็งเพราะชีวิตเจอแต่เรื่องพลัดพรากมาตลอด แต่ที่ต้องเพิ่มเติมไว้ในลิสต์คุณสมบัติที่นางเอกควรมีคือความฉลาดและรอบคอบ เห็นกันชัดๆ ในหลายฉากที่ตัวร้ายพยายามจะทำตัวว่า เรื่องร้าวฉานคืองานของเรา แต่นางเอกไม่ร่วมมือเลยแม้แต่น้อยค่ะ เธอนิ่งและใช้สมองตรึกตรองความจริงตลอดเวลา บางฉากมันชวนให้นางเอกงี่เง่าได้แบบไม่ผิด แต่เธอก็ยังฉลาดจับไต๋คนร้ายได้อีก แบบนี้เหมาะควรกับพระเอกมากค่ะ และที่ชอบอีกอย่างก็คือ เธอรู้ดีว่าพระเอกเป็นอะไร ทำงานแบบไหน ความเสี่ยงของการจะถูกตามล้างตามเช็ด แก้แค้นมีค่อนข้างสูง เธอเรียนรู้ว่าอย่าอวดดี คิดว่าไม่เป็นไร แต่ต้องควรอยู่ในที่ทางที่จะไม่พาตัวเองไปเป็นเหยื่อหรือตัวประกันให้พระเอกต้องมายุ่งยากกับเธออีก เป็นความรู้คิดที่บรรดาเมียมาเฟียพึงมี ประเภทว่าไม่เป็นไรหรอกหรือเอาตัวไปเป็นเหยื่อให้คนร้ายหรือเดินไปสู่เงื้อมมือศัตรูแบบรู้ๆ ก็ยังทำนี้มันน่าโมโหนะคะ ไม่ใช่ไม่เข้าใจสถานภาพตัวเอง แต่พยายามจะทำให้ตัวเองเดือดร้อนแบบนั้นมันน่านัก ฟีน่าเลยชอบนางเอกที่เข้าใจคิดและเป็นผู้ใหญ่แบบแพนดารามากกว่าค่ะ ใครจะบอกว่ามันทำให้เรื่องไม่มีความเข้มข้น ไม่ใช่นะคะ เพราะมันก็เกิดเรื่องจนได้ แต่มันมาจากเหตุที่สุดวิสัยจริงๆ ไม่ใช่นางเอกงี่เง่าไปเอง อันนี้เราจะเชียร์นางเอกเต็มที่ ไม่ใช่รอคอยสมน้ำหน้าแบบบางเรื่อง

 

ความหวาน ความน่ารัก อันนี้เอาไปได้เต็มที่ค่ะ เกิดมาเป็นศรีสะใภ้สกุลนี้ ไม่ต้องมาปวดหัวเรื่องแม่สามีเจ้ายศเจ้าอย่าง เรียกว่าเป็นแม่สามีในฝันที่หาได้เฉพาะในนิยาย ทั้งแม่สามี อาสะใภ้และเครือญาติ ดีเลิศประเสริฐศรีกันหมดทุกคน ให้เอาเรื่องปวดหัวไปลงที่จุดอื่นแทน ส่วนเรื่องถือหางเข้าข้างฝ่ายหญิง นางเอกของชุดนี้ไม่ต้องกังวล บรรดาแม่ๆ ทั้งหลายออกจะเอ็นดูนางเอกของทุกเล่มค่ะ พระเอกหรือก็รักมาก แสดงออกมากมายว่า ปรารถนาจะเปิดเผยนางเอกว่าเป็นใครในสายตาของคนทั้งโลก ติดปัญหาเล็กน้อยบางประการเท่านั้นเอง

 

ส่วนที่อาจจะรู้สึกว่ายังไม่อินมากนักก็คือฉากบู๊ล้างผลาญ ใช้งานกระสุนมหาศาลล้านแปดเป็นลูกหลานอาหลอง ยังจัดว่าทำได้ไม่ระทึกขวัญ เร้าใจได้มากนักค่ะ คาดว่านักเขียนอาจจะไม่ค่อยถนัด เพราะเห็นมาหลายเล่มแล้ว ในส่วนของฉากบู๊ระห่ำยังเป็นสไตล์ เล่าความสามบรรทัดจบฉากกันไป แต่ของแบบนี้นักเขียนแต่ละคนก็ความถนัดต่างกันไป ทางของนักเขียนอาจจะสันทัดในด้านอื่นมากกว่า หลังจากที่อ่านมาหลายเล่ม ถ้าไม่ใช่แนวสาดกระสุนจะทำได้ดีกว่า อินกว่าแนวนี้นะคะ

 

ก็เอามาบอกกล่าวแนะนำสำหรับคนที่ชอบนิยายแนวอ่านง่ายๆ สบายๆ เบาๆ ไม่ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดกับนิยายมากนัก ขายทางนิยายหวานๆ พระเอกเปิดเผยความรู้สึกแบบไม่อยากจะกั๊กเลย นางเอกก็มีคุณสมบัติที่สมควรจะได้ผู้ชายดีๆ แบบนี้ไปครอบครองนะคะ สนับสนุนให้เธอได้เขาไปค่ะ อุปสรรคในชีวิตไม่เยอะมากนัก อาจจะต้องสู้รบกับบางเรื่อง

 

แต่ว่าบางคนนี้มาในสไตล์ที่เรียกว่าแพทเทิร์นยอดนิยมที่ฟีน่าจับทางตัวร้ายของพุดแก้วได้แล้ว แม่ที่เอาแต่สปอยลูกทุกคน ทั้งลูกสาว ลูกชาย ที่จะต้องชิงชังน้ำหน้านางเอก ตัวแม่ที่เป็นฝ่ายร้ายต้องติดการพนันหรืออะไรสักอย่างที่แพ้ภัยตัวเอง ส่งผลต่อลูกๆ ที่ถูกสั่งสอนจากแม่ประเภทนั้น ลูกสาวก็มักจะต้องถูกเปิดโปงจากการกระทำบนโลกโซเชียลอาทิ การถูกประจานในสื่อต่างๆ เช่นเฟซบุ๊กหรือหน้าหนังสือพิมพ์ ส่วนลูกชายก็ต้องไม่ติดการพนันก็ติดยาอะไรสักอย่างหนึ่ง เรียกว่าเป็นตัวร้ายสำเร็จรูปไปสักหน่อยนะคะ แต่เอาเป็นว่าหยวนๆ แล้วกัน พอดีว่าสนใจตัวพระเอกนางเอกกันเป็นหลักแทนดีกว่าค่ะ ให้ความรู้สึกอย่างน้อยคนดีๆ ก็สมควรได้ครองคู่กับคนดีๆ ที่รักเธอมากกว่าชีวิตตัวเองเสียอีก ทำได้ทุกอย่างเพื่อคำว่ารัก ยอมแม้แต่จะต้องอยู่ในสถานะที่ประกาศให้คนรับรู้ไม่ได้ในตอนนี้ว่าเธอคือภรรยาของเขา เพียงเพราะรักษาชื่อเสียงให้ผู้หญิงที่ตัวเองรัก ถ้าไม่ทุ่มเทใจให้สุดๆก็คงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้

 

Related posts

Leave a Comment